Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

Η ελλαδα θα πεσει...απο τους εσωτερικους εχθρους!(αν δεν εχει πεσει ηδη!)


Διαβάστε προσεκτικά! Τα συμπεράσματα δικά σας!

ΘΑΛΕΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ. Η ΠΡΟΟΡΙΖΟΜΕΝΗ ΩΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Το Ολοήμερο σχολείο στο τέλος της τετραετίας θα είναι βασικός τύπος σχολείου.

Όπως ανέφερε η γραμματέας του Τομέα Παιδείας κ. Θάλεια Δραγώνα, τα χαρακτηριστικά του νέου Ολοήμερου θα είναι το ενιαίο πρόγραμμα, η διδασκαλία μαθημάτων που οι μαθητές αλλιώς αναζητούν στην ιδιωτική αγορά όπως είναι οι ξένες γλώσσες, τα αθλητικά, οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες, και ότι οι μαθητές ιδίως των πρώτων τάξεων απαλλάσσονται από την εργασία στο σπίτι. Επίσης θα παρέχεται υποστηρικτική διδασκαλία, θα εφαρμοστούν νέες παιδαγωγικές πρακτικές που θα δείχνουν στους μαθητές πώς να μαθαίνουν, ενώ δεν θα εργάζονται στο Ολοήμερο ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί.

 

Ποια είναι η κ. Θάλεια Δραγώνα.

 

Θάλεια Δραγώνα: Βαθμίδα Καθηγήτρια του ΤΕΑΠΗ-ΕΚΠΑ (Πρόεδρος)

Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΤΜΗΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΘΑΛΕΙΑ Ι. ΔΡΑΓΩΝΑ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ
 ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

 

Δημοσιεύθηκε από Χ. Μόρφος στο 25/9/2007. Αντιγράφω ασύστολα δημοσίευμα της εφημερίδας Το Παρόν [16-9-2007] (οι υπογραμμίσεις -πλην υπότιτλων- δικές μου):

Παράνομα έκαναν καθηγήτρια την κυρία Θάλεια Δραγώνα

» Που ο Γιώργος Παπανδρέου έβαλε σε εκλόγιμη θέση του Επικρατείας

» Με. διασταλτική ερμηνεία το ΔΙΚΑΤΣΑ αναγνώρισε το διδακτορικό της!

Xωρίς να έχει βασικό τίτλο σπουδών, η κυρία Θάλεια Δραγώνα, σίγουρο μέλος της νέας Βουλής, μια και ο κ. Παπανδρέου την τοποθέτηση σε εκλόγιμη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας, ενώ δεν κρίθηκε ικανός ο Κώστας Λαλιώτης για εκλόγιμη θέση και έτσι έμεινε εκτός Βουλής, είχε την τύχη -πιθανότατα και την εύνοια- να της αναγνωρισθεί από το ΔΙΚΑΤΣΑ το διδακτορικό δίπλωμα στην Ψυχολογία που πήρε από Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ (Αγγλία) χωρίς να έχει βασικό τίτλο σπουδών, με μια μεθόδευση.. Σύμφωνα με πληροφορίες, για να ξεπερασθεί η έλλειψη βασικού τίτλου σπουδών, τι σκαρφίσθηκαν λέτε; Τη. διασταλτική ερμηνεία! Και με τον τρόπο αυτό η κυρία Θάλεια κατάφερε να πάρει αναγνώριση του διδακτορικού της. Άραγε, πριν από την κυρία Θάλεια, για ποιον άλλον ή άλλη η Τριμελής Επιτροπή κατέφυγε σε. διασταλτική ερμηνεία για να ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ το διδακτορικό τους δίπλωμα, από τη στιγμή που στερείται βασικού τίτλου σπουδών;

Σύμφωνα με πληροφορίες από άτομα που γνωρίζουν τα του ΔΙΚΑΤΣΑ, δεν έπρεπε να της αναγνωρισθεί το διδακτορικό δίπλωμα, αφού δεν έχει βασικό τίτλο σπουδών. Το μόνο που διαθέτει ήταν κάποιο πτυχίο του Κολεγίου Deree, ενός παραρτήματος αμερικανικού πανεπιστημίου που λειτουργούσε στην εδώ. αμερικανική βάση, πριν κλείσει.

Από έρευνες που κάναμε, αυτό που προέκυψε είναι ότι τη μεθόδευση την έστησε η Τριμελής Επιτροπή, πρόεδρος της οποίας ήταν ο κ. Λάμπρος Χουσιάδης, καθηγητής στη Σχολή Παιδαγωγικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Η ίδια κομπίνα στο πανεπιστήμιο

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η μεθόδευση της. διασταλτικής ερμηνείας χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να εκλεγεί καθηγήτρια και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μια και δεν διαθέτει βασικό τίτλο σπουδών!

 

 

Μας έκαναν Έλληνες ενώ δεν ήμασταν!

Ας δούμε τώρα μερικά απ΄ όσα γράφει στο  βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» η νέα βουλευτίνα Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Θάλεια Δραγώνα:

1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.

2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).

3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81), κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!. (σελ. 82).

6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86), ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).

7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).
Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9.

Περιττεύει να συνεχίσουμε να καταγράφουμε τα αντιρατσιστικά «πιστεύω» της κ. Θάλειας Δραγώνα, όπως τα έχει εκφράσει πριν 10 χρόνια στο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;». Η γυναίκα αυτή θέλει να μας πείσει ότι είναι ρατσιστικό και μόνο το να δηλώνουμε Έλληνες.

 

Στο ντοκιμαντέρ «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» εκτός από την ίδια την Θάλεια Δραγώνα, συμμετείχαν ή έκαναν το ντεμπούτο τους όλοι οι αστέρες της Ομάδος Λιάκου - Γιαννοπούλου - Ρεπούση - Κουλούρη και δεν συμμαζεύεται.

Μιλάμε ασφαλώς για την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών (στο Τμήμα Αγωγής της Προσχολικής Ηλικίας) κ. Θάλεια Δραγώνα, που κατά σύμπτωση είναι η σύζυγος του παιδικού φίλου του κ. Κώστα Σημίτη, συνταξιούχου καθηγητή στο London School of Economics Νίκου Μουζέλη...Προέδρου της ΜΚΟ ΄Η Παρέμβαση΄

 

ΜΚΟ, H ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Μέλη Διοικητικού Συμβουλίου

Προεδρείο ΔΣ : Νίκος Μουζέλης Πρόεδρος, Περικλής Βασιλόπουλος Α/πρόεδρος, Νίτα Κυριακοπούλου Γ. Γραμματέας , Βίκτωρ Παπαζήσης Ε. Γραμματέας Μέλη : Πωλίνα Λάμψα, Φλωρίκα Κυριακοπούλου, Λίνα Παπαδοπούλου, Κώστας Σπηλιώτης, Γιάννης Μίχος.

Συντακτική Επιτροπή : Περικλής Βασιλόπουλος, Α.Δ. Παπαγιαννίδης, Θάνος Βερέμης, Πωλίνα Λάμψα, Αντώνης Μακρυδημήτρης, Νίκος Μουζέλης, Σπήλιος Παπασπηλιόπουλος, Βίκτωρ Παπαζήσης, Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Λουκάς Τσούκαλης, Κώστας Σπηλιώτης, Κώστας Ζέπος, Νατάσσα Λαδοπούλου .

Ομάδα Διαδικτύου : Νίτα Κυριακοπούλου, Αλέξανδρος Παντελάκης, Κώστας Σπηλιώτης, Νίκος Μπήλιος, Βερονίκη Παπαϊωάννου.

Ομάδα Γυναικείων Θεμάτων: Νίτα Κυριακοπούλου, Νατάσσα Λαδοπούλου, Βερονίκη Παπαιωάννου, Ντόρα Κρητικοπούλου

Υπεύθυνες Επικοινωνίας : Μαρία Καρατζιά, Αγγέλα Mυλωνά

 

 

Ολυμπιακοί αγώνες ....

Το πρόβλημα των ολυμπιακών αγώνων είναι το ντόπινγκ, όλα τα άλλα λειτουργούν κανονικά!!!

Στη φωτογραφία φαίνεται ότι ο Σέρβος κολυμβητής, Μιλοράντ Κάβιτς, τερμάτισε πριν από τον Μάικλ Φέλπς στον τελικό των 200 μ. πεταλούδας. Το χρυσό πήγε στον Αμερικανό και η εν λόγω εικόνα αποτέλεσε σημείο τριβής και εκτεταμένης δημοσιότητας. (Photo:REUTERS)

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΝΑ ΔΕΙ ΠΟΙΟΙ ΜΑΦΙΟΖΟΙ ΔΙΟΙΚΟΥΝ ΤΟΝ "ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ"... 

 

Η Τουρκία αμφισβητεί το status quo σε ολόληρο το "τόξο" Θράκη-Αιγαίο-Κύπρος

Η Άγκυρα στήνει Ίμια στο Αγαθονήσι

Βρετανικός και Τιτανικός


Από Σ. Γ.

