Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012
Κυριακή 18 Μαρτίου 2012
Aκέφαλη η πατριωτική πλειονότητα
Aκέφαλη η πατριωτικη πλειονότητα Tου χρηστου ΓιανναραAν από τις επερχόμενες εκλογές προκύψει πρωθυπουργός ο κ. Aντώνης Σαμαράς, θα είναι ο τέταρτος, σε συνεχή διαδοχή, κυβερνήτης της χώρας (μετά από τους K. Σημίτη, K. Kαραμανλή και Γ. A. Παπανδρέου) δίχως κοινωνική σταδιοδρομία άλλη έξω από την επαγγελματική πολιτική. Mπορεί κάποιοι από τους τέσσερις να εργάστηκαν για μικρό διάστημα σε διαφορετικές βιοποριστικές απασχολήσεις, αλλά δεν σταδιοδρόμησαν εκεί, οι ικανότητες και τα προσόντα τους δεν δοκιμάστηκαν στον....... κοινωνικό στίβο, δεν ήταν αυτός που τους ανέδειξε ικανούς για μπροστάρηδες στο πολιτικό πεδίο.Θα μου επιτραπεί να θυμίσω μερικούς καίριους αφορισμούς του Hans Magnus Enzensberger, από το βιβλίο του «Πολιτική και πολιτισμός» (Eκδόσεις Scripta): «O επαγγελματίας πολιτικός (σήμερα) είναι, κατά κανόνα, ένας άνθρωπος χωρίς κανένα επάγγελμα... Δεν θα ήταν κακεντρέχεια να ισχυριστεί κανείς ότι η πολιτική (στις μέρες μας) συνιστά την άρνηση κάθε σοβαρής επαγγελματικής απασχόλησης... Mε συνέπεια την πλήρη κοινωνική περιθωριοποίηση του πολιτικού... Oσο υψηλότερα ανέρχεται στην κομματική ιεραρχία, τόσο ριζικότερα κόβονται οι σχέσεις του με την κοινωνία... Δεν του επιτρέπεται να μείνει ούτε στιγμή μόνος, ενώ ταυτόχρονα αποκλείεται από κάθε φυσιολογική ανθρώπινη επικοινωνία...... Aπό αυτή την κοινωνική απομόνωση προκύπτει η απώλεια αίσθησης της πραγματικότητας που χαρακτηρίζει τους πολιτικούς – ανεξάρτητα από τις διανοητικές του ικανότητες ο πολιτικός είναι, κατά κανόνα, ο τελευταίος που κατανοεί τι συμβαίνει στην κοινωνία... Eίναι συνεχώς απομονωμένος αλλά ποτέ μόνος, σφαίρα ιδιωτικού βίου δεν υφίσταται... Γι’ αυτό και η παραμορφωμένη γλώσσα που μιλάνε οι πολιτικοί – απώλεια επαφής με την πραγματικότητα και απώλεια της γλώσσας είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος».Aυτά ο Enzensberger. Aλλά θυμάμαι και ένα ευγενικό τηλεφώνημα που είχα κάποτε δεχθεί από βουλευτή της N. Δ., ύστερα από επιφυλλίδα έντονα κριτική για τον τότε πρωθυπουργό, K. Kαραμανλή τον βραχύ: «Πώς είναι δυνατό, μου είπε ο βουλευτής, να περιμένατε δυναμισμό μεταρρυθμίσεων, καινοτομιών και τόλμη διακινδύνευσης από έναν άνθρωπο που δεν χρειάστηκε ποτέ στη ζωή του να παλέψει για τίποτα. Που κάθε πρωί ξυπνάει ξέροντας ότι έχει κερδίσει τον πρώτο λαχνό του λαχείου».Aυτό το τρομακτικό (στην κυριολεξία) δεδομένο ισχύει, με ασήμαντες παραλλαγές, και για τους τρεις προηγηθέντες πρωθυπουργούς, όπως και για τον τώρα προαλειφόμενο: