Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

Χρέος και εξοπλισμοί.


Πολύ μεγάλη συζήτηση έγινε για την επιβάρυνση των εξοπλισμών που αγόρασε η Ελλάδα, στην υπόθεση του χρέους. Η συζήτηση ήταν πολύ έντονη στην αρχή της κρίσης,αλλά όσο ο χρόνος περνούσε τόσο ατονούσε. Δεν ήταν τυχαίο. Οι ευθύνες και των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, είναι κολοσσιαίες. Και πρέπει να επικεντρωθούν όχι μόνο στο κόστος των εξοπλισμών,αλλά στο τι και γιατί αγοράστηκε. Εκεί είναι το μεγάλο θέμα.
Μας πουλούσαν ότι ήθελαν να "ξεφορτωθούν" οι μεγάλες αμερικανικές και ευρωπαϊκές βιομηχανίες κι όχι ότι πραγματικά χρειάζονταν οι Ελληνικές ΕΔ. Αυτό έκανε το διαρκές σκάνδαλο των εξοπλισμών ακόμη μεγαλύτερο. 
Ο συνάδελφος Δημήτρης Μηλάκας στο βιβλίο του "Η απόρρητη ιστορία του Αιγαίου" καταγράφει με χαρακτηριστικό τρόπο και στοιχεία το "πάρτι" στο οποίο συμμετείχαν Έλληνες και ξένοι, με τον Έλληνα φορολογούμενο να καλείται να πληρώσει από το υστέρημά του δισεκατομμύρια,να φουσκώσουν το χρέος και τώρα πάλι οι φορολογούμενοι καλούνται να "αναλάβουν την ευθύνη". 
Πως έκαναν την Ελλάδα "σκουπιδότοπο εξοπλισμών"
Μια χαρακτηριστική σύνοψη του τρόπου δόμησης των ελληνικών εξοπλιστιικών δαπανών τη χρωστάμε σε έναν εξ επαγγέλματος ειδικό επί του θέματος. 

Ο πρώην αρχηγός ΓΕΣ, στρατηγός Κ. Παναγιωτάκης, ο οποίος καταθέτοντας στις 17.11.2008 ως μάρτυρας σε Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, που διερευνούσε τις προμήθειες εξοπλιστικών προγραμμάτων που έγιναν επί υπουργίας των Α. Τοοχατζόπουλου και Γ. Παπαντωνίου, είχε πει ότι η Ελλάδα επί πολλά χρόνια δεχόταν από τις ΗΠΑ ό,τι περίσσευε, αφού «παίρναμε οπλικά συστήματα τα οποία ήταν σάπια, με τις λεγόμενες βοήθειες και τα προγράμματα FMF.Ό,τι περίσσευε μας δίνανε».
Η μονόπλευρη οδός προμήθειας ορισμένων οπλικών συστημάτων κυρίως από τους Αμερικανούς «μας δημιούργησε προβλήματα στις σχέσεις μας και στις επιχειρήσεις μας, αν κάναμε, με τους Τούρκους. Το ΝΑΤΟ μπορεί να μας κάνει παρεμβολές όποτε θέλει» συνέχισε ο στρατηγός Κ. Παναγιωτάκης και υπογράμμισε ότι η Ελλάδα διαθέτει ήδη αρκετά όπλα για το ΝΑΤΟ «Πρέπει κάποτε να κρατάμε και κάποια οπλικά συστήματα για τη δική μας την άμυνα, γιατί το ΝΑΤΟ, όταν κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία, δεν θα μας βοηθήσει, όπως ξέρετε».Μια χαρακτηριστική εικόνα αυτού που περιέγραψε παραστατικά ο στρατηγός Κ. Παναγιωτάκης είναι οι παρακάτω αγορές δισεκατομμυρίων, που δεν έχουν να κάνουν με την αμυντική θωράκιση της χώρας, αλλά εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις της και τις εισφορές της έναντι του ΝΑΤΟ και της αμερικανικής -κατά κύριο λόγο- πολεμικής βιομηχανίας:

. Οι αντιαεροπορικοί - αντιβαλλιστικοί πύραυλοι PATRIOT έχουν ενταχθεί στον σχεδιασμό του συστήματος «αντιπυραυλικής προστασίας» των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ.
. Οι πιο σύγχρονες φρεγάτες του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμες σε ΝΑΤΟϊκές επιχειρήσεις, όπως αυτές που πραγματοποιήθηκαν και πραγματοποιούνται στη Λιβύη, τη Σομαλία (αντιμετώπιση πειρατείας), την Αν. Μεσόγειο (πόλεμος κατά της τρομοκρατίας).
. Τα ελληνικά ιπτάμενα ραντάρ διατέθηκαν στις πολεμικές επιχειρή σεις στη Λιβύη (Αερομεταφερόμενο Σύστημα Εγκαιρης Προειδο ποίησης και Ελέγχου).
. Τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη F-16, που έχουν πιστοποιηθεί από το ΝΑΤΟ για τη μεταφορά και ρίψη ατομικών βομβών και έχουν ενταχθεί στον πυρηνικό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ.
Πολλά -πάρα πολλά- δισεκατομμύρια, εκτός από την κάλυψη αναγκών του ΝΑΤΟ, πετάχτηκαν απ' τις ελληνικές κυβερνήσεις για την αγορά εξοπλιστικών συστημάτων τα οποία παραμένουν ανενεργά, καθώς είτε βρίσκεται σε εκκρεμότητα η ολοκλήρωση τους είτε έχουν διαπιστωθεί προβλήματα στην ποιότητα και τη χρησιμότητα τους: Τα παρακάτω παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά:
  1.  Η αγορά των υποβρυχίων Τ-214, που δώδεκα χρόνια μετά την...εσπευσμένη παραγγελία τους και αφού έχουν διατεθεί 2,3 δισ. ευρώ,                     το  Πολεμικό Ναυτικό έχει παραλάβει (μέχρι το 2012) μόνο ένα σκάφος, το «πειραματικό», το «Παπανικολής».
  2.  Επίσης, η σύμβαση του 2002 για ανακατασκευή των τριών παλαιών υποβρυχίων Τ-209, το κόστος της οποίας άγγιξε το ποσό που                    θα  κόστιζε η εξαρχής κατασκευή τους.
   3.   Η αγορά 170 γερμανικών αρμάτων μάχης τύπου Leopard 2 ΗΕΙ_, αξίας 1,7 δισ. ευρώ, τα οποία από την παραλαβή τους (2006) και μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (Απρίλης του 2012) έμειναν χωρίς πυρομαχικά και οι επιχειρησιακές τους δυνατότητες εξαντλούνται σε παρελάσεις, ενώ ήδη συμπληρώνεται ο χρόνος κατά τον οποίο θα πρέπει να δοθούν και άλλα χρήματα προκειμένου να γίνει η αναβάθμιση τους!
   4.  Η παρτίδα 50 μαχητικών F-16, που παραγγέλθηκαν εσπευσμένα... το έτος 2000, λίγο πριν από τις εκλογές, χωρίς στην αρχική παραγγελία να περιλαμβάνεται ο κινητήρας και το σύστημα αυτοπροστασίας, και για τα οποία χρειάστηκε να γίνει νέα συμπληρωματική σύμβαση με τους όρους των Αμερικανών πωλητών.
   5. Τα 5 αντιτορπιλικά τύπου Adams που ναυπηγήθηκαν στις ΗΠΑ το διάστημα 1960-1964 και τα έφερε ο Μητσοτάκης ως δώρο από την κυβέρνηση Μπους μετά το 1991, σε ηλικία 30 ετών, για να αποσυρθούν ύστερα από 10 χρόνια, αφού προηγουμένως «εκσυγχρονίστηκαν» με υψηλό κόστος («ο κούκος αηδόνι», που είπαμε), χωρίς ποτέ να προσφέρουν πραγματική υπηρεσία στην αμυντική θωράκιση της χώρας.
    6.  Τα 4 αερόστρωμνα τύπου Ζυbr, από Ρωσία και Ουκρανία, που ποτέ δεν εντάχθηκαν επιχειρησιακά στο Πολεμικό Ναυτικό.
Ολοκληρώνοντας την προσπάθεια σκιαγράφησης της «λογικής» και «πρακτικής» των ελληνικών εξοπλιστικών προμηθειών, η οποία έχει μετατρέψει τη χώρα σε αποθήκη -είτε ΝΑΤΟικού είτε άχρηστου για την άμυνα της υλικού-, θα ήταν μέγιστη παράλειψη από μέρους μας η απουσία της εξής επισήμανσης: Τα δισεκατομμύρια των εξοπλιστικών προμηθειών εξασφαλίζονται με πιστώσεις (δανεισμό). Οι μίζες, όμως, καταβάλλονται τοις μετρητοίς

