Μια προφητεία από το 1987. - ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ 1987! Πετρέλαιο

ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ... ?

Αξίζει να διαβαστεί. Αυτά που θα διαβάσετε αρκούν ως εφαλτήριο για να στηριχθεί

κατηγορητήριο επί εσχάτη προδοσία για όλες τις κυβερνήσεις τουλάχιστον από το

1974 και μετά!

Μια προφητεία από το 1987.

''Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του'60, δηλαδή λίγα χρόνια πριν το 1970, οι Αμερικάνοι ολοκλήρωσαν τις έρευνες που έκαναν στην περιοχή μας για τα κοιτάσματα πετρελαίου και επεσήμαναν με τους δορυφόρους τους κοιτάσματα στο Βόρειο Αιγαίο. Ακολούθησε η χαρτογράφηση αυτών των κοιτασμάτων με βάση τα στοιχεία που συνέλεξαν οι δορυφόροι και στη συνέχεια είχαμε, από την πλευρά των Αμερικανών  πάντοτε, την επεξεργασία των σχετικών στοιχείων.
Φαίνεται ότι οι Αμερικάνοι έβγαλαν τα εξής περίπου συμπεράσματα: Ότι υπάρχουν καταρχάς κοιτάσματα πετρελαίου, πιθανώς πλούσια, και σύμφωνα με τη Συνθήκη της Γενεύης του 1958, που αναφέρεται  στα θέματα της υφαλοκρηπίδας, αλλά και σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάννης, που ρυθμίζει τα Ελληνοτουρκικά σύνορα, αυτά τα κοιτάσματα είναι Ελληνικά.

Οι εκτιμήσεις που έγιναν θα πρέπει να ήσαν οι εξής: Με την άντληση των πετρελαίων αυτών από τους ίδιους τους Έλληνες θα προέκυπτε μια ισχυροποίηση της Ελλάδας, ισχυροποίηση οικονομική, πολιτική και στρατιωτική.
Δεύτερο στοιχείο είναι ότι αυτή η πρώτη εκτίμηση θα μπορούσε να οδηγήσει αργότερα σε μείωση ή και εξάλειψη της επιρροής των Αμερικάνων στη χώρα μας και επομένως θα προέκυπτε μακροπρόθεσμα ζημιά για τα πολιτικο-στρατιωτικά αλλά και οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ.[.....]
Όλες οι ενέργειες των Τούρκων από τότε έχουν ως αίτιο τους πιο πάνω λόγους. Επομένως από δω και πέρα πρέπει να περιμένουμε ότι θα εξακολουθήσει η ίδια κατάσταση και δεν πρέπει κανείς ΄Ελληνας να αυταπατάται ότι μπορεί να υπάρξουν καλές προθέσεις, διάλογος με αποτέλεσμα και όλα τα σχετικά.
Σήμερα, εμείς μπορούμε, εαν κρίνουμε κατάλληλο το χρόνο, να προχωρήσουμε σε έρευνες και εκμετάλλευση των πετρελαίων χωρίς καμία δέσμευση. Με το νομοσχέδιο αυτό η κυβέρνηση αποκτά τον έλεγχο των αποφάσεων του κονσόρτσιουμ και ρυθμίζει τις εξελίξεις σύμφωνα με τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού και διασφαλίζοντας τα γενικότερα συμφέροντά της.[......]
Χρειάζεται επαγρύπνηση απ όλους, ισχυρές 'Ενοπλες Δυνάμεις, διπλωματική επίθεση, διεθνή ερείσματα, ισχυρή οικονομία, ομοψυχία, δραστηριοποίηση όλων των εθνικών δυνάμεων, αποφασιστικότητα και ετοιμότητα για όλα τα ενδεχόμενα και λεπτοί χειρισμοί.[......]
Υπάρχει περίπτωση να υπάρξει σύγκρουση Ελλάδος- Τουρκίας;; Αυτό συμφέρει την Ελλάδα;; Συμφέρει την Τουρκία;;;; Συμφέρει το ΝΑΤΟ;;;; Συμφέρει τους Αμερικάνους;; Να το δούμε.[..........]
Πότε θα γίνει αυτό;; Όταν η χώρα η δική μας θα βρεθεί σε κάποιο είδος διάλυσης, σε ακυβερνησία, σε οικονομική ή άλλη κρίση, σε παράλυση θα έλεγα, όπως έγινε δηλαδή στην περίπτωση του Αττίλα, τότε θα γίνει αυτή η επίθεση.....Τότε μόνο. 'Οταν η δική μας χώρα βρεθεί σε κατάσταση παράλυσης θα μπορέσουν  αυτοί να επέμβουν, σε λίγες μέρες να πετύχουν αυτά που έχουν σχεδιάσει με τα γνωστά διχοτομικά σενάρια του Αιγαίου. Και τότε, βέβαια, θα το έχουν επιτύχει αυτό χωρίς πόλεμο. Και για να το πετύχουν αυτό, θα πρέπει να έχουν προωθήσει εδώ στην κυβέρνηση, σε κρίσιμες κυβερνητικές θέσεις, δικούς τους ανθρώπους και να φθάσουν βέβαια τη χώρα στην κατάσταση που ανέφερα...''

Γιάννης Κουτσογιάννης, βουλευτής ΠΑΣΟΚ , 1981-1989
Αποσπάσματα από ομιλία του στη Βουλή  στις 6 Απριλίου 1987


Σημείωση:Η φωτογραφία απεικονίζει ανεπίσημο τουρκικό χάρτη του Αιγαίου, στον οποίο διακρίνεται η γραμμή διχοτόμησής του από βορά προς νότο, με βάση τον 25ο Μεσημβρινό, όπου η Τουρκία οριοθετεί αυθαίρετα την υφαλοκρηπίδα - ΑΟΖ και αντίστοιχα το FIR, εγκλωβίζοντας τα ελληνικά νησιά του Ανατ. Αιγαίου. Διακρίνεται, επίσης, το όριο των ελληνικών χωρικών υδάτων 6 ν. μιλίων, όπως και τα ελληνικά νησιά, που, κατά την Τουρκία, είναι «γκρίζες ζώνες»

http://hkremala.blogspot.gr/2012/01/1987.html 

 

=======================================================

Εδώ ολόκληρη η ομιλία. 

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ 1987! Πετρέλαιο - Ελληνοτουρκικά - Αιγαίο

Πέρασαν 24 χρόνια από τότε!