Το Νομικό Καθεστώς των Ιμίων σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο


Του Αντιναύαρχου Δρ. Στυλιανού Χαρ. Πολίτη

Περίπου δυο μίλια προς Ευραπηλιώτη από την ανατολική άκρα της νήσου Καλολίμνου, ευρίσκονται δυο μικρά νησιά. Τα νησιά αυτά εντάσσονται στο νησιωτικό σύμπλεγμα των «Δωδεκανήσων» που έχει ονομασθεί έτσι επειδή τόσα είναι τα περισσότερο γνωστά νησιά του. Τα δύο αυτά νησιά είναι Ελληνικά και ονομάζονται Ίμια ή Λιμνιά. Οι Τούρκοι τα ονομάζουν "Kardak". Η έκταση τους είναι εικοσιπέντε και δεκατέσσερα στρέμματα και η μεταξύ τους απόσταση ενάμισι δέκατο του ναυτικού μιλίου. Οι νήσοι αυτοί ήταν και παραμένουν ακατοίκητοι και ο μόνος που τις επισκέπτεται είναι ένας Έλληνας αιγοβοσκός, ονόματι Αντώνης Βεζυρόπουλος από την νήσο Κάλυμνο που εκτρέφει εκεί μικρό αριθμό ζώων ελευθέρας βοσκής.
Ένα ναυτικό ατύχημα ( προσάραξη πλοίου) έδωσε αφορμή στην Τουρκία για να προκαλέσει σοβαρό επεισόδιο. Με αυτό προσπάθησε να δημιουργήσει άλλο ένα πεδίο διαφορών στο Αιγαίο αμφισβητώντας την Ελληνική κυριαρχία όχι μόνο στις δύο αυτές νήσους αλλά και σε πολλά άλλα νησιά θέτοντας παράλληλα και ένα νέο ζήτημα σχετικό με την οριοθέτηση της χωρικής θάλασσας στο Αιγαίο.[1]
Προσδιορισμός των Ιμίων
Στη νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας ( United Nations Convention on the Law of the Sea), στο άρθρο 121 που έχει τίτλο "Καθεστώς των νήσων" υπάρχει στην πρώτη παράγραφο ο ορισμός του νησιού που είναι πιστή αντιγραφή του ορισμού που είχε δώσει και η Σύμβαση της Γενεύης του 1958 για την Χωρική Θάλασσα και τη Συνορεύουσα Ζώνη (Convention on the Territorial Sea and the Contiguous Zone). Σύμφωνα μ' αυτή "Νήσος είναι μια φυσικά διαμορφωμένη περιοχή ξηράς που περιβρέχεται από ύδατα και βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια των υδάτων κατά τη μεγίστη πλημμυρίδα». Σε καμία Σύμβαση δεν υπάρχει ορισμός άλλων συχνά αναφερόμενων όρων όπως π.χ. νησίδα, βραχονησίδα, βράχος, μεγαλόνησος ή μικρόνησος. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο υπάρχουν μόνο νησιά και τίποτε άλλο. Ακόμα και οι «βράχοι», που αναφέρονται στην τρίτη παράγραφο του άρθρου 121 της νέας Σύμβασης, είναι νησιά αφού η σχετική μ' αυτούς διάταξη βρίσκεται στο άρθρο που έχει τίτλο «Καθεστώς των νήσων» χωρίς να υπάρχει ξεχωριστός ορισμός γι΄ αυτούς. Γι' αυτό τον λόγο χρησιμοποιώντας την φράση «βράχος» δεν σημαίνει ότι δεχόμεθα ότι αυτός ο γεωλογικός σχηματισμός δεν είναι νησί εφόσον πληρεί τις προϋποθέσεις της πρώτης παραγράφου του άρθρου 121 της νέας Σύμβασης[2]. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο όρος «νησίδα» υπάρχει στην Συνθήκη της Λωζάνης (e.g. άρθρο 6) καθώς και σε άλλα παλαιά κείμενα, μαζί με τον όρο «βραχονησίδα» ή «βράχος». Σε όλα όμως αυτά τα κείμενα οι όροι αυτοί εμφανίζονται απόλυτα ισοδύναμοι με τον όρο «νήσος» αφού παράγουν ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα.[3] Αυτή είναι και η άποψη του Καθηγητή Δρ. Hussein Pazarci, του Τούρκου Διευθυντή του Τμήματος Διεθνούς Δικαίου του Πανεπιστημίου της Αγκύρας, που είναι ταυτόχρονα και ο Προϊστάμενος της Νομικής Υπηρεσίας του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών.[4] Η άποψη αυτή που εκφράσθηκε για το καθεστώς αποστρατιωτικοποιήσεων δεν μας προκαλεί εντύπωση παρά το γεγονός ότι απέχει πολύ από τις θέσεις της Τουρκίας που εκφράσθηκαν στην τρίτη Διάσκεψη για το δίκαιο της θάλασσας όπου μια διαφοροποίηση του καθεστώτος των νησιωτικών σχηματισμών ανάλογα με την έκταση τους θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα Τουρκικά συμφέροντα. Σύμφωνα λοιπόν με Τουρκική άποψη που υποστηρίχθηκε στην τρίτη Διάσκεψη για το δίκαιο της θάλασσας, τα νησιά πρέπει να έχουν δικαιώματα στις θαλάσσιες περιοχές ανάλογα με το μέγεθος τους και τον πληθυσμό τους.[5] Μέσα από αυτή την πρόταση φαίνεται καθαρά ότι η Τουρκία ισχυρίζεται ότι όλα τα νησιά δεν έχουν χωρική θάλασσα ούτε και "marine spaces" και δηλώνει: "islands without economic life and situated outside of the territorial sea of a State shall have no marine space of their own.". Το ίδιο και για τους βράχους που τους εξομοιώνει με τους σκοπέλους (low-tide elevations). Μια πρόταση της Ρουμανίας της Τουρκίας και μερικών Αφρικανικών Κρατών[6] ήθελε να χωρίσει τα νησιά σε κατηγορίες κατά μεγέθη. Τα Αφρικανικά σύμμαχα της Τουρκίας Κράτη μάλιστα προσπάθησαν να ορίσουν τον «βράχο» σαν "a naturally formed rocky elevation of ground, surrounded by water, which is above water at high tide".[7] Οι προτάσεις αυτές δεν βρήκαν καμία απήχηση στην τρίτη Διάσκεψη για το δίκαιο της θάλασσας. Τα Μέλη της Διάσκεψης παρέμειναν αφοσιωμένα στον ορισμό του νησιού όπως αυτός διατυπώθηκε αρχικά στην Γενεύη το 1958 και ενσωματώθηκε στην Σύμβαση για την Χωρική Θάλασσα και τη Συνορεύουσα Ζώνη. Το ίδιο ίσχυσε και για τα δικαιώματα των νησιών στις θαλάσσιες ζώνες, έστω και αν υπήρξαν διαφοροποιήσεις στον ορισμό των ζωνών αυτών, έστω και αν προστέθηκε, όπως θα δούμε παρακάτω, μια μικρή εξαίρεση για τα νησιά που είναι βράχοι και «δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή». Η αφοσίωση των Μελών της Διάσκεψης στο υφιστάμενο καθεστώς δημιουργεί ένα ισχυρό a contrario επιχείρημα που μας πείθει ότι οι απόψεις της Τουρκίας της Ρουμανίας και μερικών Αφρικανικών Κρατών, δεν εκφράζουν την opinio juris του συνόλου των κρατών.

Γενικά μπορούμε να πούμε ότι όλες οι απόπειρες για διάκριση των νησιών σε "Rocks", "Islets", Isles", και "Islands" δεν βρήκανε ποτέ καμία ανταπόκριση και γι' αυτό κάθε είδους διαχωρισμός δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στο διεθνές δίκαιο.[8] Κατά συνέπεια κανένας δεν μπορεί να ισχυρισθεί εθιμική υπόσταση τέτοιων κανόνων. Αναγκαστικά λοιπόν θα πρέπει να υιοθετήσουμε την άποψη ότι το νομικό καθεστώς των νησιών και από πλευράς εθιμικού δικαίου ταυτίζεται με εκείνο της νέας Σύμβασης για το δίκαιο της θάλασσας. Αυτό έχει μεγάλη σημασία αφού οι Τουρκία δεν είναι μέρος σε καμία από τις σχετικές συμβάσεις και κατά συνέπεια ισχύουν γι' αυτή μόνο οι κανόνες με εθιμική υπόσταση.

Μετά από τα παραπάνω καταλήγουμε ότι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο τα Ίμια είναι νησιά. Κατά συνέπεια κάθε άλλος ασαφής και αδόκιμος όρος, όπως «νησίδες Ίμια» ή «βράχοι Ίμια» ή «βραχονησίδες Ίμια» αν και δεν έχει επιπτώσεις από πλευράς διεθνούς δικαίου, πρέπει να μην χρησιμοποιείται γιατί είναι λανθασμένος.
Η Ελληνική κυριαρχία στις νήσους Ίμια

Τα Δωδεκάνησα, στην γεωγραφική περιοχή των οποίων υπάγονται και τα Ίμια, ήταν Ελληνικά από αρχαιοτάτων χρόνων. Σε αυτά άνθισε ένας μεγάλος πολιτισμός. Εκεί στο κεντρικότερο νησί του συμπλέγματος συντάχθηκε για πρώτη φορά το Δίκαιο για τους ναυτικούς και γενικά για τις θαλάσσιες μεταφορές, ο γνωστός σε όλους «Ναυτικός Κώδιξ των Ροδίων» ή «Νόμος Ροδίων» ή «Ναυτικός Νόμος».[9] Η ακμή των Δωδεκανήσων συνεχίσθηκε μέχρι την υποδούλωση του μεσαιωνικού ελληνισμού στους Τούρκους. Τα Δωδεκάνησα υποτάχθηκαν στην Οθωμανική (Τουρκική) Αυτοκρατορία το 1522 μέχρι το τέλος του Ιταλοτουρκικού πολέμου το 1912 οπόταν πέρασαν στην κυριαρχία των Ιταλών. Η Τουρκία το 1923 με το άρθρο 15 της Συνθήκης Ειρήνης της Λοζάννης, αναγνώρισε την Ιταλική κυριαρχία στα νησιά Αστυπάλαια, Ρόδο, Χάλκη, Κάρπαθο, Τήλο, Νίσυρο, Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο, Λειψό, Σύμη, Κω, Καστελόριζο και στα μικρότερα νησιά που εξαρτώνται απ' αυτά. Το άρθρο 12 της ίδιας Συνθήκης προέβλεπε ότι στην Τουρκική κυριαρχία, εκτός της Ίμβρου, της Τενέδου και των Λαγουσών περιέρχονται και όλα τα νησιά που βρίσκονται τρία μίλια από τις Μικρασιατικές ακτές. Με αυτό τον τρόπο επιβεβαιώθηκε η Ιταλική κυριαρχία στα νησιά Ίμια που απέχουν 3, 65 ναυτικά μίλια από τα υπο Τουρκική κυριαρχία παράλια. Στην συνέχεια στις 28 Δεκεμβρίου 1932 υπογράφηκε μια συμφωνία στην Άγκυρα μεταξύ Τουρκίας και της Ιταλίας που κατείχε τότε τα Δωδεκάνησα. Εκεί καθορίσθηκαν τα θαλάσσια «σύνορα» (la ligne frontiere) της Δωδεκανήσου. Για τον καθορισμό αυτό χρησιμοποιήθηκαν διάφορα σημεία. Η ένωση αυτών των σημείων αναπαριστά στον χάρτη μια γραμμή που χονδρικά ισαπέχει από Δωδεκανησιακές και Μικρασιατικές ακτές. Πολλά απ' αυτά τα σημεία είναι το μέσον ευθειών γραμμών που σύρονται μεταξύ χαρακτηριστικών σημείων από την μία και από την άλλη πλευρά. Ένα απ' αυτά τα σημεία είναι και το μέσο της γραμμής που ενώνει την νήσο Kardak της Δωδεκανήσου με την νήσο Kato (σήμερα Cavus) που βρίσκεται κοντά στις Μικρασιατικές ακτές. Kardak όμως είναι το Τούρκικο όνομα των Ιμίων. Στο σημείο αυτό φαίνεται καθαρά ότι οι νήσοι Ίμια βρίσκονται αριστερά της γραμμής των «συνόρων» δηλαδή στο μέρος της Ιταλίας.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1947, με την Συνθήκη των Παρισίων τα Δωδεκάνησα ξαναγύρισαν στην Ελλάδα. Μαζί με τα κύρια νησιά ξαναγύρισαν και τα μικρότερα που βρίσκονται δυτικά της γραμμής των «συνόρων». Των συνόρων που από τουρκοϊταλικά μετεβλήθησαν σε ελληνοτουρκικά. Ανάμεσα σ' αυτά και οι νήσοι Ίμια.[10] Από την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα μέχρι σήμερα το Ελληνικό Κράτος άσκησε κανονικά την κυριαρχία του σ' αυτά τα νησιά χωρίς κανένα πρόβλημα. Έλληνες πολίτες ψάρευαν στα χωρικά τους ύδατα χωρίς κανένα πρόβλημα και φρόντιζαν τα ζώα ελεύθερης βοσκής που είχαν εγκαταστήσει εκεί. Πλήθος χάρτες Ελληνικοί και ξένοι ακόμα και Τούρκικοι εμφανίζουν από πολύ παλιά τις νήσους Ίμια στην Ιταλική πλευρά μέχρι το 1947 και στην Ελληνική πλευρά στη συνέχεια[11]. Πέρα απ' αυτά από το 1984 η Ελλάδα έχει αναλάβει πλήθος επιστημονικές μελέτες στην περιοχή των Ιμίων χωρίς να δεχθεί καμία αντίδραση από την Τουρκία. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα χαρακτήρισε την ευρύτερη περιοχή των νήσων αυτών σαν βιότοπο και την ένταξε στα πλαίσια του κοινοτικού προγράμματος προστασίας περιβάλλοντος CORINE. Η κυριαρχία της Ελλάδος στις νήσους Ίμια αμφισβητήθηκε για πρώτη φορά από την Τουρκία με το επεισόδιο των Ιμίων το οποίο λίγο έλειψε να οδηγήσει σε πόλεμο τις δύο χώρες

