Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

Ο Γάλλος υπουργός Άμυνας επιβεβαιώνει ότι θα ναυπηγηθούν 11 FREMM: η ελληνική πτυχή


Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Ο Γάλλος υπουργός Άμυνας Jean-Yves Le Drian επιβεβαίωσε σήμερα μιλώντας σε γαλλική εφημερίδα, ότι ο αριθμός των φρεγατών FREMM που θα κατασκευαστούν παραμένει στις 11, ενώ ο αριθμός των επιθετικών πυρηνικών υποβρυχίων (SSN) νέας γενιάς τύπου Barracuda στα 6. 

Η δήλωση αυτή έχει σημασία, γιατί διευκρινίζει το ερώτημα που είχε προκύψει σχετικά με πιθανή μείωση του αριθμού των γαλλικών FREMM σε οκτώ, και έχει προφανές ελληνικό ενδιαφέρον. Τα ερωτήματα αυτά προκάλεσε η δημοσίευση της γαλλικής Λευκής Βίβλου για την Άμυνα, που προβλέπει 15 κύριες φρεγάτες, με αποτέλεσμα (δεδομένης της ύπαρξης 2 φρεγατών κλάσης Horizon και 5 φρεγατών κλάσης La Fayette) να απομένουν μόνο 8 "θέσεις" για φρεγάτες FREMM, ενώ αρχικά προβλεπόταν να ναυπηγηθούν 11.

Το ερώτημα που έχει ελληνικό ενδιαφέρον είναι βεβαίως πώς επιδρά η εξέλιξη αυτή στην πιθανότητα απόκτησης φρεγατών FREMM από το ΠΝ (και εννοείται ότι αναφερόμαστε εδώ σε σενάριο αγοράς, έστω μεσοπρόθεσμης, σκαφών ανταποκρινόμενων στις προδιαγραφές του ΠΝ, και όχι στα κακόγουστα σενάρια περί ενοικίασης που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και μόνο ζημιά θα έκανε στο ΠΝ η υλοποίησή τους). Η εξέλιξη αυτή μπορεί να ερμηνευθεί με δύο τρόπους:

Η πρώτη ερμηνεία θα ήταν ότι χάριν της συνέχισης του προγράμματος των FREMM η γαλλική ηγεσία είναι διατεθειμένη να "θυσιάσει" μερικές από τις φρεγάτες κλάσης La Fayette, που έτσι κι αλλιώς χρειάζονται βελτίωση του εξοπλισμού τους προκειμένου να συνεχίσουν να θεωρούνται μονάδες "πρώτης γραμμής" (fregates de premier rang). Σε αυτό το σενάριο, 2 ή 3 φρεγάτες της κλάσης La Fayette θα μπορούσαν να "υποβιβαστούν" σε φρεγάτες επιτήρησης (fregates de surveillance) με ρόλο περιπολίας, ώστε να ανοίξει "χώρος" για τις πρόσθετες FREMM. 

Η δεύτερη (και μάλλον πιθανότερη) ερμηνεία είναι ότι οι 3 πρόσθετες FREMM θα κατασκευαστούν μεν, αλλά όχι για το γαλλικό ναυτικό. Άλλωστε και οι δηλώσεις του Γάλλου υπουργού βεβαιώνουν μόνο για την κατασκευή τους και όχι για την ένταξή τους σε υπηρεσία. Σε αυτή την περίπτωση βέβαια, η απόκτηση των συγκεκριμένων φρεγατών από το ΠΝ εμφανίζεται ως ιδανική λύση για τη γαλλική πλευρά. Αυτό όμως δίνει και ένα ευρύ πεδίο ελιγμών στη χώρα μας, που ως τώρα δε φαίνεται να το εκμεταλλεύεται... 

Τι εννοούμε; Το αυτονόητο: 
Δεδομένου ότι το πρόγραμμα των FREMM είναι κρίσιμο για την επιβίωση της γαλλικής ναυπηγικής βιομηχανίας, οι Γάλλοι χρειάζονται αυτή τη συμφωνία πολύ περισσότερο από εμάς... Αρκεί να διαβάσει κανείς το συνολικό πλαίσιο των σημερινών δηλώσεων του Γάλλου υπουργού Άμυνας, για να κατανοήσει ότι όλες οι διαβεβαιώσεις για το μέλλον του προγράμματος σχετίζονται με τη διασφάλιση χιλιάδων θέσεων εργασίας στην περιοχή της Βρετάννης, όπου βρίσκεται το ναυπηγείο της DCNS (περιοχή Lorient) και κατασκευάζονται οι FREMM. Δεν είναι τυχαία η ρητή διαβεβαίωση ότι "γενικά οι αμυντικές βιομηχανίες της Βρετάνης ενισχύονται από τη Λευκή Βίβλο", ούτε είναι τυχαίο ότι οι δηλώσεις έγιναν σε τοπική εφημερίδα (Ouest-France) και όχι σε κάποια μεγαλύτερη: από αυτό το πρόγραμμα περιμένει να ζήσει μια ολόκληρη γαλλική επαρχία, και η έκβασή του έχει την αντίστοιχη πολιτική αξία για όσους το χειρίζονται. Και είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η δήλωση του Γάλλου υπουργού ότι "δεν έχει ακόμα αποφασιστεί το χρονοδιάγραμμα αλλά θα προσαρμοστεί ώστε να μην υπάρχουν κενά στην παραγωγή"... 

Τούτων δοθέντων, η ελληνική πλευρά οφείλει να θέσει τους όρους της, και όχι να συρθεί σε λύσεις και επιλογές που θα στερήσουν πόρους, χωρίς να προσθέσουν δυνατότητες. Ως τώρα, ελλείψει επίσημων ανακοινώσεων για τις ελληνογαλλικές συζητήσεις, υπήρξαμε ιδιαίτερα φειδωλοί στο σχολιασμό του θέματος "Φρεγάτες FREMM για το ΠΝ". Ωστόσο, με δεδομένο ότι η Γαλλία χρειάζεται αυτή τη συμφωνία πολύ περισσότερο από την Ελλάδα, ορισμένες βασικές αρχές πρέπει να διατυπωθούν:

1. Όπως έχει τονιστεί και από άλλους, είναι αδιανόητη η σπατάλη πόρων για την ενοικίαση νέων πλοίων, την ώρα που το ΠΝ δεν έχει πόρους για να συντηρήσει τα υπάρχοντα (ιδίως τα υποβρύχια), να παραλάβει όσα ναυπηγούνται και να εκσυγχρονίσει τις φρεγάτες ΜΕΚΟ.