Οι εξοπλιστικές δαπάνες και το χρέος
Έχοντας κατά νου την αλήθεια που περιέγραψε ο στρατηγός Παναγιωτάκης στην κατάθεση του στην ελληνική Βουλή, επιβάλλεται να ρίξουμε μία ματιά στα αστρονομικά ποσά που δαπάνησε η χώρα την τελευταία τριακονταπενταετία σε εξοπλιστικά προγράμματα. Κάτι που επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε βλέποντας τα στοιχεία που θα ακολουθήσουν, είναι ότι το πρόσχημα και η δικαιολογία για τα δισεκατομμύρια που η χώρα δανείστηκε ήταν η αντιμετώπιση της «τουρκικής απειλής». Όμως, από όσα έχουμε ήδη αναφέρει κι από όσα ο στρατηγός Παναγιωτάκης κατέθεσε στη Βουλή, συνάγεται ότι η Ελλάδα δανείστηκε κολοσσιαία ποσά όχι τόσο για να προετοιμάσει την άμυνα της έναντι της Τουρκίας, όσο για να είναι το «καλύτερο παιδί» στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και για να διακινηθούν τοις μετρητοίς οι μίζες προς κάποιους...
Και για να δώσουμε μία αίσθηση των οικονομικών μεγεθών για τα οποία γίνεται λόγος εδώ, αρκεί το εξής: Δεν είναι υπερβολή να υπο στηρίξει κάποιος ότι το 1/3 από το ελληνικό (πριν από το κούρεμα) χρέος, προέρχεται από δάνεια για εισαγωγές εξοπλιστικών συστημά των.
Κοιτώντας τους σχετικούς πίνακες του ΝΑΤΟ, διαπιστώνει κανείς ότι η Ελλάδα είναι σταθερά στους 5 μεγαλύτερους εισαγωγείς όπλων στον κόσμο και, με βάση το πού κατευθύνονται οι οικονομικοί της πόροι τα τελευταία 35 χρόνια, μπορεί δίκαια να χαρακτηριστεί ως «μεγάλος ευεργέτης» των πολεμικών βιομηχανιών των ΗΠΑ, Γερμανίας και Γαλλίας.
Συνοπτικά, η Ελλάδα είναι η χώρα με τις μεγαλύτερες κατά κεφαλή στρατιωτικές δαπάνες (ποσοστό επί του ΑΕΠ) ανάμεσα στις χώρες -μέλη της Ευρωπαικής 'Ενωσης, κατέχει την τρίτη θέση στον αντίστοιχο δείκτη ανάμεσα στις χώρες - μέλη του ΝΑΤΟ και βρισκόταν μέχρι το 2010 σταθερά οτην πρώτη πεντάδα των μεγαλυτέρων εισαγωγέων όπλων ανάμεσα σε όλες τις χώρες του κόσμου!

Σύμφωνα με τα στοιχεία των εκθέσεων του Διεθνούς Ινστιτούτου Στοκχόλμης για την Ειρήνη και τον Αφοπλισμό (SIPRI), η Ελλάδα για την περίοδο 1974-2010 (σε σταθερές τιμές έτους 1990) αγόρασε:
. από τις ΗΠΑ όπλα αξίας 15,5 δισ. δολαρίων,
. από τη Γερμανία όπλα αξίας 6,5 δισ. δολ.,
. από τη Γαλλία όπλα αξίας 4,1 δισ. δολ.,
. από την Ολλανδία όπλα αξίας 2,1 δισ. ευρώ,
. από τη Ρωσία όπλα αξίας 1 δισ. ευρώ,
. από την Ιταλία όπλα αξίας 879 εκατ. δολ.

Τα ποσά αυτά, σύμφωνα με μία διαφορετική ανάγνωση των στοιχείων του SIPRI, μας λένε ότι η Ελλάδα μετά το 1974 εισάγει σταθερά κατά μέσο όρο και σε ετήσια βάση:
. Το 3,74% των όπλων που εξάγουν παγκοσμίως οι ΗΠΑ!
. Το 9,64% των όπλων που εξάγει παγκοσμίως η Γερμανία
. Το 5,51% των όπλων που εξάγει παγκοσμίως η Γαλλία.
Αυτά τα στοιχεία δικαιολογούν απόλυτα τον ελληνικό τίτλο του μεγάλου ευεργέτη των πολεμικών βιομηχανιών ΗΠΑ, Γερμανίας, Γαλλίας, αν οι αγορές που έκανε στο διάστημα 1974-2010 διαβαστούν ως εξής:
. Η Ελλάδα αγόρασε από τις ΗΠΑ όπλα που αντιστοιχούν στο σύνολο της παραγωγής της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας για διά στημα άνω των 16 μηνών!
. Η Ελλάδα κάθε δέκα χρόνια αγοράζει το σύνολο της ετήσιας παραγωγής της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας που προορίζεται για εξαγωγές!
. Η Ελλάδα το διάστημα 1974-2010 αγόρασε το σύνολο της παρα γωγής περίπου δύο ετών της γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας που προορίζεται για εξαγωγές!
Κάτι επίσης αξιοσημείωτο: Την εποχή της «ισχυρής Ελλάδας» του Κ. Σημίτη, την πενταετία 2001-2005, η χώρα ήταν πρώτη στην παγκόσμια κατάταξη στις εισαγωγές όπλων από τις ΗΠΑ και δέκατη στις εισαγωγές όπλων μεταξύ όλων των χωρών του κόσμου, κατέχοντας ως χώρα εισαγωγής το 4% της παγκόσμιας «πίτας» των εξαγωγών όπλων που γίνονται από όλες τις χώρες! Στη λίστα των παγκόσμιων «πρωταθλητών» στις εισαγωγές όπλων παρέμεινε η Ελλάδα και κατά το διάστημα που χρεο-κοπούσε. 'Ετσι, το διάστημα 2007-2010, την 1η θέση κατέχει η Ινδία (9,8 δισ. δολ.), τη 2η η Ν. Κορέα (5,6 δισ. δολ.), την 3η το Πακιστάν (5,3 δισ. δολ.), την 4η η Κίνα (4,8 δισ. δολ.) και την 5η θέση κατέχει η Ελλάδα (4,3 δισ. δολάρια). Ακολουθούν, κατά σειρά, οι χώρες Σινγκαπούρη, Αλγερία, ΗΠΑ, Αυστραλία, Μαλαισία. Αραβικά Εμιράτα,Τουρκία, Βενεζουέλα...
Είδαμε, νομίζουμε, ευκρινώς τον ελληνικό πρωταθλητισμό στον τομέα των εξοπλιστικών δαπανών, Ας δούμε τώρα -κατά το δυνατόν- τη σχέση αυτών των δαπανών ως προς το δημόσιο χρέος.

