Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Τα απόρρητα έγγραφα του ΚΥΣΕΑ για τις συμβάσεις των υποβρυχίων!

21 Σεπ 2011

(του Γιάννη Κορωναίου)
Τα ονόματα του πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, των αντιπροέδρων, Βαγγέλη Βενιζέλου και Θεόδωρου Πάγκαλου, και των υπουργών Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και Κώστα Σκανδαλίδη πλαισιώνουν τις πέντε καίριες αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ της περιόδου 1998-2002, που αφορούν στη ναυπήγηση των υποβρυχίων S 214 και στις επιμέρους συμφωνίες για την παραλαβή τους. Ενώ η εισαγγελία του Αρείου Πάγου ζητούσε τη διερεύνηση πιθανών ευθυνών όλων των μελών του ΚΥΣΕΑ μαζί με όλους τους υπουργούς Εθνικής Άμυνας κατά τη διάρκεια της υλοποίησης του προγράμματος, δηλαδή μέχρι και σήμερα, η Κοινοβουλευτική Προανακριτική Επιτροπή που διενήργησε την προκαταρκτική εξέταση έκρινε σκόπιμο να μην καλέσει τους παραπάνω να καταθέσουν καν ως μάρτυρες! Τελικά, η Βουλή κατέληξε στην ποινική δίωξη μόνο του Άκη Τσοχατζόπουλου. Μια ποινική δίωξη χωρίς αντίκρισμα, καθώς το Δικαστικό Συμβούλιο του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, στο οποίο παραπέμφθηκε ο πρώην υπουργός, έκρινε με αμετάκλητο βούλευμα ως νομικά απαράδεκτη την άσκηση δίωξης, με την κατηγορία της παθητικής δωροδοκίας, αφού έχει επέλθει η αποσβεστική προθεσμία και έχει παραγραφεί το αδίκημα, ενώ για την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα –ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος– δήλωσε αναρμόδιο, παραπέμποντας τη δικογραφία στην Τακτική Δικαιοσύνη.
Κι όμως, πολλοί βουλευτές έβλεπαν ότι το φιάσκο ήταν προ των πυλών, αφού είχαν παρέλθει δύο κοινοβουλευτικές περίοδοι από την τέλεση του υποτιθέμενου αδικήματος και το αξιόποινο είχε παραγραφεί. Ωστόσο, η πρωθυπουργική παραίνεση «όλα στο φως, κι ας ματώσουμε» ήταν ισχυρή. Προκειμένου να βγουν όλα στο φως μέσα από μια διαδικασία αυτοκάθαρσης και ενδελεχούς δικαστικής έρευνας, η Βουλή κατόρθωσε να καταλήξει απλά και αποκλειστικά στη δίωξη ενός και μόνο πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ.
Κοινές αποφάσεις
Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, στη σκιά των γεγονότων στα Ίμια, αποφασίζεται η ενίσχυση του αξιόμαχου των Ενόπλων Δυνάμεων. Το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο (ΑΝΣ) ενέκρινε τις γενικές επιχειρησιακές απαιτήσεις των νέων υποβρυχίων και τον Απρίλιο του 1997 το ΓΕΝ ξεκινά... τη διερεύνηση της διεθνούς αγοράς, αποστέλλοντας τις τεχνικές προδιαγραφές που απαιτούσε σε οργανισμούς και ναυπηγεία. Στο τέλος του ’97, η Διεύθυνση Εξοπλισμών του ΓΕΝ έχει συλλέξει πληροφορίες για όλους τους τύπους υποβρυχίων και το ΑΝΣ, βάσει δύο ανελαστικών απαιτήσεων που επιβάλλει και αφορούν στο σύστημα αναερόβιας πρόωσης –σχετίζεται με τη διάρκεια παραμονής του υποβρυχίου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας– και στο σύστημα διεύθυνσης βολής –να μπορεί να βάλλει κατ’ ελάχιστον τα όπλα που διέθετε τότε το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό–, προκρίνει τρεις τύπους υποβρυχίων, που πληρούσαν είκοσι μία βασικές απαιτήσεις. Με σειρά κατάταξης ήταν το γερμανικό S 214, το ολλανδικό Moray και το γαλλοϊσπανικό Scorpene. Στις 30 Μαρτίου του 1998, το ΚΥΣΕΑ αποφασίζει:
«α) Να επισπευστούν οι διαδικασίες υλοποίησης των εξοπλιστικών προγραμμάτων, που προβλέπονται από το Ενιαίο Μακροπρόθεσμο Πρόγραμμα Ανάπτυξης και Εκσυγχρονισμού (ΕΜΠΑΕ) 1996-2000, και να καταβληθεί προσπάθεια τήρησης των χρονοδιαγραμμάτων, όπως αυτά συζητήθηκαν στο ΚΥΣΕΑ.
»β) Να επιταχυνθούν οι διαδικασίες επιχειρησιακής αξιοποίησης των οπλικών συστημάτων που παραλαμβάνονται, ώστε αυτά να καταστούν το ταχύτερο δυνατό ετοιμοπόλεμα - εκμεταλλεύσιμα.
»γ) Η σχεδίαση της προμήθειας των μειζόνων εξοπλιστικών προγραμμάτων και η απόφαση προμήθειας να γίνονται με προοπτική κάλυψης μακροχρόνιων αναγκών (δεκαετίας και πλέον), η δε υλοποίηση της προμήθειας σταδιακά, ώστε να επιτυγχάνονται κατά το δυνατόν περισσότερο συμφέροντες όροι –οικονομικοί και επενδυτικοί– αλλά και να γίνεται ανάλογη πολιτικο-στρατιωτική εκμετάλλευση.
»δ) Να υπάρξει η απαιτούμενη συνεργασία των υπουργών Εθνικής Άμυνας, Εθνικής Οικονομίας και Εξωτερικών, ώστε να επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη δυνατή πολιτικοοικονομική εκμετάλλευση».
Μέλη του τότε ΚΥΣΕΑ ήταν ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ως αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θεόδωρος Πάγκαλος, ως υπουργός Εξωτερικών, οι οποίοι, όμως, απουσίαζαν προφανώς σε διπλωματικές αποστολές και δεν έχουν υπογράψει την απόφαση.
Κατά τους επόμενους μήνες, στελέχη του Π.Ν. επισκέπτονται ναυπηγεία και εταιρείες και στις 10 Ιουνίου το ΑΝΣ καταρτίζει τη short list με τους πέντε τύπους υποβρυχίων για την τελική επιλογή. Τα S 214, με βάση τα τεχνικά χαρακτηριστικά που αναζητούσαν οι επιτελείς του ΓΕΝ, υπερτερούσαν έναντι των άλλων υποβρυχίων και υπεδείχθησαν στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας ως τα καταλληλότερα. Το Συμβούλιο Άμυνας (ΣΑΜ), δηλαδή η πολιτική και επιχειρησιακή ηγεσία του υπουργείου, αποφάσισε την προώθηση του θέματος της ναυπήγησης τριών νέων υποβρυχίων, με δικαίωμα προαίρεσης ενός ακόμα (οption), όπως και τον εκσυγχρονισμό των υπαρχόντων υποβρυχίων, στο πλαίσιο του σχετικού εξοπλιστικού προγράμματος.
Στις 24 Ιουλίου 1998 το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε το πρόγραμμα, αναθέτοντας την υλοποίηση του έργου στα Ελληνικά Ναυπηγεία (ΕΝΑΕ), στο Σκαραμαγκά. Συγχρόνως, αποφασίστηκε οι διαδικασίες υλοποίησης να στηρίζονται στο Προεδρικό Διάταγμα 284/89, που προβλέπεται στη σχετική νομοθεσία εξοπλισμών των Ενόπλων Δυνάμεων. Παράλληλα, στα ΕΝΑΕ ανατέθηκε και η ναυπήγηση τεσσάρων κανονιοφόρων, ενώ στα Ναυπηγεία Ελευσίνας η ναυπήγηση τριών πυραυλάκατων, καθώς και του πετρελαιοφόρου Στόλου. «Στο επόμενο ΚΥΣΕΑ θα γίνει ενημέρωση για την πορεία υλοποίησης του προγράμματος και για την επιλογή του ξένου οίκου που θα συνεργαστεί με τα Ελληνικά Ναυπηγεία», συμπληρωνόταν στην απόφαση.
Η κίνηση ήταν μεγάλης σημασίας και στόχευε στην προοπτική απασχόλησης για τους εργαζόμενους των Ελληνικών Ναυπηγείων, δεδομένου ότι αντιμετώπιζαν το φάσμα του «λουκέτου», ενώ και η επικείμενη συνεργασία με έναν ξένο φορέα θα έδινε την ευκαιρία μεταφοράς και απόκτησης τεχνογνωσίας. Η υπογραφή του Θεόδωρου Πάγκαλου, ως υπουργού Εξωτερικών και μέλους του ΚΥΣΕΑ, υπάρχει στην απόφαση, ενώ ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Παπανδρέου, απουσίαζε.
Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, τα ΕΝΑΕ γνωστοποιούν στο υπουργείο τη συνεργασία τους με το γερμανικό οίκο Ferrostaal/HDW και προτείνουν την άμεση έναρξη του προγράμματος συμπαραγωγής των νέων υποβρυχίων.
Στις 9 Οκτωβρίου το ΚΥΣΕΑ «εγκρίνει τη συνέχιση της διαδικασίας του προγράμματος με κατάθεση προσφοράς από τα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ σε συνεργασία με τον προτεινόμενο από αυτά ξένο οίκο Ferrostaal/HOWALDTS WERKE DEUTSHE WERFT.
»Πριν από την τελική διαπραγμάτευση, να τεκμηριωθεί το κόστος πρόσκτησης με τη συγκέντρωση/σύγκριση επαρκών και αξιόπιστων συγκριτικών στοιχείων και άλλων τύπων υποβρυχίων.
»Σε επόμενο ΚΥΣΕΑ να γίνει εισήγηση για την τελική απόφαση». Ο τότε υπουργός Εξωτερικών, Θ. Πάγκαλος, υπογράφει την απόφαση, ενώ απουσιάζει ο αναπληρωτής του, Γ. Παπανδρέου.
Με υπογραφή Παπανδρέου
Το επόμενο διάστημα, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας προχωρεί στην υλοποίηση των αποφάσεων του ΚΥΣΕΑ, περνώντας τη συμφωνία με τη Ferrostaal από τη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής. Τα ΕΝΑΕ υποβάλλουν την προσφορά και, μετά την έγκριση από την Επιτροπή Αξιολόγησης, ο τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας φέρνει το θέμα στο Συμβούλιο Άμυνας και στο ΚΥΣΕΑ. Στις 25 Ιουλίου 1999 το ΣΑΜ προωθεί το τελικό Πρόγραμμα Ναυπήγησης Νέων Υποβρυχίων στο ΚΥΣΕΑ. Στις 26 Ιουλίου 1999 το ΚΥΣΕΑ «εγκρίνει την ανάθεση ναυπήγησης τριών υποβρυχίων γερμανικού τύπου 214 στα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ.
»Εγκρίνει τα υποβρύχια να ναυπηγηθούν με τη συνεργασία του Γερμανικού Οίκου Ferrostaal/HOWALDTS WERKE DEUTSHE WERFT.
»Το θέμα του δικαιώματος προαίρεσης (OPTION) ενός (1) επιπλέον υποβρυχίου θα αποφασιστεί αφού προηγουμένως αξιολογηθούν οι διάφορες εναλλακτικές περιπτώσεις ναυπήγησης στα ΕΝΑΕ ή στα γερμανικά ναυπηγεία, με εκτίμηση των προσφορότερων χρόνων παράδοσης και του τελικού κόστους.
»Να εξασφαλιστούν αντισταθμιστικά ωφελήματα». Στα μέλη του τότε ΚΥΣΕΑ είναι και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ως υπουργός Ανάπτυξης, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ως υπουργός Δημόσιας Τάξης, και, βέβαια, ο Γιώργος Παπανδρέου –υπουργός Εξωτερικών πλέον–, που απουσιάζει.
Λεπτομέρειες απομένουν για την ολοκλήρωση της προμήθειας, η υλοποίηση της οποίας ξεκινά το Φεβρουάριου του 2001 με την κατασκευή του πρώτου υποβρυχίου στο ναυπηγείο της FS, στο Κίελο της Γερμανίας. Ένα χρόνο αργότερα, στις 16 Φεβρουαρίου 2002, το ΚΥΣΕΑ αποφασίζει –όταν στη θέση του Άκη Τσοχατζόπουλου βρίσκεται πια ο Γιάννος Παπαντωνίου– την επέκταση της συμφωνίας, με την ενεργοποίηση της option για ένα ακόμα υποβρύχιο, και τον εκσυγχρονισμό των υποβρυχίων «Ποσειδών» που διέθετε το Π.Ν. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι παρών στη συγκεκριμένη συνεδρίαση και υπογράφει την απόφαση, όπως και οι Κώστας Σκανδαλίδης και Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ως υπουργοί Εσωτερικών και Δημόσιας Τάξης αντίστοιχα. 
(Επίκαιρα)