2. Είναι ακόμη πιο αδιανόητη η ενοικίαση νέων πλοίων, όταν αυτά δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές του ΠΝ. Κανένα επιχείρημα "επείγοντος", "διασφάλισης της ΑΟΖ" κλπ. δεν τη δικαιολογεί. Με πλοία που δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές του, είναι αυτονόητο ότι το ΠΝ δεν θα μπορεί να εκτελέσει ούτε αυτή την αποστολή, αλλά ούτε και τις άλλες. 

3. Είναι κρίσιμο να ξεκαθαριστεί για ποιο σκοπό προορίζονται τα πλοία στο ΠΝ. Ας σημειωθεί ότι στο Γαλλικό Ναυτικό οι φρεγάτες FREMM προορίζονται για ρόλο ανθυποβρυχιακό (ASW), και ιδίως για τη συνοδεία και προστασία των πυρηνικών υποβρυχίων βαλλιστικών βλημάτων (SSBN) από εχθρικά επιθετικά υποβρύχια (SSN) κατά την έξοδό τους προς τις περιοχές περιπολίας τους. Ανάλογος είναι και ο εξοπλισμός των γαλλικών φρεγατών, δηλαδή ανθυποβρυχιακός. Στην Ελλάδα όμως έχει διαδοχικά προβληθεί ως στόχος της απόκτησης των συγκεκριμένων φρεγατών η... κρούση χερσαίων στόχων μέσω του πυραύλου SCALP Naval, αλλά και η... άσκηση καθηκόντων φρεγάτας αντιαεροπορικής άμυνας (AAW). Όμως η μεν πρώτη δε συνιστά προτεραιότητα για το ΠΝ, ενώ η δεύτερη προϋποθέτει αλλαγή βασικών στοιχείων του εξοπλισμού της φρεγάτας, ιδίως του ραντάρ Herakles με άλλο φασικής διάταξης, αλλά και του φορτίου ΑΑ πυραύλων κατά το πρότυπο της φρεγάτας αεράμυνας FREDA που βασίζεται στις FREMM. Οι αλλαγές αυτές είναι εφικτές, αλλά προφανώς σε νέες ναυπηγήσεις ελληνικών προδιαγραφών, και όχι σε πλοία που προορίζονταν για το Γαλλικό Ναυτικό. 

4. Δεδομένης της οικονομικής κατάστασης της χώρας, θα πρέπει να συμφωνηθεί ότι η Ελλάδα θα πληρώσει την αξία των πλοίων μετά την παραλαβή, δοκιμή και αποδοχή τους - τα παθήματα (των υποβρυχίων) κάποτε πρέπει να γίνουν μαθήματα... 

5. Όπως οι Γάλλοι φροντίζουν για την επιβίωση της ναυπηγικής τους βιομηχανίας, πρέπει να φροντίσουμε κι εμείς: θα πρέπει να θεωρείται αυτονόητη η ναυπήγηση αριθμού φρεγατών σε ελληνικά ναυπηγεία, και μάλιστα τουλάχιστον ίσου με τον αριθμό που θα ναυπηγηθεί στα γαλλικά ναυπηγεία...

Εν κατακλείδι, αν οι Έλληνες φορολογούμενοι πρόκειται να διασώσουν άλλη μια συμμαχική στρατιωτική βιομηχανία (όπως έκαναν π.χ. με τη γερμανική KMW), τουλάχιστον αυτή τη φορά ας πάρουν και το ανάλογο αντάλλαγμα...

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Ο Νταβούτογλου προκαλεί – Το Αιγαίο δεν έχει σύνορα

Ἀναρτήθηκε στὸ ἀπὸ τὸν/τὴν

Νέα προκλητική δήλωση του Τούρκου ΥΠΕΞ, ο οποίος έκανε λόγο για απουσία θαλάσσιων συνόρων στο Αιγαίο. Τι απαντά το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών
Ζήτημα ερμηνείας των διεθνών συμβάσεων είναι τα προβλήματα του Αιγαίου, υποστηρίζει ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου κάνοντας λόγο για απουσία θαλάσσιων συνόρων στο Αιγαίο. «Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση και οποιοδήποτε σημείο αμφιβολίας ως προς το καθεστώς στο Αιγαίο» απαντά η Αθήνα.
«Υπάρχουν στο Αιγαίο μια σειρά από αλληλένδετα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένου το γεγονότος ότι δεν υπάρχουν στο Αιγαίο οριοθετημένα σύνορα μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας», αναφέρει ο Νταβούτογλου απαντώντας σε γραπτή ερώτηση Τουρκάλας βουλευτού σχετικά με την κυριότητα νησίδων στο Αιγαίο.
Η ερώτηση είναι της βουλευτού του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Ντιλέκ Ακάγκιουν Γιλμάζ και κατατέθηκε τον περασμένο Οκτώβριο με αριθμό 7/11935. Η απάντηση του Νταβούτογλου φέρει ημερομηνία 15 Μαρτίου.
Πρόκειται για ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά τόσο με θέματα Αιγαίου όσο και με θέματα ερευνών στην Ανατολική Μεσόγειο. Η βουλευτής ρώτησε «αν αληθεύει ο ισχυρισμός ότι η Ελλάδα έχει θέσει υπό την κυριαρχία της νησιά στο Ανατολικό Αιγαίο», αν αληθεύει ο ισχυρισμός ότι η Ελλάδα έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο στα 12 μίλια και αν η Άγκυρα σκοπεύει να προβεί σε βήματα σχετικά με τις έρευνες της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ως προς το Αιγαίο, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Νταβούτογλου αναφέρει ότι «οι βασικές συμφωνίες σχετικά με την κυριότητα και τη στρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου είναι αυτές της Λωζάννης (1923) και των Παρισίων (1947)» και σημειώνει ότι «το πρόβλημα είναι νομικό ζήτημα ερμηνείας των άρθρων των εν λόγω συμφωνιών. Επίσης, το γεγονός ότι τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο δεν έχουν οριστεί με την Ελλάδα, με μία ισχύουσα συμφωνία, συνιστά μια άλλη διάσταση του προβλήματος».
Ο κ. Νταβούτογλου αναφέρει ότι η Τουρκία «επιθυμεί να βρεθούν λύσεις σε όλα αυτά τα προβλήματα μέσω διαλόγου και με βάση την αρχή της ευθυδικίας και την υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και συμφερόντων της χώρας μας» και κάνει λόγο για «υπερκομματική κρατική πολιτική που ακολουθείται, όχι μόνο από την κυβέρνησή μας, αλλά από τότε που ανέκυψαν τα προβλήματα αυτά».
Ο Τούρκος υπουργός αναφέρει ότι «δεν είναι σωστός οι ισχυρισμός ότι η Ελλάδα έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο στα 12 μίλια».
Σημειώνεται ότι στις 26 Απριλίου, απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με αντίστοιχη απάντηση του κ. Νταβούτογλου σε κοινοβουλευτική ερώτηση, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Γρ. Δελαβέκουρας είχε αναφέρει ότι «δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση και οποιοδήποτε σημείο αμφιβολίας ως προς το καθεστώς στο Αιγαίο». «Όλα αυτά διέπονται», προσέθετε, «από διεθνείς συμβάσεις, οι οποίες είναι απολύτως σαφείς και γι’ αυτό δεν ευσταθεί καμία αμφισβήτηση του καθεστώτος των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο».
Ως προς τις έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο ο Τούρκος υπουργός τονίζει πως «το γεγονός ότι η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου ξεκίνησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2011 δραστηριότητες έρευνας φυσικού αερίου νότια του Νησιού, συνιστά προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων, απέναντι στην οποία δεν σιώπησαν η χώρα μας και η ΤΔΒΚ». Ο Νταβούτογλου υπενθυμίζει προηγούμενες γραπτές ανακοινώσεις του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, όπου, όπως αναφέρει στην απάντησή του, «έχει εκφραστεί ότι δεν έχουν ισχύ οι συμφωνίες που έχει συνάψει στο θέμα αυτό η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση με σχετικές χώρες και ότι οι συμφωνίες οριοθέτησης που έχει κάνει η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση στους θαλάσσιους χώρους δεν λαμβάνουν υπόψη τη βούληση των Τουρκοκυπρίων οι οποίοι είναι ο άλλος ιδρυτικός λαός».
Αντίστοιχες θέσεις είχε υποστηρίξει ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας και σε επιστολή που είχε στείλει το Μάρτιο στον Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας.
Στην απαντητική του επιστολή στις 28 Μαρτίου, ο κ. Αβραμόπουλος ανέφερε για το θέμα της εξόρυξης υδρογονανθράκων στην ευρύτερη περιοχή, ότι η Κύπρος και η Ελλάδα έχουν κυριαρχικά δικαιώματα βάσει της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης και το Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο, ενώ επαναλάμβανε τη στήριξη της Ελλάδας και της διεθνούς κοινότητας στην αξιοποίηση, από την Κυπριακή Δημοκρατία, του φυσικού της πλούτου, όπως προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο (οι γνωστές γενικολογίες και χωρίς ουσιαστική απάντηση στην τουρκική προκλητικότητα…).
Ο Νταβούτογλου αναφέρει επίσης ότι «στις θαλάσσιες περιοχές που βρίσκονται εντός της υφαλοκρηπίδας μας στην Ανατολική Μεσόγειο, η ΤΡΑΟ (Ανώνυμος Εταιρεία Πετρελαίων Τουρκίας) πραγματοποιεί έρευνες, ενώ από την άλλη δεν επιτρέπεται σε ξένους να προβούν σε οποιαδήποτε δραστηριότητα εντός της υφαλοκρηπίδας μας δίχως την άδειά μας».