Στα πρακτικά της Βουλής αποδεικνύεται η γνώση της ύπαρξης πετρελαίου στην Ελλάδα

Στα πρακτικά της Βουλής αποδεικνύεται η γνώση της ύπαρξης πετρελαίου στην Ελλάδα.

Tο γιατί είναι εδώ το ΔΝΤ, το ποιος το έφερε, και το γιατί το έφερε, κάποιοι από εμάς το γνωρίζουμε, ωστόσο καλό είναι να το μάθουν και όσοι δεν το γνωρίζουν. Στα πρακτικά της βουλής, που ακολουθούν και που αφορούν τη συνεδρίαση που έλαβε μέρος στις 6 Απριλίου 1987, είναι δυνατόν να διαβάσει κανείς το πόσο καλά γνώριζαν οι Ελληνικές κυβερνήσεις την ύπαρξη του Αιγαιακού Ελληνικού πετρελαίου, αλλά και τι φοβήθηκαν και δεν προχώρησαν στην άντλησή του.

Μπορεί η συνεδρίαση να έγινε. το 1987, αλλά είναι σαν να έγινε -κυριολεκτικά- χθες.Όποιος το διαβάσει θα το πάρει στη κυριολεξία για προφητεία. Και όμως, ήταν η γνώση που μέχρι σήμερα επιμελώς έκρυβε το Ελληνικό πολιτικό κατεστημένο από τους πολίτες της χώρας. Μάλιστα, εγκληματικά φερόμενο, το ίδιο κατεστημένο, σήμερα πριμοδοτεί την άλωση της χώρας και την παράδοση κάθε εθνικού και δημόσιου πλούτου στα χέρια τρίτων.

 ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Δ' ΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ)
ΣΥΝΟΔΟΣ Β'
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΓΙΑΝΝΗ Ν. ΑΛΕΥΡΑ
ΤΟΜΟΣ ΕΚΤΟΣ
Συνεδριάσεις 4Β' - ΡΣΤ'
17 Μαρτίου 1987 - 27 Απριλίου 1987
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΑ' . . 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1987 , Σελίδα, 5159
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Γιάννης Ν. Αλευράς)..

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, χωρίς να θέλω να δημιουργήσω προβλήματα στην όλη διαδικασία, θέλω να γραφεί στα πρακτικά, να διατυπώσω κι εγώ τη διαμαρτυρία μου, διότι ξέρω ότι 4-5 συνάδελφοι που είναι στην Αίθουσα, πιθανώς δεν θα με ακούσουν, λόγω της κόπωσης.

Διαμαρτύρομαι, λοιπόν, κι εγώ και ξεκινώ την ομιλία μου τονίζοντας, ότι αυτή δεν θα είναι κάποια ομιλία με συνέχεια, με συγκεκριμένη δομή. Θα αναφερθώ σε 3-4 σημαντικά κατά την άποψη μου ζητήματα, που εν τούτοις και αυτά είναι πτυχές του όλου ζητήματος, το οποίο συζητούμε

σήμερα.

Στην αρχή θέλω να αναφερθώ για λίγο στο ιστορικό του θέματος.

Έχει γραφτεί στον ξένο Τύπο, αλλά και στον ελληνικό, ότι γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '60, δηλαδή 2-3-5 χρόνια πριν από το 70, οι Αμερικανοί ολοκλήρωσαν τις έρευνες που έκαναν στην περιοχή μας για τα κοιτάσματα πετρελαίου και επεσήμαναν με τους δορυφόρους τους κοιτάσματα στο Βόρειο Αιγαίο. Ακολούθησε, η χαρτογράφηση αυτών των κοιτασμάτων με βάση τα στοιχεία που συνέλεξαν οι δορυφόροι και στην συνέχεια είχαμε από την πλευρά των Αμερικανών πάντοτε, την επεξεργασία των σχετικών στοιχείων.

Φαίνεται ότι οι Αμερικανοί έβγαλαν τα εξής περίπου συμπεράσματα: Ότι υπάρχουν κατ' αρχήν κοιτάσματα πετρελαίου, πιθανώς πλούσια, και σύμφωνα με τη συνθήκη της Γενεύης του 1958, που αναφέρεται στα θέματα της υφαλοκρηπίδας, αλλά και σύμφωνα με τη συνθήκη της Λωζάνης που ρυθμίζει τα ελληνοτουρκικά σύνορα, αυτά τα κοιτάσματα, είναι ελληνικά.

Οι εκτιμήσεις που έγιναν θα πρέπει να ήσαν οι εξής: Με την άντληση των πετρελαίων αυτών από τους ίδιους τους Έλληνες θα προέκυπτε μία ισχυροποίηση της Ελλάδος, ισχυροποίηση οικονομική, πολιτική και στρατιωτική.

Δεύτερο στοιχείο είναι, ότι αυτή η πρώτη εκτίμηση θα μπορούσε να οδηγήσει αργότερα σε μείωση ή και εξάλειψη της επιρροής των Αμερικανών στη Χώρα μας και επομένως θα προέκυπτε μακροπρόθεσμα μία ζημία στα πολιτικοστρατιωτικά, αλλά και οικονομικά συμφέροντα των Η.Π.Α.

Ακολούθησε η χάραξη της πολιτικής, από την πλευρά των Αμερικανών, στο συγκεκριμένο κρίσιμο χώρο του Αιγαίου με βάση αυτά τα δεδομένα.

Έχει δημοσιευτεί στον ξένο Τύπο, έχει γραφτεί και έχει συζητηθεί και εδώ στην Ελλάδα, ότι κατά πάσα πιθανότητα, κατά πάσα βεβαιότητα θα έλεγα, οι Αμερικανοί έδωσαν αυτούς τους χάρτες στους Τούρκους, οι οποίοι στη συνέχεια τους δημοσίευσαν ως δικούς τους χάρτες. Είναι φυσικό να ξέρουμε όλοι, ότι οι Τούρκοι δεν είχαν δυνατότητες να βρουν τα πετρέλαια, ούτε φυσικά να φτιάξουν χάρτες, τους οποίους αργότερα δημοσίευσαν. Αυτή είναι εργασία των Αμερικανών. Υπέδειξαν στη συνέχεια στους Τούρκους να θέσουν τις αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις τους. Από τότε υποστηρίζουν σε κάθε περίπτωση τις διεκδικήσεις αυτές των Τούρκων. Αυτά είναι γνωστά.

Τέλος θα ήθελα να επισημάνω, ότι καθοδηγούν τους Τούρκους στην κλιμάκωση των πιέσεων και στις διάφορες σχετικές μεθοδεύσεις.