Η Ρωσία με το Admiral Kuznetsov "λύνει" το θέμα της "ΑΟΖ Μεγίστης"

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Νέες αποκαλύψεις Καμμένου που καίνε την οικογένεια Παπανδρέου! | tsantiri

Νέες αποκαλύψεις Καμμένου που καίνε την οικογένεια Παπανδρέου!
Συνεχίζει τις αναρτήσεις κατά του Ανδρίκου Παπανδρέου ο ανεξάρτητος βουλευτής Πάνος Καμμένος, ο οποίος αφού την Τετάρτη ανέβασε έγγραφα που, σύμφωνα με τον ίδιο, αποδεικνύουν την εργασιακή σχέση του αδελφού του τέως πρωθυπουργού με την εταιρεία Unigestion.
Σήμερα και πάλι στον λογαριασμό του στο Facebook, ο κ. Καμμένος ανήρτησε τα… ασφάλιστρα κινδύνου τα οποία έχει στην… κατοχή της η συγκεκριμένη εταιρεία.
Μάλιστα κάνει λόγο για απάντηση σε όσους αμφισβητούν τις καταγγελίες του για την οικογένεια Παπανδρέου και ισχυρίζονται ότι δεν έχει στοιχεία
ΠΗΓΗ: news247.com

Zougla online - Ωμός εκβιασμός για τα Eurofighter



Ως μυστικό όρο στη συμφωνία για τη νέα δανειακή σύμβαση η Άνγκελα Μέρκελ θέτει εκβιαστικά την αγορά-μαμούθ εξήντα μαχητικών, τύπου Eurofighter, από την Ελλάδα των μνημονίων.

Σύμφωνα με τις γερμανικές εφημερίδες «Kronen Zeitung» και «Die Zeit», η Γερμανίδα καγκελάριος, σε μία προσπάθεια να εξασφαλίσει την επιβίωση της πολεμικής βιομηχανίας, σε μια περίοδο που μειώνονται δραματικά οι αμυντικοί προϋπολογισμοί των χωρών-«πελατών» της, επιβάλλει στην Ελλάδα να καταβάλει τεράστια κονδύλια σε αμυντικές δαπάνες, παρά την κρισιμότητα της οικονομικής κατάστασης.

Τον απίστευτο αυτό εκβιασμό φέρνουν στο φως της δημοσιότητας οι δύο εφημερίδες, οι οποίες επικαλούνται πηγή από το ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Πλέον το θέμα έρχεται στη Βουλή με τη σχετική ερώτηση των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, Θανάση Λεβέντη, Νίκου Τσούκαλη.

Άλλωστε, δεν πάει πολύς καιρός που ο ευρωβουλευτής Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ είχε καταγγείλει δημόσια πως, την ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες ζητούν μέτρα αιματηρής λιτότητας, απομυζούν τον ελληνικό πλούτο μέσω των αμυντικών δαπανών της Ελλάδας.

Το σχετικό δημοσίευμα της «Kronen Zeitung», που υπογράφει ο Richard Schmitt,» έχει τίτλο «Οι Έλληνες θέλουν τώρα 60 Eurofighter!».

To ρεπορτάζ επικαλείται δημοσίευμα της «Die Zeit», η οποία, με τη σειρά της, επικαλείται πηγή του ελληνικού Υπουργείου Αμύνης, που φέρεται να δήλωσε ότι, εφόσον εκταμιευτεί η δόση του Μαρτίου ύψους 80 δις ευρώ, είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν νέες συμφωνίες για αμυντικούς εξοπλισμούς.



Ο Ελληνικός Στρατός εξακολουθεί να αγνοεί το πακέτο λιτότητας, σχολιάζει το δημοσίευμα, αυξάνοντας τον προϋπολογισμό για τις αμυντικές δαπάνες το 2012 κατά 18,2%, την ώρα που ο προϋπολογισμός για τις κοινωνικές παροχές μειώνεται κατά 9%, προσθέτει ο συντάκτης, αν και γνωρίζει τις πιέσεις που ασκούνται εδώ και δεκαετίες για την αγορά αμυντικών συστημάτων και εξοπλισμού από την Ελλάδα, η οποία έχει καταστεί από τους μεγαλύτερους αγοραστές όπλων στην Ευρώπη. Ποσά-μαμούθ που έχουν επιβαρύνει στο μέγιστο ποσοστό τον κρατικό προϋπολογισμό και το χρέος της χώρας.



Το θέμα των Eurofighter στη Βουλή

Σύμφωνα με δημοσίευμα της έγκυρης γερμανικής εφημερίδας «Die Zeit», η χώρα μας, μέσω της δανειακής σύμβασης ύψους 130 δις ευρώ από το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, «θα μπορούσε να δαπανήσει εκ νέου 4 δις ευρώ για την αγορά μαχητικών αεροσκαφών. Για την αγορά φρεγατών, ελικοπτέρων και υποβρυχίων θα μπορούσαν να επενδυθούν πολλά ακόμη δισεκατομμύρια ευρώ».

Στο μακροσκελές ρεπορτάζ της, η εφημερίδα επικαλείται ελληνικούς κύκλους του Υπουργείου Άμυνας, ως πηγές, οι οποίες, μάλιστα, φέρονται να «ομιλούν ιδιαιτέρως ανοιχτά για τα εν λόγω εσωτερικά ζητήματα». Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για την αγορά μέχρι και 60 μαχητικών αεροσκαφών τύπου Eurofighter με εκτιμώμενο κόστος περί τα 3,9 δις ευρώ, γαλλικών φρεγατών με κόστος άνω των 4 δις ευρώ, γερμανικών υποβρυχίων κόστους 2 δις ευρώ, καθώς και περιπολικών του Λιμενικού για 400 εκατομμύρια ευρώ. Άλλα 400 εκατ. ευρώ, αναφέρεται στο δημοσίευμα, θα κοστίσει ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός του ελληνικού στόλου. Επίσης υπάρχουν ελλείψεις σε πυρομαχικά για τα άρματα μάχης τύπου Leopard, ενώ δύο αμερικανικά ελικόπτερα Apache πρέπει να αντικατασταθούν.

Η εφημερίδα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «με την εκταμίευση της νέας δόσης ύψους 80 περίπου εκατομμυρίων ευρώ τον Μάρτιο, είναι αντικειμενικά υπαρκτή η πιθανότητα νέων συμφωνιών για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού».

Με δεδομένο ότι στην τρέχουσα πολιτικοοικονομική και κοινωνική κατάσταση της χώρας, είναι αδιανόητο από τη μία να περικόπτονται συντάξεις, να κόβονται μισθοί, να καταργούνται δικαιώματα και να καταλύεται το κοινωνικό κράτος και από την άλλη να υπάρχουν, στον βαθμό που ευσταθούν οι πληροφορίες της γερμανικής εφημερίδας, σκέψεις για την αγορά εξοπλισμών και στρατιωτικού υλικού στο άμεσο διάστημα ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων.

Με βάση τα προαναφερόμενα, ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

Επιβεβαιώνει ή διαψεύδει τα ως άνω αναφερόμενα, τα οποία δημοσιεύει η εφημερίδα «Die Zeit» και αναπαράγονται από το σύνολο του γερμανικού Τύπου;

Σε πόσες και ποιες αγορές αμυντικού εξοπλισμού προσανατολίζεται η κυβέρνηση στο άμεσο διάστημα και με ποιο κόστος;

11.1.12

Οι ερωτώντες βουλευτές
Φώτης Κουβέλης
Θανάσης Λεβέντης
Νίκος Τσούκαλης

Eπιμέλεια: Φίλιππος Καραμέτος

Διαβάστε επίσης:

«Εγκρίνουμε το δάνειο, αγοράζετε Eurofighter»
Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012, 12:14
Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012, 12:37

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

“Η ευκαιρία ενός χαµένου χρόνου” άρθρο του Στέλιου Ράμφου στο Βήμα (6 1 2012)

