Μονομερής οριοθέτηση AOZ – 136 Ζώνες δεν έχουν προκαλέσει συγκρούσεις

Ἀναρτήθηκε στὸ 2 Ἰουλίου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

Οι ΗΠΑ έχουν προχωρήσει σε μονομερή ΑΟΖ για όλα τα νησιά τους, όπως επίσης και η Ρωσία. Τον Απρίλιο του 2004 η οριοθέτηση της ΑΟΖ από την Κύπρο δεν δημιούργησε πρόβλημα στις διακρατικές σχέσεις.

Η Ελλάδα θα πρέπει να προχωρήσει σε μονομερή οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), ήταν το βασικό συμπέρασμα της χθεσινής εκδήλωσης του Τhe Economist, με χορηγό επικοινωνίας τη «Ναυτεμπορική» και το http://www.naftemporiki.gr.

Ο κ. Θεόδωρος Καρυώτης, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Πανεπιστημιακό Σύστημα του Μέριλαντ, ο οποίος τάχθηκε υπέρ της μονομερούς υιοθέτησης της ΑΟΖ, υπογράμμισε ότι η ανακήρυξή της δεν απαιτεί τη συγκατάθεση άλλων κρατών. Οπως είπε ο ίδιος, μέχρι σήμερα υπάρχουν 136 ΑΟΖ και όλες ήταν μονομερείς, χωρίς να έχουν δημιουργήσει πρόβλημα στις διακρατικές σχέσεις χωρών που τις υιοθέτησαν.

Οι ΗΠΑ έχουν προχωρήσει σε μονομερή ΑΟΖ για όλα τα νησιά τους, όπως επίσης και η Ρωσία. Τον Απρίλιο του 2004 η οριοθέτηση της ΑΟΖ από την Κύπρο δεν δημιούργησε πρόβλημα στις διακρατικές σχέσεις. Η Ευρωπαϊκή Ενωση την αποδέχθηκε και η Τουρκία απλώς δήλωσε ότι δεν την αναγνωρίζει. Η ίδια η Τουρκία, όμως, είχε προχωρήσει το 1986 στην οριοθέτηση ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, όπως προσέθεσε ο ίδιος.

Η Ελλάδα θα πρέπει να επιδιώξει την επέκταση της ΑΟΖ στη Μεσόγειο και να ζητήσει τη στήριξη της Ε.Ε. Η ΑΟΖ στη Μεσόγειο είναι πολύ σημαντικό για τη μελλοντική ενεργειακή επιβίωση της Ευρώπης, τόνισε ο ίδιος. Επίσης, υπογράμμισε τον κρίσιμο ρόλο των ΗΠΑ στις συνομιλίες μας με την Τουρκία και τόνισε ότι πρέπει να σταματήσει η Ελλάδα να υιοθετεί παθητική εξωτερική πολιτική.

Παράλληλα τόνισε ότι η Ε.Ε. συμμετέχει στη σύμβαση του Δικαίου της θάλασσας και ταυτόχρονα οι Βρυξέλλες έχουν προειδοποιήσει την Τουρκία ότι εάν δεν γίνει και η ίδια μέλος αυτής της σύμβασης, τότε δεν θα ενταχθεί στην Ευρωζώνη.

Ο κ. Χρήστος Ροζάκης, πρόεδρος του Διοικητικού Δικαστηρίου τουΣυμβουλίου της Ευρώπης υπογράμμισε ότι η θέση ορίων της ΑΟΖ είναι το βασικό πρόβλημα και όχι η διακήρυξή της. Η Ελλάδα λόγω των γεωγραφικών ιδιομορφιών της δεν είναι σε θέση να ασκήσει πλήρως τα δικαιώματα της ΑΟΖ, όπως αυτά προβλέπονται από το Δίκαιο της θάλασσας, καθώς δεν υπάρχει η απαραίτητη απόσταση από τα γειτονικά κράτη.

Ετσι η οριοθέτηση μπορεί να επιτευχθεί μόνο αφού έχει επέλθει συμφωνία με τα γειτονικά κράτη. Το πρώτο βήμα είναι να επιδιώξει η Ελλάδα τη διαπραγμάτευση της οριοθέτησης και στη συνέχεια εάν δεν επέλθει συμφωνία με τα γειτονικά κράτη, τότε να προχωρήσει στη μονομερή ΑΟΖ.

Ο κ. Πέτρος Λιάκουρας, επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου του Πανεπιστημίου Πειραιώς, δήλωσε ότι η μονομερής υιοθέτηση της ΑΟΖ δεν σημαίνει και ταυτόχρονη οριοθέτηση.

Ο ίδιος εκτιμά ότι η μονομερής υιοθέτηση μπορεί να οδηγήσει σε διαμαρτυρίες από γειτονικά κράτη και έφερε ως παράδειγμα τις αντιδράσεις που προκάλεσε η ΑΟΖ της Γαλλίας στην Ισπανία, καθώς οι δύο χώρες έχουν διαφορετική μέθοδο οριοθέτησης. Επίσης, ο ίδιος αναφέρθηκε στο πρόβλημα που μπορεί να προκύψει στο να συμφωνήσουν δύο κράτη στη «μέση γραμμή».

Ο κ. Ιωάννης Μάζης, καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, στο πλαίσιο του debate παρουσίασε τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες των ελληνικών θαλασσών. O ίδιος υπογράμμισε ότι δυσκολότερος συνομιλητής είναι η Τουρκία και είναι εξαιρετικά σημαντικό να γνωρίζουμε εάν όντως εξακολουθεί να επιθυμεί την ένταξή της στην Ε.Ε.

Να σημειωθεί ότι την εκδήλωση προλόγισε ο κ. John Andrews, Consultant Editor του Τhe Economist, o οποίος ανέφερε ότι το θέμα της ΑΟΖ μπορεί να μην ενδιαφέρει άλλες χώρες, ωστόσο για την Ελλάδα είναι εξαιρετικά σημαντικό λόγω των πιθανών πετρελαϊκών αποθεμάτων που μπορεί να υπάρχουν και τα οποία μπορούν να αποτελέσουν μια διέξοδο στην οικονομική κρίση.