Οι νήσοι Ίμια και η χωρική τους θάλασσα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο

Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο τα Ίμια είναι νησιά. Κατά συνέπεια το καθεστώς τους μπορεί να εξετασθεί μόνο κάτω από αυτή την προϋπόθεση. Οι παλαιότερες Συμβάσεις όπως και η νέα Σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας, εξομοίωσαν πλήρως τα νησιά με την ηπειρωτική ξηρά σε σχέση με την μέτρηση των θαλάσσίων ζωνών και της υφαλοκρηπίδας. Σύμφωνα με το άρθρο 1 της Σύμβασης για την Υφαλοκρηπίδα (Convention on the Continental Shelf): ".... ο όρος 'υφαλοκρηπίς' χρησιμοποιείται ίνα δηλώσει: α. .... β. Τον βυθόν της θαλάσσης και το υπέδαφος των αντιστοίχων υποθαλασσίων περιοχών, αίτινες συνέχονται προς τας ακτάς των νήσων". Σύμφωνα πάλι με τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 10 της Σύμβασης για την Χωρική Θάλασσα και την Συνορεύουσα Ζώνη (Convention on the Territorial Sea and the Contiguous Zone): «Η χωρική θάλασσα νήσου τινός (άρα και η συνορεύουσα ζώνη που αρχίζει μετά)[12], μετράται συμφώνως προς τας διατάξεις των παρόντων άρθρων». Δηλαδή σύμφωνα με τις διατάξεις που αφορούν τις ηπειρωτικές ακτές.

Η νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας στην δεύτερη παράγραφο του άρθρου 121 εξομοιώνει και εκείνη τα νησιά με τις ηπειρωτικές περιοχές, αναφερόμενη και στην αποκλειστική οικονομική ζώνη. Σύμφωνα μ' αυτό «... η χωρική θάλασσα, η συνορεύουσα ζώνη, η αποκλειστική οικονομική ζώνη και η υφαλοκρηπίδα μιας νήσου καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης που εφαρμόζονται στις άλλες ηπειρωτικές περιοχές». Εισάγει όμως έναν περιορισμό, μία εξαίρεση με την οποία «Οι βράχοι οι οποίοι δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δική τους οικονομική ζωή, δεν θα έχουν αποκλειστική οικονομική ζώνη ή υφαλοκρηπίδα».

Η χωρική θάλασσα στο Αιγαίο είναι εύρους έξι ναυτικών μιλίων και για την Ελλάδα και για την Τουρκία. Θα μπορούσε όμως και για τις δύο χώρες να ήταν πολύ περισσότερο μέχρι και το διπλάσιο, αφού το διεθνές δίκαιο επιτρέπει εύρος χωρικής θάλασσας μέχρι και τα δώδεκα ναυτικά μίλια. Συνορεύουσα ζώνη και αποκλειστική οικονομική ζώνη δεν έχει καθιερωθεί στο Αιγαίο, ούτε από το ένα ούτε από το άλλο κράτος. Στην περιοχή των 'Ιμίων υπάρχει μόνο χωρική θάλασσα, αφού οι αποστάσεις μεταξύ νησιών και Μικρασιατικών ακτών συναντούν τη μέση γραμμή, χωρίς να εξαντλείται το εύρος της χωρικής θάλασσας,[13] για να μπορεί έτσι να υπάρχει υφαλοκρηπίδα ή άλλου είδους θαλάσσιες ζώνες ενδιάμεσα.[14]. Κατά συνέπεια κάθε αναφορά σε θέματα υφαλοκρηπίδας ή άλλων θαλασσίων ζωνών δεν έχει θέση στο υπό εξέταση θέμα. Αφού η Ελληνική χωρική θάλασσα των Ιμίων έρχεται σε επαφή με την Τουρκική χωρική θάλασσα θα πρέπει να εξετάσουμε το θέμα τις οριοθέτησης της. Σε αυτές τις περιπτώσεις σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, τα όρια της χωρικής θάλασσας καθορίζονται με συμφωνίες μεταξύ των ενδιαφερόμενων κρατών και σε περίπτωση που δεν υπάρχει ή δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία κανένα από τα κράτη δεν μπορεί να επεκτείνει την χωρική του θάλασσα πέρα από την «μέση γραμμή». Ο κανόνας αυτός ισχύει και σαν εθιμικός και κατά συνέπεια δεσμεύει όλα τα κράτη ανεξάρτητα από το αν είναι μέρη στις συμβάσεις όπου ευρίσκεται κωδικοποιημένος[15]. Η Τουρκία με το άρθρο 2 του Νόμου της με αριθμό 2674, που τέθηκε σε ισχύ στις 20 Μαΐου 1982, θεωρεί ότι μόνο με συμφωνίες μπορεί να γίνει οριοθέτηση της χωρικής θάλασσας[16]. Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι και στην περίπτωση που η Τουρκία θα δεχόταν να οριοθετήσει την χωρική θάλασσα με τη μέση γραμμή πάλι πρόβλημα θα είχαμε αφού αυτή θέλει να χρησιμοποιεί την φυσική γραμμή για την Ελλάδα ενώ για τον εαυτό της θέλει να χρησιμοποιεί τις ευθείες γραμμές βάσης που έχει σύρει αυθαίρετα κατά μήκος των νησιωτικών και ηπειρωτικών ακτών της. Το αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών θα ήταν η δημιουργία στο Αιγαίο κάποιων περιοχών της θάλασσας που θα τις παρουσίαζε η Τουρκία σαν δική της χωρική θάλασσα ενώ στην πραγματικότητα είναι χωρική θάλασσα της Ελλάδος ή ακόμα και ανοικτή θάλασσα στο Βόρειο Αιγαίο. Οι περιοχές αυτές είναι σχετικά μικρές σε έκταση. Αρκούν όμως για να δώσουν άλλη μια διάσταση στο πρόβλημα με την γειτονική μας χώρα.[17]

Στην περιοχή της Δωδεκανήσου, όπου ευρίσκονται και τα Ίμια, νομικά δεν υπάρχει απολύτως κανένα πρόβλημα οριοθέτησης. Ισχύει το Πρωτόκολλο του 1932 για τον καθορισμό θαλασσίων συνόρων "frontiere" μεταξύ της τότε Ιταλικής κυριαρχίας και της Τουρκικής. ¨Όπως έχουμε αναφέρει ήδη, στην συμφωνία αυτή αναφέρονται στίγματα που ορίζουν μια τεθλασμένη γραμμή μεταξύ Δωδεκάνησου και της Μικράς Ασίας. Στο Τουρκοϊταλικό Πρωτόκολλο αναφέρεται και η νήσος 'Kardak', η μία από τις Ίμια, μαζί με την νήσο "Kato" της Μικράς Ασίας για να προσδιορίσουν το μέσο της γραμμής που τις ενώνει το τριακοστό σημείο της οριακής γραμμής μεταξύ Τουρκικής και της τότε Ιταλικής επικράτειας. Η νήσοι Ίμια ήταν από την δυτική πλευρά της οριογραμμής άρα στην επικράτεια της Ιταλίας τότε και στης Ελλάδας σήμερα. Με την εκχώρηση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα, σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης των Παρισίων του 1947, η Χώρα μας παρέλαβε την περιοχή όπως αυτή ήταν οριοθετημένη απ' αυτές τις συμφωνίες. Κατά συνέπεια τα Ιταλοτουρκικά όρια μεταβλήθηκαν σε Ελληνοτουρκικά. Το ίδιο και οι αντίστοιχες χωρικές θάλασσες που οριοθετήθηκαν από αυτή την γραμμή. Αυτή είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση διαδοχής κράτους. Δηλαδή μια πραγματική κατάσταση που δημιουργήθηκε με την υποκατάσταση της Ιταλίας από την Ελλάδα στην δεδομένη περιοχή[18]. Τα σύνορα αυτά δεν θα μπορούσαν να τεθούν κάτω από οποιαδήποτε αμφισβήτηση ακόμα και στην περίπτωση που θα προέκυπτε θεμελιώδης αλλαγή των περιστάσεων. Η Σύμβαση της Βιέννης της 23ης Μαΐου 1969 που κωδικοποίησε τους εθιμικούς κανόνες για το δίκαιο των συνθηκών και αναφέρεται σε τέτοιες περιπτώσεις, ρητά αποκλείει την περίπτωση λήξης συνθήκης η την δυνατότητα αποχώρησης μέρους της «οσάκις η συνθήκη καθορίζει μεθοριακήν γραμμήν»[19].
Οι θέσεις της Τουρκίας