Ολες οι προσεγγίσεις της «δηµοσιονοµικής» µας κρίσεως υπογραµµίζουν τον αρνητικό παράγοντα της ελληνικής νοοτροπίας, αλλά δεν προχωρούν. Μου θυµίζουν τον λόγο του Αυγουστίνου για τον χρόνο: Βιώνουν το πρόβληµα, όµως δεν µπορούν να το εξηγήσουν. Η κρίση που ζούµε έχει οικονοµικοπολιτική επιφάνεια και πνευµατικό βάθος. Το κατανοούν πλέον πολλοί. Αν ήταν απλώς οικονοµικοπολιτική θα περιοριζόταν σε ιδιοτελείς επιλογές ενός ανίκανου και διεφθαρµένου πολιτικού συστήµατος και σε οργανωτικά του προβλήµατα. ∆εν θα είχαµε κράτος πελατειακών σχέσεων και κοινωνία κυριαρχίας δεσµών συγγενείας, εντοπιότητος και συντεχνιακών συµφερόντων. Οι τελευταίοι αποτυπώνουν τα προνεωτερικά θεµέλια του πολιτικού µας συστήµατος και συντηρούν ένα παιδισµό συναισθηµατικής υπερβολής και µειωµένης κριτικής δυνάµεως, που αναπαράγει µία µερικώτατη συλλογική και ατοµική συνείδησι. Εάν στα πνευµατικά ζητήµατα είναι µέρος της λύσεως η κατανόησί τους, εν προκειµένω βοηθεί την κατανόησι η συνεκτίµησι των ιστορικών δεδοµένων.
Ενας μεσαιωνικός θεσμός
Η υπονόµευσι της πολιτικής κοινωνίας αρχίζει µε την επανάστασι του ‘21 και παίρνει την µορφή εµφύλιας συγκρούσεως µεταξύ των οπλαρχηγών και των Φαναριωτών:
οι επιχώριες µερικές εξουσίες αντιστέκονται στην ιδέα της νεοελληνικής κρατικής υποστάσεως, µε τα δικαιώµατα και τις υποχρεώσεις που αυτό συνεπάγεται για τους πολίτες. Πίσω από τους τοπάρχες και τους πολεµάρχους ενεργεί σαν σκιά ο µεσαιωνικός θεσµός της χωρικής κοινότητος _ τα κλειστά συστήµατα του τόπου και του αίµατος, που δεν ανεγνώριζαν άλλους κανόνες από τα ήθη της παραδόσιµης ιεραρχικής εξουσίας των προεστών. Τα απλά µέλη των κοινοτήτων δεν είχαν ανθρώπινα δικαιώµατα, ώστε να γίνουν _ και να νοιώσουν _ αργότερα ελεύθεροι και υπεύθυνοι πολίτες. Να σηµειώσω πως η χωρική κοινότης στο Βυζάντιο έµεινε µέχρι τέλους κυρίαρχη κοινωνική συσσωµάτωσι, καθώς η ανάπτυξι των πόλεων κατά τον 11ο και 12ο αιώνα δεν σταθεροποιήθηκε, όπως στην ∆ύσι, η δε τάσι προς εξατοµίκευσι εν τέλει έµεινε άπρακτη, πράγµα το οποίο ωδήγησε στην παρακµή και έριξε το Βυζάντιο στην αγκαλιά της Οθωµανικής αυτοκρατορίας. Εν αντιθέσει πάλι προς την ∆ύσι, η κοινή αλήθεια της πίστεως δεν βρέθηκε τρόπος να χωρέση την αλήθεια της κρίσεως, ώστε να διαπλασθή µε τον χρόνο η πλατύτερη ενεργότερη συνείδησι του νεωτέρου ανθρώπου και να διαµορφωθούν συνθήκες για πολιτική οργάνωσι της κοινωνίας. Η αποτυχία της Βυζαντινής Αναγεννήσεως είχε αίτια και στο απώτερο παρελθόν, τα οποία σχετίζονται µε την ίδια την υφιστάµενη εκεί αντίληψι του χρόνου. Ο κοινωνικός χρόνος αποτελεί µέσον οργανώσεως και προσανατολισµού των σκοπών του ανθρώπου ως ατόµου και συνόλου, πεδίο τροπής της φύσεως σε πολιτισµό, εντάξεώς της στις προοπτικές µας. Εξ ου και πίσω από τους συσχετισµούς δυνάµεων δρουν καθοριστικά οι συσχετισµοί των χρόνων.
Εξηγούµαι:Ο αρχέγονος χριστιανισµός έφερνε µαζί του την παλαιοδιαθηκική έννοια του εσχατολογικού προφητικού χρόνου, προσθέτοντας στην αναµενόµενη έλευσι του Μεσσία το καινοδιαθηκικό άγγελµα της ενανθρωπήσεως του Χριστού. Η ελπίδα για το µέλλον µπορούσε έτσι να βασίζεται σε κάτι το οποίο είχε ιστορικά συµβή. Μιλούµε για ένα χρόνο κινούµενο ευθύγραµµα προς τα εµπρός, συνδετικό στο παρόν του παρελθόντος και του µέλλοντος µε ένα «ήρθε και έρχεται».
Ο ρόλος της Εκκλησίας
Αυτή η χαρακτηριστικά εγχρονική αντίληψι, από τον 2ο αιώνα τείνει να µεταβληθή σε πρόβληµα της σχέσεως χρόνου και κοσµικής αιωνιότητας. Υπό την επίδρασι του Στωικισµού και αργότερα του Νεοπλατωνισµού, η ιστορική-εσχατολογική πίστι της χριστιανικής κοινότητος εξελληνίσθηκε, εις τρόπον ώστε προς τον 3ο αιώνα να συνδυασθή µε την κυκλικότητα του κοσµικού χρόνου. Εκτοτε η Εκκλησία άρχισε να επαναλαµβάνη λειτουργικά τα γεγονότα του ιστορικού παρελθόντος, που περιέγραφαν τα Ευαγγέλια και όχι µόνο, ως γεγονότα λατρείας και πίστεως. Ετσι εκεί που ο πιστός ξαναζούσε την Κυριακή και στις γιορτές το ιστορικό παρελθόν στο οποίο χρωστούσε τον πνευµατικό εαυτό του, ο λειτουργικός τύπος ανοίχτηκε στην αστρική παράµετρο των εθνικών εορτών _ τα Χριστούγεννα µε την λατρεία του Μίθρα κατά το χειµερινό ηλιοστάσιο ή το Πάσχα µε την εαρινή αναγέννησι της φύσεως. Υπό τέτοιους όρους δεν ήταν δύσκολο η λειτουργική πρακτική να υποκατασταθή στην πραγµατικότητα των ιστορικών γεγονότων και αντί το γεγονός να προκαλή την γιορτή, η γιορτή να δηµιουργή τα γεγονότα. Σ’ αυτή την περίπτωσι η ιστορική µοναδικότητα των γεγονότων, αντί να επανέρχεται σε κάθε ευχαριστιακή σύναξι ως ανάµνησι, κατέληξε να επαναλαµβάνεται ως τακτική συγκέντρωσι πιστών στην διάρκεια του έτους. Το «µεµνηµένοι τοίνυν της σωτηρίου ταύτης εντολής, και πάντων των υπέρ ηµών γεγενηµένων» υπάγεται στην «προσφορά της λογικής και αναίµακτης λατρείας», διά της οποίας «δεόµεθα και ικετεύοµεν» τον Θεό, να «καταπέµψη το Πνεύµα του το Αγιο» στο εκκλησίασµα και τα δώρα του _ τον άρτο και τον οίνο. Λέω γνωστά οπωσδήποτε πράγµατα.
 Κοινωνικά πισωγυρίσματα
Οµως όταν η λατρεία καταλαµβάνει την ιστορία, µαζί υπεισέρχεται εν είδει αντικειµένου της ένα στοιχείο µυθικό που εύκολα εκβάλλει στην µαγεία. Τότε το ιστορικό παρόν, όπου γιορτάζουν οι πιστοί το έργο του Χριστού και ζητούν τον φωτισµό του Πνεύµατος, γίνεται ασάλευτη αιωνιότης, όχι µεταφορικά αλλά κυριολεκτικά, σαν αδιαφορία για την δηµιουργική ύπαρξι. Αντί να νοηµατοδοτούµε στο παρόν µας την ζωή του Χριστού, επαναλαµβάνουµε τα τυπικά λειτουργικά λόγια και αδειάζουµε το ουσιώδες της λατρείας για την ζωή, η οποία δουλώνεται σε παρόν φαντασιακό, που χαράζει την παθητικότητα µέσα στην ψυχή µας. Εφ’ όσον η σηµασία του ιστορικού παρελθόντος δεν ενεργοποιεί τα τρέχοντα γεγονότα, ο στατικός µύθος της λατρείας το ιεροποιεί και οδηγεί αναγκαστικά σε παράλυσι της ιστορικότητος. Στην συµβατική επανάληψι των ιδρυτικών ευαγγελικών γεγονότων, το παρελθόν τους καταντά απλώς εόρτιο, δηλώνεται δε εµφαντικά µε αχρονική χρήσι του «σήµερον» και του «νυν», που παραπέµπουν σε µια «ζωή αιώνιο». Υπενθυµίζω χάριν παραδείγµατος: Σήµερον της σωτηρίας ηµών το κεφάλαιον• Η Παρθένος σήµερον τον Υπερούσιον τίκτει• Σήµερον κρεµάται επί ξύλου• Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός… Ο µυθικός λειτουργικός χρόνος ανακυκλώνεται στον ανιστορικό χρόνο του ναού, την εικόνα της ουράνιας Βασιλείας. Στον ναό υπάρχει µόνο η Βασιλεία• ο ιστορικός χρόνος είναι ανύπαρκτος, ενώ µαζί του εξανεµίζεται και το υποκειµενικό αίσθηµα. Αυτό κατοχυρώνουν άλλωστε και τα τυπικά της µοναστικής βιοτής. Ο χρόνος εδώ αντί να γεννά αγκυλώνει, αν δεν στρέφει προς τα πίσω. Το βλέπουµε και το ζούµε, λίγο-πολύ, στις νοοτροπίες και τις συµπεριφορές πολλών από εµάς, αφού το αρχαίο τούτο πρότυπο ισχύει και σήµερα για πολύ µεγάλο µέρος των Ελλήνων. Αυτό καλούνται να εσωτερικεύσουν οι πιστοί τις Κυριακές και τις γιορτές, και µαζί την ανιστορικότητα που φέρνει• σ’ αυτό θα πρέπει εν πολλοίς να ριζώνη ο φόβος της αλλαγής, της ελευθερίας, της έρευνας, αλλά και η ανασφάλεια που σπρώχνει µαζικά τους Ρωµηούς _ και τους ορθοδόξους λαούς εν γένει _ στον οµαδισµό και την δηµοσιοϋπαλληλία. Και ίσως-ίσως στα ακατάπαυστα κοινωνικά πισωγυρίσµατα, το εθνικό σισύφειό µας έργο.
«Ρεαλιστές» και «αιθεροβάμονες»
Κάθε πισωγύρισµα είναι υποχρεωτική επιστροφή στην προϊστορία µας, οπότε τα πιο τρέχοντα πράγµατα αποκτούν τον χαρακτήρα του ουσιώδους. Το ζήσαµε στον εµφύλιο πόλεµο και στην δικτατορία των συνταγµαταρχών• θα το ξαναζήσουµε _ µη γένοιτο _ αν επιστρέψουµε στην δραχµή. Βεβαίως ο µυθικός χρόνος δεν είναι συλλήβδην προς εξορκισµό. Γίνεται παραδειγµατικός στον ιστορικό χρόνο και εµπνέει κάθε γενναία συλλογική είτε ατοµική προσπάθεια. Η µαυροφόρα που ωδηγούσε τον ελληνικό στρατό στο έπος του ‘40 (και που δεν ξαναφάνηκε µόλις έγινε η εισβολή των Γερµανών) µορφοποιούσε συµβολικά το αίσθηµα µιας πίστεως, η οποία αιµοδοτούσε την υπερβατική πτήσι των ψυχών. Οταν όµως η συµβολική µορφή διεκδική ρόλο περιεχοµένου και πραγµατικότητος, ο µυθικός χρόνος µεταλλάσσεται σε τύπο µαγικό. Τότε κάνει την εµφάνισί της και η παράνοια σε µια λογική δικών µας αγκυλώσεων, φαντασιώσεων, εξωτερικών εχθρών και συνωµοσιών. Στον ανενεργό χρόνο η δύναµι του αρχετύπου µετεωρίζεται και δεν µεταγγίζεται στο παράδειγµα που εκφράζει τον ενεργό µύθο και επιτρέπη να βιώνουµε το ήθος του στο δικό µας παρόν.
Εφ’ όσον έχουν έτσι τα πράγµατα, δεν χρειάζονται δεκαετίες για να διορθωθούν; Και ποιος µπορεί να περιµένη, όχι δεκαετίες αλλά εβδοµάδες απλώς και µήνες _ αν µείνη, µε τα σηµερινά µυαλά, τίποτε όρθιο στον τόπο µας σε λίγο. ∆ιότι µε µειωµένη την συνείδησι του χρόνου δεν σκεπτόµαστε τις συνέπειες των επιλογών µας ούτε τα παθήµατα µάς γίνονται µαθήµατα. Τότε προς τι όλη η προηγούµενη περιδιάβασι στους αιώνες, την στιγµή που χρειάζονται αποφάσεις και προσπάθειες κατεπείγουσες;
Με δεδοµένο ότι οι «ρεαλιστές» κυνηγοί της «αποτελεσµατικότητος» έφεραν την κατάστασι στο απελπιστικό σηµείο που βιώνουµε, αναγνωρίζω το δικαίωµα στον εαυτό µου και σε άλλους «αιθεροβάµονες», να ζητήσουµε το βάθος του προβλήµατος, προκειµένου η κοινωνία να έχη υπ’ όψιν της τις σκέψεις µας, οι δε πολιτικές ηγεσίες να τις υπολογίζουν εντάσσοντας και τις πιο άµεσες παρεµβάσεις τους σε στρατηγική προοπτική. ∆εν προσδοκώ βεβαίως τίποτε από το υφιστάµενο παρηκµασµένο πολιτικό σύστηµα. Θα ήθελα να ελπίζω σε όσους από αυτό κατορθώσουν να υπερβούν το ζοφερό ήθος του και κυρίως να ελπίζω στο διάδοχο σχήµα του. Θα µιλούµε για ανανεωµένο πολιτικό σύστηµα εφ’ όσον εκφράζη εκείνους οι οποίοι θα πάρουν επάνω τους σαν δύναµι τον πόνο της χώρας, ξέροντας ότι όσο δεν αφήνουµε την ζωή κι αυτή δεν µας αφήνει.
Ετσι έχει αντίκρυσµα η ευχή: Ευλογηµένος ο καινούργιος χρόνος!