Γεννήθηκαν, περίπου προορισμένοι να γίνουν πρωθυπουργοί. Kαι μάλιστα συγκεκριμένου τύπου ή υποδείγματος: «μπαλκονάτοι». Iσως ο K. Σημίτης να έδωσε αρχικά την εντύπωση ότι δεν τον ενδιαφέρει να εντυπωσιάζει από το μπαλκόνι και προτιμάει την επιτελική δουλειά με σοβαρούς και ικανούς συνεργάτες. Σύντομα όμως αποδείχτηκε αυτή η αρχική του εικόνα συμπτωματική. Tο πρότυπο που και αυτόν γοήτευε ήταν το παπανδρεϊκό – άρχισε και αυτός να σείει υψωμένη γροθίτσα τσιρίζοντας εκείνα τα δάνεια και πλαστά «συντρόφισσες», «σύντροφοι», ανυποψίαστος για το κωμικό της εικόνας.Tον τύπο του μπαλκονάτου αρχηγού ζήλωσε εξαρχής ολοφάνερα και ο A. Σαμαράς. Tου χαρίστηκαν όλα νωρίς: 38 χρονών υπουργός Oικονομικών και υπουργός Eξωτερικών, 42 χρονών αρχηγός της «Πολιτικής Aνοιξης» (υπέροχο όνομα για κόμμα) και γενναία η σύγκρουσή του με τον Kων. Mητσοτάκη, συμβολική φιγούρα του παλαιοκομματισμού και της εγωπάθειας. Oλα έδειχναν ότι κάτι καινούργιο μπορούσε να επενδυθεί στο πρόσωπο του Σαμαρά. Mα η διάψευση ήταν άμεση και παταγώδης: Στην πρώτη κιόλας ομιλία του, όταν σε φίνο μοντέρνο ντεκόρ εξάγγειλε την ίδρυση της «Aνοιξης», όλα έδειχναν ότι το καινούργιο, το ανυπότακτο στις φθαρμένες συμβάσεις, του ήταν απρόσιτο. Πρότυπό του το μπαλκονάτο στερεότυπο, χωρίς καν το ταλέντο να εντυπωσιάζει. Λόγος ξύλινος, τετριμμένος, θρίαμβος της κοινοτοπίας. Ως σήμερα ακόμα χειρονομεί πάνω στην όποια έδρα με κινήσεις σπασμωδικές, τάχα νευρώδεις και αποφασιστικές, μιλάει σε πρώτο ενικό θέλοντας να δείξει ηγέτης («διαπραγματεύτηκα», «δεν θα ανεχθώ») χωρίς να αντιλαμβάνεται πόσο θλιβερά εκτίθεται.Δεν έχει το ηγετικό χάρισμα να διαβλέψει το καινούργιο: Ποια γοητεία ακαταμάχητη θα ασκούσε ένα ριζικά διαφορετικό είδος πολιτικού λόγου. Γυμνού από κάθε στόμφο, παραιτημένου από την ένταση του δήθεν πάθους. Πολιτικός λόγος δημόσιος, με την απλότητα και προσήνεια του ιδιωτικού. Oπως κουβεντιάζουν οι άνθρωποι όταν τους ενδιαφέρει αυτό που έχουν να πουν και όχι οι εντυπώσεις που θα προκαλέσουν. Kυρίως, με την ταπεινότητα να ομολογούν και να αναλύουν τα σφάλματά τους, τις αποτυχίες τους. Eπιμένοντας σε στόχους που αξίζουν να τους παλέψει μια κοινωνία, με τόλμη, πείσμα και θυσίες.Mπορεί και ο A. Σαμαράς να γεννήθηκε προορισμένος για πρωθυπουργός, αλλά αποδείχθηκε παγιδευμένος έγκαιρα στο κυρίαρχο αρτηριοσκληρωτικό καλούπι του παλαιοκομματισμού. Δεν υπάρχουν ερείσματα για να ελπίσουμε κάτι καινούργιο από τον A. Σαμαρά. Ως υπουργός (Oικονομικών, Eξωτερικών, Πολιτισμού) ήταν τόσο κοινότοπος όσο οποιοσδήποτε μετριότατος ομόλογός του. Δεν τόλμησε ποτέ το διαφορετικό, το καινοτόμο, κάποιο δείγμα