Συρία, Κύπρος και Ευρώ

Ἀναρτήθηκε στὸ ἀπὸ τὸν/τὴν
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Το ΝΑΤΟ ολοκληρώνει την τεχνική προετοιμασία στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία, ενώ, αν πιστέψουμε την ισραηλινή ιστοσελίδα Debka, που φημολογείται ότι συνδέεται με μυστικές υπηρεσίες, ο Πούτιν προειδοποίησε με έντονο τρόπο ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον τέτοιας προοπτικής, διατάσσοντας επιτάχυνση παραδόσεων ρωσικών όπλων στη Δαμασκό. Οι Αμερικανοί πιέζουν ταυτόχρονα τον Ερντογάν να δεχθεί στάθμευση ισραηλινών αεροσκαφών στη χώρα του. Η συριακή πολιτική της Τουρκίας δημιουργεί όμως έντονα πολιτικά προβλήματα στους Ισλαμιστές, ιδίως μετά την ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στη Δαμασκό.
Θυμίζουμε ότι κλιμάκωση της συριακής σύρραξης ενέχει τον κίνδυνο καταστροφής του συριακού χριστιανισμού. Η κοινότητα των Σύρων Χριστιανών, όπως και η αποδεκατισθείσα/μεταναστεύσασα κοινότητα των Χριστιανών του Ιράκ ήταν οι δύο αρχαιότερες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και η παρουσία τους παράγων «ειρήνης των πολιτισμών». Απορεί κανείς και με την ελληνική στάση, ιδίως στο θέμα της απαγωγής. Έλληνικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στη Συρία και κουρδικές πηγές διερωτώνται γιατί το ΥΠΕΞ δεν συνεργάζεται μαζί τους.
Η προετοιμασία της επέμβασης περιλαμβάνει την Ελλάδα, από την οποία ζητείται η συνδρομή σε υποδοχή πολύ μεγάλου αριθμού προσφύγων, η χρησιμοποίηση Ελλήνων πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας, χωρίς ελληνικά σήματα στους βομβαρδισμούς και η αναβάθμιση της Σούδας μεταξύ άλλων. Σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν βγει επίσης στην «πιάτσα» προς άγραν συνταξιούχων πιλότων, που εξαθλιώνονται εξαιτίας των συντάξεων πείνας. Οι ‘Ελληνες πιλότοι θεωρούνται οι καλύτεροι στο ΝΑΤΟ. Πληροφορίες αξιόπιστων πηγών, που χρήζουν όμως περαιτέρω επιβεβαίωσης, κάνουν λόγο εξάλλου για συμφωνία χρήσης από το Ισραήλ των αεροδρομίων Πάφου και Δυτικής Ελλάδας για σκοπούς διασποράς, σε περίπτωση πολύ μεγάλου πολέμου κατά του Ιράν, με ότι αυτό συνεπάγεται για Ελλάδα-Κύπρο.
Τα συμβαίνοντα στη Συρία, μετά τη Λιβύη και την Αφρική, επιβεβαιώνουν ότι αυτό που παρακολουθούμε δεν είναι τόσο παροξυσμός εσωτερικών προβλημάτων χωρών και καθεστώτων, που ασφαλώς υπάρχουν, αλλά η χρήση τους στα πλαίσια της μεγαλύτερης νεοαποικιακής επιχείρησης της νεώτερης εποχής, της δημιουργίας και του ελέγχου (μέσω αιματηρού χάους) της «ευρείας Μέσης Ανατολής», εγχείρημα που άρχισε με τους πολέμους σε Αφγανιστάν-Ιράκ.
Η κατάσταση είναι δυνητικά τόσο εκρηκτική, που ο Μπρεζίνσκι, εκφραστής των «περιστεριών» στη Μέση Ανατολή, εχθρικός προς την επιρροή Νετανιάχου στην αμερικανική πολιτική, ζήτησε δημόσια αυτοσυγκράτηση από τον Ομπάμα, «χαμογελαστό Πρόεδρο που βομβαρδίζει». Τόνισε επίσης την ανάγκη αποφυγής κλιμάκωσης «κυβερνοπολέμων», όπως αυτός που διεξήχθη με αποστολή ιών στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.
Οι εξελίξεις θέτουν εκ νέου επί τάπητος το ερώτημα κατά πόσον, πίσω από τους «οικονομικούς πολέμους» κατά Ελλάδας και Κύπρου υπάρχει (και ποια) κρυμμένη «γεωπολιτική ατζέντα», που μπορεί να σχετίζεται τόσο με το εγχείρημα στη Μέση Ανατολή, όσο και με πιθανή επιδίωξη δημιουργίας μηχανισμών διάλυσης της ΕΕ (σε αντιδραστική κατεύθυνση) ή πάντως ελέγχου τυχόν τέτοιας διάλυσης. Και ατζέντα άλλωστε να μην υπάρχει, υπάρχουν γεωπολιτικές συνέπειες και πολύ μεγάλες. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε πολλά πράγματα για τη Συρία, περιοριζόμενοι στις σχέσεις των κοινοτήτων της, για την Κύπρο επικεντρωνόμενοι αποκλειστικά στις σχέσεις Ελληνοκυπρίων/Τουρκοκυπρίων ή την Ελλάδα, ξεχνώντας την ιστορία και γεωγραφία της.