FIMOTRO: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΟΝΤΙ

FIMOTRO: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΟΝΤΙ

Ο "Δούρειος Ίππος" της διαφθοράς



Όταν προ καιρού ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ανέθετε στον Βασίλη Φλωρίδη να συντάξει το πολιτικό σκεπτικό αλλά και τον ίδιο τον νόμο, ο οποίος θα θέσπιζε τον θεσμό του Οικονομικού Εισαγγελέα, κυριαρχούσε η άποψη πως θα έπρεπε να συστηθεί μία υπηρεσία ανάλογη με εκείνην της Ιταλίας, η οποία θα διέθετε όλο το θεσμικό και τεχνικό οπλοστάσιο για την εξάρθρωση του οικονομικού εγκλήματος.

Ο νόμος καθαρογράφτηκε, ο θεσμός προχώρησε, αλλά το «δίπολο της Θεσσαλονίκης» τότε, ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Χάρης Καστανίδης, έβαλε φρένο στην τοποθέτηση ως προϊσταμένου της νέας υπηρεσίας εκείνον που κατά τεκμήριο θα έφερνε σε πέρας μία πολύ δύσκολη υπόθεση. Τότε, ο Ευάγγελος Βενιζέλος έθεσε ως όρο, αν και υπουργός Άμυνας, ο επικεφαλής να είναι... Αθηναίος δικαστικός και ο νοών νοείτω.

Το σκεπτικό ενός σωστού νόμου

Ο συντάκτης του νόμου για τη θέσπιση οικονομικών εισαγγελέων στο Υπουργείο Οικονομικών είχε στο μυαλό του τη διάρθρωση ανάλογων υπηρεσιών στην Ευρώπη αλλά και τις συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα. Έτσι σκέφτηκε πως ο επικεφαλής της νέας υπηρεσίας Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος θα έπρεπε να είναι ταυτόχρονα νέος, ώστε να εργάζεται ασταμάτητα δεδομένων των συνθηκών και του μεγέθους της διαφθοράς στην Ελλάδα, έμπειρος, ώστε να μην πέφτει σε παγίδες αλλά και να μην υποκύπτει σε πιέσεις, να διαθέτει ευρύ πεδίο μπροστά του, ώστε να ικανοποιήσει την καλώς εννοούμενη επαγγελματική του φιλοδοξία, με λίγα λόγια να είναι μεταξύ 45 και 50 ετών και οπωσδήποτε να είναι αντιεισαγγελέας Εφετών, για να διαθέτει και κύρος εντός των νομικών κύκλων. Όπερ και εγένετο, τουλάχιστον επί χάρτου.

Επικεφαλής λοιπόν τοποθετήθηκε ένας πολύ καλός νομικός - δικαστικός λειτουργός, ο Γρηγόρης Πεπόνης, και αναπληρωτής του ο Σπύρος Μουζακίτης, ένας επίσης καλός δικαστικός.
Η έναρξη λειτουργίας προ μόλις επτά (7) μηνών της νέας αυτής υπηρεσίας γέμισε ελπίδα το πανελλήνιο. Για πρώτη φορά άνοιξε μία μικρή έστω χαραμάδα ελπίδας για μία κοινωνία η οποία έχει αγανακτήσει με την ατιμωρησία των πρωταγωνιστών στο οικονομικό έγκλημα, που είναι το άλφα και το ωμέγα του πολιτικού ζητήματος, το οποίο απασχολεί την κοινωνία.

Το ζήτημα είναι πως οι Πεπόνης και Μουζακίτης, ως θεσμικά πλέον όργανα και με συγκεκριμένο πλαίσιο λειτουργίας κατά τον νόμο, άρχισαν να ξεψαχνίζουν όλους… μα όλους τους φακέλους. Αυτό είναι και το μείζον χαρακτηριστικό αυτής της υπόθεσης.

Ο Βενιζέλος είναι... εδώ και οι «πελάτες» επίσης

Είναι προφανές πως η ενίσχυση της δημοφιλίας των οικονομικών εισαγγελέων, λόγω της σύλληψης οικονομικών παραγόντων αλλά και εξαιτίας της έκτασης που έλαβαν οι έρευνες για το οικονομικό έγκλημα, άρχισε να ενοχλεί επιχειρηματικούς παράγοντες, θεσμικό υπόκοσμο και τους εκπροσώπους των δύο αυτών κατηγοριών. Το πράγμα άρχισε να ενοχλεί όταν οι δύο εισαγγελείς ανέλαβαν να ερευνήσουν μία σειρά από μείζονος σημασίας υποθέσεις:
Α) τη δανειοδότηση από τις Τράπεζες των δύο κομμάτων εξουσίας, Νέα Δημοκρατίας και ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Β) τη «διόγκωση» του ελλείμματος από τη Στατιστική Αρχή
Γ) τις καταγγελίες περί Καπελέρη και την κωλυσιεργία που αυτός κατέδειξε για την τιμωρία των λαθρεμπόρων καυσίμων
Δ) την υπόθεση χρηματισμού των εφοριακών με το σύστημα 4-4-2, κατόπιν δημοσίων καταγγελιών του ειδικού γραμματέα Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπ. Οικονομικών, Διομήδη Σπινέλλη
Ε) τη διαχείριση υποθέσεων για τις οποίες κανείς δεν γνωρίζει τίποτε, αλλά είναι πολύ γνωστές στα ανώτατα κλιμάκια του Υπ. Οικονομικών.

Με τη βούλα του Βενιζέλου

Εντός αυτού του πλαισίου και με τους «πελάτες» του συστήματος διαπλοκής και διαφθοράς, βαρόνοι των Μ.Μ.Ε., μόδιστροι της lifestyle πασαρέλας, «καλλιτέχνες φωνασκούντες», επιχειρηματίες υπεράνω υποψίας και… οι πρωταγωνιστές της «Κατάδυσης της μίζας των Υποβρυχίων» ή αλλιώς η «υπόθεση των τριάκοντα» μαζί με τον Άκη, να επισκέπτονται με τα βραχιόλια της αστυνομίας την Ευελπίδων και το Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, ο Ευάγγελος Βενιζέλος αποφάσισε και προφανώς διέταξε να οργανωθεί η «Μεγάλη Ντρίπλα» νομικού περιεχομένου.

Είναι απολύτως αναληθές πως το νομοσχέδιο που παρουσίασε ο υπουργός Οικονομικών για την αναδιάρθρωση της υπηρεσίας Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος με τους δύο εισαγγελείς είναι σε πρωτόλεια μορφή, επισημαίνουν κατηγορηματικά ανώτεροι δικαστικοί κύκλοι αλλά και ο συντάκτης του πρώτου νομικού πλαισίου στη βάση του οποίου λειτουργεί η υπηρεσία.

Οι καταγγελίες κατά του κ. Βενιζέλου είναι σαφείς. Ο υπουργός Οικονομικών, ομού μετά του συναδέλφου του του Υπ. Δικαιοσύνης, σπεύδουν να «αναβαθμίσουν» τάχα την υπηρεσία αυτή, τοποθετώντας ως επικεφαλής έναν αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, 65 ετών, στο τέλος της καριέρας του, γαλουχημένο και πλήρη γνώστη των παράπλευρων διαστάσεων του συστήματος απονομής δικαιοσύνης, μέρος του προβλήματος και όχι λύση αυτού και, κυρίως, ενός κουρασμένου δικαστικού, ο οποίος μόνον το κυνήγι των εγκληματιών δεν θα αναλάμβανε. Επί της ουσίας, το νομοσχέδιο Βενιζέλου ακυρώνει την όλη προσπάθεια που έγινε για να «εντοπιστούν» οι βαρόνοι του οικονομικού εγκλήματος. Γιατί άραγε; Διερωτώνται -και με το δίκιο τους- ανώτεροι δικαστικοί, οι οποίοι επαλειμμένα έχουν εκτεθεί δημόσια, άλλοτε αρθρογραφώντας και άλλοτε με δημόσιες δηλώσεις ως προς τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος απονομής δικαιοσύνης.

Και τώρα…. Τι;

Με αγωνία αναμένουν οι υγιείς νομικοί κύκλοι το περιεχόμενο της συνομιλίας των Πεπόνη και Μουζακίτη με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τέντε, μετά την ηχηρή υποβολή της παραίτησής τους. Ανώτεροι δικαστικοί λειτουργοί διερωτώνται αν και κατά πόσο η κοινή γνώμη θα πληροφορηθεί τις λεπτομέρειες αυτής της συνομιλίας. Διερωτώνται επίσης αν και κατά πόσο οι ίδιοι οι οικονομικοί εισαγγελείς θα «δώσουν» στον κ. Τέντε τα πρόσωπα, τις διευθύνσεις και τους αριθμούς τηλεφώνου όλων εκείνων που καταγγέλλονται για παρεμβάσεις στο έργο τους. Το σπουδαιότερο, ωστόσο, δεν είναι αυτό. Είναι το κατά πόσο θα αποκαλύψουν το στοιχείο εκείνο που «εξόργισε», ώστε να αποφασιστεί η επί της ουσίας ακύρωση των Εισαγγελέων αλλά και η υποβάθμιση στην πράξη του θεσμού του Οικονομικού Εισαγγελέα.