Το τελευταίο που μπορούμε να πούμε είναι, ότι οι Αμερικανοί εξοπλίζουν τους Τούρκους με ρυθμούς τους οποίους δεν μπορεί να παρακολουθήσει η Χώρα μας. Οι Αμερικανοί δηλαδή, με απλά λόγια, προτίμησαν αυτή τη συνταγή της ανάμιξης των Τούρκων στις ελληνικές υποθέσεις, επειδή αυτή είναι μία δοκιμασμένη μέθοδος από τους Άγγλους στην Κύπρο και μάλιστα με πολλή επιτυχία. Η άποψη μου είναι, ότι εδώ έχει εφαρμοστεί η κλασική μέθοδος του διαίρει και βασίλευε.

Οι Τούρκοι, όταν θα πήραν αυτά τα στοιχεία, είναι φυσικό να ανησύχησαν, γιατί γνωρίζουν ότι μια Ελλάδα ισχυρή όχι μόνο δεν μπορεί να είναι αντικείμενο εκβιασμών, προκλήσεων και ληστείας, αλλά σύμφωνα και με τους δικούς τους πάγιους φόβους μπορεί αυτό να σημάνει το τέλος των ονείρων τους για μια νέα οθωμανική αυτοκρατορία και για άλλα τέτοια κωμικά πράγματα.

Έχουμε επομένως εδώ να παρατηρήσουμε, ότι αμερικανικά και τουρκικά συμφέροντα συμπίπτουν και γι' αυτο ακριβώς υπάρχει ένα είδος κοινής πολιτικής και στενής συνεργασίας Αμερικανών και Τούρκων, αλλά φυσικά για διαφορετικούς λόγους. Όλες οι ενέργειες των Τούρκων από τότε έχουν ως αίτιο τους πιο πάνω λόγους και είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που αναφέραμε.

Επομένως, από δω και πέρα πρέπει να περιμένουμε ότι θα εξακολουθήσει η ίδια κατάσταση και δεν πρέπει κανείς Έλληνας να αυταπατάται, ότι μπορεί να υπάρξουν καλές προθέσεις, διάλογος με αποτελέσματα και όλα τα σχετικά.

Εκείνο που μπορούμε να περιμένουμε είναι, ότι χρειάζεται επαγρύπνηση απ' όλους, ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, διπλωματική επίθεση, διεθνή ερείσματα, ισχυρή οικονομία, ομοψυχία, δραστηριοποίηση όλων των εθνικών δυνάμεων, αποφασιστικότητα και ετοιμότητα για όλα τα ενδεχόμενα και λεπτοί χειρισμοί.

Αυτά αναφέρονται στο παλαιό ιστορικό του θέματος και νομίζω ότι ήταν χρήσιμο να αναφερθούν, για να μπορούμε να έχουμε τη γενική πορεία από παλαιότερα μέχρι σήμερα, γιατί έτσι ερμηνεύονται τα γεγονότα και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε σωστές εκτιμήσεις και να πάρουμε σωστές αποφάσεις.

Ένα άλλο σημαντικό θέμα, που πρέπει να αναφέρω, είναι το πρακτικό της Βέρνης. Θυμάστε ότι τον Αύγουστο του 1976 υπήρξε μια συμφωνία των Υπουργών Εξωτερικών Μπίτσιου και Τσαγλαγεντήλ που οδήγησε στην Έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου. Αργότερα στις 2. 11. 76 υπήρξε μια συνάντηση Τζούνη και Μπριγκέλ και απ' αυτή προέκυψε το πρακτικό της Βέρνης, που υπεγράφη στις 11 Νοεμβρίου. Το περιεχόμενο ήταν δέσμευση και από τις δύο πλευρές για αποφυγή προκλήσεων στο χώρο του Αιγαίου κατά τη διάρκεια του διαλόγου.

Έχω εδώ το κείμενο και θα το διαβάσω για τα πρακτικά. Αναφέρομαι στα άρθρα 6 και 7 του πρακτικού της Βέρνης:

«Αρθρο 6: Τα δύο μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση όπως απόσχουν πάσης πρωτοβουλίας ή πράξεως σχετικής προς την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, η οποία θα ηδύνατο να παρενοχλήσει τη διαπραγμάτευση.
Αρθρο 7 : Τα δύο μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση, όπως, καθ' όσον αφορά στις διμερείς των σχέσεις, απόσχουν πάσης πρωτοβουλίας ή πράξεως, η οποία θα έτεινε να μειώσει το κύρος του ετέρου».
Αν προσέξατε θα δείτε, ότι αυτά τα δύο άρθρα είναι διατυπωμένα τόσο ελεύθερα, ώστε να μπορεί να γίνει οποιαδήποτε ερμηνεία από την πλευρά της Τουρκίας. Και ξέρετε πόσο κακόπιστοι είναι οι Τούρκοι και πόσο εφαρμόζουν ή όχι τις διεθνείς συμβάσεις, στις οποίες έχουν δεσμευθεί.
Είμαστε τώρα βέβαιοι, ότι ο διάλογος αυτός με βάση τις γνωστές τουρκικές διεκδικήσεις δεν θα μπορούσε ποτέ να καταλήξει σε συμφωνία.
Απλα οι Τούρκοι επεδίωκαν και πέτυχαν, τον ατέρμονα διάλογο, με σκοπό την παρεμπόδιση ή διακοπή της εκμετάλλευσης των ελληνικών πετρελαίων από τους Έλληνες. Και αυτό οι Τούρκοι το επέτυχαν, έως ότου ετοιμαστούν, δηλαδή έως ότου αποκτήσουν την αναγκαία στρατιωτική υπεροχή, για να μας επιτεθούν και να μας αρπάξουν τουλάχιστον το μισό Αιγαίο, όπως αυτό υπάρχει στα σχέδια τους και επανειλημμένα έχει διακηρυχθεί από την πλευρά τους.
Τα λάθη της Κυβέρνησης Καραμανλή στην περίπτωση αυτή της υπογραφή

...

Κυβερνητικό πρόγραμμα... ό,τι πει η τρόικα

ΤΕΤΑΡΤΗ, 20 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012

12 ΣΧΟΛΙΑ

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Την καλύτερη αρχή, την πιο... δημιουργική και αισιόδοξη, θα κάνει η νέα συγκυβέρνηση Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, αν κρίνουμε από τα πρώτα μέτρα που θα κληθεί να εφαρμόσει. Στην πυρά λοιπόν οι πιο αδύναμοι από τους αδύναμους, αφού πλέον θα είναι έρμαια κατασχέσεων ακόμη και αυτοί που έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς την εφορία κάτω και από 300 ευρώ. Αυτό, μάλιστα. Είναι θανατηφόρο χτύπημα. Κατά των φτωχών, όχι κατά της φοροδιαφυγής.