Στο τέλος του 2003, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2004, ο τότε υπουργός Οικονομίας Ν. Χριστοδουλάκης -προκειμένου να υποστηριξει την άποψη ότι η Ελλάδα, αν αφαιρεθεί η ιδιαιτερότητα των αυξημένων δαπανών για εξοπλισμούς και δεν υπολογιστεί το χρέος των Ενόπλων Δυνάμεων, τότε εκπληρώνει τους δείκτες της ΟΝΕ για τα δημοσιονομικά μεγέθη και κυρίως αυτόν του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ- παραδέχθηκε ότι: «τουλάχιστον 25 μονάδες του δημόσιου χρέους (δηλαδή το 1/4 του χρέους), οφείλονται στις δικαιολογημένες μεν, αλλά ιδιαιτέρως αυξημένες αμυντικές δαπάνες της χώρας μας».
Οι υπολογισμοί που θα επιχειρήσουμε στη συνέχεια, έχοντας, υπόψη και το εξοπλιστικό πάρτι που ακολούθησε από το 2004 μέχρι και το 2010 προφανώς, αναθεωρούν προς τα πάνω την εκτίμηση Χριστοδουλάκη. Μία πιο ρεαλιστική προσέγγιση είναι ότι ο δανεισμός για αγορές (ΝΑΤΟϊκών και άχρηστων, σύμφωνα με τον στρατηγό Παναγιωτάκη) όπλων, δημιούργησε κάτι περισσότερο από το 1/3 του χρέους της χώρας...
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε το 2010 το Διεθνές Ινστιτού το Στοκχόλμης για την Ειρήνη και τον Αφοπλισμό (SIPRI).

. Οι δαπάνες της Ελλάδας για εισαγωγές όπλων κατά την περίοδο που έγινε η συσσώρευση του σημερινού δημόσιου χρέους (1974-2010) ήταν της τάξης των 32 δισ. δολαρίων (σταθερές τιμές 1990). Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο μισό ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν) της ίδιας χρονιάς (1990). που ήταν 66,7 δισ. δολ.

. Τα τελευταία 36 χρόνια, υπήρξαν εισαγωγές όπλων στην Ελλάδα, προερχόμενων από ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, συνολικής αξίας ίσης σχεδόν με το μισό του μέσου ετήσιου ΑΕΠ της ίδιας περιόδου. Εδώ θα πρέπει να επαναλάβουμε ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες χρηματοδοτούνται με δανεισμό και κατά συνέπεια τροφοδοτούν άμεσα το χρέος, όχι μόνο αυξάνοντας το κατά το ύψος του ποσού αυτών των δαπανών, αλλά κατά πολύ περισσότερο, καθώς συσσωρεύονται και οι τόκοι Έπειτα από όλα αυτά ας λάβουμε υπόψη ότι:
. Το δημόσιο χρέος, έτσι όπως διαμορφώθηκε το 2010 (πριν από το κούρεμα) και με τη συσσώρευση τόκων επί τόκων, ξεπέρασε τα 330 δισ. ευρώ (143% ΑΕΠ. 2010).
. Το χρέος των 330 δισ ευρώ αποτελείται από κεφάλαια και τόκους επί τόκων.
. Οι εισαγωγές όπλων χρηματοδοτούνται κυρίως από εξωτερικό δανεισμό, δηλαδή «χτίζουν» άμεσα το χρέος και μάλιστα είναι μακρο χρόνιος δανεισμός, πράγμα που συμβάλλει κατά πολύ στη συσσώ ρευση των τόκων.
. Οι δαπάνες, όσα δηλαδή ξόδεψε η Ελλάδα για εισαγωγές όπλων μεταξύ 1974-2010", ισοδυναμούν με περίπου 32 διο. δολάρια σε τιμές 1990, ποσό το οποίο αντιστοιχεί στο 50% ενός μέσου ετήσιου ΑΕΠ της Ελλάδας των τελευταίων δεκαετιών Αν προστεθούν και οι τόκοι στο κεφάλαιο αυτό (καθότι προέρχεται από δανεισμό), τότε ισοδυναμεί με κάτι πολύ παραπάνω από το 50% του μέσου ΑΕΠ της χώρας αυτήν την περίοδο.

Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη όλα αυτά, τότε το συμπέρασμα είναι πασιφανές και εύλογο: Ένα τεράστιο μέρος του δημόσιου χρέους προήλθε από τα δάνεια για τις δαπάνες για τις εισαγωγές όπλων και τους τόκους που αυτά δημιουργούν. Με βάση λοιπόν μετριοπαθείς υπολογισμούς, το ποσό των 32 δια. δολαρίων (σταθερές τιμές έτους 1990). που έχει διατεθεί για εισαγωγές όπλων το διάστημα 1974-2010, αν υπολογιστεί με βάση τον πληθωρισμό, τις αλλαγές στις συναλλαγματικές ισοτιμίες αλλά και τους τόκους που πληρώνονται στα για την κάλυψη αυτών των αγορών, τότε προκύπτει πως ένα μεγάλο μέρος, πολύ πάνω από το 1/3 του συνολικού δημόσιου χρέους της Ελλάδας των 328,5 διο. ευρώ (πριν από το κούρεμα), οφείλε ται σε εισαγωγές όπλων.
Έπειτα από όλα αυτά τα ιλιγγιώδη ποοά που παραθέσαμε πιο πάνω και καθώς σήμερα η Ελλάδα αναζητά -για παράδειγμα- μέχρι και 300 εκατομμύρια ευρώ προκειμένου να μην περικόψει ακόμη περισσότερο το εισόδημα των χαμηλοσυνταξιούχων, κάποιες διευκρινίσεις είναι απαραίτητες:

1. Για τη χρεοκοπία της χώρας την αποκλειστική ευθύνη δεν έχουν οι εξοπλιστικές δαπάνες και μόνο.
2. Οι επενδύσεις στην αποτελεσματικότητα των αποτρεπτικών δυνατοτήτων της χώρας δεν είναι άσκοπες
3. Η προάσπιση των συμφερόντων της χώρας δεν μπορεί να εναπο τεθεί στα φιλελληνικά αισθήματα «συμμάχων», εταίρων ή φίλων.
4. Η εποχή των εντάσεων και συγκρούσεων κάθε άλλο παρά έχει παρέλθει...