Οι Τούρκοι αποκαλούν τα Ίμια βράχους. Γι' αυτό, κατ' αυτούς, δεν έχουν δική τους χωρική θάλασσα. Το ίδιο ισχυρίζονται και για κάθε άλλο νησί που αυτοί θεωρούν «βράχο». Αυτός είναι και ο λόγος που συχνά παραβιάζεται από την Τουρκική Αεροπορία ο εθνικός εναέριος χώρος της Ελλάδας στην περιοχή της νήσου Καλόγεροι.[20] Το γεγονός ότι οι Τούρκοι θεωρούν ότι τα 'Ιμια δεν είναι νησιά τους οδηγεί στο «συμπέρασμα» ότι το καθεστώς που ρυθμίζεται από τα διεθνή κείμενα[21] αφορούν μόνο στις νήσους που κατονομάζουν. Γι' αυτό το λόγο η εθνική κυριαρχία σε «βράχους» σαν τα Ίμια είναι αδιευκρίνιστη. Οι περιοχές αυτών των νήσων αποτελούν για τους Τούρκους τις «γκρίζες ζώνες» του Αιγαίου. Οι παραπάνω απόψεις είναι τουλάχιστον αφελείς. Παρ' όλα αυτά, ακόμα και αν μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι έχουν μια μικρή δόση σοβαρότητας, πάλι δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα Ίμια τα οποία ευρίσκονται δυτικά της οριογραμμής της Ιταλοτουρκικής συμφωνίας του 1932 που προαναφέραμε. Δυστυχώς όμως οι Τούρκοι ενώ παλαιότερα όχι μόνο δεν είχαν δείξει να αμφισβητούν την ισχύ αυτής της συμφωνίας αλλά την είχαν επιβεβαιώσει[22], πρόσφατα την αρνήθηκαν επικαλούμενοι σαθρά επιχειρήματα. Οι γείτονες μας το 1996 σε διακοίνωση τους υποστήριξαν ότι η συμφωνία της 28ης Δεκεμβρίου 1932 δεν ισχύει διότι δεν ολοκληρώθηκε η διαδικασία έγκρισης της επειδή δεν πρωτοκολλήθηκε στην Γραμματεία της Κοινωνίας των Εθνών. Η Συμφωνία όμως αυτή δεν περιέχει καμία διάταξη που να θέτει προϋποθέσεις για τη θέση της σε ισχύ. Αυτό οφείλεται στον τεχνικό χαρακτήρα της. Είναι ένα κείμενο με το οποίο καθοριζόντουσαν απλά και μόνο τα θαλάσσια «σύνορα» στην περιοχή της Δωδεκανήσου. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει και κάτι άλλο σημαντικό. Η συμφωνία αυτή είναι συμπληρωματική μιας άλλης. Της συμφωνίας της 4ης Ιανουαρίου 1932 για την περιοχή της νήσου Μεγίστης (Καστελόριζου). Αξίζει να σημειωθεί ότι η ισχύ αυτών των συμφωνιών υπογραμμίσθηκε και επιβεβαιώθηκε με ιδιαίτερη έμφαση σε επίσημες επιστολές που αντάλλαξαν ο τότε Τούρκος Υπουργός των Εξωτερικών και ο τότε Πρέσβης της Ιταλίας στην Άγκυρα[23].

Όσο αφορά το δεύτερο μέρος της αμφισβήτησης, δηλαδή για το ότι για να ισχύσει θα έπρεπε να πρωτοκολληθεί στη γραμματεία της Κοινωνίας των Εθνών, οι Τούρκοι πάλι άδικο έχουν. Η Συμφωνία αυτή λόγω της τεχνικής φύσης της και του σκοπού της δεν ήταν απαραίτητο να πρωτοκολληθεί. Αυτό προέβλεπε για τέτοιου είδους συμφωνίες μια Απόφαση της 1ης Επιτροπής της συνέλευσης της Κοινωνίας των Εθνών με ημερομηνία 5 Σεπτεμβρίου 1921[24].

Μετά το επεισόδιο των Ίμίων στο οποίο θα αναφερθούμε, η Τουρκία δίνοντας και σ' αυτό το θέμα τις δικές της αντιεπιστημονικές ερμηνείες, συνέχισε να αμφισβητεί ακόμα πιο έντονα τους γενικής αποδοχής κανόνες του διεθνούς δικαίου ή να δηλώνει προκλητικά ότι θα τους εφαρμόζει, όπου και όπως την συμφέρει. Αμέσως μετά τα Ιμια μάλιστα, στο Κυβερνητικό Πρόγραμμα Ερμπακάν - Τσιλλέρ, συναντάμε την φράση: "Turkey will abide by all international agreements it has signed. However the implementation of these against the national security and interest will not be allowed" δηλαδή: «Η Τουρκία θα τηρήσει όλες τις διεθνείς συμφωνίες που έχει υπογράψει. Εντούτοις δεν θα επιτρέψει η εφαρμογή τους να είναι αντίθετη στην εθνική της ασφάλεια και τα συμφέροντα της». Επισημαίνουμε την χαρακτηριστική λέξη «συμφέροντα της» που μας δείχνει ακριβώς ποια είναι η Τουρκία. Η Χώρα που οι επίσημοί της πολλές φορές έφθασαν σε ακρότατες θέσεις δηλώνοντας ότι οι νήσοι Ίμια είναι «αναμφισβήτητα Τουρκικές»! Μια τέτοια δήλωση έκανε και η Τούρκος Πρωθυπουργός Tansu Ciller,[25] η οποία στη συνέχεια δεν δίστασε να δηλώσει ότι χίλια νησιά του Αιγαίου είναι Τούρκικα. Μετά ανέβασε τον αριθμό αυτών των νησιών σε τρεις χιλιάδες και απείλησε με πόλεμο την Ελλάδα θεωρώντας casus belli κάθε αμφισβήτηση των λόγων της. Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας βασίζεται σε απειλές πολέμου.[26] Με τον ίδιο τρόπο αντιδρά και για την εφαρμογή στο Αιγαίο του εθιμικού κανόνα για αύξηση της χωρικής θάλασσας μέχρι τα δώδεκα μίλια.
Το επεισόδιο των Ιμίων

Μια μέρα μετά τα Χριστούγεννα του 1995 προσάραξε σε μια από τις δύο Ίμια ένα Τουρκικό φορτηγό πλοίο το "Figen Akat". Ο πλοίαρχος του πλοίου δεν δέχθηκε να βοηθηθεί στη διαδικασία αποκόλλησης του από Ελληνικό ρυμουλκό γιατί νόμιζε ότι βρίσκεται στην Τουρκική χωρική θάλασσα. Τελικά το Ελληνικό Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας συνεννοήθηκε με την πλοιοκτήτρια εταιρία και απέστειλε Ελληνικό ρυμουλκό της εταιρίας "MATSAS STAR" το οποίο δυο μέρες μετά, στις 28 Δεκεμβρίου, αποκόλλησε το πλοίο και στην συνέχεια το ρυμούλκησε μέχρι τον λιμένα Gulluk της Τουρκίας. Το επεισόδιο θεωρήθηκε λήξαν. Δυστυχώς όμως τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Στις 29 Δεκεμβρίου του 1995 η Άγκυρα απέστειλε ρηματική διακοίνωση προς τον πρέσβη μας στην Τουρκία ισχυριζόμενη ότι οι νήσοι Ίμια ανήκουν στην Τουρκία και μάλιστα ότι είναι καταγεγραμμένοι στο κτηματολόγιο της στην επαρχία Mugla. Η Ελληνική Κυβέρνηση, όπως ήταν φυσικό απέρριψε τον Τουρκικό ισχυρισμό κάνοντας χρήση τις διατάξεις από τις σχετικές διεθνείς συμφωνίες. Η απόρριψη αυτή από μέρους της Κυβέρνησης έγινε στις 10 Ιανουαρίου 1996 με την Ρηματική Διακοίνωση όπου υπογραμμιζόταν η ελληνική κυριαρχία στις νήσους Ίμια βάσει των συνθηκών και συμφωνιών του 1947, του 1932 και 1923. Για δεύτερη φορά το επεισόδιο θεωρήθηκε λήξαν. Δυστυχώς όμως είχαμε συνέχεια. Ο Δήμαρχος Καλύμνου με δική του πρωτοβουλία στις 25 Ιανουαρίου του ίδιου έτους ύψωσε την Ελληνική σημαία σε μια από τα δύο αυτά νησιά, για έρθουν δύο μέρες αργότερα Τούρκοι δημοσιογράφοι της εφημερίδας Hurriyet με ελικόπτερο για να την καταρρίψουν και να την αντικαταστήσουν με Τουρκική. Την κίνηση αυτή έδειξε θριαμβευτικά η Τουρκική τηλεόραση και την αναμετέδωσε και η Ελληνική. Μια μέρα μετά ένα Ελληνικό πολεμικό πλοίο, αφαίρεσε την Τουρκική σημαία και ξαναέβαλε την Ελληνική.

