Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009

20091112 Φεύγει ο Ανατολάκης

Αυτή είναι υπεύθυνη στάση βουλευτή;



http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=77723&cid=7



Φεύγει ο Ανατολάκης



«Θα φύγω από τη Βουλή», φέρεται να είπε πριν από λίγο ο πρώην ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού και νυν βουλευτής του ΛΑΟΣ, Γιώργος Ανατολάκης. Ενώπιον των βουλευτών του κόμματος του Άδωνι Γεωργιάδη, Αθανασίου Πλεύρη και Ιωάννη Κοραντή, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής δεν έκρυψε την αγωνία του εν όψει της μεγάλης αναμέτρησης των δύο αιωνίων αντιπάλων.




«Αν χάσει ο Ολυμπιακός στο ντέρμπι, εγώ θα εξαφανιστώ από τη Βουλή τουλάχιστον για 20 μέρες», δήλωσε ο Γιώργος Ανατολάκης, δείχνοντας με το κεφάλι του τον «άρρωστο» παναθηναϊκό Άδωνι Γεωργιάδη, και υπονοώντας έτσι την καζούρα που τον περιμένει αν δεν πάνε καλά τα πράγματα για την πειραϊκή ομάδα.




«Αν όμως πάνε όλα κατ’ ευχήν, τότε το ίδιο βράδυ θα πάω έξω από το σπίτι ενός φίλου μου “Bάζελου” και δεν ξέρω κι εγώ πόσα βεγγαλικά θα ρίξω στον ουρανό», είπε ακόμη ο Γιώργος Ανατολάκης.









November 9, 1989


Θρησκευτικά σύμβολα

Απαντάμε ας ρίξουν μια ματιά στην ιστορία της Ελλάδος και μετά ας

αποφασίσουν.

Και για να βοηθήσω κάποιους ανιστόρητους τα έκανα λίγο περιληπτικά.



1. http://makedonia.blog.com

2. http://byzantio.blog.com

3. http://pontos-gr.blog.com

4. http://genoktonia.blog.com



Ας επισκεφθούν αυτούς τους ιστότοπους να μορφωθούν λίγο.



Σχόλια
Τον καιρό μου στους διαδρόμους και στις αίθουσες διδασκαλίας υπήρχαν και οι εθνικοί ήρωες του 1821 και παλαιότερα. Πολύ διεθνισμός που ονομάζεται πολυπολιτισμός μας προκύπτει, μήπως ατυχός κατέρρευσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός (ΚΚ);
ΣΓΣ



20081208 Φωτεινής Τσαλίκογλου

O θάνατος του νεαρού ήταν μια απλή αφορμή. Η σφαίρα πυροδότησε την εδώ και 
καιρό συσσωρευμένη απελπισία. Άναψε το φιτίλι της έκρηξης. Πίσω από την έκρηξη 
κρύβεται η εδώ και καιρό συμπυκνωμένη συσσώρευση της απελπισίας. Της 

απελπισίας που τόσο έντεχνα επιδείνωσαν όλα τα Βατοπέδια των ημερών μας. Που 
δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να λεηλατήσουν την όποια έννοια νομιμότητας. Η 
λεηλασία λοιπόν είχε ήδη προηγηθεί. Είναι η λεηλασία της νομιμότητας και της 

εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Πολλοί νέοι σήμερα ζουν με το ανυπόφορο βίωμα ότι 
δεν υπάρχει μέλλον. Ότι το μέλλον είναι ένα χτισμένο παράθυρο. Κάπου εκεί κοντά 
παραμονεύει και η τυφλή βία. Οι πολίτες ταμπουρωμένοι, οχυρωμένοι μέσα στο σπίτι 

τους παρακολουθούν κατά μόνας στην οθόνη της τηλεόρασης τον πόλεμο που 
εκτυλίσσεται έξω από τις πόρτες τους. Το Διαδίκτυο σπάει αυτήν την απομόνωση. 
Εμφανίζονται κατά συρροήν οι κάθε λογής τοποθετήσεις και μια ισορροπία τρόμου 

βγαίνει μέσα από αυτές. 
Μια σύγκρουση δύο θεμελιωδών αγαθών. Από τη μια το δικαίωμα να εκφράσει κανείς, 
ακόμη και με έναν απελπισμένο τρόπο, την απελπισία του. Γιατί εξ ορισμού η 
απελπισία δεν υποτάσσεται σε κανόνες. Και από την άλλη το δικαίωμα να νιώθει ο 

κάτοικος της Αθήνας ασφαλής στη δουλειά και το σπίτι του. Ποτέ άλλοτε η σύγκρουση 
ανάμεσα σε αυτά τα δύο δεν εμφανιζόταν με τέτοια ανελέητη καταστροφική ένταση. 
Όχι η βία, η απελπισία μοιάζει να είναι η μαμή της ιστορίας μας. 