Ο «Δούρειος Ίππος» της διαφθοράς

Ενώ τα μάτια όλων είναι στραμμένα στο Υπουργείο Οικονομικών, στο βάθος των υπογείων όπου «μαγειρεύονται» τα της Ελληνικής Δικαιοσύνης μελλούμενα, ο αρμόδιος υπουργός Μιλτιάδης Παπαϊωάννου επέλεξε, υπό το πρόσχημα της συρρίκνωσης του αριθμού των κρατουμένων στις φυλακές (σωστό κατ’ αρχάς μέτρο), να «διευκολύνει» το πελατειακό σύστημα, το οποίο παγίως αποτελεί τον κορμό των μεγαλο-οφειλετών του Δημοσίου. Έτσι, στο νομοσχέδιο που κατέθεσε προβλέπει αύξηση του ορίου οφειλής από 73.000 ευρώ σε 300.000 ευρώ για όλους εκείνους που διώκονται για χρέη στο Δημόσιο.

Είναι προφανές πως ο κ. Παπαϊωάννου συμβουλεύτηκε το Υπ. Οικονομικών για αυτήν την απίστευτη αύξηση του ορίου αυτού. Θυμίζουμε πως στη μικρά Αυστρία, το όριο οφειλής στο Δημόσιο πέραν του οποίου φυλακίζεσαι ανέρχεται στα 70.000 ευρώ και πως αυτό το όριο δεν έχει αλλάξει εδώ και 50 χρόνια. Έτσι, για να υφίσταται και ένα μέτρο σύγκρισης.

Το φάντασμα του Μπατατούδη

Αν και κανείς πλέον δεν ασχολείται μαζί του, ο Γιώργος Μπατατούδης, μέγας επιχειρηματίας επονομαζόμενος και «Μπάτμαν», με άριστες σχέσεις μετά του κατεστημένου του τότε ΠΑ.ΣΟ.Κ., όπου μεσουρανούσε η Βάσω Παπανδρέου, βρίσκεται στην Ελλάδα, κυκλοφορεί ελεύθερος, παρά την ποινή των δέκα ετών καθείρξεως η οποία του έχει επιβληθεί, ζει και βασιλεύει και προφανώς μειδιά.

Προερχόμενος εκ Λιβύης, όπου είχε καταφύγει για να γλυτώσει τη φυλακή, συνελήφθη, λέγεται, από τις αρχές του Ιουνίου του 2010 και έκτοτε φαίνεται πως «μετακόμισε» στην Ελλάδα, όπου βεβαίως βρέθηκε εκτός Κορυδαλλού. Τα νέα μέτρα και σταθμά που προβλέπει ο νόμος του Μιλτιάδη Παπαϊωάννου εντάσσουν τον κ. Μπατατούδη στη λίστα εκείνων που θα απολαύσουν προνομιακή μεταχείριση.

Μήπως ο κ. Μπατατούδης ή «Μπάτμαν» αποτελεί κρίκο και μάλιστα αγαπημένο του συστήματος πελατών, που τώρα, προ της τελικής φυγής από την εξουσία, οι κ.κ. Βενιζέλος και Παπαϊωάννου επιχειρούν να διασφαλίσουν, στήνοντας ένα νέο νομικό πλαίσιο ατιμωρησίας;

Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011, 10:30
Νίκος Γεωργιάδης
Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011, 15:21

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

FIMOTRO: ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ «ΚΟΥΡΕΜΑ» ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ, ΒΛΕΠΕΙ Η UBS

Η διαδικασία για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους δεν πρόκειται να έχει εθελοντικό χαρακτήρα, εκτιμούν οι αναλυτές της UBS, οι οποίοι πιστεύουν ότι η αναδιάρθρωση θα γίνει υποχρεωτική είτε πριν είτε αμέσως μετά την αποπληρωμή ομολόγων ύψους 14,4 δισ. ευρώ στις 20 Μαρτίου...
οδηγώντας στην ενεργοποίηση των CDS. Οι αναλυτές της ελβετικής τράπεζας σημειώνουν ότι το πιθανότερο είναι η Ελλάδα να μην αποχωρήσει από το ευρώ μέσα στο 2012, αν και, όπως επισημαίνουν, ο κίνδυνος να συμβεί αυτό έχει σίγουρα αυξηθεί.

Καταστρέφουν τα αρχεία των οικονομικών σκανδάλων της μεταπολίτευσης

10:39
09
January
2012
 Rating 0/5 [0 Votes] 
 Print E-mail


»
 Σχετικά Αρθρα
Το σάπιο καθεστώς αυτοδιαλύεται..
Ψυχοπαθής και κωλόπαιδο ο..αδελφός του τ.πρωθυπουργού σύμφωνα με μέλος της βουλής των Ελλήνων.Ατμόσφαιρα παρακμής μπροστά στα μάτια ενός λαού σε κατάθλιψη..
Ο πολυσυνταξιούχος πλήν έντιμος..Παπαδήμος..
τη στιγμή που επιστήμονες με τρικλοποδιές του δημοσίου μένουν χωρίς σύνταξη να πεινάνε αυτοί και οι οικογένειές τους !
Επιχειρούν να εξαφανίσουν τα πειστήρια του εγκλήματος του καθεστώτος της μεταπολίτευσης που συνίσταται τη σκανδαλώδη χρηματοδότηση των αεριστζήδων που αποτέλεσαν τα νέα-για τότε-οικονομικά τζάκια που κάθησαν για 38 χρόνια στο σβέρκο του λαού και χρησιμοποιώντας τους πολιτικάντηδες οδήγησαν τις ζωές μας και τη χώρα στη σημερινή καταστροφή.
 - ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ - Συλλογή Υπογραφών 
Δεσμεύεται πως δεν θα καταστραφούν τα αρχεία
ο υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας
Μιχ. Χρυσοχοϊδης.

Καταστρέφουν τα αρχεία των σκανδάλων στο
υπουργείο Ανάπτυξης (Νίκης 5)

Ενεργοποίηση του νόμου της ΝΔ του 2009 που αποφάσισε την καταστροφή του ιστορικού αρχείου

του υπουργείου Ανάπτυξης (πρώην Οικονομίας) προτείνουν και προωθούν παράγοντες του υπουργείου 

αλλά και συνδικαλιστές με το πρόσχημα ότι έχει ρυπανθεί από την επικίνδυνη ουσία κλοφέν. 

Ένα σκάνδαλο συγκάλυψης σκανδάλων θα ολοκληρωθεί τις επόμενες ημέρες

σε κτίριο του υπουργείου Ανάπτυξης. Με πολιτική απόφαση της ΝΔ και με συνοπτικές

πρακτικές των σημερινών στελεχών του υπουργείου, τα αρχεία του υπουργείου

Οικονομίας (και αυτά του πρώην Συντονισμού) που στεγάζονται σε κτίριο 

του υπουργείου Ανάπτυξης στην οδό Νίκης 5 οδηγούνται στην καταστροφή. 

Το επιχείρημα είναι πως έχουν ρυπανθεί από διαρροή της επικίνδυνης ουσίας 

κλοφέν το 2003. Το επιχείρημα όμως δεν έχει καμιά σχέση με την αλήθεια, 

αφού τα αρχεία θα καταστραφούν με συμβατικές μεθόδους και όχι με ειδική 

θερμοκαταστροφή σε χώρα του εξωτερικού, πράγμα το οποίο θα συνέβαινε αν 

είχαν πραγματικά κλοφέν.


Είναι η τρίτη φορά που επιχειρείται καταστροφή ιστορικών αρχείων. Η πρώτη φορά ήταν το 1975 όταν ο Κ. Καραμανλής κατέστρεψε σε μία νύχτα τα αρχεία με τους δοσίλογους της κατοχής και το 1981 όταν ο Αν. Παπανδρέου κατέστρεψε τους φακέλους πολιτικών φρονημάτων.



Το τραγικό επίσης είναι πως εμφανίζονται ως αρχεία χωρίς ιδιαίτερη σημασία, ενώ στην πραγματικότητα είναι αρχεία των ιδιωτικών επενδύσεων στην Ελλάδα μετά τη δεκαετία του 50 και αρχεία με τις συμβάσεις του υπουργείου των τελευταίων χρόνων.

Για την μεν, πρώτη περίπτωση είναι οι συμβάσεις που περιγράφουν την οικονομική
ιστορία της Ελλάδας μετά τον εμφύλιο, με όλα τα στοιχεία των χαριστικών δανείων
και των σκανδαλωδών ρυθμίσεων που δημιούργησε την ελληνική αστική τάξη.
Για την δεύτερη περίπτωση είναι αρχεία που σχετίζονται με την SIEMENS,
τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης και βέβαια τις συμβάσεις για τα υποβρύχια
για τις οποίες ο νυν υπουργός Οικονομικών Ευαγ. Βενιζέλος, ίσως χρειαστεί
να δώσει εξηγήσεις για τον τρόπο που λειτούργησε με χαριστικές ρυθμίσεις.

Το συμβάν που χρησιμοποιείται ως άλλοθι, είναι μια διαρροή του 2003.
Μετασχηματιστές της ΔΕΗ παλιά τεχνολογίας, με μόνωση πυκνωτών κλοφέν
(πολυχλωριομένα διφαινύλια), παρουσίασαν διαρροή. Το κλοφέν, ισχυρή
καρκινογόνος ουσία, που επί χρόνια χρησιμοποιούσε η ΔΕΗ, μπορεί να
αποβεί μοιραίο σε περίπτωση κυρίως πυρκαγιάς, απελευθερώνοντας διοξίνες
και φουράνια. Η διαρροή κινητοποίησε τότε τις Αρχές και ξεκίνησε η διαδικασία
απορρύπανσης του χώρου. Η εταιρεία SUK, ανέλαβε την απορρύπανση.
Μια διαδικασία που κράτησε μήνες και στοίχισε πάνω από 500.000 ευρώ.

Και ξαφνικά συνδικαλιστικές «ανησυχίες» 

Την εποχή εκείνη είχαν ελεγχθεί οι γειτονικοί χώροι του υπουργείου για πιθανή ρύπανση.
Οι έλεγχοι έδειξαν πως το κλοφέν στο χώρο ήταν περίπου στα φυσιολογικά πλαίσια
μετά την απορρύπανση. Τα αρχεία που φυλάσσονταν στα υπόγεια και τα οποία
δεν ήταν στο χώρο της διαρροής, επικοινωνούσαν με μία σήραγγα με την αίθουσα
εκείνων που είχαν προσβληθεί. Οι μετρήσεις που έγιναν στα αρχεία έδειξαν πως ήταν
σχεδόν σε φυσιολογικά όρια και θα μπορούσαν να επανέλθουν, αν οι χώροι ήταν αεριζόμενοι.