Η ιστορική εμπειρία είναι εξόχως διαφωτιστική επ’ αυτού. Από την εποχή των Σταυροφόρων, ο έλεγχος του ελληνικού χώρου θεωρήθηκε απαραίτητη προϋπόθεση υποψήφιων κατακτητών είτε της ισλαμικής, είτε της ρωσικής Ανατολής. Ο Χίτλερ έχασε πολύτιμο χρόνο και δυνάμεις στον σκοπό αυτό, προτού στραφεί κατά της Ρωσίας (1941). Ο Τσώρτσιλ το 1944 τάδωσε όλα στον Στάλιν για να πάρει τον έλεγχο της Ελλάδας, προτού η Δύση εξαπολύσει τον Ψυχρό Πόλεμο. Ολόκληρη η μεταπολεμική πολιτική μας ιστορία, ιδίως το ελληνικό (1967) και το κυπριακό πραξικόπημα (1974), ερμηνεύονται επαρκώς από την προσπάθεια ελέγχου της Κύπρου.
‘Όχι μόνο η ρωσική παρουσία είναι παγίως και εντελώς ανεπιθύμητη από τους Δυτικούς σε Ελλάδα-Κύπρο, αλλά και οι Ευρωπαίοι γίνονται δεκτοί μόνο ως οικονομική, όχι ως στρατηγική παρουσία από τις ΗΠΑ, που μας θεωρούν αποκλειστικό στρατηγικό τους χώρο. Βασικός λόγος εχθρότητας προς τον πρεσβύτερο Καραμανλή ήταν τα ανοίγματα στον Ντε Γκωλ (1962). Τα ‘Ιμια (1996) πιθανώς σχεδιάστηκαν όχι μόνο για να συρθεί η Αθήνα σε διαπραγμάτευση για Αιγαίο-Κύπρο, αλλά και να δοθεί κατάλληλο μήνυμα προς Σημίτη-Γερμανία, για το ποιος κάνει εν τέλει κουμάντο εδώ – κάτι που σχεδόν διατύπωσε ανοιχτά στις Βρυξέλλες τότε ο Χόλμπρουκ.
Με δεδομένο το βάθος της ελληνικής κρίσης, χωρίς προηγούμενο για ειρηνική περίοδο στη δυτική οικονομική ιστορία, και το ακόμα μεγαλύτερο της επερχόμενης κυπριακής, χωρίς σύγκριση με οτιδήποτε συμβαίνει οπουδήποτε αλλού, εγείρεται το ερώτημα κατά πόσον υπάρχουν στρατηγικές που επιδιώκουν να πλήξουν, μέσω Ελλάδας-Κύπρου, το όλο εγχείρημα ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ο συγκεκριμένος τύπος ενοποίησης είναι απαράδεκτος και αντιδραστικός, το πραγματικό πολιτικό ζήτημα είναι όμως που και πως θα πάμε φεύγοντας από εδώ, πως θα πάμε σε καλύτερη, όχι σε χειρότερη κατάσταση.
Δεν είναι δυνατόν επομένως το ζήτημα του νομίσματος να εξετάζεται μόνο ως τεχνικό θέμα συναλλαγματικής ισοτιμίας, χωρίς επίγνωση του μεγέθους των στρατηγικών συνεπειών, ούτε η παγκόσμια κρίση και η παγκοσμιοποίηση να ανάγονται/περιορίζονται σε ζήτημα αρχιτεκτονικής του ευρώ. Κάνοντάς το κινδυνεύουμε να λειτουργήσουμε ως «χρήσιμοι ηλίθιοι». Θα επιστρέψουμε όμως στο θέμα λόγω της τεράστιας σημασίας του.
«Αυγή της Κυριακής», 12.5.2012

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Ντοκουμέντα-φωτιά για τα γερμανικά χρέη


Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Συγκλονιστικά ντοκουμέντα περιέχει η πρώτη ολοκληρωμένη καταγραφή της υπόθεσης του κατοχικού δανείου που συνέταξε ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Ιωάννης Παπανικολάου και έφθασε στα χέρια των πολιτικών ...
αρχηγών τον Οκτώβριο του 2012, την ίδια ώρα που στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους συγκεντρώνονταν χιλιάδες σχετικά έγγραφα.

Η πολυσέλιδη έκθεση με τίτλο «Οι νόμιμες αξιώσεις της Ελλάδος κατά της Γερμανίας από τη σύμβαση του κατοχικού δανείου» περιλαμβάνει το ιστορικό των συμβάσεων, το ύψος των ελληνικών αξιώσεων, τις ενέργειες της χώρας μας προς τη Γερμανία για την επιστροφή του δανείου, τις ενστάσεις και τα επιχειρήματα της Γερμανίας, καθώς και τις δυνατότητες της Ελλάδος για την επίλυση της διαφοράς.

Αρχικά, γίνεται αναφορά στη συμφωνία που επέβαλαν στη χώρα μας την άνοιξη του 1942 οι πληρεξούσιοι της Ιταλίας και της Γερμανίας στην Ελλάδα, Γκίτζι και Αλτενμπουργκ, για τη σύναψη του δανείου, καθώς και στις τροποποιήσεις και τις αναπροσαρμογές που συμφωνήθηκαν στη συνέχεια, όπως η επιστροφή του ποσού προς την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ).

Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως, ενώ στην αρχική συμφωνία της 14ης Μαρτίου 1942 το ποσό προσδιοριζόταν σε 1,5 δισ. δραχμές μηνιαίως, στις 2 Δεκεμβρίου 1942 υπεγράφη νέα συμφωνία που αύξησε το ποσό σε 8 δισ. δραχμές μηνιαίως.