Απ όλα αυτά και από τον συσχετισμό των εξοπλιστικών δαπανών και του χρέους, το συμπέρασμα που συνάγεται είναι ότι η χώρα τα τελευταία 35 χρόνια ξόδεψε ασύστολα για την αγορά όπλων, χωρίς αυτή η κολοσσιαία δαπάνη να πιάσει τόπο. Παρά την οικονομική αι μορραγία και την αύξηση του εξωτερικού χρέους, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα υπήρξε πρωταθλήτρια αγορών από το παζάρι της παγκόσμιας πολεμικής βιομηχανίας, δεν έχει κατοχυρώσει την απαραίτητη δύναμη αποτροπής. Ο λόγος αυτής της αποτυχίας είναι απλός και εύκολα κατανοητός σήμερα: Η χρεοκοπία μιας χώρας ουδέποτε περιορίστηκε στο οικονομικό επίπεδο. Πριν από (ή παράλληλα με) την οικονομία, διαβρώνεται η πολιτική της τάξη. Εκεί λοιπόν, στην κυρίαρχη τα τελευταία 35 χρόνια πολιτική τάξη, πρέπει να αναζητηθούν οι απαντήσεις και οι ευθύνες αυτής της μείζονος για τα συμφέροντα και την ασφάλεια της χώρας αποτυχίας στην εκπόνηση και εφαρμογή μιας στρατηγικής αποτροπής.

Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2012

Από την επιλογή της PGS στην de facto ΑΟΖ


5 ΣΕΠ 2012

Ν. Λυγερός

Για αυτούς που θεωρούν ακόμα και τώρα την ελληνική ΑΟΖ μόνο ως ένα θεωρητικό κατασκεύασμα από ειδικούς, η επιλογή της νορβηγικής εταιρείας Petroleum Geo-Services (PGS) αποτελεί μία αλλαγή φάσης που πρέπει να παραδεχθούν και για πολλούς λόγους μάλιστα.
 Η επιλογή της PGS δεν είναι μόνο
σημαντική επιστημονικά, διότι είναι μία από τις καλύτερες εταιρείες στο κόσμο στον τομέα των σεισμικών ερευνών, αλλά επίσης συμβολική, διότι είναι η ίδια εταιρεία που έκανε τις ανάλογες έρευνες στην Κύπρο, οι οποίες κατέληξαν μέσω της εταιρείας Noble στην ανακάλυψη του κοιτάσματος Αφροδίτη στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ. Κι αυτό σημαίνει πρακτικά ότι αυτή η εταιρεία δεν έχει καμία φοβία με την Τουρκία, όπως το απέδειξε, συνεχίζοντας αδιάκοπα τις έρευνες της δίχως να την επηρεάζουν οι εξωτερικές και απαράδεκτες πιέσεις. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο είναι σημαντική αυτή η επιλογή προέρχεται από την καταγωγή της, δηλαδή την Νορβηγία, η οποία είναι συνδεδεμένη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός της Ευρώπης και σχετίζεται άμεσα με το θέμα των αποθεμάτων της Αρκτικής μέσω του Συμβουλίου. Με άλλα λόγια, είναι ένας στρατηγικός σύμμαχος, την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση βάζει στο ίδιο επίπεδο την Αρκτική και την Ανατολική Μεσόγειο, λόγω της ενεργειακής της στρατηγικής που ακολουθεί την οδηγία της. Ο τρίτος λόγος που είναι ο βασικότερος αφορά άμεσα το θέμα της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Διότι ακόμα κι αν δεν έχουμε θεσπίσει και οριοθετήσει την ελληνική ΑΟΖ με την τροποποίηση του Νόμου 2289|1995 από τον Νόμο 4001|2011, λόγω της τρίτης παραγράφου του Άρθρου 2, μπορούμε να προχωρήσουμε σε έρευνες υδρογονανθράκων, αρκεί να μην ξεπεραστεί η μέση γραμμή που αφορά τα 200 ΝΜ. Πρακτικά ο διαγωνισμός δίνει τη δυνατότητα έρευνας στο Ιόνιο και Νότια της Κρήτης και αυτήν την περιοχή θα εξετάσει σεισμικά η εταιρεία PGS. Αυτό όμως σημαίνει ότι επί της ουσίας κάνουμε μια επέκταση της συμφωνίας που έχουμε με την Ιταλία και αγγίζουμε πλέον και την Λιβύη εξ ολοκλήρου όσο αφορά στην ΑΟΖ και ένα μέρος της Αιγύπτου. Αυτή η πρακτική είναι πολύ σημαντική, διότι δηλώνει de facto ήδη ένα μέρος της ελληνικής ΑΟΖ, βέβαια θα είναι ακόμα καλύτερο όταν φτάσουμε σε de jure, αλλά είναι ένα βήμα ουσιαστικό που συμβαδίζει μάλιστα και με την πρακτική που ακολουθεί κι η Λιβύη κι η Αίγυπτος με τους γύρους παραχώρησης που εξέδωσαν το 2012 και δεν καταπατούν την έννοια της μέσης γραμμής κι ειδικά στη περιοχή που μας αφορά. Αυτό το στοιχείο θα παίξει ένα ρόλο πολύ θετικό την ώρα της θεσμικής οριοθέτησης. Μ’ αυτόν τον τρόπο ακολουθούμε πρακτικά την τακτική της Κύπρου και σε αυτό το πλαίσιο. Για όλους αυτούς τους λόγους η επιλογή κι η έναρξη των σεισμικών ερευνών αποτελεί μια αλλαγή φάσης στον αγώνα της ελληνικής ΑΟΖ.

CCIAS : Το Ελληνικό «άκρως απόρρητο» υπερόπλο που είναι στα υπόγεια του ...Πενταγώνου !


To σύστημα που δεν πρόλαβε να  υλοποιήσει  ο Στρατηγός  Γράψας !
Οι αποκαλύψεις του Τύπου σχετικά με την απαράδεκτη – κωλυσιεργία στην υπόθεση της κατασκευής πρωτοποριακού συστήματος παθητικής άμυνας CCIAS, το οποίο ανέπτυξαν Έλληνες επιστήμονες από το ΑΠΘ, δεν προκάλεσε καμία έκπληξη σε όσους γνωρίζουν την προϊστορία με ανάλογα θέματα.