Ο αγωγός ΤΑΡ και η γεωπολιτική ΤΑΠΑ - ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013στις9:39 π.μ.

Γραμματοσειρά:

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ.

Ξεπερνάω τις ντόπιες δημοσιογραφικές αναλύσεις και τις ¨ζητωκραυγές¨ μέσα στην Ελληνική οικονομική εφιαλτική νύχτα που αναβάθμισαν ξαφνικά την γεωπολιτική θέση της πατρίδας μας λες 

και αυτή δεν ήταν φυσικό προνόμιο της ! που ανακαλύψανε χιλιάδες θέσεις εργασίας! Και μαζί πακτωλό χρημάτων! Και την σιγουριά ότι τώρα οι Ευρωπαίοι μας έχουν ανάγκη και δεν πρόκειται να μας βγάλουν έξω από τον ¨θαυμαστό¨ κόσμο του Ευρώ!

Μην τους παρεξηγείτε, το κυβερνητικό δίδυμο εξουσίας χρειαζόταν άμεσα ένα μεγάλο σωσίβιο για να μην πνιγεί και άρπαξε αμέσως την ευκαιρία και καλά έκανε για να μην μας ¨πεθάνει¨ στα χέρια! Ανεξάρτητα αν αυτό είναι διακαής πόθος πολλών ταλαιπωρημένων πολιτών...

Το θέμα είναι αλλού και τα ερωτηματικά που αναφύονται είναι πολλά.

Μήπως η χάραξη της διαδρομής του αγωγού δείχνει μελλοντικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς διεθνών κύκλων?

Ποιος μας διαβεβαιώνει ότι δεν θα αλλάξουν τα σύνορα καθ όλη την συνολική διαδρομή του αγωγού από την Ασία μέχρι την Ευρώπη ?

Η Τουρκία θα παραμείνει ένα ενιαίο κράτος? 

Ποιος τελικά θα προσεταιρισθεί τους Αζέρους και τα πλούσια κοιτάσματα τους?

Το σίγουρο είναι ότι κάποιοι διεθνείς κύκλοι κάνουν ξανά την μοιρασιά του κόσμου και δεν υπολογίζουν τίποτε!!!

Πού βρίσκονται οι ευαίσθητοι οικολόγοι της Νέας εποχής? Να διαμαρτυρηθούν για τις αρκούδες που θα χάσουν την ησυχίας τους και τα μονοπάτια τους. Τα καημένα είναι και αυτά ζωάκια, αλλά για τα άλλα ¨ζωάκια¨ της Ελληνικής ενδοχώρας που είναι οι αγρίως χαρατσωμένοι Έλληνες ποιος πραγματικά υπεύθυνος νοιάζεται και μιλάει?

Ισχύει αληθινά ότι από εκεί που περνάνε τέτοιοι αγωγοί οι περιοχές αυτές γίνονται οικολογικές χαβούζες? Και εδώ πλέον μιλάμε για περιοχές υψηλής αγροτικής- εθνικής διατροφικής αξίας και περιοχές απαράμιλλου φυσικού κάλλους στην στενή λωρίδα της ευαίσθητης Βόρειας Ελλάδος. Ποιός εγγυάται την ασφάλεια των αγωγών σε έκρυθμες καταστάσεις και μάλιστα σε μικρές αποστάσεις με ευαίσθητα συνοριακά σημεία?

Επιτυχία θεωρείται να είμασθε οι μεσάζοντες στην μεταφορά ξένου αερίου και μάλιστα εξαρτώμενοι σε αλλότριες ορέξεις η να γίνουμε οι κατεξοχήν παραγωγοί στην εξόρυξη δικών μας ενεργειακών πόρων και οι αποκλειστικοί διακινητές αυτών μέσω σύγχρονων οικολογικών προδιαγραφών?

Και φυσικά όλα αυτά θα μπορούσαμε να τα είχαμε κάνει πριν μπούμε στην στρατηγική κατοχή των μνημονίων που σάρωσε την κάθε ικμάδα της αναπτυξιακής ανεξαρτησίας μας και με πολιτικούς ταγούς που θα θέλαμε η καρδιά τους να ¨ευωδιάζει¨ ΕΛΛΑΔΑ.

ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ θα μου πείτε .

Προσωπική εκτίμηση μου είναι ότι στην αιματοβαμμένη Ελληνική Θρακική- Μακεδονική- Ηπειρωτική γη ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ, την σπαρμένη με κόκκαλα ηρώων οι αγωγοί δεν έχουν μέλλον. Θυμηθείτε τι έγινε με τον αγωγό Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη και τι δυσβάστακτες εξελίξεις επέπεσαν επί των κεφαλών μας πριν λίγα χρόνια!!

Οι παγκοσμιο- ποιητές γράφουν, σχεδιάζουν και ξύνουν το κεφάλι τους να βρούνε τρόπους τώρα που μας έχουν αποκάτω για να προωθήσουν τα στυγνά συμφέροντα τους . Αλλά δεν ξέρουν κάτι βασικό , θα το δούνε όμως σύντομα και αυτό είναι η γεωπολιτική ΤΑΠΑ που έχει βάλει το πραγματικό ΑΦΕΝΤΙΚΟ αυτού του τόπου στους υποψήφιους μελλοντικούς αγωγούς τους.

Ποιο είναι αυτό το ΑΦΕΝΤΙΚΟ ? Είναι αυτό που μας χάρισε την ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ και την ΛΕΥΤΕΡΙΑ μας . Είναι αυτό που θα μας ξανά ελευθερώσει από την οικονομική σκλαβιά και θα ανατρέψει υποχθόνιους σχεδιασμούς καλά κρυμμένους στα πειραματικά εργαστήρια του αντίχριστου πνεύματος , που εφαρμόζει τακτικές σοκ και δέους στον πανανθρώπινο πολιτισμό.

Είναι αυτό το ΑΦΕΝΤΙΚΟ που θα ξεταπώσει τους στρατηγικούς- ενεργειακούς θησαυρούς της Ελληνικής Επικράτειας την κατάλληλη στιγμή για να τους μεταφέρει μαζί με το ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ και την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ στην καθόλα στεγνή Ευρώπη.