Στη συνέχεια, στις 18 Μαΐου 1943, καταργήθηκε το ανώτατο όριο των 8 δισ. δρχ. τον μήνα, βυθίζοντας στην πείνα τον ελληνικό λαό. Να σημειωθεί ότι, όπως αποκάλυψε πρόσφατα η Realnews, δημοσιεύοντας και τα σχετικά έγγραφα, οι κατοχικές γερμανικές δυνάμεις είχαν αρχίσει να αποπληρώνουν το δάνειο. Ειδικότερα, είχαν καταβάλει 19 δόσεις, όπως άλλωστε όριζε η δανειακή σύμβαση της 2ας Δεκεμβρίου 1942. «Αυτές που αρνήθηκαν και αρνούνται ακόμη να εκπληρώσουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις προς την Ελλάδα είναι οι μεταπολεμικές γερμανικές κυβερνήσεις, παρόλο που ο Γερμανός καγκελάριος Ερχαρτ, με δήλωσή του το έτος 1964, δεσμεύτηκε για την επιστροφή του υπόλοιπου ποσού του δανείου μετά την επανένωση της Γερμανίας», αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση.

Αποκαλύψεις Οπως σημειώνει στην καταγραφή του ο αντιπρόεδρος

του Αρείου Πάγου Ι. Παπανικολάου, «το συνολικό ύψος του δανείου αναγράφεται στην έκθεση του διοικητή της ΤτΕ, έτους 1947, επί των ισολογισμών των ετών 1941, 1944, 1945 και 1946, όπου φέρεται ότι ανήλθε στο ποσό των 1.530.033.302.528.819 δραχμών, το οποίο αντιστοιχεί προς USD 215.662.040,54 του τέλους του 1944, κατά τον πλέον πρόσφατο υπολογισμό της ΤτΕ». Μάλιστα, σημειώνεται πως «ο Αλτενμπουργκ τον Ιούλιο του 1964, με έγγραφο του στο γερμανικό ΥΠΕΞ, υπολογίζει τη δανειακή οφειλή της Γερμανίας προς την Ελλάδα σε 200 εκατομμύρια χρυσά μάρκα, δηλαδή 400 εκατ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα».

Στην έκθεση του ανώτατου δικαστικού επισημαίνεται πως «η Γερμανία είναι υποχρεωμένη στην καταβολή τόκων για όσο χρονικό διάστημα δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της», ενώ τονίζεται πως «εγεννήθη νομικά βάσιμη απαίτηση υπέρ του ελληνικού Δημοσίου σε βάρος του γερμανικού Ράιχ, του οποίου διάδοχος είναι ήδη η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας».
eglimatikotita.gr

Έκθεση ΕΕ για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες


2013-05-07 17:34:38

Φωτογραφία για Έκθεση ΕΕ για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες
Από την ώρα που έγιναν ευρωπαϊκά τα κοιτάσματα στο Αιγαίο η έκθεση της ΕΕ (για την ενεργειακή εξάρτηση των χωρών – μελών) αναφέρει ότι η Ελλάδα έχει καλό αλλά ανεξερεύνητο δυναμικό κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Στην έκθεση υπογραμμίζονται οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα των ερευνών με την προκήρυξη τριών «οικοπέδων» (Ιωάννινα, Πατραϊκός κόλπος, Κατάκολο) σε ζώνες, όπου, όπως αναφέρεται, δεν υπάρχουν γεωπολιτικά ζητήματα ως η οριοθέτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο.

Τονίζεται, ωστόσο, ότι οι αβεβαιότητες (εννοείται ως προς το μέγεθος των κοιτασμάτων και τη δυνατότητα αξιοποίησής τους) είναι ακόμη τόσο μεγάλες που δεν επιτρέπουν την αλλαγή των προτεραιοτήτων της ενεργειακής πολιτικής.

Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, της γενικής διεύθυνσης οικονομικών υποθέσεων της ΕΕ:

- Πάνω από το 50% της ετήσιας ενεργειακής κατανάλωσης καλύπτεται από εισαγόμενο πετρέλαιο, γεγονός που καθιστά την Ελλάδα μια από τις πιο ευάλωτες ευρωπαϊκές χώρες ως προς την ασφάλεια εφοδιασμού. 


- Η εξάρτηση από το εισαγόμενο αργό αντισταθμίζεται εν μέρει από τη διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού (Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Λιβύη, Ιράκ, Καζακστάν και παλαιότερα Ιράν) και από το γεγονός ότι το υπόλοιπο 50% των ενεργειακών αναγκών της χώρας καλύπτεται από εγχώριες πηγές όπως ο λιγνίτης και οι ανανεώσιμες, ενώ αυξάνεται και η συμμετοχή του φυσικού αερίου στο ενεργειακό ισοζύγιο.

- Στον τομέα της διύλισης επισημαίνεται ότι η αγορά χαρακτηρίζεται από υπερρύθμιση και συγκέντρωση σε δύο παίκτες (ΕΛΠΕ και Μότορ Όιλ) καθώς κι ότι εγχώριες και ευρωπαϊκές αρχές έχουν επισημάνει έλλειψη ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.

- Στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας οι βασικές προκλήσεις παραμένουν η κυριαρχία της ΔΕΗ, η έλλειψη ανταγωνισμού και η συσσώρευση χρεών (απλήρωτοι λογαριασμοί ρεύματος, έλλειμμα του λογαριασμού των ανανεώσιμων πηγών, οφειλές προς τη ΔΕΠΑ, κ.α.) Η ΕΕ θεωρεί πιθανή περαιτέρω αύξηση των τιμολογίων τής ηλεκτρικής ενέργειας μετά την απελευθέρωσή τους από 1ης Ιουλίου του 2013 και επαναλαμβάνει την πρόταση για πώληση περιουσιακών στοιχείων της ΔΕΗ όπως τα λιγνιτωρυχεία.

- Και στον τομέα του φυσικού αερίου επισημαίνεται ότι τα χρέη προς τη ΔΕΠΑ ύψους 300 εκατ. ευρώ αποτελούν σημαντικό εμπόδιο για την ιδιωτικοποίηση της εταιρίας καθώς και ότι η εξάρτηση από τη Ρωσία, που ήταν 80% το 2005, έχει περιοριστεί στο μισό καθώς αυξήθηκαν οι εισαγωγές φυσικού αερίου από την Τουρκία, καθώς και η χρήση υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Για τις ανανεώσιμες πηγές η Κομισιόν εκτιμά ότι η ανάπτυξή τους στηρίχθηκε στις υψηλές τιμές απορρόφησης της «πράσινης» ενέργειας οι οποίες όμως οδήγησαν σε αύξηση του ελλείμματος για το λογαριασμό χρηματοδότησης των ΑΠΕ. Σημειώνεται επίσης η λήψη μέτρων κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2012 (που συνεχίστηκε και εφέτος) για την αντιμετώπιση του ελλείμματος αυτού.

