O Παπαδημούλης δεν ξέχασε τον Ασωπό...

11 Μαϊ 2009

"Τοξική χαβούζα" ο Ασωπός, 11/05/2009: Έτσι χαρακτήρισε τον Ασωπό ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΝ κ. Παπαδημούλης με την ευκαιρία επίσκεψής του στην περιοχή.

Ζήτησε την κατάργηση νόμου που ισχύει από την εποχή της χούντας βάσει του οποίου, ο Ασωπός είναι χώρος υποδοχής βιομηχανικών αποβλήτων.

Ο κ. Παπαδημούλης τόνισε στον ΣΚΑΙ ότι συνεχίζεται η περιβαλλοντική καταστροφή της περιοχής επισημαίνοντας ότι παρά τις αιτιάσεις του αρμόδιου υπουργού ότι ο Ασωπός είναι καθαρός δεν έχει ενταχθεί ούτε ένα ευρώ στο ΚΠΣ για το πρόγραμμα απορρύπανσης του Ασωπού. Αποκάλυψε ότι όταν επισκέφτηκαν τον Ασωπό μέλη της επιτροπής περιβάλλοντος της Βουλής, αρμόδιοι της ΕΥΔΑΠ έριξαν στο ποτάμι 400.000 κυβικά νερό από το Μόρνο για να εμφανιστεί το ποτάμι καθαρό.

Κάλεσε τον Γιώργο Σουφλιά "Να βγει από το λαγούμι του..." και να απαντήσει γιατί 2,5 χρόνια μετά την έναρξη του ΕΣΠΑ δεν έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα, η απορρύπανση του Ασωπού.

Σχετικά θέματα Δ. Παπαδημούλης στο ΣΚΑΪ - Η Χούντα του Ασωπού

"Δεν έχουμε ιδέα. Στείλτε μας στοιχεία και καταγγελίες που να θεμελιώνουν τον ισχυρισμό σας". Αυτή ήταν η πρώτη απάντηση που έλαβα από τον έλληνα επίτροπο Περιβάλλοντος, μετά από παρέμβασή μου για το θέμα του Ασωπού το 2007. Καταλαβαίνετε ότι αυτό από μόνο του συνιστά σκάνδαλο, όταν όλοι ξέρουμε ότι ο Ασωπός έχει μετατραπεί εδώ και σαράντα χρόνια σε τοξική χαβούζα με τη βούλα του κράτους, δηλαδή με ένα χουντικό Προεδρικό Διάταγμα που παραμένει ακόμα σε ισχύ. Σήμερα, η τελευταία απάντηση του κ. Δήμα είναι ότι "έχουμε παραπέμψει την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γιατί δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τα νερά και ο Ασωπός είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για την παραβίαση αυτής της νομοθεσίας".

Αυτό που με ανησυχεί είναι πρώτον ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν κάνει τίποτα συγκεκριμένο για να γίνουν αυστηρότερα τα όρια για το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο και δεύτερον ότι παρότι υπάρχουν τα κονδύλια στο ΕΣΠΑ για την απορρύπανση του Ασωπού, η περιβαλλοντική καταστροφή, το οικολογικό έγκλημα και οι κομπίνες συνεχίζονται. Θέλετε να μάθετε τι έπραξαν οι αρμόδιοι της ΕΥΔΑΠ (προφανώς κατόπιν άνωθεν εντολής) την ημέρα που η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής υπό τον κ. Μητσοτάκη επισκέφτηκε την περιοχή; Άνοιξαν τις βάνες της ΕΥΔΑΠ και έριξαν εκείνη ειδικά την ημέρα και μόνο εκείνη την ημέρα 400.000 κυβικά καθαρού νερού από τον Μόρνο για να εμφανιστεί ο Ασωπός πιο καθαρός. Έστρωσαν και λίγο χαλικάκι στο δρόμο από τον οποίο θα πέρναγε το πούλμαν που μετέφερε τους βουλευτές...