ανακαινιστικής διακινδύνευσης, δημιουργικής φαντασίας, ταλέντου στρατηγικών σχεδιασμών. Eζησε τα ολέθρια σφάλματα του προκατόχου του αρχηγού στη N. Δ. και όμως τα αναπαράγει από την πρώτη στιγμή, ωσάν θεληματικά να αυτοκτονεί: Oι ίδιοι χιλιοφθαρμένοι, ανίκανοι και φαύλοι στο κομματικό προσκήνιο, το πιο αποκρουστικό δείγμα παλαιοκομματισμού στη Γενική Γραμματεία, προκλητικής φτήνιας επιλογές υποψηφίων στις εκλογές Tοπικής Aυτοδιοίκησης, τα κομματικά γραφεία πάντοτε αρένα αλληλομαχαιρωμάτων και μικρονοϊκών αντιπαλοτήτων. Iδια θανατερή απουσία κοινωνικών στοχεύσεων, καίριων μεταρρυθμιστικών προτάσεων, τόλμης για ριζική ανάταξη της κομματικής λειτουργίας.Eστω αυτή την έσχατη ώρα, μόλις δυο μήνες πριν από τις κρίσιμες, όσο ποτέ άλλοτε, εκλογές, ας αφυπνιστούν κάποιοι ζωντανοί στο πεθαμένο κομματικό απολειφάδι της πατριωτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού. Eνα Διευθυντήριο σωσμένων από τη λοβοτομή της κομματικής μικρόνοιας να θέσει «υπό επιτροπείαν» τη δέσμια στα τετριμμένα ηγεσία. Nα σώσει την οικονομία, την πολιτική και το κράτος αφυπνίζοντας τους Eλληνες στη δημιουργική τους ετερότητα. Oχι με ρητορικές κενολογίες, αλλά με έμπρακτους τρόπους ελληνικής μετοχής στην πάλη των ευρωπαϊκών κοινωνιών να βγούν από το αδιέξοδο της ιστορικο-υλιστικής μονοτροπίας. Αναρτήθηκε από kafeneio στις 3/18/2012 07:47:00 μμ Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Μοιραστείτε το στο TwitterΜοιραστείτε το στο Facebook
ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΛΑΜΟΓΙΑ!!!
ΑΥΤΟ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝΕ ΤΑ ΚΟΡΟΙΔΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝΕ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΤΗΝΕΤΕ ΑΓΩΝΑΣ!!! ...
|
O φιλος Robin Williams !
«Στην Αγγλία για παράδειγμα, δεν πήγα πουθενά. Τι να δω; Το παλάτι του Μπάκιγχαμ; Δεν με νοιάζει. Όπως κι αν πάω στην Γερμανία, δεν θα πάω να δω το Τείχος του Βερολίνου.
Ωστόσο, τη Δήλο, τον Παρθενώνα και τις Μυκήνες δεν μπορείς να τις αγνοήσεις.
«Τα οικονομικά δεδομένα αλλάζουν συνεχώς για όλους. Αυτό που δεν αλλάει είναι η κληρονομιά, η ταυτότητά σας. Ο Παρθενώνας δεν φεύγει από την Αθήνα. Είναι ακόμα εκεί για να θυμίζει ότι η πρόοδος και η ακμή μπορούν να επιστρέψουν», δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα
«Πρώτο Θέμα» ο διάσημος κωμικός Robin Williams, κάνοντας μας όλους πραγματικά υπερήφανους!
Christos Failadis
Press & Communication Counsellor
Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό: Δεν πουλάμε, χαρίζουμε... τρέξτε να προλάβετε οικόπεδα σε Σαλαμίνα, Αίγινα, Λέρο, Πόρο, Πέραμα και Βοτανικό!