Χθες λοιπόν το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι ακόμη και οφειλέτες πολύ μικρών ποσών, κάτω των 300 ευρώ, απειλούνται με κατασχέσεις μισθών, συντάξεων, ενοικίων και άλλων εισοδημάτων, ενώ εναντίον οφειλετών προστίμων του ΚΟΚ θα διατάσσονται έως και κατασχέσεις κινητών περιουσιακών στοιχείων.

Με αυτές τις «κατευθύνσεις» θα κάνει... πρεμιέρα η νέα κυβέρνηση, αφού σήμερα θα οριστικοποιηθεί η συμβιβαστική φόρμουλα ως προς τη σύνθεση και τις πιο δεσμευτικές από τις προγραμματικές λεπτομέρειες. Στόχος υποτίθεται πως είναι η επαναδιαπραγμάτευση κάποιων «επαχθών» όρων του «μνημονίου» με στόχο τη στοιχειώδη ανακούφιση του ελληνικού λαού από τα αφόρητα βάρη της λιτότητας.

Στην πραγματικότητα όμως μία προς μία οι πιθανότητες κάποιας αξιοσημείωτης επαναδιαπραγμάτευσης, η οποία αποτελεί τη σημαία των τριών εταίρων της υπό συγκρότηση κυβέρνησης, εξανεμίζονται και απομένει επί της ουσίας κυρίως η περιβόητη επιμήκυνση του χρόνου επίτευξης των «μνημονιακών» στόχων, όπως άλλωστε σημειώναμε και χθες.

Εντελώς... συμπτωματικά μάλιστα το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, στο οποίο φαινόταν χθες να καταλήγει η συμφωνία σχηματισμού κυβέρνησης, περιλάμβανε την επιμήκυνση περίπου ως... όριο της υποτιθέμενης «επαναδιαπραγμάτευσης». Μην έχουμε και τίποτε ντράβαλα με τα αφεντικά...

Μυστήριο παραμένει το αν θα προβληθεί ελληνικό αίτημα για αποκατάσταση του ελάχιστου μισθού και των ελάχιστων συντάξεων στο προηγούμενο επίπεδο ή μια κάποια επαναφορά της μετενέργειας των συμβάσεων, καθώς, στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας», αναμένεται να προβληθούν ζωηρότατες – έως κάθετες – αντιρρήσεις από τη Γερμανία και τους άλλους «σκληρούς» της ευρωζώνης, όπως άλλωστε προδιαγράφουν και οι δηλώσεις Ρεν και Γιούνκερ.

Την περίπτωση αποδοχής τέτοιων, επιπλέον, αιτημάτων θα πρέπει να την εντάξουμε στην επιθυμία τους να στηρίξουν πάση θυσία τη νέα ελληνική κυβέρνηση για όσο χρειαστεί, ώστε να μην επανεμφανιστεί στο προσκήνιο σύντομα ένα νέο σφοδρό κύμα λαϊκής δυσαρέσκειας, το οποίο θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την πολιτική «σταθερότητα». Ωστόσο τα πράγματα δεν είναι πολύ απλά:

● Από τη μια πλευρά η Μέρκελ – όπως τουλάχιστον καταγράφει η βρετανική εφημερίδα Guardian – μπορεί να είναι έτοιμη για υποχώρηση και αγορά ομολόγων των υπερχρεωμένων χωρών από τον μόνιμο ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης (ESM), με στόχο τη μείωση του κόστους δανεισμού της Ισπανίας και της Ιταλίας, ύστερα από την αφόρητη πίεση των αγορών στα ισπανικά ομόλογα και των G-20 στη Γερμανία.

● Από την άλλη όμως είναι πάρα πολλές οι ενδείξεις που συγκλίνουν στο ότι η Ελλάδα παραμένει μια «ειδική» περίπτωση με «ειδική» μεταχείριση. Και κανείς δεν φέρεται διατεθειμένος να της παραχωρήσει κάτι σημαντικό.

Στην πραγματικότητα, όπως σημειώναμε χθες, η Ελλάδα, παρότι εξακολουθεί να αποτελεί «συστημικό κίνδυνο» για το ευρώ, εξ αιτίας του ισπανικού πιστωτικού Αρμαγεδδώνα και του σκοτεινιασμένου ιταλικού ορίζοντα, έχει εξαιρετικά μειωμένο ειδικό βάρος και διαπραγματευτική ικανότητα.

Τα αυτονόητα από τον Κρούγκμαν

Είναι μάλιστα τόσο δραματική – και καταφανώς παραποιημένη – η εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό και τόσο σκληρό το «μνημονιακό» μέτωπο στο εσωτερικό, ώστε ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν να επιχειρεί τη στοιχειώδη υπεράσπιση της Ελλάδας με επιχειρήματα τα οποία, αν και αυτονόητα, δεν θα τα βρείτε όχι μόνο στις δηλώσεις των «εταίρων», αλλά ούτε καν στα κείμενα κάποιου από τους ένθερμους οπαδούς της «σωτηρίας» της χώρας – γερμανοτσολιάδες και μη. Γράφει λοιπόν ο Κρούγκμαν:

«Ναι, υπάρχουν μεγάλες αποτυχίες στην ελληνική οικονομία, την πολιτική και χωρίς αμφιβολία την κοινωνία. Αλλά οι αποτυχίες δεν είναι αυτές που προκάλεσαν την κρίση που ταλανίζει την Ελλάδα και απειλεί να διαχυθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Όχι, οι ρίζες αυτής της καταστροφής εντοπίζονται πιο βόρεια, στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη και στο Βερολίνο, όπου οι αξιωματούχοι δημιούργησαν ένα βαθιά – ίσως μοιραία – ελαττωματικό νομισματικό σύστημα, έπειτα περιέπλεξαν αυτά τα προβλήματα αντικαθιστώντας την ανάλυση με την ηθικολογία. Και η λύση στην κρίση, αν υπάρχει, θα πρέπει να έρθει από τους ίδιους».