( Ιπτάμενος : «Το σύστημα αυτό, αν ποτέ κατασκευαστεί από τη πατρίδα μας, θα αποτελέσει την ληξιαρχική πράξη του αιφνίδιου θανάτου των απέναντι, αν μας επιτεθούν) 
Δεδομένου μάλιστα του ενδιαφέροντος ξένων δυνάμεων, δεν αμφιβάλλουμε ότι όπως έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα, δεν αποκλείεται κάποτε να το αγοράσουμε από ξένους κατασκευαστές, αφού όπως μας έχει «διδάξει» η ιστορία, τότε κάποιοι θα έχουν και το γνωστό, σε όλους, κίνητρο…
Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Real News» το πρόγραμμα στο οποίο εδώ και μια πενταετία δουλεύουν πέντε επιστήμονες τους ΑΠΘ, έχει το χαρακτηρισμό «άκρως απόρρητο». Μετά από πέντε χρόνια κοροϊδίας, ένας από τους επιστήμονες αποφάσισε να «σπάσει» τη σιωπή…
Η ιστορία είναι απίστευτη
2006: Μετά από μελέτες και σχεδιασμούς έξι ετών, η επιστημονική ομάδα υποβάλει αίτηση στον Ελληνικό Στρατό για να συμμετάσχει σε ερευνητικό πρόγραμμα για την κατασκευή και ανάπτυξη συστήματος CCIAS. Για να το πούμε απλά επρόκειτο για ένα δίκτυο «παθητικών» ραντάρ.
Ποιες θα ήταν οι δυνατότητες αυτών των ραντάρ που είχαν σχεδιάσει;
• «Βλέπουν» χωρίς να εκπέμπουν – άρα και χωρίς να εντοπίζονται- σε εμβέλεια 400 χιλιομέτρων!
• Εντοπίζουν ελικόπτερα και αεροσκάφη ακόμη και «υπό καθολική ηλεκτρονική σίγαση», δηλαδή χωρίς τα ραντάρ τους να εκπέμπουν.
• Εντοπίζουν αεροσκάφη τεχνολογίας stealth και σε πραγματικό χρόνο τις απογειώσεις μαχητικών αεροσκαφών από εχθρικές βάσεις.
• Επιτηρούν παθητικά βραχονησίδες
• Κόστος; 25 έως 30 τέτοιοι σταθμοί, από τον Έβρο έως της Κρήτη θα κόστιζαν όσο ένας σταθμός παρεμφερούς συστήματος, αγορασμένου από το εξωτερικό!!!
Υπερβολές θα πείτε όλα αυτά. Όμως η αξιολόγηση της ανακάλυψης των πέντε επιστημόνων από τη στρατιωτική ηγεσία άλλα δείχνει. Και δεν μιλάμε για μία μόνο αξιολόγηση. 15 ταξίδια στην Αθήνα έκαναν οι επιστήμονες και σ’ όλα ελάμβαναν διθυραμβικά σχόλια για την ανακάλυψή τους!
Πρώτη παρουσίαση ενώπιων 60 Επιτελών
Το 2006 ΥΕΘΑ είναι ο Β. Μεϊμαράκης, Α/ΓΕΕΘΑ ο ναύαρχος Παναγιώτης Χηνοφώτης και Α/ΓΕΣ ο στρατηγός Δημήτρης Γράψας. Η επιστημονική ομάδα του ΑΠΘ κάνει τη πρώτη παρουσίαση του συστήματος ενώπιόν 60 Επιτελών. Αμέσως μετά τη παρουσίαση χωρίς καμία αμφιβολία και δισταγμό, πολιτική και στρατιωτική ηγεσία δηλώνει ενθουσιασμένοι και καλεί τους επιστήμονες να προχωρήσουν τάχιστα.
Ακολουθούν παρουσιάσεις σ’ όλους τους Κλάδους και πείθονται ακόμη και οι πάντα δύσπιστοι αεροπόροι. Στις 13/02/2009 συνέρχεται το Συμβούλιο Αμυντικού Σχεδιασμού Προγραμματισμού (ΣΑΣΠ) και γνωμοδοτεί με 7-0 υπέρ της επιχειρησιακής αναγκαιότητας του συστήματος και εισηγείται την κατεπείγουσα εξέταση του ζητήματος από το Συμβούλιο Αρχηγών.
Αρχηγός ΓΕΕΘΑ είναι πια ο στρατηγός Δημήτριος Γράψας, ο οποίος ήταν μεγάλος υπέρμαχος της ανάπτυξης του ελληνικού συστήματος. Παραδόξως μέχρι την αποστρατεία του,τον Αύγουστο του 2009,ο Αρχηγός δεν κατόρθωσε να βάλει στην αντζέντα του ΣΑΓΕ, αυτό το ζήτημα !
Η επιστημονική ομάδα από το ΑΠΘ, δεν πτοήθηκε από την αποστρατεία Γράψα και συνέχισε τις έρευνές της. Τα τελευταία τεχνικά προβλήματα επιλύονται. Όλα δείχνουν έτοιμα για να κατασκευαστεί το πρωτότυπο σύστημα. Όμως εδώ είναι Ελλάδα. Σχεδόν ένα χρόνο μετά , με Α/ΓΕΕΘΑ πλέον τον πτέραρχο Ιωάννη Γιάγκο, οι επιστήμονες έκπληκτοι πληροφορούνται ότι το θέμα θα… επανεξεταστεί!
Στις 19/01/2010 ,στέλνουν επιστολή στον πτέραρχο Α/ΓΕΕΘΑ Ι. Γιάγκο, εκφράζοντας τη λογική τους απορία για την καθυστέρηση αν όχι οπισθοδρόμηση του προγράμματος. Μετά απ’ αυτή την επιστολή το ΣΑΣΠ συνεδριάζει και πάλι και αποφασίζει ξανά με 7-0 υπέρ της επιχειρησιακής αναγκαιότητας του ελληνικού συστήματος! Το ΓΕΕΘΑ, διαβεβαιώνει ότι «το θέμα θα προχωρήσει άμεσα».
Έχουμε φθάσει στις 15/04/2010, με υπουργό Άμυνας πια τον Ε. Βενιζέλο. Το Συμβούλιο Αρχηγών συνεδριάζει και με 4-0 εγκρίνει το προτεινόμενο σύστημα ως «άκρως απαραίτητο και κατεπείγον». Στις 29/05/2010, ο τότε ΑΝΥΕΘΑ και νυν ΥΕΘΑ Πάνος Μπεγλίτης έχει στα χέρια του και την πλήρη οικονομοτεχνική μελέτη.
Ο φάκελος με το άκρως απόρρητο πρόγραμμα περιλαμβάνει 1050 σελίδες. Μέχρι σήμερα κανονικά θα έπρεπε να είχαν διαβαστεί δυο και τρεις φορές. Ο χρόνος που μεσολάβησε είναι μεγάλος. Όμως παραδόξως η ομάδα των πέντε επιστημόνων δεν έχει λάβει τη καμία απάντηση! Τον περασμένο Ιούνιο έστειλαν επιστολές στον Πρωθυπουργό και στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για να είναι ενήμεροι. Καμία αντίδραση!
Στο μεταξύ τρεις ξένες χώρες έχουν ενδιαφερθεί να χρηματοδοτήσουν το πρόγραμμα! Η ομάδα των πέντε δεν θέλει να το πουλήσει, αλλά δεν μπορεί και να μην θυμηθεί τα όσα είπε ένας έντιμος – όπως τον χαρακτηρίζουν οι ίδιοι – σμήναρχος σε μία από τις πολλές παρουσιάσεις που έκαναν στο Πεντάγωνο:
«Το σύστημα αυτό, αν ποτέ κατασκευαστεί από τη πατρίδα μας, θα αποτελέσει την ληξιαρχική πράξη του αιφνίδιου θανάτου των απέναντι, αν μας επιτεθούν πρώτοι. Αλλά δεν πιστεύω ότι κάποτε θα υλοποιηθεί. Είναι πολύ μικρού κόστους. Έκανε λάθος η Ομάδα. Κάποιος πρέπει να τους πει ότι ζούμε στην Ελλάδα…»!
Συμπερασματικά, τα αρμόδια συμβούλια έχουν συνηγορήσει για την κατασκευή και ανάπτυξη του συγκεκριμένου συστήματος. Για την κωλυσιεργία της υλοποίησής του, οδηγούμεθα σε συνειρμούς περί συμφερόντων, μίζας και τα συναφή…
Καλό θα είναι να μας απαντήσουν από το ΓΕΕΘΑ τι «σκέπτονται» πριν το σύστημα CCIAS βρεθεί εκτός Ελλάδος και το… αγοράσουμε από κάποιους άλλους...Για να πάρουμε τις μίζες και τα εξώγαμα κάποιων που γεννήθηκαν να διαφεντεύουν τούτον εδώ τον βράχο στην άκρη της Γης 
Βετεράνος  





Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ ε.α. ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΜΕ ….. ΠΕΡΙ ΕΝΣΤΟΛΩΝ….