Μετά την κυριακάτικη απροκάλυπτη επίδειξη της ακίνητης περιουσίας του ΠΝ στους μεγαλοπαράγοντες της χώρας, μνηστήρες της Πηνελόπης, (δημάρχους και βουλευτές της περιοχής) στον Άγιο Γεώργιο Σαλαμίνας, δημοσιεύουμε νωρίτερα από ότι είχαμε προγραμματίσει το σχέδιο που συνέταξε το ΓΕΝ για να "απαλλαχθεί από τα βάρη" των ιδιόκτητων εκτάσεων του, κατόπιν εντολών της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου ώστε να ευφρανθεί από την (αχρείαστη) θυσία της Ιφιγένειας και να έλθει ο ούριος άνεμος της οικονομίας, το κλιμάκιο της Τρόϊκα. Ελπίζουμε να βρεθεί ένας Οδυσσέας να αποκαταστήσει την τάξη στην Ιθάκη του ΠΝ. Τώρα φαίνεται απόλυτα ο ρόλος που δόθηκε στις γραφικές αυτές φιγούρες του θεάτρου σκιών.
Σε τελική ευθεία μπαίνει το σχέδιο ξεπουλήματος της χώρας και αποδιοργάνωσης των ΕΔ. Η απαξίωση των στελεχών έχει τελειώσει επιτυχημένα. Πάμε για άλλα. Η αρχή δεν θα μπορούσε να γίνει από πουθενά αλλού, παρά από το πράσινο ΠΝ. Ο λόγος της βιασύνης είναι το ρεπόρτο που πρέπει να δωθεί στους τροϊκανούς που μας επισκέπτονται. Για όσους δεν θυμούνται η εθνική μας κυριαρχία έχει αρθεί με ευθύνη της κυβέρνησης και την ανοχή του λαού (που σημαίνει ότι δεν φταίνε μόνο αυτοί). Φταίει και όποιος λέει αυτή την καταραμένη φράση του νεοέλληνα που μας έφτασε μέχρι εδώ, "εε και τί να κάνουμε?".
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, επίκεινται σε πρώτη φάση επαίσχυντες παραχωρήσεις περιουσίας του ΠΝ, σύμφωνα με την πρόταση προς το υπουργείο οικονομικών, σε Δημόσιο και Δήμους άνευ αντιτίμου με δικαιολογία την οικονομική κρίση και το κόστος κατοχής και συντήρησης:
1. Σταδιακή παραχώρηση, εντός 4 επομένων ετών, υπολοίπου χώρου Βοτανικού, για την ανέγερση γηπέδου ΠΑΕ Παναθηναϊκός και περίβολου Μουσουλμανικού Τεμένους.
2. Συγχώνευση ΠΟΝ με το ΕΚΕΜΣ και αποδέσμευση χώρου μετά οικήματος στην περιοχή Ασυρμάτου.
3. Συγχώνευση υπηρεσιών Βοτανικού με όμοιες ΣΞ και ΠΑ.
4. Παραχώρηση οικοπεδικών τμημάτων ΚΕ ΠΟΡΟΣ μετά από μελέτη.
5. Παραχώρηση σχεδόν συνόλου ΚΕ ΠΟΡΟΣ (πλην 2 ιστορικών κτιρίων) εντός των επομένων 4 ετών, με την δημιουργία επαγγελματικού ναυτικού και παράλληλη κατάργησης της θητείας. (ως άνωθεν)
6. Κατάργηση Ναυτικών Διοικήσεων και Παραχώρηση ακινήτων και οικοπεδικών τμημάτων στους οικείους Δήμους και το Δημόσιο.
7. Κατάργηση ΓΕΤΕΝ και συγχώνευση με όμοιες μονάδες ΣΞ και ΠΑ στη συμπρωτεύουσα.
8. Παραχώρηση οικοπεδικών τμημάτων Ναυτικού Οχυρού Σκαραμαγκά προς την περιοχή Περάματος στο Δήμο Περάματος.
9. Παραχώρηση ανατολικής πλευράς Ναυτικού Οχυρού Περάματος στο Δήμο Περάματος με σκοπό την αναβάθμιση οδικού δικτύου περιοχής.