Το γεγονός αυτό διογκώθηκε επικίνδυνα με την βοήθεια των τηλεοπτικών καναλιών και από τις δύο μεριές. Στις 29 Ιανουαρίου νέα ρηματική διακοίνωση της Τουρκίας με διευρυμένες απαιτήσεις για συνολική διαπραγμάτευση, σχετικά με την κυριαρχία σε νήσους του Αιγαίου, που το καθεστώς τους κατά τους Τούρκους είναι αδιευκρίνιστο καθώς και για την χωρική θάλασσα των δύο χωρών. Με αυτή την διακοίνωση η Τουρκία δεν αμφισβητεί μόνο την Ελληνική κυριαρχία στις νήσους Ίμια αλλά και σε πολλά άλλα νησιά του Αιγαίου που δεν κατονομάζει[27]. Στις 30 Ιανουαρίου του 1996 μονάδες του Ελληνικού και του Τουρκικού Ναυτικού κατέπλευσαν στην περιοχή των Ιμίων ενώ ομάδα βατραχανθρώπων αποβιβάσθηκε σε μία μόνο από τις νήσους για φύλαξη της. Η άλλη νήσος παρέμεινε αφύλακτη για λόγους ανεξήγητους. Στο Αιγαίο διακόπτεται άσκηση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και αρχίζουν να εφαρμόζονται σχέδια για αντιμετώπιση κρίσης. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου η Τουρκική Φρεγάτα Yavuz πλησίασε πολύ κοντά την αφύλακτη Ίμια και παρέμεινε εκεί για λίγη ώρα κρατημένη. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα η Τουρκική τηλεόραση ανακοίνωσε ότι στη νήσο αυτή είχαν αποβιβασθεί Τούρκοι καταδρομείς[28]. Αυτό διαπιστώθηκε αμέσως μετά από Ελληνικό ελικόπτερο το οποίο απονηώθηκε από πολεμικό πλοίο και διήλθε πολλές φορές πάνω από την νήσο. Το ελικόπτερο αυτό στη διάρκεια της αποστολής του απωλέσθη. Μαζί του απωλέσθηκαν οι δύο Αξιωματικοί και ο ένας Υπαξιωματικός του Πολεμικού μας Ναυτικού που επέβαιναν σ' αυτό. Τα ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου 1996 το επεισόδιο είχε λήξει με μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, μετά από τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ του Πρωθυπουργού της Ελλάδας Σημίτη με τον Πρόεδρο Clinton και των αντιστοίχων Υπουργών Εξωτερικών Πάγκαλου και Holbrooke καθώς και Υπουργών Άμυνας Αρσένη και Perry. Η Ελληνική Κυβέρνηση αναγκάσθηκε να αποδεχθεί την πρόταση των Ηνωμένων Πολιτειών για αμοιβαία απόσυρση από την περιοχή των Ίμια όλων των στρατιωτικών όλων των πλοίων και όλων των σημαιών (no men, no ships, no flags) για να επανέλθει η πρότερη κατάσταση δηλαδή το status quo ante. Ειδικά όμως για την υποστολή της σημαίας, η Ελλάδα υποστηρίζει ότι δεν δέχθηκε σχετικό συμβατικό όρο αλλά απέσυρε την σημαία της με δική της πρωτοβουλία.

Με αυτό τον τρόπο έληξε το επεισόδιο αφού απεχώρησαν από το Ελληνικό έδαφος των δύο αυτών νήσων και οι Έλληνες και οι Τούρκοι στρατιωτικοί. Οι Έλληνες πήραν μαζί τους και την σημαία. Οι Υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας δήλωσαν ότι μετά το επεισόδιο οι νήσοι Ίμια παραμένουν κανονικά υπό την Ελληνική κυριαρχία και ότι δεν έχει αναληφθεί καμία υποχρέωση για διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους.

Το γεγονός ότι απεχώρησαν Τουρκικές αλλά και Ελληνικές δυνάμεις από το αναμφισβήτητα Ελληνικό έδαφος των νήσων Ίμια δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι είναι μια ευμενής εξέλιξη. Το ίδιο και η συμφωνία που πραγματοποιήθηκε με την πρόταση των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια συμφωνία που δέχθηκε η Ελλάδα μετά ένα τετελεσμένο γεγονός. Μια αναγκαστική συμφωνία αφού δεν υπήρχε άλλος τρόπος για αποκλιμάκωση μιας έντασης που οπωσδήποτε θα κατέληγε σε πόλεμο.

Οι Τούρκοι δέχθηκαν με μεγάλη ευχαρίστηση τα αποτελέσματα του επεισοδίου. Ο Τούρκος Πρόεδρος Suleyman Demirel δήλωσε: «Ενώ η ένταση μπορούσε να μετατραπεί σε αναταραχή, υπερίσχυσε ο κοινός νους. Για άλλη μια φορά φάνηκε ο τρόπος με τον οποίο χειριζόμαστε τα εθνικά θέματα. Η Τουρκία δίνει μεγάλη σημασία στη διαφύλαξη της ειρήνης και έχει δηλώσει την αποφασιστικότητα της να επιλύσει τα προβλήματα με τους γείτονες της με ειρηνικά μέσα». Ο αρχηγός του κόμματος DSP της Τουρκίας Bulent Ecevit έδειξε την ικανοποίηση του. Δεν παρέλειψε όμως να εντάξει το θέμα αυτό στο γενικότερο ζήτημα του Αιγαίου συνιστώντας διάλογο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εφ' όλης της ύλης καλύπτοντας ολόκληρο το «πρόβλημα του Αιγαίου». Ο Πρέσβης της Τουρκίας Umit Pamir στην Ελλάδα δήλωσε στο Πρακτορείο ANADOLU ότι είναι ικανοποιημένοι για την ειρηνική επίλυση της κρίσης και ότι τώρα πρέπει να αρχίσουν συνομιλίες για την επίλυση του «προβλήματος».[29]

Για πολλές ημέρες μετά από το επεισόδιο των Ιμίων, η κατάσταση παρέμεινε κρίσιμη. Οι τουρκικές προκλητικές δηλώσεις συνεχίζονταν και η γενική ατμόσφαιρα ήταν βαριά και επικίνδυνη. Ο φόβος των παρόμοιων ή χειρότερων γεγονότων, ή ακόμα και της έναρξης ενός Ελληνοτουρκικού πολέμου ήταν ισχυρός. Στο διάστημα αυτό σημαντικό ρόλο έπαιξε η Ομάδα Εκτίμησης Κρίσης, ένα διυπουργικό όργανο που συγκροτήθηκε αμέσως. Η Ομάδα αυτή εισηγήθηκε όλα τα μέτρα που απαιτούσαν οι περιστάσεις και χειρίστηκε την κατάσταση με συνέπεια και με ευθύνη. Βασικό στέλεχος της Ομάδας αυτής υπήρξε και συγγραφέας του παρόντος άρθρου.

Η μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών απέτρεψε έναν πόλεμο αλλά δεν έδωσε όμως λύση στο πρόβλημα. Ένα πρόβλημα γενικότερο που έχει σχέση με τις τάσεις της Τουρκίας που βρίσκει ζητήματα εκεί όπου δεν υπάρχουν. Σκοπός της είναι η καλλιέργεια έντασης στην περιοχή για να μας οδηγήσει σταδιακά σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αισθάνθηκαν ικανοποίηση για την απεμπλοκή των δύο Χωρών Μελών του ΝΑΤΟ. Παράλληλα όμως παραίνεσαν και τα δύο κράτη για υποβολή του ζητήματος της κυριαρχίας των Ίμίων στο Διεθνές Δικαστήριο για διευθέτηση. Η Ελλάδα υιοθέτησε αμέσως την αμερικανική παραίνεση. Δεν είχε κανένα λόγο να μην το δεχθεί αφού το θέμα αυτό είναι ξεκάθαρο. Η Ελλάδα επίσης δεν είναι κατά του διαλόγου. Οι διαπραγματεύσεις είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για την ειρηνική επίλυση των διεθνών διαφορών. Εδώ όμως δεν υπάρχει διαφορά. Δεν θα ήταν σωστό να δεχθεί η Ελλάδα διαπραγματεύσεις για να συζητηθεί το μοίρασμα των νομίμων δικαιωμάτων της Ελλάδας στο Αιγαίο υπό τις πιέσεις του casus belli της Τουρκίας.

Συμπεράσματα



Τα Ίμια είναι νησιά σύμφωνα με το γενικό διεθνές δίκαιο. Κατά συνέπεια έχουν εφαρμογή όλοι οι αντίστοιχοι διεθνείς κανόνες που αφορούν τα νησιά και εφαρμόζονται για τον προσδιορισμό των θαλασσίων ζωνών τους, του εύρους αυτών και την οριοθέτηση τους.

Η Ελληνική κυριαρχία στις νήσους Ίμια είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Αποδεικνύεται από τα διεθνή κείμενα και από το γεγονός ότι η Ελλάδα άσκησε εκεί τα δικαιώματα της ανενόχλητα. Μέχρι προσφάτως δεν το αμφισβητούσαν ούτε και οι Τούρκοι. Πλήθος χάρτες ακόμα και Τουρκικοί δείχνουν τις νήσους αυτές στην Ιταλική πλευρά, μέχρι το 1947, και στην Ελληνική στην συνέχεια.

Τα όρια της Ελληνικής χωρικής θάλασσας με την αντίστοιχη Τουρκική στην περιοχή των Ιμίων ορίζονται από την «συνοριακή γραμμή» (la ligne frontiere) που περιγράφεται στην Ιταλοτουρκική συμφωνία της 28ης Δεκεμβρίου 1932, αφού η συμφωνία αυτή βρίσκεται σε ισχύ και η Ελλάδα είναι το διάδοχο της Ιταλίας κράτος στην περιοχή αυτή.

Το επεισόδιο των Ιμίων συνοδεύτηκε με μια γενικότερη αμφισβήτηση της Ελληνικής κυριαρχίας σε πλήθος νησιά του Αιγαίου. Έληξε ευτυχώς ειρηνικά αφού όμως έγινε μια συμφωνία, υπό απειλή πολέμου, για αποχώρηση Τούρκων αλλά και Ελλήνων στρατιωτικών από Ελληνικό έδαφος.

Οι Τούρκοι μεταβάλουν τις θέσεις τους κατά περίπτωση. Το διεθνές δίκαιο το λαμβάνουν υπόψη τους μόνο όπου τους συμφέρει. Όπου δεν τους συμφέρει δίνουν τις δικές τους αντιεπιστημονικές ερμηνείες που τις συνοδεύουν με απειλές πολέμου. Η Τουρκία προσπαθεί να επιτύχει αποτελέσματα με «διαπραγματεύσεις» με μοχλό πίεσης τα casus belli.

Η Ελλάδα σαν πολιτισμένο Κράτος είναι πιστό στις Αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στη Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού. Γι' αυτό τον λόγο στις διεθνείς σχέσεις της, επιμένει στην αποχή από πράξεις που θα συνιστούσαν απειλή ή και χρησιμοποίηση βίας. Θα πρέπει όμως να είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο. Έχει υποχρέωση να είναι έτοιμη να ασκήσει το φυσικό δικαίωμα της νόμιμης άμυνας σε κάθε περίπτωση και όπου αυτό θα απαιτηθεί.