Οι χώροι όμως (2ο και 3ο υπόγειο) παρέμειναν κλειστοί .Τα υπόγεια τα επισκέπτονταν μόνο ένας υπάλληλος για να εναποθέσει νέα αρχεία. Και ενώ η ιστορία φαινόταν πως είχε λήξει, το 2009, προκλήθηκε θόρυβος από ομάδα συνδικαλιστών που υποστήριζε πως οι εργαζόμενοι κινδύνευαν στο υπουργείο. Αυτή η «ανησυχία» οδήγησε στις 27 Μαΐου του 2009, στην ενσωμάτωση ενός άρθρου στο άσχετο νομοσχέδιο περί «φορολογίας εισοδήματος» (3763/2009 άρθρο 29) που προέβλεπε την καταστροφή των αρχείων. Χωρίς βέβαια νέες μετρήσεις, αλλά ούτε οποιαδήποτε πρόβλεψη για δημιουργία αντιγράφων.

Μετά την απορρύπανση του υπογείου, το Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Κρήτης, έκανε εξειδικευμένες μετρήσεις σε όλο το κτήριο. Όπως διαβεβαιώνει μιλώντας στο www.koutipandoras.gr ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Ευρυπίδης Στεφάνου, επικεφαλής της ομάδας έρευνας και μετρήσεων «οι μετρήσεις την εποχή εκείνη, μετά την απορρύπανση, έδειξαν πως όλα ήταν μέσα στα φυσιολογικά όρια. Για τις μετρήσεις χρησιμοποιήθηκαν τα γερμανικά όρια. Τόσο οι όροφοι του υπουργείου, όσο και τα ίδια τα υπόγεια ήταν εντός ορίων».

Παρά τις επιστημονικές διαβεβαιώσεις, οι υπουργοί Παυλόπουλος και Παπαθανασίου, υπέγραψαν την απόφαση καταστροφής το 2009. Την εποχή δηλαδή που είχε αποφασιστεί το κλείσιμο της Βουλής και η αυτόματη παραγραφή των ποινικών ευθυνών των υπουργών. Απ ό,τι φαίνεται τα αποδεικτικά στοιχεία ήταν η μοναδική εκκρεμότητα.

Λένε για κλοφέν, αλλά τα καταστρέφουν ως χαρτιά 

Το τελευταίο διάστημα, στελέχη του υπουργείου Ανάπτυξης (πρώην Οικονομίας) προσπαθούν να τελειώσουν με αυτή την εκκρεμότητα. Έτσι με ανάθεση στην εταιρεία SUK, η οποία είχε κάνει τον καθαρισμό, επιχειρεί τις επόμενες ημέρες στην καταστροφή των ντοκουμέντων. Χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις για κλοφέν ούτε και μετρήσεις. Η συμπεριφορά των στελεχών του υπουργείου απέναντι στα αρχεία που υποτίθεται έχουν κλοφέν, είναι αποδεικτική πως τους ενδιαφέρει μόνο η καταστροφή. Στην περίπτωση που τα αρχεία είχαν ρυπανθεί με κλοφέν έπρεπε όχι μόνο να υπάρχουν μετρήσεις, αλλά να καταστραφούν με ειδική μέθοδο στο εξωτερικό (Γερμανία, Δανία, Ολλανδία). Η διαδικασία περιλαμβάνει συνθήκες ύψιστης ασφάλειας και κοστίζει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Στην ανάθεση καταστροφής των αρχείων, με 2-3 χιλιάδες ευρώ, η εταιρεία θα πάρει με ένα φορτηγό τα έγγραφα για να τα καταστρέψει.
Δηλαδή ή τα αρχεία έχουν κλοφέν και το υπουργείο τα στέλνει στην υψικάμινο να καούν και να γεμίσουν με διοξίνες την Αττική σκοτώνοντας κόσμο, ή δεν έχουν κλοφέν και το χρησιμοποιούν ως επιχείρημα για να καταστρέψουν τα αρχεία των σκανδάλων.

Είναι πάντως τραγικό το γεγονός ότι σε αυτό τον σχεδιασμό, χρησιμοποιούνται οι εργαζόμενοι και ο φόβος τους για να υλοποιήσουν ένα σχέδιο συγκάλυψης. Εντύπωση προκαλεί πως οι σύλλογοι των εργαζομένων μπαίνουν για δεύτερη φορά στη λογική της συγκάλυψης μέσα από υπεράσπιση «δικαιωμάτων». Πριν από ένα μήνα, όταν ο γενικός γραμματέας του ΚΕΠΥΟ Διομήδης Σπινέλλης, έκανε καταγγελίες για διαφθορά από υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών, οι σύλλογοι εργαζομένων «προσβεβλημένοι» είχαν απειλήσει με απεργίες αν προχωρούσε οποιαδήποτε έρευνα.
Κώστας Βαξεβάνης


Δέσμευση Χρυσοχοϊδη μετά την αποκάλυψη της Πανδώρας για την καταστροφή του αρχείου

Μετά την αποκάλυψη του www.koutipandoras.gr για τον νόμο της ΝΔ του 2009 που αποφάσισε την καταστροφή του ιστορικού αρχείου του υπουργείου Ανάπτυξης (πρώην Οικονομίας) και τις προτάσεις παραγόντων του υπουργείου αλλά και συνδικαλιστών να καταστραφεί το αρχείο με το πρόσχημα ότι έχει ρυπανθεί από την επικίνδυνη ουσία κλοφέν, ο υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Μιχ. Χρυσοχοίδης, αντέδρασε άμεσα.

Σε επικοινωνία που είχε με το www.koutipandoras.gr δήλωσε: «Η απόφαση αυτή ήταν μια απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ. Ανεξάρτητα απ 
 το ποιοι προωθούν ένα τέτοιο θέμα ή σκέφτονται κάτι τέτοιο, ως πολιτική ηγεσία είμαι κατηγορηματικός. Δεν πέρασε από το μυαλό μου σε καμία των περιπτώσεων να προχωρήσει μία τέτοια διαδικασία. Ουδέποτε συμφώνησα με μία τέτοια πρόταση καταστροφής του αρχείου και ούτε μπήκα στην λογική να το συζητήσω»

Αυτό που απαιτείται ωστόσο είναι ο κ. Χρυσοχοϊδης να ζητήσει από την Ελληνική Βουλή να καταργήσει το άρθρο που προβλέπει την καταστροφή του ιστορικού αρχείου.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ  για τη σχεδιαζόμενη καταστροφή του παλαιού Αρχείου Υπ. Οικονομίας
Δείτε  http://giatinkinonikiaristera.blogspot.com/2012/01/blog-post_04.html

το κείμενο Διαμαρτυρίας, για συλλογή υπογραφών το οποίο διακινείται στην επιστημονική κοινότητα, προκειμένου να αποτραπεί η επικείμενη καταστροφή των αρχείων του -νυν- Υπουργείου Ανάπτυξη, Ανταγωνιστικότητας, [άλλοτε Υπ. Συντονισμού/Εθνικής Οικονομίας/Υπ. Ανάπτυξης, ] ανυπολόγιστης αξίας.
 
stopcartel Newsdesk
 

Ορυκτός πλούτος 100 δισ. ευρώ στα έγκατα της Ελλάδας

Ορυκτός πλούτος 100 δισ. ευρώ  στα έγκατα της Ελλάδας
Αν ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις επιστημόνων πως κάτω από την Κρήτη υπάρχει κοίτασμα φυσικού αερίου αξίας 300 δισεκατομμυρίων ευρώ -για το οποίο ακόμη δεν υπάρχουν επίσημα αποτελέσματα σεισμικών ερευνών- τότε η αξία των... εγκάτων της ελληνικής γης φθάνει σε «αστρονομικά» επίπεδα.
"Η" Online 8/1 11:18

Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), η συνολική αξία των μετρημένων μεταλλευτικών αποθεμάτων στη χώρα είναι 79 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ τα 250-300 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου στα τρία Οικόπεδα (Πατραϊκός Κόλπος, Ιωάννινα και Κατάκολο) αξίζουν γύρω στα 20 δισ. ευρώ σε βάθος 15ετίας ή και 20ετίας.