 
 
 
 
 
 
1 Votes

Αναγνωστόπουλος Δημήτριος
Ταξίαρχος ε.α.
Κυρία , Κύριε
Λυπάμαι γιατί τώρα τελευταία ορισμένοι συνάδελφοι σας  των  γραπτών (εφημερίδες -περιοδικά ) ή και των  ηλεκτρονικών ΜΜΕ (ραδιοφωνικοί -τηλεοπτικοί σταθμοί ) αποδέχονται την αυθαίρετη δημοσιογραφική ονομασία του ενστόλου  και να την αναπαράγουν .
Γιατί δεν ονομάζετε διαφορετικά τα επαγγέλματα των ιατρών ,δικηγόρων ,δημοσιογράφων ,πολιτικών, δικαστικών ,εκπαιδευτικών κλπ ;
Είναι ντροπή ,ίσως το αρχαιότερο επάγγελμα και  ιδιότητα δηλαδή τους στρατιωτικούς  να τους  ονομάζετε  ένστολους  .
Το Λεξικό της κοινής  νεοελληνικής είναι ένα σύγχρονο  και πλήρες ερμηνευτικό, ορθογραφικό  και ετυμολογικό λεξικό της  νέας ελληνικής. Εκδόθηκε τον  Δεκέμβριο του 1998 από το Ινστιτούτο  Νεοελληνικών Σπουδών του Αριστοτελείου  Πανεπιστημίου   Θεσσαλονίκης  και αποτελεί αποτέλεσμα πολύχρονης  και συστηματικής επεξεργασίας. Είναι το πρώτο λεξικό της  νεοελληνικής που έθεσε επιστημονικές  λεξικογραφικές αρχές και επηρέασε  με τον τρόπο αυτό καθοριστικά  τη σημερινή νεοελληνική λεξικογραφική  πραγματικότητα.
Ας δούμε τi γράφει  και πώς ερμηνεύει τις λέξεις
ΛΕΞΙΚΟ
στολή η [stolí] Ο29 : ομοιόμορφη ενδυμασία την οποία φορούν άτομα που ασκούν ορισμένα επαγγέλματα, συνήθ. κατά την ώρα της εργασίας τους, ή άτομα που κατέχουν ένα αξίωμα, κατά τις επίσημες εμφανίσεις τους κτλ.: Στρατιωτική ~, των στρατιωτικών, τα στρατιωτικά. Nαυτική ~, των ναυ τικών, τα ναυτικά. Iερατική ~. ~ αξιωματικού. ~ στρατηγού / λοχαγού / στρατιώτη. ~ πλοιάρχου / ναύτη. ~ αστυνομικού. ~πυροσβέστη – κλητήρα / θυρωρού. Xειμερινή / θερινή ~. ~ αγγαρείας / εξόδου, των στρατιωτικών. Mεγάλη ~, που φορούν οι αξιωματικοί στις επίσημες τελετές. ~ ιππασίας / αστροναύτη / δύτη, κατάλληλη για τη δραστηριότητα που ασκούν. || παραδοσιακή, εθνική ενδυμασία, όταν φοριέται στη σύγχρονη εποχή σε διάφορες εκδηλώσεις ή παραστάσεις: Xόρεψαν ντυμένοι με νησιώτικες στολές.
εν [en] πρόθ. : (λόγ.) (βλ. και εν-) σε ΦΡ ή εκφράσεις με σημασία συνήθ. τροπική ή χρονική:
ένστολος -η -ο [énstolos] Ε5 : που φορά στολή: ~ πολίτης*. || (ως ουσ.).
ΣΧΟΛΙΑ
Άρα την στολή την  φέρουν οι οιονδήποτε που ασκούν  οιοδήποτε επάγγελμα ή εργασία  αλλά και δραστηριότητα .Το  EN έχει τροπική (ανάλογα με το επάγγελμα -εργασία ) αλλά κυρίως έχει ΧΡΟΝΙΚΗ έννοια . ΜΟΝΟΝ όταν κάνει χρήση της στολής τότε είναι ένστολος δηλαδή μόνον κατά τον χρόνο της συγκεκριμένης δραστηριότητας .
Συμπέρασμα ότι η  λέξη ένστολος ουδεμία σχέση  έχει με την ιδιότητα του  καθενός ή με το επάγγελμα  του και σύμφωνα με το Σύνταγμα  της Ελλάδος πουθενά δεν υπάρχει  ιδιότητα ή επάγγελμα ενστόλου . Εξάλλου στό Σύνταγμα της Ελλάδος ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι Αρχηγός των ΕΝΟΠΛΩΝ Δυνάμεων και όχι των ενστόλων . Διευκρινίζεται ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ και όχι ΕΝΣΤΟΛΕΣ . Γιατί εάν είναι των εν-στολή (ενστόλων) τότε είναι Αρχηγός οιονδήποτε που φορά στολή .
Οι νέοι εισέρχονται στις ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ και όχι στις ένστολες σχολές για να ακολουθήσουν το Στρατιωτικό επάγγελμα και  όχι το ένστολο . Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τα Σώματα Ασφαλείας .
ΛΕΞΙΚΟ
στρατιωτικός -ή -ό [stratiotikós] Ε1 : 1α. που έχει σχέση με το στρατό ή με το στρατιώτη και γενικότερα με τις ένοπλες δυνάμεις, που ανήκει σε αυτές, που γίνεται από ή για αυτές, που στηρίζεται σε αυτές: Στρατιωτι κή υπηρεσία / θητεία. Στρατιωτικό επάγγελμα. Στρατιωτικό αεροδρόμιο / όχημα / νοσοκομείο. Στρατιωτική βάση / φυλακή / σχολή / στολή. Στρατιωτική επιχείρηση / συμμαχία / βοήθεια / δικτατορία. ~ γιατρός, αξιωμα τικός με ειδικότητα γιατρού. ~ ιερέας, που υπηρετεί μόνιμα στο στρατό. ~ ακόλουθος πρεσβείας. ~ νόμος, που κηρύσσεται σε μια χώρα ή σε μια περιοχή σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, όταν θεωρείται ότι απειλείται η ασφάλεια της χώρας ή του πολιτεύματος, και αναστέλλει θεμελιώδεις διατάξεις του συντάγματος. Στρατιωτική δικαιοσύνη, για αδικήματα που διαπράττουν όσοι υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις. ~ χαιρετισμός, στάση προσοχής με τη δεξιά παλάμη στην άκρη του γείσου του πηλικίου. β. που ταιριάζει σε στρατιώτη ή σε αξιωματικό: Στρατιωτική πειθαρχία, που επιβάλλεται στο στρατό και με επέκταση, η απόλυτη πειθαρχία. Στρατιωτική νοοτροπία. Στρατιωτικό πνεύμα. Kηδεύτηκε με στρατιωτικές τιμές. 2. (ως ουσ.) α. ο στρατιωτικός, μόνιμος αξιωματικός ή υπαξιωματικός όλων των κλάδων των ενόπλων δυνάμεων, (με επέκταση και για τους μη βαθμοφόρους), σε αντιδιαστολή προς τον πολίτη3: Θα γίνει ~. Οι οικογένειες των στρατιωτικών. β. το στρατιωτικό, η στρατιωτική θητεία: Kάνω το ~ μου, υπηρετώ τη θητεία μου. γ. τα στρατιωτικά, η στρατιωτική στολή, σε αντιδιαστολή προς τη λέξη πολιτικά: Φόρεσε (τα) στρατιωτικά (του). Είναι ντυμένος ~.
Παρακαλώ σταματήστε να μειώνετε τους στρατιωτικούς με την αντισυνταγματική , παράτυπη  , άσχετη με την ιδιότητά τους   και  ελληνική ετυμολογία , ονομασία ένστολος ,  εκτός και κρύβονται σκοπιμότητες μειώσεώς τους .
Δημήτρης  Αναγνωστόπουλος
Ταξίαρχος  ε.α.