10. Παραχώρηση συνόλου Ναυτικού Οχυρού Αίγινας στο Δήμο Αίγινας και το Δημόσιο.
11. Παραχώρηση παλαιού οικισμού Λακκί Λέρου στο Δημόσιο και στο Δήμο Λέρου.
12. Παραχώρηση Νησίδας Αγίου Γεωργίου Σαλαμίνας στο Δημόσιο υπέρ ζεύξης Περάματος – Σαλαμίνας.
13. Παραχώρηση Τριήρους σε θεματικό Πάρκο στις ΗΠΑ λόγω μεγάλου κόστους συντήρησης.
ΑΠΛΑ ΛΙΓΗ ΝΤΡΟΠΗ. ΑΝ ΒΡΕΙΤΕ ΤΣΙΠΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ.
Με όλα όσα χαρίζετε θα μπορούσατε να στεγάσετε και να θρέψετε τον κόσμο του ΠΝ για 1000 χρόνια. Πολυκατοικίες δεν μπορούμε να φτιάξουμε στον Αι Γιώργη και το Πέραμα εμείς? πρέπει να τα φάνε και αυτά οι εθνικοί εργολάβοι γιατί δεν χορταίνουν με τίποτα. Δεν υπάρχει παρά μόνο η υποτέλεια ως κίνητρο για αυτές τις πράξεις. Συνάδελφοι ξεσηκωθείτε. Μας παίρνουν τα ασημικά που είχαμε για τα γεράματα. Η ξεφτίλα στα νιάτα αντέχεται. Στα "τιμημένα" γηρατειά δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Ότι έγινε έγινε.
Η τυφλή υπακοή στο αφεντικό που σου δίνει ένα ξεροκόμματο κλεμμένο για να καλύψεις την ματαιοδοξία σου για ένα σπίτι στα προάστια της Αθήνας ή σε ένα νησί (ξέρετε εσείς για ποιους τα λέμε), δεν αποτελεί ιδανικό για τον πολύ κόσμο αλλά μόνο για τα κομματόσκυλα.
Ανακαλέστε τώρα το ξεπούλημα. Δεν βοηθάει την Ελλάδα σε τίποτα. Μόνο τους μεγάλους θα βοηθήσει που θα θησαυρίσουν και πάλι από τα φιλέτα που προσφέρετε. Μια σοβαρή εκμετάλλευση θα ήταν προς όφελος του προσωπικού και του ΠΝ γενικά, αλλά κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να συγκινεί τις ηγεσίες. Όλα για την καρέκλα και εκπλήρωση μάταιων ονείρων μεσήλικων τυχοδιωκτών.
Άρχισε από πιο παλιά αυτό το παραμύθι των παραχωρήσεων με τον Ορέστη που με τον βαψομαλλιά Αντώνη ξέκαναν κάτι καλά φιλέτα καταργώντας τις συνορεύουσες ζώνες και αποχαρακτηρίζωντας ναυτικά οχυρά γύρω από της μονάδες του ΠΝ, πάντα υπό την εποπτεία της κυρίας Σοφίας χάρη των μεγάλων της ψωροκώσταινας με συγκεκριμένο χρώμα και όχι τυχαίο. Έτσι τώρα μπαινοβγαίνουν οι κατσαπλιάδες στη ΣΔΑΜ και δεν παίρνει χαμπάρι κανείς.
Για όνομα του θεού, σταματήστε πριν είναι πολύ αργά ή τουλάχιστον πράξτε για το συμφέρον του ΠΝ και όχι των εργολάβων και κομματαρχών του ΠΑΣΟΚ.
Όσο για την τριήρη, ΑΙΣΧΟΣ. Αυτή σας πείραξε? Το "ηρωικό" ΒΕΛΟΣ σύμβολο του ΑΓΩΝΑ γιατί δεν το δίνουμε για παλιοσίδερα? Ποιό σκάφος αξίζει περισσότερο?
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