Τι περιμένει το ΑΦΕΝΤΙΚΟ αυτό από εμάς? Κάτι πολύ απλό να γίνουμε μεταξύ μας πραγματικοί συνάνθρωποι, να γίνουμε λεβέντες και ομολογητές πανανθρώπινων αξιών, να αποδιώξουμε από τις ζωές μας την ματαιότητα της εικονικής πραγματικότητας και να σηκώσουμε τα πνευματικά λάβαρα της ράτσας μας απαιτώντας εδώ και τώρα την πραγματική ελευθερία μας. ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ. 

ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ

ΕΣΤΑΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΕΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ...

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΕΥΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗ...!!!!

Dr Nicolas Kaloy-Καλογερόπουλος ( Ph.D. University of Geneva )

President, THE EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA

 

ΠΡΟΣ: ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ   (ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ, ΑΦΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ)

 

Η ΕΛΛΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1953 ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1973:

ΕΤΗΣΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΠ 7-8% (ΔΕΥΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ)
ΕΤΗΣΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ 10% (ΜΕ ΑΙΧΜΕΣ 15 ΚΑΙ 25%)
ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΤΩ ΤΟ 25% ΤΟΥ ΑΕΠ
ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 20ΕΤΙΑ 4,5%
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΠΡΩΤΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η ΕΥΡΩΠΗ ΜΙΛΑΓΕ ΓΙΑ ΤΟ «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΘΑΥΜΑ»

 

ΚΑΙ ΤΟΤΕ,

ΚΑΙ ΤΟΤΕ, ΤΟ 1975 ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟ Ο «ΕΘΝΑΡΧΗΣ»
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΙΩΚΕΙ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 106 ΠΑΡ, 3 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΣΚΙΑΧΤΡΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ Η ΞΕΝΟ ΕΠΕΝΔΥΤΗ.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΑΕΠ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ 3,5%
ΚΑΙ ΤΟΤΕ, ΑΥΤΟΣΤΙΓΜΕΙ, ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ 10% ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΤΟ 0,6% (ΜΗΔΕΝ ΕΞΙ%)
ΚΑΙ ΤΟΤΕ Ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΦΤΑΝΕΙ ΤΟ 18%

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ 1981

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟ Ο ...ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ» ΠΟΥ ΕΣΤΑΛΗ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ (προκαλούσε φόβο για την λογική του Ανατολικού Μοντέλου Η ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ)

ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΡΙΕΤΑΙ ΤΟ «ΜΕΓΑΛΟ ΝΤΟΠΙΟ ΚΑΙ ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ»
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΛΕΙΝΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΑΕΠ, ΑΠΟ 10 ΚΑΙ 3,5% ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ 1,5% (ΕΝΑΜΙΣΙ %)
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΟΙ ΙΔIΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΟΚΚΑΛΩΝΟΥΝ ΣΤΟ 0,6%
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΜΕΤΑΞΥ 1981 ΚΑΙ 1990 ΦΤΑΝΕΙ ΤΟ 100% ΤΟΥ ΑΕΠ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ «ΕΒΓΑΛΕ Η ΝΔ ΜΙΑ ΤΑΜΠΕΛΛΑ, ΞΕΝΟΙ ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ»
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ «ΤΣΟΒΟΛΑ, ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ» ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ ΣΚΟΡΠΙΩΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΛΕΕΙ Ο «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ»: « Η Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ Η ΤΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»
ΚΑΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΥΣ

ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΠΟΥΛΑΓΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΓΟΡΑΖΕΙ ΨΗΦΟΥΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΝ ΨΗΦΙΖΑΝ ΚΑΙ ΘΥΛΑΚΩΝΑΝ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ
ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΜΟΙΡΑΙΑ, ΤΟ «ΤΣΟΒΟΛΑ, ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ» ΦΤΑΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ ΣΤΟ «ΕΛΛΑΔΑ, ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ»
ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΑΦΟΥ ΔΙΩΞΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ, ΖΗΤΑΤΕ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ ΑΠΟ ΠΟΥ ;;;; AΠO THN ...TOΥΡΚΙΑ !!! ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΟΥΝ 6 ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΤΑ ΦΑΜΙΛΙΑ
ΕΝΩ ΟΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΓΙΑ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΤΕΚΝΟΓΟΝΙΑ
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ ΔΕΚΑ-ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ.

ΔΙΟΤΙ Ο ΤΡΙΤΟΣ ΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΠΙΤΑΓΗΣ ΔΙΑΛΑΛΕΙ ΟΤΙ«ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ... ΔΙΚΑΙΩΜΑ»!

ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΣΘΟΦΟΡΙΚΟΥ ΣΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΤΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ ΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΛΜΑΤΕ ΝΑ ΒΓΗΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

 

ΑΛΛΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΗΠΩΣ ΞΥΠΝΗΣΕΙ Η ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ ΣΑΣ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΤΕ
ΥΠΑΡΧΕΙ
ΚΑΙ ΛΕΓΕΤΑΙ

ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΠΑΡ'ΟΛΟ ΠΟΥ Ο ΤΑΓΟΣ ΣΑΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΨΗΦΙΣΑΤΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ,

 

Ο ΣΗΜΙΤΗΣ.

ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ:

 

«Η πολιτική μας είναι να ενισχύσουμε με κάθε μέσο την αδιαφορία απέναντι σε εξελίξεις με ιδεολογικό περιεχόμενο μια χωρίς απήχηση ελληνική χριστιανική παράδοση. 

ΝΑ ΕΜΠOΔΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ....»

 

ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟN ΨΗΦΙΣΑΤΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΣΑΣ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ !!!

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΕΥΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗ

Dr Nicolas Kaloy-Καλογερόπουλος (Ph.D. University of Geneva)

President, THE EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ! Δίνουν στους εφοπλιστές, μέχρι και την κρατική ναυτική εκπαίδευση

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013στις10:07 μ.μ.