[1] Το επεισόδιο των Ιμίων έχει σοβαρές διαστάσεις που δεν είναι εύκολα κατανοητές με την πρώτη ματιά. Πολλοί χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνουν οι ενέργειες της Τουρκίας μίλησαν για «πόλεμο σημαιών» και για διαμάχες χωρίς λόγο e.g. Βρετανική Εφημερίδα "THE INDEPENDENT", φύλλο 30ης Ιανουαρίου 1996.

[2] Ξεχωριστό ορισμό του βράχου δίνει ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός. Ο ορισμός αυτός, που δεν είναι νομικός. Χρησιμοποιεί μόνο ένα ποιοτικό κριτήριο που έχει σχέση με το γεωλογικό υλικό με το οποίο αποτελείται αυτό το γεωλογικό είδος. Όσο αφορά δε τους όρους "isle" και "islet" ο ίδιος Οργανισμός τους αναφέρει σαν «νησιά» δίνοντας στην συνέχεια ορισμούς που δεν διακρίνονται για την σαφήνεια τους. Βλ. INTERNATIONAL HYDROGRAPHIC ORGANIZATION, Hydrographic Dictionary, σελ. 203 και 118.

[3] ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ Κ., Οι Νησίδες Ίμια στο Αιγαίο Πέλαγος: μια διαφορά που δημιουργήθηκε με τη βία, σελ. 22-8.

[4]Βλ. ΠΑΖΑΡΖΙ Χ. Το Καθεστώς Αποστρατικοποίησης των Νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, Ελληνική μετάφραση: Αλεξανδρή Α., - ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ Κ., Το Νομικό Καθεστώς των Ελληνικών Νησιών του Αιγαίου - Απάντηση σε Τουρκική Μελέτη, σελ. 48-9.

[5] A/CONF. 62/C.2/L.55. See MARSH J.E. 'Turkey and UNCLOS III; Reflection on the Aegean', FOREIGN POLICY INSTITUTE, The Aegean Issues: Problems and Prospects, Ankara, Dec. 1989, p. 230.

[6] U.N. Doc. A/CONF.62/C.2/L.53, 1974.

[7] U.N. Doc. A/CONF.62/WP.8/Revised Parts I, II and III, 1975. See DYKE J.V., "The Role of the Islands in Delimiting Maritime Zones the Boundary Between Turkey and Greece" FOREIGN POLICY INSTITUTE, The Aegean Issues: Problems and Prospects, Ankara, Dec. 1989, p. 249-8.

[8] Cf. BOWETT D.W., The Legal Regime of Islands in International Law, σελ. 43-4.

[9] ΣΙΜΨΑ Μ., Το Ναυτικό στην Ιστορία των Ελλήνων, τόμος 2, έκδοση Γ.Ε.Ν., Αθήνα, 1982, σελ. 167-195.

[10] Παράλληλα τα Δωδεκάνησα αποστρατιωτικοποιήθηκαν. Το θέμα όμως αυτό της αποστρατικο-ποίησης είναι γενικότερο, αφορά όλα τα νησιά του συμπλέγματος για αυτό και δεν εξετάζεται στην παρούσα μελέτη. Βλ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ, op. cit., supra, υπος. 4, σελ. 134 et seq.

[11] Τέτοιοι είναι: α. Royal British Admiralty map no 1056, London, March 1995, β, United States map no. 54418 (prepared and published by Defense Mapping Agency, Washington D.C. Nov 1990, γ. Turkish Geographic Service map no. 18 Seri K613 (Baski 1 - Tuhum - 1969), δ. Official map attached to the 1953 Edition of the Turkish Ministry of Foreign Affairs on Navigation through the Straits, ε. Official ICAO air-navigation map published in Ankara at 1953, στ. Russian map no. 32208, first edition 24 8- 1974, new edition 12-2-1994, ζ. Italian Islands in the Aegean Sea, reproduced from map prepared by Instutio Geografico Militare 1928, Annual Report by the Chief Administratior on the British Military Administration of the Dodecanese Islands 1946, η. Deutsche Heereskarte Auuusgabe Nr. 2, Stand 29. 2. 44, Nur fur Diennstgebrauch. Sources: Edition of Hellenic Parliament, Athens 1996, Εφημερίδα ¨ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ¨, φύλλο 18 Φεβρουαρίου 2001 και 15 Ιουλίου 2001.

[12] Βλ. άρθρο 24 της Σύμβασης της Γενεύης του 1958 για την Χωρική Θάλασσα και την Συνορεύουσα Ζώνη.

[13] Η απόσταση των νήσων από την Ελληνική νήσο Καλόλιμνο είναι 1,9 ναυτικά μίλια, από τη νήσο Κάλυμνο 5,3 ναυτικά μίλια, από τις Μικρασιατικές ακτές 3, 65 ναυτικά μίλια και από το υπό Τουρκική κυριαρχία νησί Cavus (παλαιότερα Kato) 2,3 ναυτικά μίλια.

[14] Είναι γνωστό ότι η υφαλοκρηπίδα αρχίζει μετά τα χωρικά ύδατα. Βλ. άρθρο 76 παρ. 1 της νέας Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Παρόμοια διάταξη υπάρχει και στη Σύμβαση της Γενεύης του 1958 για την Υφαλοκρηπίδα στο άρθρο 1.

[15] ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Γ., Η Αιγιαλίτιδα Ζώνη της Ελλάδος, Αθήνα 1988, σελ. 97 έως 135.

[16] Σύμφωνα με αυτό το άρθρο: Τα χωρικά ύδατα μεταξύ της Τουρκίας και κρατών που έχουν ακτές συνεχόμενες με αυτή ή κείμενες απέναντι αλλήλων οριοθετούνται με συμφωνίες. Οι συμφωνίες αυτές συνάπτονται αφού ληφθούν υπόψη οι ιδιομορφίες και οι καταστάσεις της περιοχής κατά τρόπο σύμφωνο με την αρχή της επιείκειας.

[17] Cf. ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, οp. cit., supra, υπος. 15, σελ. 118-9.

[18] Για τη διαδοχή κρατών βλ. Χ. ΡΟΖΑΚΗ, στο ΙΩΑΝΝΟΥ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ - ΡΟΖΑΚΗ - ΦΑΤΟΥΡΟΥ, Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο: (Θεωρία των Πηγών), σελ. 311 έως 317.

[19] Βλ. άρθρο 62 - 2(α) της Σύμβασης της Βιέννης περί του Δικαίου των συνθηκών, Ν.Δ. 402 της 30 - 4 / 23 -5 - 74, Φ.Ε.Κ. 141 Α/74

[20] Η βραχώδης αυτή νήσος είναι πολύ μικρής έκτασης και ευρίσκεται περίπου στη μέση του Αιγαίου.

[21] Άρθρα 12, 15 και 16 της συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης και άρθρο 14 συνθήκης Παρισίων 1947.

[22] Αυτό φαίνεται και σε επίσημους Τουρκικούς χάρτες, βλ. supra, υπος. 11. Το ίδιο αποδεικνύεται και από τα Βρετανικά Αρχεία καθώς και από επιστολές που αντάλλαξαν οι τότε επίσημοι Ιταλίας και Τουρκίας. Βλ. infra, υπος. 23.

[23] Οι επιστολές αυτές είχαν ημερομηνίες 3 Ιανουαρίου 1933 και 27 Ιουνίου 1933 αντίστοιχα. Βλ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ, op. cit., supra, υπος. 3, σελ. 31 και32. Επίσης σύμφωνα με τα βρετανικά αρχεία διαψεύδεται άλλη μια φορά η Τουρκία αφού υπάρχουν έγγραφα στα οποία φαίνεται ότι το 1953 είχε γίνει αποδεκτή απ' αυτή η διαχωριστική γραμμή μεταξύ Δωδεκανήσου και Μικράς Ασίας. Βλ. ΣΒΟΛΟΠΟΥΛΟΥ Κ., ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ε., «Τα Βρετανικά Αρχεία Διαψεύδουν την Άγκυρα», εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Κυριακή 18 Φεβρουαρίου 2001. Σύμφωνα με τον Τουρκικό Τύπο βρέθηκε από τους Ιταλούς μετά από το επεισόδιο των Ιμίων μια επιστολή από αυτές που αποδεικνύουν το γεγονός ότι η Τουρκία είχε αναγνωρίσει την ισχύ του Πρωτοκόλλου. Η επιστολή αυτή είναι του τότε Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Τεβίκ Ρουστού Αράς. Οι Ιταλοί παρέδωσαν την επιστολή αυτή στον τούρκο Πρέσβη στην Ρώμη Ουνάλ Ουνσάλ ο οποίος το διαβίβασε στην Άγκυρα προκαλώντας αναστάτωση κατά τα αναφερόμενα του Τούρκου δημοσιογράφου Γκιουνέρι Τζιβάογλου στην Τουρκική εφημερίδα «Μιλλιέτ» στα τέλη του Μαρτίου 1996.

[24] Η Απόφαση αυτή προέβλεπε ότι «Οι πράξεις καθαρά τεχνικού ή διοικητικού χαρακτήρα οι οποίες δεν αφορούν σχέσεις διεθνούς πολιτικής καθώς και όσες δεν είναι παρά κανονισμοί τεχνικής φύσης που χωρίς να επιφέρουν καμία τροποποίηση εξειδικεύουν μια πράξη η οποία έχει ήδη πρωτοκολληθεί ή έχουν σαν σκοπό να εξασφαλίσουν την εκτέλεση μιας τέτοιας πράξης δεν είναι απαραίτητο να πρωτοκολλούνται». Ibid., σελ. 34 έως 36.

[25] Εφημερίδα ¨ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ¨, φύλλο 31ης Ιανουαρίου 1996.

[26] Προκλητικές δηλώσεις έκαναν και άλλοι Τούρκοι επίσημοι. Ο Υπουργός Εξωτερικών και Αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης Deniz Baykal δήλωσε ότι «τερματίσθηκε η ελληνική κατοχή στις βραχονησίδες», Εφημερίδα» ¨ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ¨, Φύλλο 1ης Φεβρουαρίου 1996. Ο ίδιος επίσης δήλωσε ότι στο θέμα βραχονησίδων του Αιγαίου υπάρχει μια νομική αοριστία. Επιβάλλεται η επίλυση του ζητήματος με συνομιλίες. Η Τουρκία δεν μπορεί να δεχθεί την άποψη ότι όλα τα βραχονήσια του Αιγαίου ανήκουν στην Ελλάδα. Εφημερίδα ¨ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ¨ Φύλλο 1ης Φεβρουαρίου 1996.