Και συνεχίζει μιλώντας λίγο παρακάτω για τους μύθους που καλλιεργούν τα χυδαιότερα λαϊκιστικά έντυπα της Γερμανίας, με τους οποίους πάντοτε συμφωνούν οι εν Ελλάδι οπαδοί της «σωτηρίας» της χώρας – κουκουλοφόροι της τρόικας και μη:

«Από την άλλη, πολλά πράγματα που ακούμε για τους Έλληνες δεν είναι αλήθεια. Οι Έλληνες δεν είναι τεμπέληδες – αντίθετα, εργάζονται περισσότερες ώρες από οποιονδήποτε άλλον στην Ευρώπη και πολλές περισσότερες ώρες από τους Γερμανούς συγκεκριμένα.

Η Ελλάδα επίσης δεν διαθέτει ένα ανεξέλεγκτο κράτος πρόνοιας όπως υποστηρίζουν οι συντηρητικοί: το ποσοστό των κοινωνικών δαπανών ως προς το ΑΕΠ είναι σημαντικά χαμηλότερο στην Ελλάδα από ό,τι, για παράδειγμα, στη Σουηδία ή τη Γερμανία, δύο χώρες που τα έχουν καταφέρει καλά στην κρίση».

«Πώς λοιπόν η Ελλάδα βρέθηκε τόσο μπλεγμένη;» αναρωτιέται ρητορικά ο διάσημος οικονομολόγος και δίνει ο ίδιος μια απάντηση, η οποία, αν διατυπωθεί από Έλληνα, θα οδηγήσει στον χαρακτηρισμό του ως οπαδού της Βόρειας Κορέας, της Αλβανίας του Χότζα κ.λπ. Απαντά λοιπόν ο Κρούγκμαν στο δικό του ερώτημα:

«Εξαιτίας του ευρώ. Πριν από 15 χρόνια η Ελλάδα δεν ήταν κανένας παράδεισος, αλλά δεν βρισκόταν και σε κρίση. Η ανεργία ήταν υψηλή, αλλά όχι καταστροφική, και το κράτος λίγο ή πολύ κατάφερνε να βγαίνει στις αγορές, κερδίζοντας αρκετά από τις εξαγωγές, τον τουρισμό, τη ναυτιλία και άλλες πηγές εισοδήματος που πλήρωναν τις εισαγωγές της».

Υπήρχε λοιπόν ζωή και πριν από το ευρώ. Απλώς εμείς δεν το είχαμε καταλάβει. Παρ' όλα αυτά, όχι μόνο οι εταίροι, αλλά ούτε καν η ελληνική υπό σχηματισμό κυβέρνηση δεν διανοείται να διεκδικήσει κάτι περισσότερο από την επιμήκυνση των βασανιστηρίων στα οποία υποβάλλεται ο ελληνικός λαός, με κορυφαία την ευθύνη των δύο από τα τρία κόμματα που τη στηρίζουν.

Αν την ενισχύσουν, καλώς. Διαφορετικά θα καθίσει στ’ αυγά της επιχειρώντας να κερδίσει χρόνο.

Φτάσαμε στα έσχατα

Πέρα όμως από τον Κρούγκμαν και την προσέγγισή του, υπάρχει η σκληρή πολιτική και οικονομική πραγματικότητα, η οποία λέει ότι η χώρα αυτή έφτασε ήδη στα έσχατα, στο σημείο να μην μπορεί να ζήσει και να επαιτεί παριστάνοντας ότι διεκδικεί, να παραχωρεί άνευ όρων κυριαρχία, περιουσία, αξιοπρέπεια, ασυλία, ανθρώπους και ό,τι άλλο την απαρτίζει, προκειμένου να λάβει ακόμη μία δόση.

Αυτό καλείται να κάνει και η κυβέρνηση που σήμερα αναμένεται να ανακοινωθεί. Ήδη μάλιστα της ζητείται να τρέξει το συμφωνημένο ξεπούλημα με την παραχώρηση του μάνατζμεντ των τραπεζών στους εκλεκτούς της τρόικας, αλλά και στο βιαστικό – και εντελώς ασύμφορο πλέον – χάρισμα, λόγω χρηματιστηριακής κατακρήμνισης, της ενέργειας, των λιμανιών, του τζόγου, της ύδρευσης και όποιας άλλης υποδομής μπορεί να έχει στοιχειώδη αξία.

Με τι κουράγια όμως να προχωρήσει η νέα κυβέρνηση στα όσα της ζητούν επιμόνως; Ήδη ο σχηματισμός της μοιάζει με γόρδιο δεσμό για όσους καλούνται να συνδράμουν την κερδισμένη των εκλογών Ν.Δ.:

● Στο ΠΑΣΟΚ κόπηκαν φέτες για τον τρόπο της συμμετοχής στη νέα συγκυβέρνηση, με τον Βενιζέλο να υποδεικνύει τεχνοκράτες την ώρα που κορυφαία στελέχη επιδιώκουν τη συμμετοχή τους σε υπουργικές θέσεις.

● Στη ΔΗΜΑΡ επίσης σκοτώθηκαν για τον τρόπο της συμμετοχής τους, με τον Κουβέλη χθες να προκρίνει μεν τελικά τη στήριξη μόνο με ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά και να υποδεικνύει υπουργούς της αρεσκείας του, αρκεί να μην είναι βουλευτές και κορυφαία στελέχη της.

Κοινώς, ήδη από την επομένη των εκλογών και την παραμονή συγκρότησης της νέας κυβέρνησης, το αναμενόμενο βαρύτατο πολιτικό κόστος και ο φόβος των διαλυτικών συνεπειών στα κόμματά τους, όχι μόνο προκαλεί υπαναχωρήσεις στους δύο εταίρους της Ν.Δ., αλλά προαναγγέλλει συγκρούσεις στο εσωτερικό τους, αλλά και στο εσωτερικό της κυβέρνησης, πριν ακόμη αναλάβει τα καθήκοντά της.

Έτσι λοιπόν τίθενται εξ αρχής πάρα πολλά ερωτήματα για τη δυνατότητα της κυβέρνησης να λειτουργήσει συνεκτικά, να διασφαλίσει την ομαλή επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ των μελών της και των κομμάτων που τη στηρίζουν.

Από την άλλη δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης αντιμετωπίζουν προβλήματα πολιτικής και ιδεολογικής συνοχής, ενώ το συνολικό κυβερνητικό φάσμα διαπερνάται από ασυμβίβαστες αντιθέσεις σε κεντρικά ζητήματα πολιτικής, όπως τα εργασιακά, τα οικονομικά (φορολογία), η θεσμική λειτουργία του κράτους, το μεταναστευτικό κ.λπ.