Γραμματοσειρά:

Οι υπουργοί των... εφοπλιστών προωθούν στα... μουγκά την κατάργηση μεγάλου μέρους κρατικών σχολών του εμπορικού ναυτικού και την «αντικατάσταση» τους από ιδιωτικές με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου

Η κυβέρνηση του success story προωθεί εν κρυπτώ εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα το κλείσιμο σημαντικού ποσοστού των κρατικών σχολών του εμπορικού ναυτικού επιχειρώντας να μεταβιβάσει τη ναυτική εκπαίδευση σε ιδιώτες, πάγιο αίτημα των εφοπλιστών εδώ και χρόνια.

Αν και όλα τα μέσα ενημέρωσης σιωπούν γύρω από το θέμα, είναι γεγονός ότι ο κύβος ερρίφθη από την περίφημη συγκυβέρνηση Παπαδήμου, όταν, μέσω ενός πορίσματος που συνέταξε μια ομάδα διορισμένων ειδικών εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ναυτιλίας, παρουσιάστηκε ότι «η ναυτική εκπαίδευση, οι Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού (ΑΕΝ), είναι πέρα για πέρα προβληματική τόσο ως προς την παρεχόμενη εκπαίδευση όσο και στη λειτουργία τους».

Τί κι αν έβγαζαν - εδώ και χρόνια - οι κρατικές ναυτικές σχολές «βαρβάτους καπεταναίους» και τους καλύτερους μηχανικούς του κόσμου, οι οποίοι ως άλλοι πρεσβευτές εκπροσωπούσαν στα πέρατα της γης την Ελλάδα;
Τί κι αν έπαιρναν βραβεία και επαίνους για την ναυτοσύνη τους, αλλά και για την άρτια εκπαίδευση που παρείχαν στους σπουδαστές κατά την τετράχρονη παραμονή τους στις Κρατικές Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού, οι οποίες σημειωτέον εδρεύουν στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην ακριτική Χίο, τις Οινούσες, την Ήπειρο, την Ύδρα, την Κύμη, την Μακεδονία, την Κρήτη και τον Ασπρόπυργο;

Όσο για το κλείσιμο κάποιων από τις οκτώ συνολικά ΑΕΝ (κυρίως των περιφερειακών), τα πορίσματα των ειδικών αποφάνθηκαν ότι όλες μαζί στοιχίζουν περίπου 17.000.000 ευρώ, ενώ για το εκπαιδευτικό έτος 2012 το ταμείο είναι μείον περίπου 4.000.000 ευρώ.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, μας λένε ότι ήρθε η ώρα να τα χαρίσουν και αυτά στους εφοπλιστές και στους κερδοσκόπους της παραπαιδείας. Κοινώς ο κάθε επιχειρηματίας θα μπορεί να πουλάει διπλώματα συλλήβδην, για τα οποία ασκείται έντονη κριτική πως θα «ανταποκρίνονται» σε «φτηνούς και πειθήνιους» χωρίς δικαιώματα ναυτεργάτες.

Πρωτεργάτης της ιδιωτικοποίησης στη ναυτική εκπαίδευση είναι ο λαλίστατος θαμώνας των τηλεοπτικών παραθύρων και νυν Υπουργός Υγείας της ΝΔ και κατά τις πληροφορίες αγαπημένος των εφοπλιστών, Άδωνις Γεωργιάδης όταν στο ελάχιστο διάστημα που τοποθετήθηκε στο υπουργείο εμπορικής ναυτιλίας ως Υφυπουργός βρήκε το χρόνο να ασχοληθεί με τις ακαδημίες. Ο Άδωνις, λοιπόν, μαζί με τον Πειραιώτη Αναπληρωτή Υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο επιχειρούν με χειρουργικές δηλώσεις τους να θέσουν το θέμα στο τραπέζι.

Πιο συγκεκριμένα, ο Κ. Αρβανιτόπουλος δήλωσε προσφάτως ότι «η αναβάθμιση της Ναυτικής Εκπαίδευσης είναι κυρίαρχο θέμα, για τη διατήρηση της στρατηγικής θέσης της ελληνικής ναυτιλίας στον κόσμο, για την απασχόληση των ναυτικών και βέβαια για την ανάδειξη του Πειραιά σε κέντρο ναυτιλιακών αποφάσεων», ενώ ο Αδωνις Γεωργιάδης πρόσθεσε: «Ο προϋπολογισμός της ναυτικής εκπαίδευσης βαίνει μειούμενος. Προσπαθούμε να βρούμε τον τρόπο, ώστε να παράσχουμε στην ελληνική νεολαία και ναυτιλία την ποιοτικότερη ναυτική εκπαίδευση» και γι' αυτό κατά τον υφυπουργό «εξετάζουμε και τη θεσμοθέτηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης», ενώ συμπλήρωσε ότι «πρόθεσή μας είναι να δίνουν διπλώματα πλοιάρχων και από τις ιδιωτικές σχολές»!

Βέβαια είναι απορίας άξιον από που προκύπτουν τα νούμερα περί 17 εκατομμυρίων ευρώ, όταν μέχρι σήμερα ουδεμία από αυτές τις σχολές - που το ίδιο το κράτος έχει υποβαθμίσει - τηρούσε ισολογισμούς.

Πάντως σύμφωνα με το ρεπορτάζ προκύπτει ότι ήδη το ίδρυμα Λασκαρίδη έχει ξεκινήσει σεμινάρια σε συνεργασία με ξένα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενώ δεν αποκλείεται να υπάρξουν και συμπράξεις μεταξύ των Ελλήνων εφοπλιστών προκειμένου να ιδρυθούν σχολές υψηλού κύρους που να εξυπηρετούν τα κοινά τους συμφέροντα.