[27] Τα νησιά αυτά πιθανότατα είναι αυτά που αναφέρει ο προϊστάμενος της Νομικής Υπηρεσίας του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών και Καθηγητής της Σχολής Πολιτικών Επιστημών της Άγκυρας, Δρ. Huseyin Pazarci σε μελέτη του για το καθεστώς αποστρατικοποίησης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Ανάμεσα σ' αυτά είναι και τα Ίμια. Βλ. ΠΑΖΑΡΖΙ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ, op. cit., supra, υπος. 4, σελ. 22, υποσημ. 17.

[28] Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή οι καταδρομείς αποβιβάσθηκαν από την Φρεγάτα. Η Τουρκική τηλεόραση την επομένη μέρα έδειξε Τούρκους καταδρομείς να ξεκινούν από τα Μικρασιατικά παράλια με πλαστικές βάρκες και να φθάνουν σε ένα νησί, υποτίθεται την Ίμια, από όπου επιστρέφουν θριαμβευτικά μετά το «ηρωικό τους κατόρθωμα». Η videoσκόπιση αυτή αποκλείεται να ανταποκρίνεται στο συγκεκριμένο γεγονός. Ούτε οι καιρικές συνθήκες του σκηνοθετημένου video ούτε και οι συνθήκες φωτισμού ήταν αυτές που επικρατούσαν στη διάρκεια του επεισοδίου. Ακόμα και οι ακτές του νησιού δεν έμοιαζαν καθόλου με αυτές της Ίμια.

[29] Πρακτορείο ANADOLU, 31 Ιανουαρίου 1996.
http://www.greekamericannewsagency.com/gana/index.php?option=com_content&task=view&id=5260&Itemid=83


Ινφογνώμων Πολιτικά (9 May 2009)

http://infognomonpolitics.blogspot.com/


Πρόταση Αλαβάνου για τις ευθύνες υπουργών

Τι αναφέρει στην επιστολή του

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ (Έντυπη έκδοση) Τετάρτη, 6 Μαϊου 2009 07:00

Ο κ. Αλαβάνος σημειώνει ότι μέσω της αναθεώρησης του Συντάγματος θα πρέπει να εφαρμοσθεί και στην Ελλάδα η διαδικασία που ισχύει σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες, όπου η παραπομπή και δίωξη πολιτικών που έχουν υποπέσει σε ποινικό αδίκημα είναι έργο της τακτικής δικαιοσύνης.

Επιστολή στον πρωθυπουργό και σε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς έστειλε χθες ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος, με την οποία προτείνει να αναληφθεί κοινή δέσμευση για να αλλάξει ο τρόπος ελέγχου των ποινικών ευθυνών των υπουργών, με δεδομένο ότι η αναγκαία αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος δεν μπορεί να γίνει πριν παρέλθει πενταετία.
Α. Αλαβάνος: Aυτοδέσμευση των κομμάτων για το νόμο περί ευθύνης υπουργών.

Ο κ. Αλαβάνος σημειώνει ότι μέσω της αναθεώρησης του Συντάγματος θα πρέπει να εφαρμοσθεί και στην Ελλάδα η διαδικασία που ισχύει σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες, όπου η παραπομπή και δίωξη πολιτικών που έχουν υποπέσει σε ποινικό αδίκημα είναι έργο της τακτικής δικαιοσύνης.

Εως ότου γίνει αυτό, ο κ. Αλαβάνος -επικαλούμενος και τη γνώμη «διαπρεπών συνταγματολόγων, καθηγητών στο Πανεπιστήμιο»- προτείνει να αυτοδεσμευθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις ότι «από τη στιγμή που η δικαιοσύνη διαβιβάζει στη Βουλή στοιχεία τα οποία σχετίζονται με μέλη της κυβέρνησης ή υφυπουργούς, αυτά να στέλνονται, χωρίς καμία καθυστέρηση στη δικαιοσύνη, μέσα από τυπική διαδικασία της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, χωρίς τα μέλη της να εξετάζουν την ουσία της υπόθεσης, με δεδομένο ότι η Βουλή δεν μπορεί να μετατρέπεται σε δικαστήριο».

Κατά τον κ. Αλαβάνο, με αυτό τον τρόπο «και η Βουλή δεν θα αναλώνεται με τις προαναφερόμενες υποθέσεις και αυτές θα μπορούν να ερευνώνται και να αντιμετωπίζονται με τις διαδικασίες της τακτικής δικαιοσύνης».

Πρόταση Αλαβάνου για τις ευθύνες υπουργών - 6/5/2009 7:00:00 πμ (9 May 2009)

http://www.naftemporiki.gr/news/static/09/05/06/1660269.htm


State foreign policies and why Greece's (and its institutions)

State policies do not radically change overnight. No administration can
radically alter policy 100 days after its inauguration. This is true in
France, Germany, Spain, Italy, Canada, the USA and.....Greece.

States with a purpose (especially those with existential purposes,
Israel comes to mind), formulate deep and long term foreign policy and
in our day and age adapt the policy based on intelligence, simulations,
"war games", chaos theory, nonlinear dynamics and other mathematical and
statistics-based methods to predict or at least to have in hand moves
and countermoves as facts on the ground change.

Greece is adept in the soccer arena, but so far Greece's foreign policy
looks like they are playing American football instead of soccer. They
number of plays is set, the execution is fixed, and when the other
team's offence and defence plays soccer, Greece's foreign policy causes
her to drop her pants. Soccer is an ADAPTIVE AND DYNAMIC game and the
plan and tactics as well as the execution change every minute in real
time dependent on the plays of the opponent in real time.

Were Greece to be a soccer player instead of an American football
player, Obama would not have made those comments and US state policy may
have been different.

Facts:

1) Greece's intelligence services are.....well.....a laughable matter. A
simple read of the Steven Lalas issue demonstrates the joke. Can we add
 four decades of politics within the "services" and politicised
appointments to further color and highlight the funny? If anyone is
interested in details, you can communicate with me in private. Greece
ceased having a serious intelligence service in the 40s, when the
Yphresia Allodapwn was dismantled. Those of you who know about Greek
security matters know the story and the evolution (or rather the
de-evolution).

2) The Greek Foreign ministry is an appendage of misguided and often
ignorant concepts put forward by "progressive" indigenous cooking pots.
ELIAMEP is the first and foremost proponent of a policy that Greece
should be a good boy, silent and a puppet of regional regimes as well as
larger controllers. These cooking pots revolve through the door of the
FM, direct the placement of staff and advisors and often choose for the
Foreign Minister.

3) The Diplomatic Corps. Now this is one of the BIGGEST jokes. There are
a few exceptions and there are some visionary and faithful people, but
they are often rapidly reassigned or demoted. Or retired. A simple visit
to the embassy in DC and a comparison of the activity across the street
of the DC embassy and inside the DC embassy is an eye opener.


4) The politicisation of foreign policy. Party hacks appoint useless and
often dangerous individuals after every election. There is no continuity
in state policy therefore.

5) The media. Given a dysfunctional (and nonexistent) intelligence and
diplomatic corps it is obvious why there are no proactive media programs
in Greek foreign policy. There used to be serious individuals (two
decades ago) in the Press Office of every Greek consulate who compiled
detailed data on Greece's media image in their country. Today, the press
office consists of folks who you can find more often at local
restaurants and other places of hedonistic recreation instead of meeting
with editors and opinion shapers of the media of the country in which
they are posted.


SOLUTIONS:

In my opinion:

1) Recreate the intelligence service from the bottom up. A complete
purge is in order. Start with smart, dedicated and PATRIOTIC people.
Enough with progressive sellouts and political lackeys. Take it out of
the control of the military and instead create a dedicated and smart
service. Look at Mossad and the Russian services (not their military
arm) as the examples.

2) Rebuild the structures and the diplomatic services of the FM from the
ground up. Start using sophisticated statistics and mathematical
algorithms in predictive "war games". Implement a serious press office
in every consulate and service abroad.

3) Absolutely GED RID OF SAE and all instances of such ideas and
concepts. If one has a serious intelligence service, a dedicated press
office and officers, intelligent "war gamers", a powerful diplomatic
corps and above all PATRIOTISM, there is no need for SAE and similar
misguided entities.

4) Engage the Diaspora at the grass roots level. Enough with political
connections and those needing back-scratching and quid pro quos. Fund
academic programs of relevance at the institutions that turn out the
largest number of people who will go on to government service in the
respective countries. Fund fellowships for people willing to serve
Greece's image and status in respected think tanks abroad. Establish
cultural museums and centers in every city that is relevant. Example:
The Turks (financed by Ankara) have flooded the US with more than 300
cultural museums and cultural centers in the past 5 years. WHERE IS THE
GREEK STATE?????

5) Engage the media with outreach. Put the money in serious lobbyist
hands and not "friends" and "family".


6) This world is now electronic. Take over the blogosphere like our
Israeli friends have. This is the new battlefield over opinions and
ideas. Volunteers like HEC for example can't fight alone.

This is a long reply and probably few have read this far.

I reiterate an earlier comment I made in another post:

Greece fails and will fail unless she becomes proactive, PATRIOTIC and
rebuilds the critical entities listed above.

As for the rest of us, we have a mission if we are indeed serious.
Engage your local media. Engage you local politics. Engage your
community. Put MONEY into what you preach on this list. Create cultural
museums in your community. Finance your library for a Greek section.
Engage your universities to fund Greek programs and studies.

Otherwise, pontificating on this list or typing to be the "magka" and
the "exypnos" is useless.

Nick Giannoukakis
Associate Professor
University of Pittsburgh

Οι απόστρατοι

Κύριε διευθυντά

Οι απόστρατοι των Ε.Δ. και τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους διαθέτουν βιβλιάρια Δημοσίου για την ιατρική τους περίθαλψη. Ορισμένοι από τους εν ενεργεία ιατρούς δέχονται και εξετάζουν στα ιδιωτικά τους ιατρεία αποστράτους των Ε.Δ. και μέλη των οικογενειών τους, με βάση τα εν λόγω βιβλιάρια, εισπράττοντας από το Δημόσιο την κατά περίπτωση οριζόμενη ανά επίσκεψη αμοιβή. Αλλοι δεν δέχονται τα βιβλιάρια αυτά, ενώ μερικοί τα δέχονται μεν, αλλά ζητούν επιπλέον αμοιβή ανά επίσκεψη.