Η ευκολότερη συνταγή

Με άλλα λόγια μπορεί ο Σαμαράς να ανήγγειλε και να επιθυμεί πράγματι μια κυβέρνηση «μακράς πνοής», αλλά μάλλον περισσότερο χρόνο θα καταναλώσει λειτουργώντας σαν διαιτητής μεταξύ αντικρουόμενων θέσεων, φιλοδοξιών και μοντέλων πολιτικής λειτουργίας παρά ασκώντας κυβερνητική εξουσία.

Άλλωστε, όσο επιδεινώνεται η κρίση του ευρώ, ο κύριος στόχος της νέας κυβέρνησης θα είναι να κερδίζει χρόνο προσδοκώντας μια συνολική διευθέτηση και ελπίζοντας ότι αυτή θα περιλαμβάνει την Ελλάδα.

Εν τω μεταξύ θα πρέπει να διαχειρίζεται μια κοινωνία με εξαντλημένη αντοχή, την ώρα που τα σημάδια της διάλυσης είναι ορατά σε όλα τα επίπεδα. Και όσο η διάλυση αυτή γίνεται πιο ορατή, η πείρα διδάσκει ότι, αντί για πολιτική εθνικής διεξόδου, η οποία αυτή την ώρα δεν υπάρχει, θα υιοθετηθεί η ευκολότερη συνταγή: όλο και μεγαλύτερες δόσεις αυταρχισμού.

Όσο μάλιστα διαρκεί αυτή η αναμονή της ευρωπαϊκής διευθέτησης, το πολιτικό σχέδιο της κυβέρνησης θα εξαντλείται στην αποδοχή και εφαρμογή των απαιτήσεων της τρόικας, οι οποίες στο εσωτερικό θα μεταφέρονται με τον ίδιο εκβιαστικό τρόπο που γνωρίσαμε τα τελευταία δύο χρόνια.

Πράγματι, λοιπόν, τώρα αρχίζουν τα πολύ δύσκολα...

Ακτινογραφία των εκλογών! Τι ψήφισαν οι Ελληνες και τι ... κατάλαβαν τα κόμματα!