Μεγάλο ενδιαφέρον δείχνουν εφοπλιστικοί όμιλοι, να επενδύσουν σε ιδιωτικά ιδρύματα που θα παρέχουν ναυτιλιακή εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου. Άλλωστε, πολλές ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες έχουν ιδρύσει στην Κίνα και στις Φιλιππίνες σχολές από τις οποίες αποφοιτούν πλοίαρχοι, μηχανικοί και θαλαμηπόλοι και μεγάλο μέρος από αυτούς τους απορροφούν στα βαπόρια τους.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η κυβέρνηση επισπεύδει τη διαδικασία έκδοσης πράξης νομοθετικού περιεχομένου, ώστε να ενεργοποιηθούν παλαιότεροι νόμοι που αναφέρονται στην ίδρυση ιδιωτικών σχολών Ναυτικής Επαγγελματικής Κατάρτισης και Επιμόρφωσης (ΝΕΚΕ). Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου που ετοιμάζεται θα ενεργοποιήσει το νόμο 3153/2003 (επί υπουργίας Γιώργου Ανωμερίτη) και το νόμο 4650/2006 (επί υπουργίας Μανώλη Κεφαλογιάννη), και θα έχει ως στόχο τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της ναυτικής εκπαίδευσης, τη δυνατότητα χρησιμοποίησης της τηλεκπαίδευσης, τη δυνατότητα παροχής κατάρτισης και επιμόρφωσης και από ιδιωτικούς φορείς (σχολές ΝΕΚΕ), τη δυνατότητα απόκτησης πτυχίου ΚΕΣΕΝ και από τις ΑΕΝ, ενώ θα ρυθμίζονται και θέματα φοίτησης αλλοδαπών ναυτικών στις ΝΕΚΕ.

Πώς θα γίνει το κόλπο, για να «τρυπώσουν» οι ιδιώτες
Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει αρχικά τη συρρίκνωση των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού προκειμένου μετά να δημιουργηθούν ανάγκες ύπαρξης και ιδιωτικών σχολών. Μάλιστα συζητείται ότι θα παραμείνουν σε λειτουργία οι σχολές του Ασπόπυργου, των Χανίων και της Νέας Μηχανιώνας και να γίνει ενοποίηση των σχολών της Χίου και κατάργηση των σχολών Πρέβεζας, Κύμης, Ύδρας, Αργοστολίου και Σύρου.

Ενδέχεται, και υπό προϋποθέσεις, να διατηρηθεί μόνο η ΑΕΝ Πρέβεζας, για να εξυπηρετηθούν οι σπουδαστές των νησιών του Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας.
Όταν λοιπόν επιτευχθούν οι συγχωνεύσεις και αναζητηθούν λύσεις, για να καλυφθούν τα κενά, θα επιτραπεί – εν χορδαίς κι οργάνοις - η ίδρυση ιδιωτικών ναυτικών σχολών και στα τρία επίπεδα της ναυτικής εκπαίδευσης.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι ήδη στον ιδιωτικό τομέα, υπάρχουν δύο κολέγια που δραστηριοποιούνται στον χώρο της ναυτιλίας:
Το New York College, το οποίο συνεργάζεται με το University Greenwich, ιδιοκτήτης του οποίου είναι ο Ηλίας Φούτσης και Γενικός Διευθυντής σπουδών ο καθηγητής Νίκος Γκουσόπουλος που εντελώς συμπτωματικά (;) συμμετείχε στην επιτροπή που συνέταξε το πόρισμα ότι οι κρατικές σχολές είναι προβληματικές.

Επίσης, λειτουργεί και το BCA, το οποίο συνεργάζεται με το London Metropolitan University και ανήκει στο Βασίλη Δασκαλάκη.
Εξάλλου, σε επίπεδα αντίστοιχα των κρατικών Κέντρων Επιμόρφωσης Εμπορικού Ναυτικού (ΚΕΣΕΝ), των οποίων οι εγκαταστάσεις (τους) είναι στου Ρέντη, λειτουργούν τέσσερις ιδιωτικές σχολές, οι οποίες δίδουν διπλώματα τα οποία όμως δεν αναγνωρίζονται από την Πολιτεία. Οι σχολές αυτές, όπως φημολογείται, θα αναγνωρισθούν σύντομα από το υπουργείο Ναυτιλίας, ώστε να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες.

Οι τέσσερις ιδιωτικές σχολές training είναι η KMC της Πόπης Λυριτζή, η Κόσμος Training του Παναγιώτη Τζωρτζάτου, η Ράνης School και η GMTC του Γιώργου Γιαννόπουλου.
Επίσης, υπάρχει και η σχολή Hellenic Management Centre ICS Creek Branch της Ναταλίας Μαργιώλη Κομνηνού, που παρέχει πιστοποίηση σε ναυλομεσίτες και συνεργάζεται με το Institute of Chartered Shipbrokers.

Στον χώρο της ναυτικής εκπαίδευσης δραστηριοποιείται και το 'Ιδρυμα Ευγενίδη, που σήμερα διευθύνεται από τον εφοπλιστή Λεωνίδα Δημητριάδη Ευγενίδη, το οποίο έχει αναλάβει την προσαρμογή των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και την πιστοποίηση της εγκυρότητάς τους σύμφωνα με τις τροποποιήσεις της διεθνούς σύμβαση STCW, η οποία ορίζει τα ελάχιστα κοινά πρότυπα επίπεδα εκπαίδευσης και πιστοποίησης.

Εικόνα μας είναι και μας μοιάζει

Σκίτσο του Ηλία Μακρή από την Καθημερινή

του Γιώργου Καραμπελιά

Ο συμβολισμός του κυβερνητικού διδύμου –ο ιππότης της ελεεινής μορφής και ο Σάντσο Πάντσα– κλείνει μέσα του την ίδια τη φύση της μεταπολίτευσης στον επιθανάτιο ρόγχο της. Τα δύο κόμματα που ανέλαβαν να διαχειριστούν τις τύχες της χώρας για σχεδόν σαράντα χρόνια, βρίσκονται μαζί λίγο πριν από την τελευταία βουτιά στην οριστική ανυποληψία και ανυπαρξία. Οι δύο άσπονδοι εχθροί-συνεταίροι της μεταπολίτευσης, που κάποτε εκπροσωπούσαν το 80% τουλάχιστον του ελληνικού λαού, βρίσκονται σήμερα να συγκροτούν μια κυβέρνηση μειοψηφίας (μεταξύ του 25-30%) σέρνοντας τον χορό του Ζαλόγγου που οδηγεί στην παραπέρα υποβάθμιση και παρακμή. Μέσα από μια διαδικασία συγκρούσεων και προσεγγίσεων, που κράτησαν σαράντα χρόνια, συρρικνώθηκαν τελικά στο σκληρό πυρήνα του δωσιλογισμού. Σε όλη μας τη διαχρονία το νεώτερο ελληνικό κράτος, υπήρχε και ένα 20-25% που στήριζε την τάξη, την ησυχία και την υποταγή με οποιοδήποτε τίμημα. Δωσίλογοι και ταγματασφαλίτες στην κατοχή, κρυφοί και φανεροί οπαδοί της χούντας μέχρι το 1973, οπαδοί της εκχώρησης σήμερα της διακυβέρνησης της χώρας ανοικτά στις ξένες δυνάμεις και τους Γερμανούς. Μοιάζει ως εάν το νεώτερο ελληνικό κράτος να έκανε τον κύκλο του – καθοδικό από τον Όθωνα και τη βαυαρική αντιβασιλεία, στον Σόιμπλε και την Μέρκελ.