Πόλεμος στην Κύπρο για το αέριο! Μπορεί να συμβεί,σύμφωνα με αμερικανική ανάλυση

 
 
 
 
 
 
Rate This

Ενα αρθρο της εφημεριδας Internationa Herald Tribune αναλυει την ασταθεια της περιοχης στην νοτιο-ανατολικη Μεσογειο και αναδεικνύει τις πιθανοτητες πολεμου στην Κύπρο. 
“Η Κύπρος είναι το επίκεντρο μιας νέας ρήξης – τον έλεγχο του σημαντικού φυσικού πλούτου, δηλαδή του φυσικού αερίου που βρέθηκε στα τέλη του περασμένου έτους, εγείροντας το ζήτημα του κατά πόσον η ανακάλυψη θα αποτελέσει κίνητρο και για τις δύο πλευρές να συνεργαστούν ή αν θα είναι ακόμη ένα εμπόδιο για την επανένωση τους.
Οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι το φυσικό αεριο θα είναι άλλο ένα εμποδιο πρός την επανένωση καθώς ο πλούτος είναι τόσο μεγάλος που ήδη μέσα σε λίγους μήνες οι εντάσεις έχουν αυξηθεί κάτι που θα μπορoύσε να προσελκύσει ακόμη και εξωτερικές δυνάμεις. 
Ο αγώνας για να δούμε ποιος μπορεί να αξιοποιήσει το φυσικό αέριο έχει προσθέσει ένα νέο “στρώμα” αστάθειας στο περιθώριο της νότιας Ευρώπης, όπου η κρίση του ευρώ έχει σπείρει πολιτική και οικονομική αναταραχή και όπου οι σχέσεις μεταξύ των εθνών – όπως η Ελλάδα και η Τουρκία , και η Τουρκία και το Ισραήλ – είναι ήδη τεταμένες.
Η Noble Energy μια αμερικανική εταιρία, με έδρα το Χιούστον, ειναι επικεφαλής των γεωτρησεων στα κυπριακά νερά, μαζί με τους ισραηλινούς εταίρους της, δίνοντας τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στο Ισραήλ ένα τεράστιο διακύβευμα σε μια πιθανή ανακάλυψη αερίου.Συνεργάζονται με τους ελληνοκύπριους, πολλοί από τους οποίους θεωρούν ότι η υποθαλάσσια περιοχή είναι για δική τους εκμετάλλευση, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.
Οι Τ/Κ , τους οποίους υποστηρίζει η Τουρκία, ισχυρίζονται οτι η κυπριακή γεώτρηση είναι παράνομη, διότι τα σχέδια είχαν προχωρήσει χωρίς να αξιολογηθεί η θέση τους στο νησί και την γύρω περιοχη. Έχουν καλεσει τις εταιρείες να σταματήσουν τις γεωτρήσεις, καθώς και την Κύπρο να παγώσει τις περαιτέρω αδειοδότησεις.
Η Τουρκία έχει απειλήσει να στείλει το ναυτικό της. Για να δείξει την δυσαρέσκειά της, τους τελευταίους μήνες, η Τουρκία έχει στήσει εξέδρα εξερεύνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου κοντά στην ακτή της “Βόρειας Κύπρου”, την οποία έχει “στολίσει” με σημαίες.
” Ίσως θα μπορούσε να ξεσπάσει πάλι πόλεμος” δήλωσε ο Fikret Akan, 29, κάτοικος του χωριού Sinirustu, ο οποίος εργάζεται σε μια αποθήκη καυσίμων σε μια κοντινή παράκτια πόλη. ” Η Τουρκία, το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να αρχίσουν να “μαλώνουν” για αυτούς τους φυσικούς πόρους.”

Αν και τα Ηνωμένα Έθνη,εξέλαβαν την ανακάλυψη φυσικού αερίου ως ένα τρόπο δημιουργίας πλούτου που θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει μια επανένωση του νησιού, ο κ. Akan μπορεί να μην έχει αδικο.
Ακόμη και πριν το αέριο αξιοποιηθεί, οι ανακαλύψεις έχουν δημιουργήσει κινδύνους, “μεγάλους κινδύνους, καθώς και τεράστια νομικά ζητήματα” δήλωσε ο Richard L. Morningstar, ο πρώην ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για την Ευρασιατική Ενέργεια, το Μάρτιο. Τα θέματα” υπερβαίνουν την Κύπρο, πάνε πέρα από το Ισραήλ και πάνε πέρα από την Ελλάδα – επηρεάζουν ολόκληρη την περιοχή”, είπε.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν το πρώτο περιφερειακό Κεντρο Πηγών Ενέργειας στην Κύπρο. Παρά το γεγονός ότι, εχουν ζητήσει τη δίκαιη κατανομή των πλουτοπαραγωγικών πόρων, η Ουάσιγκτον έχει υποστηρίξει σθεναρά το δικαίωμα της Κύπρου, ώς μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη διάνοιξη της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της.
Αυτη η ισχυρή υποστήριξη έχει μάλλον βοηθησει στην άρνηση των Ελληνοκυπριων να μοιραστούν οποιοδήποτε πλούτο πετρελαίου και φυσικού αερίου με τους Τ/κ. ” Μη μιλάτε για κοινή χρήση,” δήλωσε κατά τη διάρκεια πρόσφατης συνέντευξης ο Κύπριος υπουργός ενέργειας Νεοκλής Συλικιώτης. Και τόνισε οτι ο διαχωρισμός των εσόδων θα μπορούσε να συμβεί μόνο μετά από μια λύση του Κυπριακού.
Στο μεταξύ οι Τ/κ έχουν χαρτογραφήσει οικοπεδα της Ανατολικής Μεσογείου για αδειοδότηση που όμως καλυπτούν και μέρος των χωρικών υδάτων των Ε/κ . Ωστόσο εχουν αρχίσει τις δικές τους εξερευνήσεις στην ξηρά – αρχής γενομένης από το Sinirustu .
Ε/κ αξιωματούχοι έχουν δηλώσει οτι η προσπάθεια αυτή δεν είναι τιποτα περισσότερο απο ένα θεατρικό κόλπο.