Η ψηφοθηρία των κυβερνώντων και η επιχειρηματική ασυδοσία ορισμένων έχουν οδηγήσει σε αυτή την κατάστασηΗ ουσία του θέματος είναι ότι παρ' όλες τις υποσχέσεις των κυβερνητικών αρμοδίων, παρά την αποτυχία του κ. Σουφλιά και του ΥΠΕΧΩΔΕ να παραπλανήσει την Κομισιόν και τον κ. Δήμα, λέγοντας τον περασμένο Αύγουστο "Ο Ασωπός καθάρισε, δεν ανιχνεύεται πλέον εξασθενές χρώμιο είναι καθαρό το νερό", πάρα την προσπάθεια ορισμένων αθλίων να πείσουν ότι "πλέον ο Ασωπός είναι καθαρό ποτάμι, πάρτε τις οικογένειές σας για να κάνετε πικνίκ", δεν έχει ενταχθεί ούτε ένα ευρώ στο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης για το πρόγραμμα απορρύπανσης του Ασωπού, ενώ θα μπορούσαν να φτιαχτούν δίκτυο αποχέτευσης, βιολογικοί καθαρισμοί και δίκτυο ύδρευσης και να γίνουν παρεμβάσεις για την αποκατάσταση ρυπασμένων περιοχών με συνγχρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ και από το ταμείο συνοχής έως και 75%.

Συνεπώς ερωτάται ακόμα και σήμερα ο κ. Σουφλιάς ο οποίος κρύβεται και δε μιλάει για το θέμα ενώ είναι υπουργός παρότι το ξεχνάει, ερωτάται ο κ. Μπαλτάς που είναι αρμόδιος γενικός γραμματέας γιατί δυόμισι χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας του ΕΣΠΑ δεν έχουν εντάξει το πρόγραμμα απορρύπανσης του Ασωπού στο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης.Τα τοξικά απόβλητα Έχω απάντηση του επιτρόπου Δήμα σε ερώτησή μου πού πάνε και πώς εξουδετερώνονται τα επικίνδυνα τοξικά απόβλητα στην Ελλάδα.

Μου απαντάει ότι από τα στατιστικά στοιχεία που μας στέλνουν οι ελληνικές αρχές αγνοείται ετησίως η τύχη 600.000 κυβικών μέτρων επικίνδυνων τοξικών αποβλήτων και έχουμε την αίσθηση ότι πολλά από αυτά τα επικίνδυνα τοξικά απόβλητα είτε αντιμετωπίζονται ως κοινά σκουπίδια, είτε πηγαίνουν κατευθείαν σε φυσικούς αποδέκτες και ένας κορυφαίος από αυτούς είναι ο Ασωπός. Αν σκεφτείτε ότι στην ευρύτερη περιοχή των Οινοφύτων παράγεται περίπου το 30% της βιομηχανικής παραγωγής της χώρας και αν δεχτούμε ότι απλώς εκεί κατ' αναλογία υπάρχουν τοξικά απόβλητα, τότε τουλάχιστον 200.000 τόνοι επικίνδυνα τοξικά απόβλητα πηγαίνουν κατευθείαν με μπούκες στο ποτάμι. Αυτό το κάνουν οι μικρομεσαίες μονάδες γιατί οι μεγάλες μονάδες έχουν παράνομες και ανεξέλεγκτες γεωτρήσεις από τις οποίες τραβάνε αρχικά νερό και στη συνέχεια τις χρησιμοποιούν ως οδούς για να ρίχνουν κατευθείαν στον υδροφόρο ορίζοντα και στα εδάφη τα δικά τους τοξικά απόβλητα.