Ενα άρθρο - ανάλυση των αποτελεσμάτων, που θα μας χρειαστεί πολλές φορές στο μέλλον!
	Γιώργος Αδαλής aegeantimes.gr αρχική καταχώρηση στις 18/6/2012, 20:43 τελ. ενημέρωση 18/6/2012
Τελείωσαν κι αυτές οι εκλογές και πάμε για τις επόμενες! Ας επιχειρήσουμε όμως μια διεισδυτική ματιά , ένα πέρασμα από τα νούμερα των εκλογών για να μπορέσουμε να ακουμπήσουμε τα … «νούμερα» της πολιτικής σκηνής! Η Ελλάδα είναι μια γιγάντια χώρα, της οποίας ο πολιτισμός επικρατεί σε όλο τον σύγχρονο Δυτικό Κόσμο! Σε αντάλλαγμα γι αυτή την πολιτισμική κληρονιμιά, οι Δυτικοί μας έχουν επιβάλει, μας έχουν φορτώσει ένα κάρο «άχρηστους» (κατά την προσωπική μου άποψη) ή διανοητικά ανάπηρους (κατά την άποψη άλλων) πολιτικούς! Η διείσδυση των Δυτικών, έγινε από την πρώτη μέρα της ιδρύσεως του Ελληνιού κράτους το 1821 με διάφορους ηγεμόνες, που είδαν την Ελλάδα ως άλλο ένα Βιλαέτι τους! Με τον καιρό, και λόγω του ότι δεν ήταν πολιτικά ορθό, να τοποθετείται βασιλέας στην Ελλάδα, άλλαξαν το τροπάριο, και κουβαλούσαν στη χώρα μας, πολιτικούς με πακτωλούς χρημάτων αλλά με πολλά γραμμάτια ξεχρέωτα στις Δυτικές τράπεζες! Το πενταπόσταγμα όμως αυτής της Δυτικής Νομενκλατούρας, άρχισε να μαζεύεται στη χώρα με την Μεταπολίτευση, ενώ κατά την δεκαετία του 90 και μετά, μαζέψαμε ότι πιο σκάρτο διέθετε αυτός ο τόπος, το ψηφίσαμε και του Δώσαμε σαφέστατη εντολή να … διαλύσει τη χώρα! Διότι όποιος Κυβερνούσε, διέλυε και κάτι! Πρωταθλητής της αποδόμησης και διάλυσης της χώρας, αναδεικνύεται το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη και το … «διαγαλαξιακό» ΠΑΣΟΚ του Γιωργάκη! Ηταν δε τόσο μεγάλη η μανία τους να αποδείξουν στους Ευρωπαίος τραπεζίτες την διαλυτική τους ικανότητα, που βάλθηκαν μετά μανίας να καταστρέψουν το ίδιο τους το κόμμα! Βλέπετε δεν είχαν απομείνει και πολλά πράγματα που είχαν μείνει όρθια σε αυτή τη χώρα! Πάντως, η επιχείρηση «διαλύστε την Ελλάδα» έγινε με τις ευλογίες της Ορθοδοξίας, (ότι έχει απομείνει και από αυτή δηλαδή) αλλά κυρίως με τις ευλογίες όλων μας! Το 13.5% που έλαβε τον Μάιο το ΠΑΣΟΚ και έγινε 12.5% τον Ιούνιο, δίνει βλέπετε το δικαίωμα, στον «νεκροθάφτη της χώρας»ΓΑΠ, να μιλάει προεκλογικά και να αποκαλεί πισωγύρισμα την βούληση του λαού για αλλαγή, ξεχνώντας όπως χαρακτηριστικά αναφέρει σε σημερινό του άρθρο ο Λάζαρος Ελευθεριάδης, ότι το πισωγύρισμα είναι αυτός ο ίδιος! Με το χτεσινο αποτέλεσμα όμως , υπάρχουν 755.832 Ελληνίδες κι Ελληνες, που προφανώς και διαφωνούν μαζί μου, μιας και ψήφισαν ΠΑΣΟΚ στις εκλογές αυτές! «Αρχαιοελληνικά» σκεπτόμενος, έχουν κάθε δικαίωμα να ψηφίζουν όποιον επιθυμούν! Δεν αισθάνονται όμως πλέον μόνοι; Δεν υποφέρουν από την υπέρτατη μοναξιά, μιας και είναι κατά 2.256.610 λιγότεροι;;; Στις εκλογές του 2009, το ΠΑΣΟΚ αποτελούσε μια … οικογένεια 3,012,542 ανθρώπων που σήμερα … θρηνεί τον αποχωρισμό 2.256.610 μελών της! Δεν έχουν καταλάβει εκεί στην Χαριλάου Τρικούπη ότι το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ μεταβλήθηκε σε ένα κόμμα που κονταροχτυπιέται στα ίσια με την … Χρυσή Αυγή; Δεν έχουν καταλάβει ότι ως γνήσιοι εκφραστές της πολιτικής του Μνημονίου, κοντεύουν να μείνουν τρεις κι ο κούκος; Συνέταιρος του ΠΑΣΟΚ στην λεηλασία του λαικού εισοδήματος αποδεικνύεται η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά! Στην ιστορικά μεγαλύτερη συντριβή τους, το 2009, όταν ο Καραμανλής διέλυσε το κόμμα και εγκατέλειψε το καράβι αποτελούσαν μια οικογένεια που αριθμούσε 2,295,719 μέλη! Εχτές, η οικογένεια αυτή απέμεινε με 1,825,609 μέλη και το θεωρούν νίκη! Ουδείς στη Συγγρού μιλά, για μια τεράστια απώλεια 470.110 ατόμων! Σχεδόν μισό εκατομμύριο τους εγκατέλειψαν από την πλέον οδυνηρή ήττα τους το 2009 και αυτοί κάνουν λόγο για νίκη της ΝΔ!!! Ο τρίτος «συνέταιρος» του Μνημμονίου ο Γ.Καρατζαφέρης, είδε το δημιούργημά του, που με πολύ κόπο και υπερηφάνεια είχε δημιουργήσει, να προδίδεται από αυτούς που ο ίδιος ανέδειξε σε πολιτικούς και να διαλύεται στα εξ ων συνετέθη! Από τα 517,249 μέλη της οικογένειας του ΛΑΟΣ το 2009, μείνανε μετά βίας 97,097 άτομα ! 420.152 «νοικοκυραίοι» όπως τους αποκαλούσε ο Γιώργος Καρατζαφέρης, εγκατέλειψαν το πλοίο, μόλις αυτό προσάραξε στην ξέρα του Μνημονίου! Και ναι μεν ο ίδιος ο Καρατζαφέρης κατάλαβε καλά τι λάθος έκανε, δεν φαίνεται να ισχύει το ίδιο για το δίδυμο Βενιζέλου και Σαμαρά! Αυτή την σκληρή πραγματικότητα των αριθμών, δεν λένε να την καταλάβουν μόνο δύο άνθρωποι στην Ελλάδα ! Ο Σαμαράς κι ο Βενιζέλος!!! Κι ακόμη επιμένουν ότι ο λαός έδωσε μήνυμα για παραμονή στο Ευρώ και άλλα τέτοια φαιδρά! Δεν λένε να αντιληφθούν ότι ο λαός, μέσα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, άστραψε και βρόντηξε όπως ποτέ ξανά στην ιστορία του! Ενας λαός περήφανος που έχει συγχωρήσει κι έχει πληρώσει αμέτρητες αμαρτίες πολιτικών, που ουδέποτε είχε αντιδράσει όμως τόσο δυναμικά! Και αντί να αξιοποιήσουν το μήνυμά του, αυτοί στέκονται ατάραχοι και ετοιμάζονται για νέες Μνημονιακές εξορμήσεις! Μάλιστα σήμερα άκουσα και διάβασα ότι ο λαός είπε ΝΑΙ στο Μνημόνιο! Πρόκειται για άκρως επικίνδυνα άτομα, που ευθύς αμέσως με την ανάληψη της υπουργικής καρέκλας, θα συνεχίσουν την διάλυση της χώρας και της οικονομίας! Ο ΣΥΡΙΖΑ των 315,665 μελών που είχε το 2009, βρέθηκε εχτές να αριθμεί 1.655.053 μέλη!! Οσο κι αν έψαξα στην ιστορία της Δύσης, δεν βρήκα ποτέ κάποιο κόμμα να έχει κάνει τόσο αλματώδη αύξηση σε δύο χρόνια! Δεν βρήκα πουθενά στην ιστορία της Ελλάδας, ένα κόμα του 4% να μετατρέπεται σε κόμμα του 25% !! Στην οικογένεια του ΣΥΡΙΖΑ, έγινε ακριβώς το αντίθετο με τα Μνημονιακά κόμματα. 