Η Φωτεινή Τσαλίκογλου είναι καθηγήτρια στο Τμήμα Ψυχολογίας του Παντείου 
Πανεπιστημίου. 
[ ΓΝΩΜΗ ] Πυροδότηση απελπισίας 
Της Φωτεινής Τσαλίκογλου 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 8 Δεκεμβρίου 2008 


20091113 Η μπούρκα του Σαρκοζί



Η μπούρκα του ΣαρκοζίBookmark and Share
13/11/2009





του Κώστα Ράπτη

Δεν είμαστε εμείς ρατσιστές: αυτοί είναι μαύροι. "Εμείς" διακρινόμαστε από την ανεκτικότητά μας στη διαφορά – εκτός και αν η διαφορά πράγματι βγάζει μάτι. "Αυτοί" είναι καθυστερημένοι: καταπιέζουν τις γυναίκες, τις καλύπτουν με φρικώδεις μπούρκες. "Εμείς" υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των γυναικών – για την ακρίβεια τα επιβάλλουμε και σε όσες δεν είναι ώριμες να τα αντιληφθούν. "Αυτοί" θα πρέπει να το πάρουν απόφαση ότι, αν δεν αλλάξουν, "δεν έχουν θέση ανάμεσά μας" – ποια άλλη αντιμετώπιση αξίζει άραγε στους μη ανεκτικούς;



Αναδεύοντας και πάλι τα θολά νερά των "πολιτισμικών πολέμων", στα οποία πήρε το βάφτισμα του εθνικού ηγέτη, ο Νικολά Σαρκοζί παρενέβη στον διάλογο για την γαλλική ταυτότητα, που ο ίδιος εμπνεύσθηκε, προκειμένου να θίξει ένα επείγον θέμα: αυτό της ισλαμικής μαντίλας. (Επείγον προφανώς με την έννοια ότι πλησιάζουν οι περιφερειακές εκλογές του 2010…)



"Η Γαλλία δεν έχει καμία θέση για την μπούρκα, δεν έχει καμία θέση για την υποδούλωση της γυναίκας, με κανένα πρόσχημα, σε καμία περίπτωση και υπό καμία περίσταση. Η Γαλλία είναι μια χώρα της ανοχής και του σεβασμού, αλλά ζητά και αυτή με τη σειρά της να την σέβονται", ανέφερε ο κ. Σαρκοζί.



Αν δίνεις, φαίνεται, τη μάχη για ευγενή σκοπό, δεν πολυπειράζει να πολεμάς φαντάσματα: όμως τα περιστατικά που θα δικαιολογούσαν τέτοιον "συναγερμό" μετριούνται στα δάχτυλα σε όλη τη γαλλική επικράτεια. Και άλλωστε, η Γαλλία είναι ήδη νομοθετικά εξοπλισμένη. Ο νόμος περί ισλαμικής μαντίλας του 2004 στέκει ανυποχώρητος φραγμός στη γυναικεία καταπίεση: αποβάλλει τις "καταπιεσμένες" από τα δημόσια σχολεία και τις στέλνει στο "φυσικό τους χώρο" - το "καταπιεστικό" τους σπίτι…



Κάπως έτσι, η νεωτερική Δύση, έχοντας λύσει κατά φαντασίαν τις δικές της εκκρεμότητες με την πατριαρχία, μεταλλάσσει τις φεμινιστικές ευαισθησίες σε εργαλείο στιγματισμού και περιθωριοποίησης των "άλλων".


 


Ωστόσο, η τουρκο-βελγίδα κοινωνιολόγος Tülay Umay μας θυμίζει ότι η χρήση της ισλαμικής μαντίλας (τουλάχιστον στις Δυτικές χώρες σήμερα) είναι και αυτή μια χειρονομία παράδοξα νεωτερική: δεν προκύπτει αυτονόητα από κάποια παράδοση, αλλά επιλέγεται από συγκεκριμένες γυναίκες. Δεν προορίζεται να κρύψει το γυναικείο σώμα, αλλά, αντίθετα, να το καταστήσει τόσο ορατό, όσο η μύγα μες στο γάλα. Δεν επιβεβαιώνει την πατρική εξουσία, αλλά καταδεικνύει την αδυναμία της σε συνθήκες μετανάστευσης. Η μαντίλα δίνει λόγο κραυγαλέο σε γυναίκες που κανείς δεν νοιάστηκε τι έχουν να πούν.


 


Και όμως, ο Νικολά Σαρκοζί συνεχίζει απτόητος: 
"Δεν μπορεί να επιθυμεί κάποιος να επωφελείται δικαιωμάτων χωρίς να δεσμεύεται από καθήκοντα. Δεν μπορεί να επιθυμεί να επωφελείται από την κοινωνική ασφάλεια, χωρίς ποτέ να αναρωτηθεί τι πρέπει να κάνει για την πατρίδα του. Δεν μπορεί να θέλει να επωφεληθεί από το επίδομα ανεργίας, χωρίς να αισθάνεται ηθικά υποχρεωμένος να κάνει το πάν για να βρει δουλειά".


 


Μα, πότε προλάβαμε να φτάσουμε από τη μπούρκα στο επίδομα ανεργίας; Ηλίου φαεινότερον! Κοντά στα τόσα τους ελαττώματα, "αυτοί" έχουν συνήθως και ένα ακόμη πιο μεγάλο: είναι φτωχοί…
 


http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=70&smid=382&ArticleID=516&reftab=61&t=Η-μπούρκα-του-Σαρκοζί




--
ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΤΟ 2009.

Κάθε μέρα, κάθε ώρα υπάρχει κάτι νέο στα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ & ΕΠΙΚΑΙΡΑ [http://sotsot36.blogspot.com] + στο ΑΡΧΕΙΟ SOTSOT36 [http://arxeio-sotsot36.blogspot.com] + οπωσδήποτε το "η ζωή μέσα απ'τα μάτια του αρχιτέκτονα" [//bloggerkm2009.blogspot.com]