Σαράντα χρόνια τώρα υπάρχει συνολικά στη διαχείριση του Ασωπού μία τριτοκοσμική κατάσταση, η οποία οφείλεται στην ψηφοθηρία των κυβερνώντων και στην επιχειρηματική ασυδοσία ορισμένων, οι οποίοι με την άδεια των κυβερνήσεων (και γαλάζιων και πράσινων) για να κονομήσουν κάτι παραπάνω σπέρνουν καρκίνο, θάνατο και περιβαλλοντική υποβάθμιση στην περιοχή. Περιμένω κάποιος από τους κυβερνητικούς αρμοδίους θα βγει από το λαγούμι και να απαντήσει σε όλα αυτά.

Παράλληλα, σε πρόσφατη ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Θανάση Παφίλη, η Κομισιόν απάντησε ότι εξετάζεται η επιστημονική εξέλιξη για την αναθεώρηση της οδηγίας για το πόσιμο νερό και για το εάν θα πρέπει να μπει όριο στο καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο. Επίσης γνωστοποιεί ότι έχει αρχίσει η διαδικασία εναντίον της Ελλάδας για παραπομπή στο ευρωπαϊκό δικαστήριο για την υπόθεση του Ασωπού.

Μη μαδάτε την Μαργαρίτα: O Παπαδημούλης δεν ξέχασε τον Ασωπό... (11 May 2009)

http://oikomargarita.blogspot.com/2009/05/o.html

Πολιτικό ήθος, αυτό το άγνωστο ..

Από Σ.Γ.

"Αποστρατείες" λόγω αναξιοκρατίας

Ελήφθη από Σ.Γ.

«Πάτησα πρώτος στην ελεύθερη Ρόδο»

Ο Β. Χαλικάκης έζησε την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:

Γιώργος Ζαχαριάδης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

«Μόλις η βρετανική τορπιλάκατος πλησίασε στην αποβάθρα του εμπορικού λιμανιού της Ρόδου και πριν δέσει κάβο, έδωσα ένα σάλτο και βρέθηκα στη στεριά. Δεν πρόλαβα να φιλήσω τα χώματα της ελεύθερης πατρίδας μου και βρέθηκα στα χέρια των συμπατριωτών μου, που παραληρούσαν από ενθουσιασμό και εθνική έξαρση». 

O κ. Βασίλης Χαλικάκης θυμάται εκείνες τις ημέρες πριν από 64 χρόνια σαν να ήταν σήμερα και με περηφάνια λέει πως «ήμουν ο πρώτος Έλληνας στρατιώτης που πάτησε το πόδι του στη Ρόδο μετά την παράδοση των Γερμανών στους συμμάχους και τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου». 

Ο 18χρονος τότε Βασίλης ήταν Ιερολοχίτης. Στις 8 Μαΐου 1945 βρισκόταν μαζί με συμπολεμιστές του στη Σύμη, όταν ο Γερμανός στρατηγός Ότο Βάγκενερ υπέγραψε το πρωτόκολλο παράδοσης της Δωδεκανήσου στους συμμάχους, παρουσία του Βρετανού ταξίαρχου Μόφατ και του διοικητή του Ιερού Λόχου συνταγματάρχη Χριστόδουλου Τσιγάντε. «Δυστυχώς, εγώ και ο συνάδελφός μου Γιώργος Ράλλης δεν είδαμε την τελετή γιατί ήμασταν τιμωρημένοι με φυλάκιση 20 ημερών επειδή τη Μεγάλη Παρασκευή, από τον ενθουσιασμό μας που βλέπαμε την περιφορά του Επιταφίου χωρίς την παρουσία των Ιταλών και των Γερμανών κατακτητών, πήραμε τα οπλοπολυβόλα μας και ρίχναμε στον αέρα». 