Και το δυστύχημα είναι πως απέναντι στις δυνάμεις της υποτέλειας βρίσκεται μια κατακερματισμένη κοινωνία και μια ανίκανη αντιπολίτευση. Μια αντιπολίτευση που συνεχίζει να κινείται στο ίδιο ιδεολογικό και πνευματικό τοπίο της μεταπολίτευσης ως εάν το φίδι να δαγκώνει την ουρά του. Μιλάμε σήμερα για την «Χρυσή Αυγή» ξεχνώντας ότι τα πρώτα χρόνια της αντιπολίτευσης η ΕΠΕΝ του χουντοβασιλικών συγκέντρωνε κάποτε ανάλογα εκλογικά ποσοστά, ενώ η τότε αξιωματική αντιπολίτευση της «ελπιδοφόρου» δεκαετία του 1970 διέθετε έναν πραγματικό Ανδρέα και όχι την απομίμηση του.

Το δυστύχημα είναι λοιπόν, πως οι Έλληνες βρίσκονται μία μόλις στιγμή πριν βουτήξουν στο χάος, πνευματικά και ηθικά ανέτοιμοι να το αντιμετωπίσουν, διότι είναι προφανές πως αυτή η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση τέλους. Πάλι τα ίδια αστεία και τετριμμένα θα ακουστούν για την σωτηρία της χώρας, «την τελευταία προσπάθεια» όταν όλοι πια γνωρίζουν πως από υποχώρηση σε υποχώρηση, από παλινωδία σε προδοσία φθάσαμε πλέον στο τέρμα της διαδρομής των τεσσάρων χρόνων, μετά την οποία το ελληνικό κοινωνικό και πολιτικό σύστημα θα έχει χάσει πλήρως την αυτονομία του και θα εξαρτάται απόλυτα από τη βούληση των μεγάλων δυνάμεων και κατεξοχήν των Γερμανών. Πλέον το εάν σε μερικούς μήνες η Ελλάδα θα έχει βυθιστεί σε μια νέα κρίση που θα σηματοδοτεί και την έξοδο από την ευρωπαϊκή ένωση και την ευρωζώνη, εξαρτάται από τις καλές προθέσεις και τους συσχετισμούς των γεωπολιτικών προθέσεων και στρατηγικών των μεγάλων δυνάμεων. Εξ ου και η κατάθλιψη, η κρίση της σχιζοφρένειας, το αδιέξοδο των Ελλήνων. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Το σκηνικό της παρακμής

Όσοι από την αρχή παρακολουθούν έστω και για λίγο τις απόψεις και τις τοποθετήσεις μας θα έχουν παρακολουθήσει την αντίθεσή μας προς λαϊκίστικες επιλογές τύπου, «έξοδος από το ευρώ», «αυτόνομη πορεία εδώ και τώρα» και άλλα παρόμοια. Με επιμονή και με μεγάλη αγωνία προσπαθήσαμε να δείξουμε πως μια τέτοια επιλογή όταν δεν υπάρχει η κατάλληλη παραγωγική υποδομή, και οι ανάλογες πολιτικές δυνάμεις, και όταν ένα μεγάλο μέρος των «εταίρων μας» και ειδικά οι Γερμανοί και η βόρεια συμμαχία αυτό ακριβώς επεδίωκαν –όπως το παραδέχτηκε πρόσφατα ο Γιουνκέρ– θα ήταν σαν να θες να σβήσεις την πυρκαγιά με βενζίνη.

Και όμως όλοι γνωρίζουν πως η κύρια μέριμνα του χώρου μας υπήρξε πάντοτε η οικοδόμηση μιας χώρας και μιας κοινωνίας αυτόνομης και αυτεξούσιας. Γι’ αυτό και πολλοί μας κατηγόρησαν ότι δεν εφαρμόζουμε όλα αυτά που διακηρύσσαμε και πως θα έπρεπε να συνταχθούμε με τους οπαδούς «του ρίσκου».

Η άρνησή μας στηριζόταν σε μια βασική σκέψη. Πως ο ελληνικός λαός, η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μία φάση βαθύτατης παρακμής και πως δεν είχε ούτε τις οικονομικές ούτε τις πνευματικές, ούτε τις πολιτικές προϋποθέσεις για να επιχειρήσει μια τέτοια έξοδο, η οποία θα κατέληγε πιθανότατα σε νέες, ίσως και τελεσίδικες, συρρικνώσεις. Κάποιοι μιλούσαν για την φύση του Έλληνα, που μπροστά στα δύσκολα κατορθώνει να σηκωθεί και πάλι και να αντισταθεί. Ξεχνούν ωστόσο, ότι αυτή η «φύση» ήταν πάντα συνδεδεμένη με την ύπαρξη ενός παραγωγικού ιστού, αγκιστρωμένου στην αγροτική και βιοτεχνική παραγωγή, σε ένα λαό μαθημένο να ζει με τα λίγα και ικανό να αντιμετωπίσει μεγάλες προκλήσεις όπως εκείνη του έπους του ’40 και της εθνικής αντίστασης.