Αν, μάλιστα, ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις επιστημόνων πως κάτω από την Κρήτη υπάρχει κοίτασμα φυσικού αερίου αξίας 300 δισεκατομμυρίων ευρώ -για το οποίο ακόμη δεν υπάρχουν επίσημα αποτελέσματα σεισμικών ερευνών- τότε η αξία των... εγκάτων της ελληνικής γης φθάνει σε «αστρονομικά» επίπεδα.
Το στοίχημα που καλείται να κερδίσει αυτήν τη στιγμή η ελληνική κυβέρνηση είναι η αξιοποίηση του ορυκτού αυτού πλούτου (κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει), για να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη και θα δείξει τον δρόμο για έξοδο από την ύφεση.
100 δισ. € στα έγκατα της Ελλάδας
  • Μέχρι και 300 εκατ. βαρέλια κρύβουν τα κοιτάσματα πετρελαίου στα τρία Oικόπεδα της Δυτικής Ελλάδας
Ο θαμμένος θησαυρός ύψους άνω των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ στο υπέδαφος της χώρας από μέταλλα και υδρογονάνθρακες μπορεί να δώσει την πολυπόθητη αναπτυξιακή ώθηση της ελληνικής οικονομίας αλλά και να δείξει το δρόμο της εξόδου από την ύφεση.
Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Γεωλογικών Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), η συνολική αξία των μετρημένων μεταλλευτικών αποθεμάτων στη χώρα είναι σχεδόν 80 δισεκατομμύρια ευρώ.
Πρόκειται για 23,5 εκατομμύρια τόνους νικελίου, βωξίτη, χρωμίου, χρυσού, αργύρου, χαλκού, χρωμίου, μολύβδου και ψευδάργυρου.
Σε ό,τι αφορά το πετρέλαιο, όπως ανακοίνωσαν ο υπουργός ΠΕΚΑ, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, και ο υφυπουργός, Γιάννης Μανιάτης, κατά την προκήρυξη του διεθνούς διαγωνισμού έρευνας κι εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων των περιοχών «Πατραϊκός Κόλπος», «Ιωάννινα» και «Κατάκολο», υπάρχουν εκτιμώμενα απολήψιμα κοιτάσματα 250 με 300 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Σύμφωνα με υπολογισμούς, η αξία τους υπολογίζεται γύρω στα 25 δισεκατομμύρια δολάρια (20 δισ. ευρώ) σε βάθος 15ετίας ή και 20ετίας.
Το φυσικό αέριο
Αν μάλιστα ληφθούν υπόψη οι εκτιμήσεις επιστημόνων πως κάτω από την Κρήτη υπάρχει κοίτασμα φυσικού αερίου αξίας 300 δισ. ευρώ -για το οποίο όμως δεν υπάρχουν ακόμα επίσημα αποτελέσματα σεισμικών ερευνών-, τότε η αξία των... εγκάτων της ελληνικής γης είναι σε «αστρονομικά» επίπεδα.
Η «Οικονομία» παρουσιάζει χάρτη με τον βεβαιωμένο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας, σύμφωνα με έρευνες του ΙΓΜΕ.
Η κυβέρνηση έχει ήδη ξεκινήσει σιγά σιγά την αξιοποίησή του. Εδωσε σε διεθνή διαγωνισμό το μεταλλείο στο Κιλκίς με εκτιμώμενα αποθέματα χρυσού και χαλκού 7 δισ. ευρώ. Κι έπονται κι άλλα μεταλλεία. Ταυτόχρονα, όπως προαναφέρθηκε, ξεκινούν και οι διεθνείς διαγωνισμοί εξόρυξης πετρελαίου στα τρία πρώτα «οικόπεδα» με στόχο να μπουν γεωτρύπανα μέχρι το τέλος του έτους.
  • 80 δισ. € είναι σύμφωνα με το ΙΓΜΕ η αξία των μετρημένων μεταλλευτικών αποθεμάτων της χώρας.
  • 20 δισ. € υπολογίζεται ότι είναι η αξία των 300 εκατ. βαρελιών πετρελαίου σε Πατραϊκό Κόλπο, Ιωάννινα και Κατάκολο.
Πετρέλαιο
Το ιστορικό των τριών Oικοπέδων
Τη... σκυτάλη των ερευνών υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα παίρνει η χώρα μας. Ξεκίνησε τον γύρο παραχωρήσεων δικαιωμάτων ερευνών και εκμετάλλευσης πετρελαίου στα τρία «οικόπεδα», ενώ «τρέχει» και ο διαγωνισμός για τις σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο Πέλαγος και νότια της Κρήτης.
Οι τρεις περιοχές είναι ο Πατραϊκός Κόλπος, τα Ιωάννινα και το Κατάκολο με εκτιμήσεις για 250 με 300 εκατ. βαρέλια πετρελαίου. Η καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών είναι στις 2 Ιουλίου του 2012. Το ιστορικό των τριών «οικοπέδων» είναι:
Στον Πατραϊκό Κόλπο οι σχετικά πρόσφατες σεισμικές έρευνες στην περιοχή έχουν εντοπίσει ενδιαφέρουσες πετρελαιοπιθανές γεωλογικές δομές. Τα εκτιμώμενα απολήψιμα αποθέματα είναι της τάξης των 200 εκατομμυρίων βαρελιών.
Η πλέον υποσχόμενη δομή δεν διατρήθηκε από την κοινοπραξία που είχε τα δικαιώματα (1ος Γύρος Παραχωρήσεων), διότι ο ανάδοχος (Triton) επέστρεψε την περιοχή το 2001 για λόγους εσωτερικών επιχειρηματικών επιλογών. Η περιοχή θεωρείται δύσκολη δεδομένου ότι παρόμοιοι γεωλογικοί στόχοι δεν έχουν διατρηθεί μέχρι σήμερα στον Ελλαδικό χώρο.
  • Η Ηπειρος βόρεια των Ιωαννίνων είναι ενδιαφέρουσα περιοχή για βαθείς στόχους σε έντονα ορεινό ανάγλυφο. Εκτιμάται ότι θα απαιτηθεί υψηλού κόστους σεισμική και γεωτρητική έρευνα για τον εντοπισμό πετρελαιοπιθανών γεωλογικών στόχων σε μεγάλα βάθη (> 4.000 μ.).
Η γεώτρηση σε μία μεγάλη πετρελαιοπιθανή γεωλογική δομή δεν ολοκληρώθηκε για τεχνικούς λόγους (υψηλές πιέσεις) και η περιοχή επιστράφηκε από την κοινοπραξία που είχε τα δικαιώματα (2002, 1ος Γύρος Παραχωρήσεων). Πρώτες εκτιμήσεις για απολήψιμα αποθέματα ανέρχονται σε 50 με 80 εκατ. βαρέλια. Η περιοχή αξιολογείται θετικά και εκτιμάται ότι θα προσελκύσει επενδυτικό ενδιαφέρον λόγω και της γειτονίας της με την Αλβανία, η οποία διαθέτει ανάλογα πετρελαϊκά συστήματα.
  • Στο Δυτικό Κατάκολο κοίτασμα πετρελαίου ανακαλύφθηκε το 1982 από τη ΔΕΠ-Α.Ε με εκτιμώμενα απολήψιμα αποθέματα 3 εκατ. βαρέλια σε βάθος 2.400-2.600 μ. Απέχει περίπου 3,5 χιλ. από το ακρωτήρι Κατάκολο.
Την εποχή της ανακάλυψής του θεωρήθηκε οικονομικά οριακό λόγω του μεγάλου βάθους θαλάσσης 250 μ, των τότε τιμών του πετρελαίου αλλά και της παρουσίας H2S και CO2.
Διεθνές ενδιαφέρον
Ολα τα λεφτά... σε Ιόνιο και Κρήτη
Το μεγάλο, όμως, ενδιαφέρον εντοπίζεται στα αποτελέσματα των σεισμικών ερευνών στο Ιόνιο Πέλαγος και νότια της Κρήτης. Πρόσφατα ο υφυπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης έκανε γνωστό ότι στόχος είναι να δοθούν σε διεθνή διαγωνισμό 10 με 15 «οικόπεδα», σύμφωνα βέβαια και με τα αποτελέσματα που θα δείξουν οι σεισμικές έρευνες.
Εκτιμήσεις επιστημόνων μιλούν για μεγάλα κοιτάσματα φυσικού αερίου νότια της Κρήτης. Κάποιοι μιλούν πως η αξία τους ανέρχεται στα 300 δισ. ευρώ. Ωστόσο, αν δεν γίνουν οι σχετικές έρευνες κι αν δεν πέσει γεωτρύπανο, τότε κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με βεβαιότητα.
Πάντως, οι όλες κινήσεις που γίνονται από το υπουργείο ΠΕΚΑ σε συνδυασμό και με την πρόσφατη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε με το υπουργείο Εξωτερικών δείχνουν πως κάτι... ενδιαφέρον κρύβεται κάτω από τις ελληνικές θάλασσες. Εξάλλου, ο υφυπουργός ΠΕΚΑ έχει επιβεβαιώσει και τις πληροφορίες για τις συζητήσεις που γίνονται με ξένες μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, όπως η αμερικανική Noble και η ισραηλινή Delek. Πληροφορίες αναφέρουν πως δεν είναι οι μόνες εταιρείες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τις έρευνας στην Ελλάδα. Από περίπου 10 χώρες έχουν γίνει βολιδοσκοπήσεις στην κυβέρνηση.
Μακεδονία και Θράκη
Από τις πιο πλούσιες σε μεταλλεύματα
Eνας απίστευτος ορυκτός πλούτος και κυρίως μεταλλικών ορυκτών αξίας 80 δισ. ευρώ περιμένει... καρτερικά κάτω από την επιφάνεια της ηπειρωτικής Ελλάδα να βγει στην επιφάνεια και να αξιοποιηθεί.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΙΓΜΕ το αποθεματικό δυναμικό των κυριότερων μετάλλων της χώρας νικέλιο, χρώμιο, μόλυβδος-ψευδάργυρος, χαλκός, ασήμι, αντιμόνιο, μαγγάνιο, μόλυβδος και βολφράμιο έχει υπολογιστεί στα 40,2 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ γύρω στα 37 δισ. ευρώ εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων της αλουμίνας.
Η μεταλλευτική αξία των βεβαιωμένων αποθεμάτων νικελίου, ψευδαργύρου, μολύβδου, χαλκού, χρυσού και αργύρου στην Μακεδονία και Θράκη, με βάση την ενεργό μεταλλευτική παραγωγή, τις επενδύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη και τις τρέχουσες τιμές των μετάλλων, ανέρχεται περίπου σε 27,6 δισ. ευρώ. Οι περιοχές αυτές συγκαταλέγονται στις πιο πλούσιες της Ευρώπης.
Το ενδιαφέρον της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου εντοπίζεται σε περιοχές όπου υπάρχουν μεταλλικά ορυκτά και μάλιστα σε συνδυασμό με τις διεθνείς οικονομικές και βιομηχανικές εξελίξεις:
  • Τα σημαντικά αποθέματα χρυσού (Au) στη Β. Ελλάδα, λαμβάνοντας υπόψη τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εξελισσόμενες επενδύσεις αλλά και το παρατεταμένα ευνοϊκό παγκόσμια οικονομικό τους περιβάλλον.
  • Τα κοιτάσματα χαλκού (Cu) στην κεντρική Μακεδονία, σε σχέση με τη δυναμική καταναλωτική παρουσία του μετάλλου.
  • Τα κοιτάσματα μολύβδου (Pb), ψευδαργύρου (Zn) και αργύρου (Ag) στη Β. Ελλάδα, κυρίως σε ό,τι αφορά στη διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση και σταθερή τιμαριθμική τους παρουσία.
  • ?Το νικέλιο (Ni), σε σχέση με τη στρατηγική θέση που κατέχει στη μεταλλευτική παραγωγή της Ευρώπης (~86% της ευρωπαϊκής παραγωγής).
  • Ο βωξίτης, κυρίως λόγω της γνωστής παραδοσιακής και παγκόσμιας δυναμικής και σταθερότητας που αντιπροσωπεύει (~65% της ευρωπαϊκής παραγωγής).
ΧΡ. ΚΟΛΩΝΑΣ
ckolonas@pegasus.gr