Δακρύζουν τα μάτια του κ. Χαλικάκη όταν θυμάται εκείνες τις ιστορικές στιγμές. «Μετά την παράδοση των Γερμανών στη Σύμη την επόμενη κιόλας μέρα, δηλαδή στις 9 Μαΐου 1945 οι Άγγλοι πήγαν με τα πλοία τους ως ελευθερωτές στη Ρόδο, ενώ μια ομάδα από 30 Ιερολοχίτες μάς είχαν για δυο μέρες σε μια τορπιλάκατο χωρίς να μας επιτρέψουν να πάμε και εμείς». Αποδείχθηκε εκ των υστέρων ότι οι Άγγλοι ήθελαν να δείξουν στον ντόπιο πληθυσμό ότι αυτοί είναι οι νικητές του πολέμου και οι νέοι κατακτητές της Δωδεκανήσου. Και αυτό φάνηκε από την πρώτη κιόλας ημέρα, αφού οι Άγγλοι έστησαν αμέσως τη δική τους διοίκηση και παρέμειναν στη Δωδεκάνησο ακόμη δύο χρόνια, μέχρι που έγινε η ενσωμάτωση στην Ελλάδα το 1947. 

«Τέλειωσε η σκλαβιά» 

Ο Ιερολοχίτης Χαλικάκης μαζί με άλλους 30 Έλληνες πολεμιστές έφτασε στη Ρόδο στις 11 Μαΐου. Στο εμπορικό λιμάνι τούς περίμεναν χιλιάδες κάτοικοι του νησιού που τους σήκωσαν όλους στα χέρια και τους μετέφεραν μέχρι το κέντρο της πόλης σε κλίμα απίστευτου πατριωτισμού και λύτρωσης. «Αφού πια όλοι είχαμε πιστέψει ότι πήρε τέλος η σκλαβιά εκατοντάδων χρόνων των νησιών μας», λέει ο κ. Χαλικάκης. 

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Η συνθηκολόγηση των Γερμανών, το παιχνίδι των Άγγλων και η αποθέωση των Ιερολοχιτών στο λιμάνι

[ΙΝFΟ ]

Εκδήλωση για τα 64 χρόνια από την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης και παράδοσης των γερμανικών δυνάμεων στους συμμάχους και τους Έλληνες Ιερολοχίτες στις 8 Μαΐου 1945, γίνεται σήμερα στη Σύμη.

Από την πρώτη στιγμή στον αγώνα εναντίον του κατακτητή 

ΟΤΑΝοι Γερμανοί κατέλαβαν τη Ρόδο, τα πράγματα στο νησί έγιναν πολύ δύσκολα. Η οικογένεια Χαλικάκη αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Χάλκη, αφού προηγουμένως ο μεγαλύτερος γιος- ο Κυριάκος- δραπέτευσε στην Τουρκία και στη συνέχεια πήγε στη Μέση Ανατολή και κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό «χωρίς να μπορέσω να μάθω ποτέ πώς τα κατάφερε και έφτασε μέχρι εκεί», λέει σήμερα ο κ. Χαλικάκης. 

Στη Χάλκη ο Βασίλης κάνει παρέα με τον λοχαγό Διογένη Φανουράκη που κατάγεται από το νησί και βρίσκεται εκεί με μυστική αποστολή για να μεταφέρει πληροφορίες στους Συμμάχους σχετικά με τις κινήσεις των Γερμανών στη Ρόδο και τα γύρω νησιά. Στις 30 Οκτωβρίου του 1944 οι Γερμανοί εντοπίζουν τον Φανουράκη και ο ηρωικός λοχαγός για να μην παραδοθεί στους κατακτητές, τοποθετηθεί μια χειροβομβίδα στα σκέλη του και βάζει τέλος στη ζωή του. 