Η Ε.Ε. επισημαίνει τέλος ότι λόγω και της οικονομικής κρίσης η χώρα μας υπερκάλυψε τους στόχους του Κιότο για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα είχε αναλάβει την υποχρέωση στο διάστημα 2008- 2012 να μην αυξήσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα περισσότερο από 25% σε σχέση με το 1990. Το ποσοστό αύξησης τελικά ήταν σημαντικά χαμηλότερο (15,2%). Τονίζεται, ωστόσο, ότι για να επιτευχθεί ο στόχος του 2020 (μείωση των εκπομπών κατά 4% σε σχέση με το 2005) θα χρειαστεί η λήψη επιπρόσθετων μέτρων.

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=230993&catID=2

Ο ΓΑΠ σε 2 χρόνια βρήκε πετρέλαιο....
InfoGnomon
VIDEO

Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Πόσα από τα Δικαιώματα του Ανθρώπου νομίζετε ότι έχει καταλύσει η Δικτατορία που ζούμε σήμερα;

Ἀναρτήθηκε στὸ ἀπὸ τὸν/τὴν

human_rights
Κλέβουμε την περιγραφή από την Βικιπαίδεια:
Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη ψηφίστηκε το 1789 κατά την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης από τη Συντακτική Συνέλευση.
Βασισμένη στις ιδέες του Διαφωτισμού και επηρεασμένη από ανάλογο φιλελεύθερο κλίμα κατοχύρωνε για την αστική τάξη με τα άρθρα της κάποια θεμελιώδη δικαιώματα που ως τότε είχαν καταπατηθεί από την εξουσία του απολυταρχικού καθεστώτος. Αναγνωρίζονταν σε όλους το δικαίωμα της ελευθερίας, της ισότητας, της ανεξιθρησκίας και το απαραβίαστο της ιδιοκτησίας. Επίσης προασπίστηκε την εξουσία που πηγάζει από το λαό, καταργήθηκαν οι τίτλοι ευγένειας και ορίζονταν ότι όλοι οι πολίτες ήταν δεκτοί σε διάφορα αξιώματα, θέσεις και υπηρεσίες ανάλογα με τις ικανότητές τους (αξιοκρατία). Το κείμενο της διακήρυξης έχει ως εξής:
“Διακήρυξη των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη (26 Αυγούστου 1789)”
“Οι αντιπρόσωποι του γαλλικού λαού, συγκεντρωμένοι σε Εθνική Συνέλευση, επειδή πιστεύουν ότι η άγνοια, η λήθη και η περιφρόνηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι οι αποκλειστικοί λόγοι της κοινής δυστυχίας και της διαφθοράς των κυβερνήσεων, αποφάσισαν να εκθέσουν σε μια επίσημη διακήρυξη τα φυσικά, αναπαλλοτρίωτα και ιερά δικαιώματα του ανθρώπου με τελικό σκοπό αυτή η διακήρυξη, μια και θα βρίσκεται συνέχεια μπροστά στα μάτια του κοινωνικού σώματος, να υπενθυμίζει σε όλους αδιάκοπα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Ακόμη σκοπεύει να καταστήσει τις αποφάσεις της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας περισσότερο σεβαστές, μια και θα μπορούν σε κάθε περίπτωση να συγκρίνονται με τον τελικό στόχο του κάθε πολιτικού θεσμού. Τέλος, η διακήρυξη αυτή αποβλέπει να στρέψει τις διεκδικήσεις των πολιτών, που θα στηρίζονται πια σε απλές αρχές και αναμφισβήτητες, προς τη στήριξη του Συντάγματος και προς το γενικό καλό.
Επομένως, η Εθνική Συνέλευση μπροστά και κάτω από την προστασία του Ανωτάτου Όντος αναγνωρίζει και διακηρύσσει τα παρακάτω δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη…

Ωραία θα πείτε. Οι πολιτικοί μας, σίγουρα τα σέβονται αυτά. ούτως ή άλλως τα δικαιώματα αυτά θα είναι πολύ δίκαια έτσι; Και οι διάφοροι “Συνταγματολόγοι”, ειδικοί και νομικοί σίγουρα λοιπόν θα τα σέβονται έτσι; Τα δικαστήρια επίσης προφανώς θα τα υποστιρίζουν και αυτά πάντα έτσι;
ΌΧΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ…
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, πόσα ανθρώπινα δικαιώματα (από την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη) έχει καταλύσει η Κατοχική Χουντάρα;
Μήπως νομίζετε 30% ;
Μήπως νομίζετε 50% ;
Μήπως νομίζετε 70% ;

Όχι, δυστυχώς τα έχουν παραβιάσει ΟΛΑ!
Ας τα δούμε ένα – ένα λοιπόν…
Άρθρο 1 – Οι άνθρωποι γεννιούνται καί παραμένουν ελεύθεροι, με ίσα δικαιώματα. Κοινωνικές διακρίσεις γίνονται μόνο με γνώμονα το κοινό συμφέρον.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Τι να μην αναφέρει κανείς εδώ… Ασυλία Βουλευτών και πολιτικών. Φυλάκιση και κυνήγημα πολιτών για μηδαμινά χρέη. Μεγαλο-λαμόγια, Τραπεζίτες και άλλοι που κλέβουν εκατομμύρια, είτε το κάνουν “νόμιμα”, είτε παράνομα, αλλά τυγχάνουν της πλήρους προστασίας του συστήματος…  Και αυτά είναι μόνο η αρχή…
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 1, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 2 – Σκοπός κάθε πολιτικής ένωσης αποτελεί η διατήρηση των φυσικών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του ανθρώπου. Τα δικαιώματα αυτά είναι η ελευθερία, η ιδιοκτησία, η ασφάλεια και η αντίσταση στη βία.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Κατασχέσεις πρώτης κατοικίας, σημειώστε “check”. Άγρια καταστολή, από τις δυνάμεις κατοχής σε ΚΑΘΕ διαμαρτυρία, σημειώστε “check”. Ασφάλεια και αντίσταση στην βία;;; Εδώ γελάμε… εάν δεν ήταν τόσο τραγικό. Το καθεστώς δεν χάνει καμιά ευκαιρία  να μπουκάρει στο σπίτι του καθενός που αντιστέκεται, να τον κατηγορήσει, να τον φυλακίσει, και να του πάρει τα πάντα. Παράδοση της Εθνικής μας κυριαρχίας.
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 2, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 3 – Το Έθνος είναι η αποκλειστική πηγή κάθε εξουσίας. Καμία ομάδα ανθρώπων και κανένα άτομο δεν μπορεί να ασκεί εξουσία που δεν απορρέει από το Έθνος.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Το Έθνος; Ποιο Έθνος. Αυτή η λέξη έχει καταργηθεί πλέον… Αλλά ας το δούμε: Το πολιτικό προσωπικό ακολουθεί πιστά τις εντολές της Τρόικα και των διεθνών τοκογλύφων, χωρίς να ρωτά κανέναν απολύτως. Το τραγικότερο όλων, είναι ότι το παραδέχονται χωρίς αναστολές… Μας λένε ότι η όποιες γελοίες ρυθμίσεις ή αλλαγές δεν τις δέχεται η Τρόικα, οπότε δεν μπορούν να περάσουν. Και άλλα βέβαια…

Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 3, έχει καταλυθεί πλήρως.