Ξεχνούν λοιπόν ότι στο μεταξύ στα σαράντα χρόνια της μεταπολίτευσης, ο ελληνικός λαός ως σώμα και όχι μόνο οι ηγεσίες του, εισήλθε σε μια βαθύτατη παρακμή, έχασε την παραγωγή και τα αγροτικά στρώματα, έχασε τη βιομηχανία, έχασε την πνευματική του παράδοση, έχασε τη νεολαία που παρήγαγε σε μεγάλους αριθμούς μια ισχυρή δημογραφία (οι γιαγιάδες μας έκαναν πέντε και δέκα παιδιά). Η Ελλάδα διέθετε έναν πληθυσμό νεανικό, λιτό, παραγωγικό ενώ αντίθετα στη μεταπολίτευση έχουμε έναν πληθυσμό γερασμένο, έξω από παραγωγικές δραστηριότητες που έχει καταντήσει γκαρσόνι των ξένων τουριστών με μια νεολαία μαθημένη στον πιο άθλιο αμερικάνικο τρόπο ζωής, ακριβώς γιατί είναι μιμητικός. Μεταβληθήκαμε σε μια δουλοκτητική κοινωνία όπου οι ξένοι δούλευαν γι’ αυτήν ενώ ο  Έλληνας μεταβλήθηκε στον κύριο «εισαγόμενο».

Αυτό λοιπόν ήταν και το μεγάλο κατόρθωμα της μεταπολίτευσης. Ό,τι ολοκλήρωσε την παρασιτική ενσωμάτωση της ελληνικής κοινωνίας στη Δύση, την οποία για αιώνες προωθούσαν οι άρχουσες ελίτ της χώρας, παρασιτοποιώντας το ίδιο το λαϊκό σώμα. Γι’ αυτό, και όταν η Δύση μπήκε σε κρίση, οι ξένοι δανειστές και τα ξένα αφεντικά, επέβαλαν τους πιο σκληρούς όρους στους υποτακτικούς τους. Και γι’ αυτό αυτοί οι υποτακτικοί δεν είχαν πραγματική δυνατότητα αντίστασης. Γιατί είναι εξαρτημένοι όπως τα πρεζάκια από το χρήμα, τις ιδέες, τον τρόπο ζωής των κυριάρχων. Γι’ αυτό, και τα αλλεπάλληλα «σχέδια Ανάν» γι’ αυτό η Ρεπούση και οι Λιάκοι, γι’ αυτό η κυριαρχία των εθνομηδενιστών στην εκπαίδευση, στον τύπο, στα κόμματα. Όλο το πασοκικό και αριστερό παραμύθι του αλώβητου λαού και της κακής δεξιάς, είναι μια απάτη και μια αυταπάτη, ένα φύλο συκής για να κρύψει την παρακμή του ίδιου αυτού του λαϊκού σώματος.

Γι’ αυτό λοιπόν όλα αυτά τα χρόνια και στη διάρκεια της κρίσης έχουμε επιλέξει μια στρατηγική που ανταποκρίνεται σ’ αυτές τις πραγματικότητες. Αυτό το μοντέλο θα καταστραφεί αναπόφευκτα και ένας λαός κακομαθημένος από τους νταβατζήδες του θα πρέπει να ανακτήσει τα αντιστασιακά του ανακλαστικά –τα πραγματικά και όχι τα ψευδώνυμα– τα οποία είχε χάσει. Θα πρέπει να ξανασκύψει στην παραγωγή του, να επιστρέψει στην ελληνική παιδεία, να φτύσει τα τουρκοκάναλα, να αποκτήσει εκείνα τα μέσα που θα επιτρέψουν σε ένα λαό μεσήλικων να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη νέα πραγματικότητα.

Πολλοί αναρωτιούνται γιατί και πως δεν υπάρχουν γρήγοροι πολιτικοί και συνειδησιακοί μετασχηματισμοί όπως συμβαίνει π.χ. σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Αραβίας ή ακόμα και της γειτονικής Τουρκίας, ξεχνώντας πως η χώρα μας είναι όχι μόνο παρασιτική αλλά και γερασμένη. Και ένας λαός μεσηλίκων που έχει αποκτήσει για τουλάχιστον σαράντα χρόνια συνήθειες, πολιτικά ανακλαστικά, πνευματικές ροπές, δεν μπορεί να μετασχηματιστεί με μεγάλη ταχύτητα. Οι δε νέοι μας έχουν μάθει σε ένα τέτοιο τρόπο ζωής ώστε η πρώτη τους σκέψη είναι η μετανάστευση και η φυγή.

Γι’ αυτό λοιπόν, δεν έχουμε εμπιστοσύνη στους διάφορους δημοκόπους που κηρύσσουν και εφευρίσκουν θαυματουργές λύσεις (κάποιος μπαρούφας υποστήριζε πρόσφατα ότι σε μια εβδομάδα μπορεί να λύσει το οικονομικό πρόβλημα όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης, δηλαδή να ανατρέψει την ιστορική τάση  της παρακμής της Δύσης έναντι της Ανατολής).

Ένας μακρύς αγώνας μετασχηματισμού

Μία και μόνη απάντηση υπάρχει, ένας μακρόχρονος και πολυμέτωπος αγώνας, ένας αγώνας «ανταρτοπολέμου», ικανός να συγκροτήσει σταδιακά ένα νέο πνευματικό και πολιτικό υποκείμενο· από τον παλιό παρακμασμένο παρασιτικό λαό της μεταπολίτευσης να οικοδομήσει κάτι καινούργιο. Γι’ αυτό, και αγώνες όπως αυτός της ΕΡΤ, έστω και αν διεξάγεται από δυνάμεις συνδεδεμένες με το παλιό διεφθαρμένο σύστημα, είναι ένας θετικός αγώνας, γιατί μετασχηματίζει τις συνειδήσεις και τις πρακτικές των ίδιων των ανθρώπων, μετασχηματισμό χωρίς τον οποίο δεν μπορούμε στην πραγματικότητα να κάνουμε κανένα βήμα μπροστά.