«Το γεγονός αυτό μάς συγκλόνισε και αποφασίσαμε να δραπετεύσουμε από τη Χάλκη και να πάμε στη Σύμη, που την κατείχαν οι Άγγλοι», θυμάται ο κ. Χαλικάκης, ο οποίος μαζί με τους φίλους του Κώστα Ζαμπετούλα, Κώστα Τσίμπικα και Γιώργο Λιναρδή παίρνουν μια βάρκα και με δύο κουπιά ξεκινούν το ταξίδι «προς την Ελευθερία». Ο καιρός όμως, ήταν άσχημος και δεν μπορούσαν να φτάσουν στη Σύμη. Το δυνατό κύμα τους παρέσυρε προς την Τήλο και αργότερα κοντά στα τουρκικά παράλια. «Τραβούσαμε κουπί για 20 ώρες, όταν στον δρόμο μας βρέθηκε ένα μικρό ελληνικό ποστάλι με το όνομα “Καλαμάρα”, που μας περισυνέλεξε και μας μετέφερε στη Σάμο. Στη συνέχεια παρέλαβε 100 Ιταλούς και Γερμανούς αιχμαλώτους και με τη συνοδεία ιερολοχιτών φτάσαμε στη Χίο που ήταν ελεύθερη», λέει ο κ. Χαλικάκης που δεν μπορεί να ξεχάσει τη σκηνή όπου «βγαίνοντας από το πλοίο το συγκεντρωμένο πλήθος νόμιζε ότι ήμασταν κι εμείς αιχμάλωτοι και μας... γιουχάιζε!». 

Ο κ. Χαλικάκης μαζί με τους άλλους τρεις Δωδεκανήσιους παρουσιάστηκαν στους Έλληνες αξιωματικούς και με μεγάλη δυσκολία- λόγω του νεαρού της ηλικίας τους- έγιναν δεκτοί στον Ιερό Λόχο. Ακολούθησε εκπαίδευση και στη συνέχεια μετάβαση στην Αίγυπτο. «Ήμουν στα αντιαρματικά με διοικητή τον υπολοχαγό Γιώργο Ραγκούση από την Πάρο, μετέπειτα πεθερό του τραγουδιστή Γιώργου Νταλάρα», τονίζει ο 82χρονος σήμερα πρώην Ιερολοχίτης, που μαζί με την υπόλοιπη μονάδα του κατευθύνθηκε προς τη Σύμη από όπου ξεκινούσαν όλες οι καταδρομικές επιχειρήσεις των Ιερολοχιτών και των συμμαχικών δυνάμεων εναντίον των Γερμανών στα νησιά του Αιγαίου. «Εκεί βρήκα και τον άλλο αδελφό μου, τον Γιώργο, που με το καΐκι του το “Άγιος Γεώργιος” έκανε διάφορες αποστολές στα νησιά για λογαριασμό των Συμμάχων και αργότερα και τον αδελφό μου Κυριάκο που υπηρετούσε στο πολεμικό “Κρήτη” και περιπολούσε στη Δωδεκάνησο», θυμάται ο κ. Χαλικάκης. 

Επιστροφή στην πατρίδα 

Μετά την παράδοση των Γερμανών στους Συμμάχους και τη μετάβαση των Ιερολοχιτών από τη Σύμη στη Ρόδο στις 11 Μαΐου 1945, πήγε στο σπίτι του. «Όταν έφτασα στο σπίτι», θυμάται σήμερα με συγκίνηση ο κ. Χαλικάκης, «βρήκα τον πατέρα μου νεκρό. Είχε πεθάνει την προηγούμενη μέρα συνεπεία ενός τραύματος από βλήμα στο στήθος. 

Όταν ο πατέρας μου έμαθε ότι ήμουν Ιερολοχίτης στη Σύμη, ξεκίνησε μαζί με άλλα άτομα από τη Χάλκη για να έρθουν να με βρουν. Πήραν ένα καΐκι, αλλά όταν περνούσαν έξω από τη Μονόλιθο δέχτηκαν πυρά από γερμανικό φυλάκιο. Ο πατέρας έφυγε από τη ζωή μια μέρα πριν δει ελεύθερη την πατρίδα του...».

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4515606&ct=1

Ελλάδα ΗΠΑ συμμαχία ....