Απευθύνομαι στους αξιοσέβαστους Αξιωματικούς εν αποστρατεία


apostratoiΚύριοι,
«Και εκαρτέρει και εκαρτέρει φιλελεύθερη λαλιά, ένα εκτύπαε, τ’ άλλο χέρι από την απελπισιά» έλεγε ο Σολωμός.
Και ο Σαίξπηρ: «Ω, τι άθλιος που’ ναι ο φτωχός που κρέμεται απ’ την εύνοια των ηγεμόνων!».
Και ο λαός μας: «Για να δεις τ’ αστέρια πρέπει να σηκώσεις κεφάλι».
Πώς μπορούν να συνδεθούν στο ίδιο κείμενο τόσα που έχω να πω, για την οικονομία του χώρου της εφημερίδας και τον σχεδιασμό της έκδοσης; Θα προσπαθήσω, και ελπίζω στην κατανόηση της ανάγκης.
Προ ημερών βρέθηκα ασθενής στο 401 Σ. Νοσοκομείο τρεις φορές. Οφείλω πρωτίστως να συγχαρώ δημόσια το Ιατρικό προσωπικό ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ, την Καρδιολογική Κλινική και το προσωπικό Α’ Παθολογικής. Όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να αντιπαρέλθω, την απαράδεκτη και αντιεπιστημονική συμπεριφορά του Δερματολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου, του οποίου οι Γιατροί, ενώ ενημερώθηκαν για τους σοβαρούς πόνους μου, με άφησαν όρθιο στον διάδρομο των Ιατρείων τους, μια περίπου ώρα, χωρίς λόγους. Και όταν τελικά, αξιώθηκαν, να δουν το πρόβλημά μου, ο αρμόδιος Γιατρός έδειχνε ενοχλημένος, αδιάφορος και σίγουρα η γνωμάτευσή του, ανάλογη του τρόπου του με επιβάρυνση της υγείας μου στην συνέχεια.
Γι’ αυτό θεωρώ χρήσιμη την ενημέρωση του Δ.Σ. της Ενωσης Αποστράτων ώστε να ενημερωθούν κάποιοι ανεύθυνοι, όπου και αν είναι, σε όποιες θέσεις στο Στράτευμα, έχουν χρέος να είναι ένθερμοι και υπεύθυνοι στην αποστολή τους, και να μην ακολουθούν μερικοί «μπεγλίτια» νοοτροπία και ανίατη αρρώστια της εποχής μας.
Στον κ. Υπουργό Εθνικής Αμυνας, τον κ. Αβραμόπουλο, θέλω να του πω, να ασχοληθεί άμεσα με το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, καμμία περικοπή μισθών. Είναι εκεί τέσσαρες Υπουργοί, να κάνουν επισκέψεις σε όλες τις μονάδες της Χώρας, να μιλήσουν με όλους. Και τότε θα δούνε την ΖΗΜΙΑ, που έκαναν οι «ψευτοπολιτικοί της πλάκας» τόσα χρόνια. Προσωπικά έχω την έρευνά μου από το 2009.
Την έστειλα στον ηγέτη μας τότε, μάλλον την «πέταξαν» όπως όλη τη Χώρα. Κρίμα.
Και για να επανέλθω στους αποδέκτες και σκεπτόμενους Ελληνες. Πρέπει να επαναλάβω, «για να δούμε τ’ αστέρια πρέπει να σηκώσουμε κεφάλι». Λοιπόν «Αρχή άνδρα δείκνυσι».
Με ποιο δικαίωμα, χωρία αιτία αποστρατεύτηκε η ηγεσία του Στρατεύματος μέσα σε μια ημέρα και με διασπορά ψευδών συκοφαντιών; Από τους πολιτικάντηδες;
Με ποιο δικαίωμα ακύρωσαν και κατήργησαν την Εθνική Παρέλαση στην Θεσ/νίκη την 28η Οκτωβρίου το 2011, και γίναμε «ρεζίλι» διεθνών.
Με ποιο δικαίωμα άσχετοι πολιτικοί, μίλησαν και διέδωσαν για δήθεν «σταγονίδια»; Πού είναι αυτά, γιατί δεν τα παρουσίασαν; Ή μήπως θέλουν να κρύψουν τους «καταρράκτες» αποτυχίας τους αντί «σταγονίδια» που ανερυθρίαστα επικαλούνται;
Και αν υποθέσουμε ότι οι εξουσιαστές της συμφοράς μας, είχαν κάποιες αιτιάσεις, για τις «σαχλαμάρες τους», γιατί δεν έλαβαν μέτρα νωρίτερα, ώστε να γίνει η Εθνική Παρέλαση; Γιατί δεν παραιτήθηκε κανείς υπεύθυνος της «πεθαμένης» πολιτείας μας;
Γιατί δεν έπραξε ΤΙΠΟΤΑ γενναίο ο πρώτος πολίτης μας, παρά αυτοπρόβαλε την δήθεν ανήλικη αντιστασιακή του δράση; Μα, αν είχε τέτοια γνήσια γενναιότητα, μέχρι τώρα, θα είχε παραιτηθεί δέκα φορές ο ίδιος και η παρέα του, για το κατάντημα του Εθνους.
Μα, κύριοι, οι «άρπαγες αετοί» ποιους δουλεύουν; Δεν τους έμεινε ΙΧΝΟΣ ευθύνης και λεβεντιάς; Τι περιμένουν να ξεσηκωθούν και οι «πέτρες», για να ζητήσουν ένα συγγνώμη από τον λαό και το Εθνος;
Αυτοί δεν κατάντησαν την πατρίδα μας, αρχόντισσα, κουρελού αναίτια;
Αυτοί δεν θεοποίησαν τα σκάνδαλα του Χρηματιστηρίου, και έχασε ο κοσμάκης τα χρήματά του;
Αυτοί δεν ευνόησαν και στήριξαν προκλητικά φιλικές μεγαλοεργολαβίες και ΜΜΕ με το Δημόσιο χρήμα – ασύδοτα και μας χρεοκόπησαν;
Αυτοί δεν διαχειρίστηκαν έξι (6) προϋπολογισμούς της Χώρας (ισοδύναμους), που μας έδωσε δωρεάν η Ε. ΕΥΡΩΠΗ, με δική μας συμμετοχή ένα περίπου προϋπολογισμό όλα τα χρόνια; Και το χειρότερο, συγχρόνως αυτοί, δεν καταχρέωσαν ανεύθυνα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ, τον λαό και το Εθνος, χωρίς αιτία, και με αντιφατική και ανεύθυνη πολιτική, μετάλλαξαν την Συνταγματική Δημοκρατία, την καταρράκωσαν και την «πέταξαν» στις «αγκάλες» των τοκογλύφων δανειστών, με σύμφωνο κατοχής και υποδούλωση της εθνικής κυριαρχίας μας;
Αυτί δεν κατέστρεψαν τον αγροτικό και κτηνοτροφικό τομέα, και έφυγαν οι Ελληνες, σε άλλα μέρη για επιβίωση; Τι έγιναν τα σπουδαία προγράμματα της ΕΕ;
Αυτοί δεν υποτίμησαν τις λαϊκές μάζες και μεγαλούργησε η φτώχεια και η ανεργία;
Αυτοί δεν «διόγκωσαν» τον Δημόσιο τομέα, με τις κομματικές συναλλαγές; Και τώρα «παίζουν» με τη ζωή και τις ανάγκες των Δημοσίων υπαλλήλων;
Αυτοί δεν χρεοκόπησαν τα ασφαλιστικά ταμεία των Ελλήνων εργαζομένων, με τα «κόλπα τους»;
Αυτοί δεν χρεοκόπησαν μέσα μεταφοράς, Ολυμπιακή, Σιδηρόδρομο, Αστικά, που πληρώνει ο λαός, και χρεοκόπησε το Κράτος;
Αυτοί δεν κατηγορήθηκαν επίσημα για σωρεία οικονομικά σκάνδαλα και διαφθορά, και μένουν στο απυρόβλητο, για να μας προκαλούν;
Αυτοί δεν γκρεμίζουν συστηματικά την Δημοκρατία;
Αυτοί δεν έφτιαξαν ειδικούς νόμους για «άσυλο» του εαυτού τους, για όποιες παρανομίες και λοβιτούρες; Ετσι σεβάστηκαν το λαό, το Σύνταγμα και τον ρόλο τους;
Αυτοί δεν «ξιφούλκησαν» προκλητικά εκαντίον των Αποστράτων, για να διαλύσουν την αλληλεγγύη μας; Γιατί άραγε τόσες καταχθόνιες σκέψεις; Γιατί τους «ξενίζει» κάθε εθνική ομόνοια και συνεργασία; Τι κρύβουν στα «εσώψυχά τους»; Γιατί δεν ψάχνουν στα ξένα Κράτη, να δουν πώς τιμούν τους Αποστράτους; Γιατί; Εμείς ξέρουμε πολύ καλά. Και κάνω έκκληση στους Αποστράτους για παλικαριά και αντιδράσεις με πίστη και θάρρος. Αυτοί που οδήγησαν την Ελλάδα σε «Ελεύθερη πολιορκημένη», δεν δικαιούνται να ομιλούν.
Αλήθεια λένε οι ΕΚΟ Αποστράτων;
Αυτοί δεν προσβάλλουν συστηματικά την Ορθοδοξία; Δείτε τον χειρισμό ενός Μοναχού τις Αγιες μέρες. Μόνο αυτός είναι υπεύθυνος για την συναλλαγή;
Αυτοί δεν αποδυνάμωσαν την εθνική ασφάλεια της Χώρας και παρακολουθούν ξένες δυνάμεις τους Κυβερνώντες; Οι Τούρκοι δεν προκαλούν και λεηλατούν τη Χώρα μας; Τι έπραξαν γι’ αυτά;
Αυτοί δεν αδρανούν και γέμισε η Χώρα ουσίες και παρανομίες; Επομένως τα «σταγονίδια» τα ανύπαρκτα φταίνε; Ή το «τσουνάμι» που έρχεται πρέπει να δούνε;
Αυτοί δεν ξεπούλησαν ΟΤΕ, Τράπεζες και ζωτικές επιχειρήσεις, με το αζημίωτο κέρδος τους και κακοδιαχειρίσεις, που διαβάσαμε στον τύπο αρκετές φορές;
Αυτοί δεν υποβάθμισαν τις Ενοπλες Δυνάμεις της Χώρας, και αποθρασύνθηκαν Τούρκοι, Αλβανοί και Σκοπιανοί; Αυτοί δεν μειώνουν τις αποδοχές των στρατιωτικών χωρίς να σκέφτονται, ότι οι φρουροί του Εθνους θέλουν στήριξη, και όχι «σαχλαμάρες» ανεύθυνου δημαγωγού, περί αντιπαραγωγικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων; Αντιπαραγωγικός και επιζήμιος για το Εθνος, αποδείχτηκε ότι είναι ο «Μπουλτοζοευτραφικός σαρκικός ασκός του».
Αυτοί δεν διέλυσαν την παιδεία και τα Πανεπιστήμια;
Αυτοί δεν διέλυσαν βιώσιμες επιχειρήσεις με τα κόλπα τους, τα φορομπηχτικά και καλπάζει η ανεργία;
Αυτοί δεν εξευτέλισαν θεσμούς και ιστορικές αξίες της κοινωνίας;
Αυτοί δεν διέλυσαν την Αστυνομία και γίνονται δεκάδες ληστείες το 24ώρο και έντρομοι οι πολίτες, δεν έχουν πώς να προστατευθούν και πού να κρυφτούν;
Αυτοί δεν υποβάθμισαν την Δικαιοσύνη και δεν βρίσκουμε άκρη;
Αυτοί δεν άφησαν «ξέφραγη» την Ελλάδα και γεμίσαμε λαθρομετανάστες και κακοποιούς;
Αυτοί δεν άφησαν και έγινε έθιμο και καθημερινότητα, η παρανομία κάθε είδους;
Αυτοί δεν παρέδωσαν την διαπαιδαγώγηση, την ενημέρωση και την ηθική υπόσταση του Εθνους στους αεριτζήδες, καιροσκόπους, υπόπτους και ξεδιάντροπους αριστεριστές;
Αυτοί οι ίδιοι, δεν καταχρέωσαν την πολιτική τους ύπαρξη, με εξάρτηση της Χώρα μας, χλεύη των πολιτικών, διεθνώς παραίτηση Πρωθυπουργού, διορισμό «Σωτήρα», άρα κολασμένο σκηνικό;
Πού είναι λοιπόν η εθνική αυτογνωσία των πολιτικών; Πού είναι η ευθύνη τους, ο ρόλος τους, το Συνταγματικό καθήκον τους; Πού ψέγουν άτολμα και ψευδώς για δήθεν σταγονίδια; Μα σταγονίδια, σταλακτίτες και καταρράκτες καταστροφής μας είναι Αυτοί.
Ακούστε κύριοι, για όλα τα προαναφερόμενα, και για την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, η ιστορία περιμένει «τους υπεύθυνους» πίσω από την επόμενη γωνία του δικαίου. Αυτοί που μας αποδόμησαν και γκρέμισαν τη ζωή και τα όνειρά μας, έχουν μεγάλη ευθύνη. Και υπάρχουν προστάγματα άγραφα του ηθικού και πατριωτικού νόμου.
Η παλιανθρωπιά έχει όνομα και το έγκλημα ενόχους, για τον λαό και την πατρίδα μας.
Δεν ξεχνάμε, δεν ξεχνάμε, ποιοι μας έφεραν ως εδώ.
Φτάνει πια «επ’ ώμου αρπ».. για τα δικαιώματά μας, την αξιοπρέπειά μας, την πατρίδα.
Με τιμή
Κλέαρχος Βλάχος
ε.α. Αξιωματικός – Δημοσιογράφος