Πρέπει εμείς, οι κουρασμένοι, οι γερασμένοι, οι αλλοτριωμένοι να απορρίψουμε την παρακμή μας, μέσα από μια πικρή και επίπονη διαδικασία χτίζοντας σταδιακά ένα νέο αντιστασιακό και αγωνιστικό ήθος. Από τις Σκουριές, την ΕΡΤ, τις μικροαπόπειρες της αλληλέγγυας οικονομίας και της αλληλεγγύης όπου για την ώρα πρωτοστατεί μόνο η εκκλησία· από τη συρρίκνωση των εισαγωγών που μειώνει τον παρασιτισμό μας, την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης· να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε αυτό το νέο οικονομικό πρότυπο και ένα κοινωνικό υποκείμενο που θα έχει υπερβεί θετικά και όχι απλά δια της καταστροφής του, το μεταπολιτευτικό πρότυπο. Και μέσα από αυτά, μέσα από παρατεταμένους αγώνες, θα διαμορφωθούν και τα νέα πολιτικά υποκείμενα, μεταλλάσσοντας παλιές πολιτικές δυνάμεις και αναδεικνύοντας νέες.

Έτσι λοιπόν, για όλους τους αγανακτισμένους φίλους που δεν αντέχουν το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου, που δεν αντέχουν τον Άδωνι και την Γεννηματά, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε πως εικόνα τους είμαστε και τους μοιάζουμε. Το ότι πλέον δεν τους αντέχουμε είναι ένα θετικό βήμα, μόνο που πρέπει να ξέρουμε πως αποτελούν ένα κομμάτι του εαυτού μας που πρέπει να πετάξουμε. Το ερώτημα είναι πότε και πως θα αναδείξουμε κάτι ριζικά διαφορετικό στη θέση τους. Και αυτό θέλει κόπο, δουλειά, οργάνωση των λαϊκών στρωμάτων και όχι βέβαια ονοματοδοσίες, Ερνέστους και Σλαβόϊ.

Κατανοούμε, και είναι φυσικό άλλωστε, πως απέναντι στο κυβερνητικό άγος οι άνθρωποι ψάχνουν λύσεις με βάση αυτά που υπάρχουν. Ωστόσο, αν θέλουμε να είμαστε αποτελεσματικοί θα πρέπει να υποχρεώσουμε και τις αντιπολιτευόμενες πολιτικές ηγεσίες σε περισσότερη σοβαρότητα, περισσότερη επαφή με τον τόπο τους και την ιστορία του. Θα πρέπει να τους υποχρεώσουμε να αρχίσουν να ξεφεύγουν οι ίδιοι από τα φθαρμένα κλισέ και το διεφθαρμένο παραγοντίστικο τρόπο με τον οποίο γινόταν η πολιτική στην μεταπολίτευση σε όλους τους χώρους, σε όλα τα ιδεολογικά μήκη και πλάτη. Θα πρέπει ο λαός, να μετασχηματίσει την απόρριψη και την αηδία του σε νέες θετικές και δημιουργικές προτάσεις. Θα πρέπει να υποχρεώσει τον εθνομηδενιστικό πυρήνα της μεταπολιτευτικής Αριστεράς να χαθεί στα μετόπισθεν και να αναδείξει τις πατριωτικές και αυτόκεντρες φωνές.

Στο μεταξύ θα έχουμε τους κυβερνήτες και τις αντιπολιτεύσεις που μας ταιριάζουν. Καθόλου τυχαία εξάλλου, όλοι ψάχνουν αυτά τα χρόνια τη χαρισματική προσωπικότητα που θα εφεύρισκε ως εκ θαύματος κάποια λύση. Πιστεύω πλέον να κατάλαβαν πως οι μεγάλες προσωπικότητες αναδεικνύονται και από λαούς που έχουν ξεπεράσει την παρακμή τους. Διαφορετικά ακόμα και όσες υπάρχουν είναι υποχρεωμένες να τρώνε το βρώμικο ψωμί που φτιάχνουν οι φούρνοι μας.

Πρέπει λοιπόν να κρατήσουμε τα θετικά από τούτη την κρίση. Μια κρίση που ξεγύμνωσε ακόμα περισσότερο την μνημονιακή εξουσία, οδηγεί στην εξαφάνιση το εθνομηδενιστικό thinktank της μεταπολίτευσης –λέγε με ΔΗΜΑΡ– και προπαντός ανέδειξε νέες αντιστάσεις στην ελληνική κοινωνία μέσα από το κίνημα της ΕΡΤ, ενώ αποκαθήλωσε οριστικά και τελεσίδικα τον Αντώνη Σαμαρά, αποδεικνύοντας πως είναι από την ίδια πάστα με τον παλιό του συμφοιτητή. Η κυβερνητική παρέα της μεταπολίτευσης πνέει τα λοίσθια. Και η Νέα Δημοκρατία θα έχει σύντομα την τύχη του ΠΑΣΟΚ.

Είμαστε υποχρεωμένοι, πολλαπλασιάζοντας τις προσπάθειές μας, να αγωνιστούμε για τη διαμόρφωση νέων εναλλακτικών πολιτικών προτάσεων που θα έχουν συνείδηση των διακυβευμάτων. Και αυτό όπως δείξαμε απαιτεί τον ίδιο τον δικό μας μετασχηματισμό. Σε μια τέτοια βάση, μπορούμε και το οικονομικό μας πρόβλημα να επιλύσουμε, πατώντας στις δικές μας δυνάμεις, και αν χρειαστεί να φύγουμε από το ευρώ, να επιλέξουμε εμείς πότε θα το κάνουμε.

26-6-2013     Γιώργος Καραμπελιάς

Υ.Γ Και πάνω από όλα απαιτείται μια πνευματική επανάσταση που θα απαγορεύει στους αλητήριους νταβατζήδες των ΜΜΕ να αποχαυνώνουν καθημερινά έναν λαό που έχει ανάγκη από θετικά πρότυπα. Προφανώς, δε ως πρώτο βήμα, πρέπει να απαιτήσουμε μια νέα ΕΡΤ, από τους ίδιους τους δημοσιογράφους, που ελπίζουμε ότι η συμμετοχή τους σε αυτό τον αγώνα, θα τους κάνει να έλθουν πιο κοντά στον ελληνικό λαό και τις αγωνίες του, θα τους κάνει να πάψουν να παίζουν μονόχορδα το παιγνίδι του συστήματος, πνίγοντας κάθε άλλη φωνή. Εξάλλου, έχουν πάψει πλέον να είναι προνομιούχοι και ελπίζω να αποδείξουν πως άξιζαν τη συμπαράστασή μας.

ardin-rixi.gr