—-
Άρθρο 4 – Ελευθερία σημαίνει το να μπορεί να πράττει το κάθε άτομο οτιδήποτε δε βλάπτει ένα άλλο άτομο. Έτσι, η άσκηση των φυσικών δικαιωμάτων κάθε ανθρώπου θέτει σαν όριο το σημείο εκείνο, από το οποίο αρχίζει η άσκηση των ίδιων δικαιωμάτων για το άλλο άτομο. Το όριο αυτό δεν καθορίζεται παρά μόνον από το νόμο.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Εδώ δεν θα αναφέρουμε κάποια πράγματα που ήδη έχουν αναφερθεί που καταλύουν και αυτό το δικαίωμα. Αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα που δεν αναφέραμε ακόμη. Μέσα σε αυτά είναι τα καταστροφικά μέτρα που παίρνουν κάθε μέρα, που μας βλάπτουν, βάζουν λάδι στην φωτιά της κρίσης, ανεβάζουν την ύφεση, τις αυτοκτονίες, την ανεργία κλπ. Είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς ότι το Άρθρο 4 ισχύει ακόμα;
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 4, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 5 – Ο νόμος μπορεί να απαγορεύσει μόνο ό,τι είναι επιζήμιο για την κοινωνία. Ό,τι δεν απαγορεύεται από το νόμο θεωρείται επιτρεπτό και δεν μπορεί σε κανέναν να επιβληθεί να κάνει κάτι που δεν ορίζεται από το νόμο.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Ο νόμος της κατοχής σήμερα, θα έπρεπε πρώτα και κύρια, να απαγορεύσει την διαδικασία “σωσίματος” από την τρόικα εσωτερικού και εξωτερικού… Αλλά ας δούμε και κάποια άλλα θεματάκια… Σκουριές. Καταστροφή του περιβάλλοντος, ξεπούλημα αμύθητης περιουσίας του Λαού έναντι πινακίου φακής… Αυτό δεν είναι επιζήμιο για την κοινωνία; Οι αυτοκτονίες, η ανεργία, η υπερφορολογία και τόσα άλλα τι είναι; Ρωτήστε τον εαυτό σας: Οι νόμοι που περνά η κατοχή, είναι ηθικοί; Είναι δυνατόν να λέμε τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ο νόμος, όταν αυτοί που τους ορίζουν έχουν ξεπεράσει κάθε όριο νομιμότητας;

Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 5, δεν αφορά το παράνομο καθεστώς στην Ελλάδα και ως εκ τούτου, έχει καταλυθεί πλήρως.


—-
Άρθρο 6 – Ο νόμος αποτελεί έκφραση της κοινής βούλησης. Όλοι οι πολίτες έχουν το δικαίωμα, προσωπικά ή με αντιπροσώπους τους, να μετέχουν στη θέσπισή του. Ο νόμος πρέπει να είναι ο ίδιος για όλους, ανεξάρτητα αν προστατεύει ή τιμωρεί. Εφόσον όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο, μπορούν όλοι να μετέχουν το ίδιο και στα δημόσια αξιώματα, στις θέσεις και τις υπηρεσίες ανάλογα με τις ικανότητές τους και χωρίς καμία άλλη διάκριση παρά αυτή που πηγάζει από την αρετή τους και το ταλέντο τους.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Εδώ μιλάμε για άλλο ένα ανέκδοτο… Οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να μετέχουν στην θέσπιση των νόμων; Εδώ ΟΥΤΕ ΚΑΝ η κυβέρνηση ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ… Τους τα υπαγορεύει η Τρόικα…. Δεν χρειάζεται να πούμε και τίποτα άλλο που δεν έχουμε ήδη αναφέρει εδώ.
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 6, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 7 – Κανένα άτομο δεν μπορεί να κατηγορηθεί, να συλληφθεί ή να κρατηθεί παρά μόνο στις περιπτώσεις που ο νόμος ορίζει και σύμφωνα με τις διαδικασίες που προκαθορίζονται από αυτόν. Όσοι αιτούνται, εκδιώκουν, και εκτελούν αμέσως ή εμμέσως αυθαίρετες εντολές πρέπει να τιμωρούνται. Όπως επίσης, κάθε πολίτης ο οποίος καλείται ή συλλαμβάνεται εν ονόματι του νόμου πρέπει να συμμορφώνεται αμέσως, κάθε αντίσταση που προβάλλει όντας ομολογία ενοχής.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Κι άλλο ανέκδοτο… Πόσοι από εμάς δεν έχουν ΗΔΗ υποστεί προσαγωγή, παράνομα και χωρίς καμιά νομιμότητα; Πόσοι από τους συμπολίτες μας, δεν είμαστε τραγικά θύματα απολύτως αυθαίρετων εντολών;

Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 7, έχει καταλυθεί πλήρως.


—-
Άρθρο 8 – Ο νόμος οφείλει να επιβάλλει ποινές που είναι αποκλειστικά και απόλυτα αναγκαίες. Κανείς δεν μπορεί να τιμωρηθεί παρά με νόμο που είχε θεσπιστεί πριν το αδίκημα και ο οποίος εφαρμόζεται νόμιμα.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Κι άλλο ανέκδοτο… Πόσοι από εμάς δεν έχουν ΗΔΗ υποστεί προσαγωγή, παράνομα και χωρίς καμιά νομιμότητα; Πόσοι από τους συμπολίτες μας, δεν είμαστε τραγικά θύματα απολύτως αυθαίρετων εντολών;
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 8, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 9 – Επειδή κάθε άνθρωπος θεωρείται αθώος έως ότου αποδειχτεί η ενοχή του, αν κριθεί αναγκαίο να συλληφθεί, κάθε αυστηρό μέτρο που δεν θα ήταν αναγκαίο για τη σύλληψή του απαγορεύεται αυστηρά από το νόμο.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Άλλο ένα ανέκδοτο… Μαζί τα φάγαμε, είμαστε όλοι τεμπέληδες, προσαγωγές, κρατήσεις, αντισυνταγματικές αποφάσεις στα δικαστήρια, είναι μόνο ένα μέρος των ενεργειών που καθημερινά κάνει το κράτος κατοχής.
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 9, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 10 – Κανείς δεν πρέπει να διώκεται για τις πεποιθήσεις του, ακόμη και τις θρησκευτικές, εφ’όσον η εκδήλωσή τους δεν διαταράσσει τη δημόσια τάξη που ο νόμος έχει επιβάλλει.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Είσαι ειρηνικός διαδηλωτής; Ετοιμάσου για δακρυγόνα, συλλήψεις, γλόμπ, και ξύλο… Όσο για τις πεποιθήσεις σου, να ξέρεις ότι ΔΕΝ τους απασχολεί καθόλου…
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 10, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 11 – Η ελεύθερη ανταλλαγή σκέψεων και ιδεών είναι ένα από τα πολυτιμότερα δικαιώματα του ανθρώπου. Επομένως, κάθε πολίτης έχει τη δυνατότητα να ομιλεί, να γράφει, και να τυπώνει τα έργα του ελεύθερα, αρκεί να μην κάνει κατάχρηση αυτής της ελευθερίας σε περιπτώσεις που ορίζονται σαφώς από το νόμο.

Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:

Είσαι blogger; Είσαι υπέρ του εθνικού νομίσματος; Εεε τότε να ξέρεις ότι το “σύστημα” θα κάνει το παν για να σε φιμώσει… Εντάξει δεν το έχουν καταφέρει ακόμα πλήρως, αλλά όλοι μας ξέρουν ότι το έχουν εφαρμόσει ήδη σε πολλές περιπτώσεις.
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 11, δεν έχει καταλυθεί πλήρως, αλλά έχει παραβιαστεί πολλές φορές.
—-
Άρθρο 12 – Η εξασφάλιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη κάνει αναγκαία την ύπαρξη μιας κρατικής εξουσίας. Άρα αυτή η εξουσία έχει θεσπιστεί για το καλό όλων και όχι για την ιδιωτική ωφέλεια αυτών, στους οποίους έχει ανατεθεί.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Η κατοχική δικτατορία, εξασφαλίζει πλέον μόνο ένα πράγμα. Την πληρωμή τοκογλυφικών χρεών. Στην πλάτη του Λαού. Ή μάλλον, θα έλεγε κανείς, πάνω από τα πτώματα του Λαού… Είναι κανείς ακόμα που πραγματικά πιστεύει ότι το “κράτος” χρησιμοποιεί την εξουσία για το καλό όλων;
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 12, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 13 – Για τη συντήρηση της κρατικής εξουσίας και για τα έξοδα της διοίκησης μια κοινή συνεισφορά είναι αναγκαία. Η συνεισφορά αυτή πρέπει να είναι κατανεμημένη με δικαιοσύνη στους πολίτες, ανάλογα με τις δυνατότητές τους
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Ανέκδοτο και πάλι… Σήμερα έχουμε φορολογία στους άνεργους, άστεγους και στους άπορους! Η φορολογία όχι μόνο δεν είναι ανάλογη με την δυνατότητα του κάθε πολίτη, αλλά ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ ανάλογη…
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 13, έχει καταλυθεί και ΑΝΤΙΣΤΡΑΦΕΙ πλήρως.
—-
Άρθρο 14 – Όλοι οι πολίτες έχουν το δικαίωμα, αυτοπροσώπως ή με τους αντιπροσώπους τους, ν’αποδέχονται ελεύθερα την αναγκαιότητα της δημόσιας εισφοράς, να παρακολουθούν τη χρήση της και να καθορίζουν την ποσότητα, τη διάθεση, την είσπραξη και τη διάρκειά της.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Τι να πει κανείς και γι αυτό το δικαίωμα… Ποιοι πολίτες έχουν αυτό το δικαίωμα; Εδώ όπως είπαμε και παραπάνω, δεν έχουν το δικαίωμα αυτό ΟΥΤΕ ΚΑΝ οι κυβερνήσεις μας… Οι πολίτες… απλά καλούνται να πεθάνουν…

Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 14, έχει καταλυθεί και ΑΝΤΙΣΤΡΑΦΕΙ πλήρως.


—-
Άρθρο 15 – Η κοινωνία έχει το δικαίωμα να ζητήσει ευθύνη από κάθε δημόσιο λειτουργό για τον τρόπο που άσκησε το λειτούργημά του.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Ευθύνες; ΠΟΙΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ; Αυτοί που ευθύνονται για την απόλυτη κατάντια μας, ούτε λογοδοτούν, ούτε επικοινωνούν με την κοινωνία. Οι “Δημόσιοι Λειτουργοί” που έχουν και την μεγαλύτερη ευθύνη, έχουν απαγορεύσει αυτό το δικαίωμα με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, την ασυλία τους και γενικότερα με την πλήρη απαξίωση που δείχνουν στον Λαό αυτής της χώρας…
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 15, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 16 – Κάθε κοινωνία η οποία δεν έχει εξασφαλίσει τα δικαιώματα των πολιτών της και δεν έχει καθορίσει με ακρίβεια τη διάκριση των εξουσιών, δεν μπορεί να θεωρηθεί οργανωμένη.
Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:
Διάκριση εξουσιών; Ποια διάκριση; Εδώ έχουμε παρά μόνο μία εξουσία, αυτήν των τοκογλύφων και διεθνών κέντρων, που εργάζονται με έναν και μόνο νόμο: “Το αποφασίζουμε και διατάσσουμε.”
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 16, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-
Άρθρο 17 – Επειδή η ιδιοκτησία είναι ένα απαραβίαστο και ιερό δικαίωμα κανείς δεν μπορεί να τη στερηθεί παρά μόνο σε περίπτωση δημόσιας ανάγκης που έχει καθορισθεί από το νόμο και φυσικά με την προϋπόθεση να καταβληθεί προηγουμένως στον κάτοχο μια δίκαιη αποζημίωση”.

Τι έχει κάνει η κατοχική Δικτατορία:

Να τα ξαναπούμε; ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ. ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΤΙΜΟ. ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ;
Αποτέλεσμα: Το Άρθρο 17, έχει καταλυθεί πλήρως.
—-

Έχουν καταλύσει τα 16 από τα 17 και τα έχουν παραβιάσει ΟΛΑ λοιπόν…
Η κυβέρνηση συνεχίζει βεβαίως να προσποιείται την νομιμότητά της.
Η αντιπολίτευση, συνεχίζει να τους νομιμοποιεί…
Τι σημαίνει αυτό; Τι σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε εμείς ως Λαός πλέον;
Οι απαντήσεις δικές σας, αλλά δείτε και αυτές τις ιδέες εδώ και εδώ
Καλή Λευτεριά!
Σ. Κατσούλης
epamnt.blogspot.gr