Οι εν ενεργεία μόνιμοι ιατροί των Ε.Δ. είναι οι μόνοι εν ενεργεία αξιωματικοί, απόφοιτοι Παραγωγικών Σχολών, οι οποίοι εκπαιδεύονται, μετεκπαιδεύονται και εξειδικεύονται με δαπάνες του Δημοσίου, που έχουν το προνόμιο να ασκούν αμειβόμενοι επάγγελμα εκτός υπηρεσίας. Η κατ’ εξαίρεση παραχώρηση αυτού του προνομίου πρέπει να συνοδεύεται από την υποχρέωση να δέχονται όλοι οι εν ενεργεία ιατροί να εξετάζουν στα ιδιωτικά τους ιατρεία αποστράτους των Ε.Δ. και προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, με βιβλιάρια Υγείας Δημοσίου. Η θέσπιση και εφαρμογή τέτοιου διοικητικού μέτρου από το ΥΕΘΑ θα προσφέρει απαραίτητες ιατρικές υπηρεσίες που στερούνται πολλοί απόστρατοι και προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους και θα ανταποκριθεί στο μεγάλο παράπονο πολλών δεκάδων χιλιάδων από αυτούς.

Ιωαννης Παπαϊωαννου - Απόστρατος αξιωματικός Στρατού

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_08/05/2009_313829


Παραβίαση 20... δευτερολέπτων καταγγέλλουν οι Τούρκοι

Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

Λόγο για παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου στη Θράκη την περασμένη Τρίτη κάνει ανακοίνωση που περιλαμβάνεται στην ιστοσελίδα του τουρκικού ΓΕΕΘΑ.

Σύμφωνα με αυτήν, «δύο ελληνικά αεροσκάφη τύπου Α-7 Corsair που απογειώθηκαν από τον Αραξο, στις 10.56, εισήλθαν κατά 0,5 μίλι και παραβίασαν κατά 2,5 μίλια και επί είκοσι δευτερόλεπτα τον τουρκικό εναέριο χώρο βορειοδυτικά της Κεσσάνης Αδριανούπολης». Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι το θέμα «γνωστοποιήθηκε στο -τουρκικό- υπουργείο Εξωτερικών προς ανάληψη των δεουσών πρωτοβουλιών».

** Η ελληνική πλευρά διέψευσε κατηγορηματικά ότι συνέβησαν τα παραπάνω. Σύμφωνα με αξιωματούχους του ΓΕΕΘΑ, την περασμένη Τρίτη «υπήρχε σε εξέλιξη μικρή τακτική άσκηση στη Β. Ελλάδα, αλλά σύμφωνα με τις καταγραφές των ραντάρ ουδέν ίχνος πτήσης αεροσκάφους υφίσταται ανατολικότερα της απόστασης 2,5 μιλίων από τη δυτική όχθη του ποταμού Εβρου». Παράλληλα, ελληνικά και τουρκικά πολεμικά πλοία συνασκούνται από σήμερα μέχρι τις 16 Μαΐου στο Ιόνιο Πέλαγος, συμμετέχοντας στην υπό ελληνική διοίκηση διασυμμαχική (ΝΑΤΟϊκή) άσκηση «Αριάδνη 09». Πρόκειται για άσκηση ναρκοπολέμου και αντιναρκικών επιχειρήσεων μεσαίας κλίμακας και σε αυτή συμμετέχουν πλοία από την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Τουρκία καθώς και η Μόνιμη Αντιναρκική Δύναμη Μεσογείου SNMCMG 2.

 http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=42173&ref=search

When Sharia Comes - by Robert Spencer & How "European Islam" Will Complete the Global Muslim Caliphate - by Andrew Bostom

When Sharia Comes

Human Events  06 May 2009
By Robert Spencer

It is a case of happy timing. Barack Obama’s nominee as Legal Adviser of the State Department, Harold Koh, has said that he has no objection to Islamic Sharia law being applied “in an appropriate case” in the United States. And at the same time, the world is witness to a veritable laboratory experiment of what it means to apply Sharia in a place where it previously had not been in effect.

While Koh, of course, probably has in mind something like the voluntary Sharia arbitration courts that are currently operating in Britain, Sharia is a comprehensive system covering every aspect of life. It will not prove so easy to separate out its elements that do not conflict with Western laws from those that do.

And that’s why the Pakistani experience is instructive. After the Pakistani government agreed to a deal implementing Sharia in Pakistan’s Swat Valley -- formerly a popular tourist destination -- Islamic supremacists have moved swiftly to implement Sharia rules.

The results are illuminating not just of the situation in Pakistan, but of the ultimate outcome of stealth jihad attempts to insinuate elements of Sharia into Western societies:

• In Taiser, a town near Karachi, Taliban jihadists spray-painted pro-Taliban graffiti on a church. When the church members began to clean it off, a Taliban gang appeared and began firing into the crowd, killing three Christians. One attacker declared: “You infidels have to convert to Islam or die.” The jihadists also burned down three area churches.
• In the village of Sultanwas, the Taliban began broadcasting radio talks about Islam, and issuing warnings that barbers must no longer shave men’s beards.
• In the Buner district, Taliban members punished four men who were caught listening to music by shaving their heads and mustaches.
• Also in Buner, the Taliban posted notices warning women to stay in their homes and not to appear in the markets.
• In the village of Luqman Banda in northwest Pakistan, a bomb left outside a girls’ school killed four children.
• In Orakzai, the Taliban has demanded that Sikhs pay the jizya, the tax on non-Muslims mandated by the Qur’an (9:29), and have expelled from the area Sikhs who could not pay the exorbitant amounts they demanded.
• The Taliban executed a couple they had accused of adultery, and filmed the execution -- the film is now circulating all over the country, viewed with horror by urban secular Pakistanis.

All of these incidents and others like them have taken place in recent weeks, as the Taliban has consolidated its power in Swat and attempted to seize control of a much larger expanse of Pakistani territory. All of them are in accord with traditional provisions of Islamic law, which forbids women to leave their homes without the permission of their father or husband; forbids men to shave; forbids education to women except on an extremely limited basis; mandates a death sentence for the crime of adultery; and offers non-Muslims conversion, subjugation as inferiors under the rule of Islamic law, or death.

Sharia supremacists want to bring this program to all of Pakistan. Qazi Hussain Ahmad, a supporter of Osama bin Laden and former leader of a pro-Sharia political party in Pakistan, Jamaat-e-Islami, recently wrote that “those who believe that Pakistan can be secularized by separating the Islamic system from its state are suffering from a serious fallacy.” He declared that the complete Islamization of Pakistan “has been the genuine and long-standing demand of the overwhelming majority of Pakistanis.”

That appears to be true: according to a February 2008 U.S. Institute of Peace poll, 84% of Pakistanis believe that America is more of a threat to them than Al-Qaeda or the Taliban. Apparently, when Sharia comes to them, they will be very happy. But not entirely, at least not yet.

Mulla Nazeer Ahmad, a leader of the Taliban jihadists, has declared: “Our Jihad is a global Jihad and we aim to...establish Sharia all over the world.”

And Taliban spokesman Muslim Khan told CNN recently that the Taliban hoped ultimately to spread its strict Sharia adherence “even in America.” Obtaining that goal will make their happiness complete.

Mr. Spencer is director of Jihad Watch and author of "The Politically Incorrect Guide to Islam (and the Crusades)", "The Truth About Muhammad," and "Stealth Jihad" (all from Regnery -- a HUMAN EVENTS sister company).

==============================================================================

 

http://europenews.dk/en/node/22741

How “European Islam” Will Complete the Global Muslim Caliphate

AndrewBostom.org 4 May 2009
By Dr. Andrew Bostom

Commenting to Paul Giniewski during an interview published in the journal Midstream from February/March 1994, Bat Ye’or had already observed that European Islam was adhering to its traditional supremacist orthodoxy making no effort to eliminate doctrines incompatible with true ecumenism and core Western Enlightenment values:

A “You Complete Me Alert” –Bat Ye’or’s New Book Soon Available in Italian (See this Apropos Video Clip: The Dark Knight-The Joker “You Complete Me” )

I do not see serious signs of a Europeanization of Islam anywhere, a move that would be expressed in a relativization of religion, a self-critical view of the history of Islamic imperialism…we are light years away from such a development…On the contrary, I think that we are participating in the Islamization of Europe, reflected both in daily occurrences and in our way of thinking…All the racist fanaticism that permeates the Arab countries and Iran has been manifested in Europe in recent years…

Bat Ye’or’s seminal 2005 Eurabia—The Euro-Arab Axis elucidated the ideological underpinnings and resultant sociopolitical developments which had transformed Western Europe into a hemi-continent of dhimmitude. The fruition of this hideous utopian contruct—Eurabia—is a Western Europe rife with Judenhass Anti-Zionism, Anti-Americanism, and a perverse, self-loathing denigration of its own Western heritage, firmly rooted in both Christianity, and the Enlightenment.

Her latest work, “Verso Il Califfato Universale—Come l’Europa e diventata complice dell’ espansionismo musulmano,” suggests what Charles Emmanuel Dufourcq (d. 1982), the great historian of Medieval European Islam, expressed concerned about more than 30-years ago, i.e., that historical and cultural revisionism might precipitate a recurrence of “…the upheaval carried out on our continent (i.e., Europe) by Islamic penetration more than a thousand years ago…with other methods…,” is coming to pass, abetted by an effete, self-loathing Eurabian elite, who as far back as 1975 published their own journal, entitled—what else—“Eurabia!” (This publication was produced by the European Committee for the Coordination of Friendship Associations with the Arab World. Eurabia’s editor was Lucien Bitterlin, President of the Association of Franco-Arab Solidarity; the journal was published jointly by Euro-Arab associations in London, Paris, and Geneva.).

And even 50-years earlier, June 26, 1925, Aldous Huxley, who spent considerable time in North Africa, wrote in a letter to Norman Douglas

One winter I shall certainly go and spend some [more] months there [in Tunisia], about the time of the date harvest—tho’ I have no doubt that the site of the Arabs picking and packing the dates would be enough to make one’s gorge turn every time one set eyes on that fruit for the rest of one’s life…And to think that we are busily teaching them all the mechanical arts of peace and war which gave us, in the past, our superiority over their numbers! In fifty years time, it seems to me, Europe can’t fail to be wiped out by these monsters. Intanto

Alarmingly, a cadre of influential American policymakers have bought into the same corrosive ideology, put forth under the guise of “The US Muslim Engagement Project,” which pays homage to its Eurabian forbears, and their self-destructive United Nations (read Organization of the Islamic Conference) project, “The Alliance of Civilizations,” in this odious document, entitled, “Changing Course.”