Ωστόσο, σε γεώτρηση στο Sinirustu μεθυστικές, θειούχες οσμές που δημιουργούνταν από το συνδυασμό υγρών και λάσπης διακρίνονταν στην ατμόσφαιρα.
Φορώντας κόκκινη φόρμα με το λογότυπο της τουρκικής Petroleum Corp, και τρώγωντας καρπούζι με τους συναδέλφους του ο Εκρέμ Akyuz, 29, ένας από τους Τούρκους μηχανικούς που επιβλέπει την τοποθεσία, δήλωσε οτι επικρατεί μια ασυνηθιστα μεγάλη ασφάλεια γύρω απο τα γεωλογικά δεδομένα. Και είπε οτι “αυτό έκανε δύσκολο να κρίνουμε αν η περιοχή ήταν ελπιδοφόρα”. Αλλά το έργο, τονισε, ήταν τεχνικά παρόμοιο με  άλλα μέρη του κόσμου.
Η εμπορευματοποίηση του φυσικού αερίου είναι ακόμα χρόνια μακριά, και ορισμένοι αναλυτές λένε ότι αφήνει το χρόνο – κατά πάσα πιθανότητα μέχρι το 2019 – για την ανάπτυξη λύσεων.
Ο Mαικλ Λι, ανώτερος σύμβουλος στο Γερμανικό Ταμείο Marshall στις Βρυξέλλες ο οποίος ηγείται μελέτες σχετικά με την εξέυρεση υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε οτι ‘πρέπει να υπάρχει ένας τρόπος για να βάλει η Τουρκία το Κυπριακο σε δεύτερη μοίρα και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τις δύο πλευρές να αποκομίσουν οφέλη,”.
Ο κ. Λι είπε ότι η περιμένει την Τουρκία να είναι προσεκτική για να αποφευχθεί μια οποιαδήποτα σύγκρουση για το φυσικό αέριο, καθώς αυτό θα ανασάτωνε τις ΗΠΑ. ” Ποτέ δεν μπορούμε να αποκλείσουμε “ατυχήματα” και εχθροπραξίες, αλλά η ευρεία διπλωματική λογική λέει ότι η Τουρκία δεν θα ανεβάσει τις εντάσεις πάρα πολύ”.
Η Κύπρος βρίσκεται δίπλα στην Λεβαντινή Λεκάνη, όπου σύμφωνα με τις εκτιμησεις των ΗΠΑ θα κατέχει 122 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου, ή 3,5 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, αρκετά για τον εφοδιασμό ολόκληρου του κόσμου με φυσικό αέριο για περίπου ένα χρόνο.
Η Noble έχει ανακοινώσει ευρήματα που ανέρχονται σε 35 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου με την πλειοψηφία στα ισραηλινά ύδατα και περίπου 7 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια στα ύδατα της Κύπρου.
Οι σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας επιδεινώθηκαν δραστικά πριν από ένα χρόνο, όταν η Noble άρχισε την γεώτρηση στο λεγόμενο Οικοπεδο 12,τμήματα του οποίου ισχυρίζονται οι Τ/κ ότι ανηκουν σε αυτους.
Οι εμπειρογνώμονες λένε οτι οι εξαγωγές φυσικού αερίου από την Κύπρο θα μπορούσε να προσθέσουν ένα σημαντικό μέρος της ετήσιας παραγωγής της δηλαδη περιπου 25 δισεκατομμυρια δολαρια.
Ακόμα κι έτσι, αν η Κύπρος ήταν σε θέση να ξεκινήσει τις εξαγωγές από τις αρχές της δεκαετίας του 2020,και υπο την προϋπόθεση οτι ο όγκος παραγωγής θα ήταν 7 έως 10 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα η χώρα θα μπορούσε να κερδίσει $ 2,2 δισ. ευρώ για 3,1 δολάρια ετησίως με τις τρέχουσες τιμές φυσικού αερίου, δήλωσε ο Sohbet Karbuz, ο διευθυντής των υδρογονανθράκων το Μεσογειακού Παρατηρητηρίου de l’Energie, μια ένωση των μεσογειακών εταιρειών ενέργειας.
Οι πιθανοί όγκοι μπορεί να είναι εξίσου σημαντική για την Τουρκία, η οποία εισάγει το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της. Η αύξηση ζήτησης στον ενεργειακό τομέα τηςΤουρκίας ήταν μια από τις ταχύτερες στον κόσμο τα τελευταία χρόνια,κατι το οποίο την έχει καταστήσει πρόθυμη να εκμεταλλευτεί νέες πηγές. Η Άγκυρα έχει αναγνωρίσει ότι ένα πλοίο της Τουρκικής Petroleum είχε κάνει σεισμικές έρευνες για τους Τ/κ στα χωρικά υδατα της Κύπρου.
Παρά την απειλή πολέμου από την Άγκυρα, 15 εταιρείες έκαναν προσφορές φέτος για εννέα επιπλέον οικόπεδα. Η Άγκυρα έχει προειδοποιήσει τις εταιρείες οτι” σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν σε μελλοντικά έργα ενέργειας της Τουρκίας.” Επίσης, υποσχέθηκε να υποστηρίξει την “Βορεια Κύπρο” στις εδαφικές της διεκδικήσεις.
Η γεώτρηση έχει επίσης δημιουργησει μια πικρή ρήξη μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ. Καποτε ηταν ‘φιλοι’ αλλα μετα το περιστατικο στο Mavi Marmara όπου εννέα Τούρκοι έχασαν τη ζωή τους το Ισραήλ μετατράπηκε σε περιφερειακό εταιρο της Κύπρου εν μέρει με στόχο την προστασία πεδία φυσικού αερίου τους.
Τον Μάιο, οι εντάσεις μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ εξαπλωθηκαν στους ουρανούς πάνω από την Κύπρο, όταν ο τουρκικός στρατός δήλωσε οτι μετα απο εντολή μαχητικά αεροσκάφη ‘κυνήγησαν’ ένα ισραηλινό αεροπλάνο από τον εναέριο χώρο της Βόρειας Κυπρου. Τον ίδιο μήνα, η κυπριακή κυβέρνηση αναγκάστηκε να αρνηθεί τουρκικες δηλωσεις ότι το Ισραήλ σχεδιάζει να αναπτύξει 20.000 κομάντος στην Κυπρο για να προστατεύσει τους Ισραηλινούς που εργάζονται σε Ενεργειακα έργα.
Η Τουρκία επιμένει ότι η στρατιωτική παρουσία της στην ανατολική Μεσόγειο αποτελείται από τακτικές περιπολίες και ασκήσεις, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.
Μια συμμαχία με το Ισραήλ θα μπορούσε να είναι ζωτικής σημασίας για να βοηθήσει την Κύπρο να προστατεύσει εγκαταστάσεις που θα παράγουν και θα παραδίδουν υγροποιημένου φυσικο αερίο, (LNG) απευθείας προς την Ευρώπη και άλλα μέρη του κόσμου, παρακάμπτοντας έτσι το Βορρά και την Τουρκία.
Αλλά οι εγκαταστάσεις για υγροποιημένο φυσικό αεριο θα κοστίσουν περίπου $ 10 δισ. ευρώ, κατι που αποτελεί μια τεράστια πρόκληση δεδομένου  την πτώση των τιμών του φυσικού αερίου και την κακή πιστοληπτική ικανότητα της Κύπρου, η οποία, τον Ιούνιο, έγινε το πέμπτο μέλος της ζώνης του ευρώ που ζήτησε βοηθεια απο το ΔΝΤ.
Η αστατη πολιτική της Μέσης Ανατολής είναι ένα άλλο πιθανό εμπόδιο για τις φιλοδοξίες της Κύπρου.
” Τι θα συμβεί αν η Τουρκία και το Ισραήλ, τα βρουν με κάποιο τροπο και το Ισραήλ ζητήσει συγγνώμη για το περιστατικό του Mavi Marmara και μετα στειλει τους αγωγους αερίου απευθείας στην Τουρκία;” ρωταει η Φιονα Μαλεν, διευθυντρια στο Sapienta Economics στη Λευκωσία. ”
Πολυ απλα η Κύπρος δεν θα έχει πλεον τίποτα!”