1.339.388 άνθρωποι, από το πουθενά, αναζήτησαν πολιτική στέγη, κάτω από ένα κόμμα που μέχρι χτες, παιζόταν η είσοδος του στη Βουλή! Κι αυτό, οι εργολάβοι-διαμορφωτές της κοινής γνώμης, το υποβαθμίζουν με διάφορες γελοιότητες ή αποκαλύπτουν μυστικά στο αυτί των πολιτών ότι ο Λαλιώτης έκανε αυτό το θαύμα. Ποτέ δεν σκέφτηκαν άραγε, ότι η διάλυση των τριών αυτών κομμάτων, οφείλεται στην πολιτική του μνημονίου και αντίθετα η εκρηκτική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ οφείλεται στην πολιτική καταγγελίας του Μνημονίου; Είναι προφανές, ότι η ΝΔ, στήριξε τις ελπίδες της στους παππούδες και στις γιαγιάδες, και εκεί έστρεψε όλες τις δυνάμεις της! Σε ανθρώπους που έχουν μάθει να τους κοροϊδεύουν, ή εν πάση περιπτώσει σε ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση στην πραγματική ενημέρωση και εξαρτούνται από την ακατάσχετη μπουρδολογία, της συντριπτικής πλειοψηφίας των δελτίων ειδήσεων! Θα μου πείτε, το ΚΚΕ τότε, που κατήγγειλε κι αυτό το μνημόνιο, γιατί υπέστη τέτοια ζημιά; Γιατί έχασε την μιση του δύναμη! Προσέξτε: Από τους 517,249 «κομουνιστές εργάτες» που το ψήφισαν το 2009, βρέθηκε ξαφνικά να έχει μόνο 277.179 μέλη στην οικογένειά του! Εχασε δηλαδή 240.070 μέλη! Οι φωστήρες του Μνημονίου, το ανάγουν στην θέση του ΚΚΕ να καταγγείλει το μνημόνιο! Όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική! Ένα μεγάλο μέρος κομουνιστών, αποφάσισε να επαναστατήσει αυτή τη φορά κατά της ηγεσίας του, για ένα πολύ απλό λόγο! Το ΚΚΕ, δεν άδραξε την ιστορική ευκαιρία να συστρατευτεί με το κάλεσμα του Τσίπρα για μια «Κυβέρνηση Αριστεράς» κατά του μνημονίου και κατήγγειλε και τον ίδιο τον Τσίπρα! Τους κατήγγειλε όλους! Ετσι, μια μεγάλη μάζα, γύρισε την πλάτη στην Αλέκα Παπαρήγα και πήγε μόνη της στο ΣΥΡΙΖΑ ή σε άλλα αντιμνημονιακά κόμματα! Αυτό πληρώνει το ΚΚΕ, που οι φωστήρες του μνημονίου, το χρεώνουν στα θετικά του κόμματος γιατί όπως λένε, απέδειξε ότι έχει σταθερή πορεία και λόγο!!!! Το πλέον παράξενο όμως είναι το παρακάτω: Για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία μας, εμφανίζεται ένας πολιτικός, καταγγέλει την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και μόνο γι αυτό, γίνεται η αιτία να δημιουργηθεί ένα κόμμα, το οποίο αν και δεν προυπήρχε, παίρνει τον Μάιο διψήφιο ποσοστό! Οσοι κατά το παρελθόν έκαναν καινούρια κόμματα, ποτέ μα ποτέ δεν είδαν στον πίνακα να γράφεται διψήφιο νούμερο! Ο λόγος φυσικά για τον Πάνο Καμμένο, που δεν βρέθηκε ένας φωστήρας του Μνημονίου, να παρατηρήσει έστω, ότι πρόκειται για την μοναδική περίπτωση πρωτοεμφανιζόμενου κόμματος , που λαμβάνει διψήφιο ποσοστό ψήφων τον Μάιο του 2012!!! Πήρε 670,957 ψήφους τον Μάιο του 2012, όταν γιγάντιες πολιτικές φιγούρες, όπως ο Κωστής Στεφανόπουλος που ίσως αποτέλεσε τον καλύτερο πρόεδρο δημοκρατίας που είχαμε ποτέ, το κόμματου η ΔΙΑΝΑ, ίσα ία που λάμβανε 100.000 ψήφους!!! Το γεγονός ότι εχτές έλαβε 452,456, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, στην καλλιέργεια φόβου, στους εκβιασμούς , στις απειλές που δέχτηκαν αρκετοί υποψήφιοι του, και επέστρεψαν ξανά στο μαντρί της ΝΔ! Αλλά και πάλι, ακόμη και με το 7.5%, ο Πάνος Καμμένος καταγράφεται στην Ιστορία, ως πλέον πετυχημένος αρχηγός νεοσύστατου κόμματος! Πολύ πιο πάνω από το 1.5% της ΠΟΛ.ΑΝ του Σαμαρά και του ΚΕΠ του Αβραμόπουλου, που ούτε στον ύπνο τους δεν είχαν δει τέτοια ποσοστά με τα κόμματά τους! Τέλος, θα μείνω στο φαινόμενο της Χρυσής Αυγής! Επλίζω πλέον, να αντιλήφθηκαν άπαντες, ότι οι 441,018 πολίτες του Μαΐου και μετέπειτα οι 425.980 του Ιουνίου, δεν έπαθαν κάποιο ντελίριο από τον Νίκο Μιχαλολιάκο ή από τον Ηλία Κασιδιάρη και δεν ήξεραν τι έκαναν! Δεν αποτέλεσαν ψήφο θυμού ή διαμαρτυρίας ή τέλος πάντων κάτι ευκαιριακό και πρόσκαιρο! Η ψήφος αυτών των ανθρώπων ήταν εντελώς συνειδητή, εντελώς μετρημένη πολιτικά και προϊόν σκέψης! Γι αυτό και δεν μπόρεσε ο Σαμαράς να τους διεμβολίσει! Εκανε τραγικό λάθος όταν νόμιζε ότι θα ανακόψει την φόρα της Χρυσής Αυγής, ειδικά μετά τις (απαράδεκτες) σφαλιάρες Κασιδιάρη! Η Χρυσή Αυγή, όσο συνεχίζει η πολιτική του Μνημονίου, τόσο θα βλέπει τα ποσοστά της να αυξάνονται! Κι αν στην πορεία, ο Μιχαλολιάκος βρει έναν τρόπο να εντάξει ανθρώπους με λόγο στο κόμμα του, τότε ο Σαμαράς, θα υποστεί σοκ από το ποσοστό της στις επόμενες εκλογές! Κλείνοντας αυτή τη σημερινή πρώτη προσέγγιση, είμαι σίγουρος ότι θα παρατηρήσατε όλοι σας, ότι η συμπεριφορά των μελών των οικογενειών των κομμάτων, έτσι όπως πραγματικά προκύπτουν σε σύγκριση με τις εκλογές του 2009, αποδεικνύει ότι ο Ελληνας δεν ήθελε επ ουδενί λόγο το Μνημόνιο! Και επιζητεί τον Αρχηγό ή τους Αρχηγούς που θα το καταγγείλουν! Προσωπική μου άποψη είναι ,ότι η νέα Κυβέρνηση του Σαμαρά, με τον Βενιζέλο στα μετόπισθεν και τον Κουβέλη ως «τσόντα», για αριστερή πιστοποίηση κατISO του Μνημονίου, θα αποτελέσει την ταφόπλακα τόσο του Αντώνη Σαμαρά όσο και του Βαγγέλη Βενιζέλου και των κομμάτων τους. Θα είναι βραχύβια, διότι ο Αντώνης Σαμαράς, θα κάνει αμέσως μετά το σχηματισμό της Κυβέρνησης, την πρώτη κολοτούμπα του ως Πρωθυπουργός, και θα ενισχύσει το μνημόνιο με νέους φόρους ενώ το μεγάλο δράμα του θα είναι στα Εθνικά μας θέματα! Κάπου εκεί, ελπίζω με μικρό κόστος για την χώρα, θα έρθει η ώρα του Τσίπρα και του Καμμένου! Ως τότε, οι 1.825.609 της ΝΔ και οι 755.832 του ΠΑΣΟΚ, οι 2,581,441 Ελληνες που εχτές εκτέλεσαν το ύψιστο … καθήκον τους θα καταλάβουν σύντομα ότι ψήφισαν υπέρ νέων φόρων, υπέρ νέων μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις ! Και να είστε σίγουροι ότι θα αναζητήσουν πολλές φορές άλλοθι, σε τρίτα πρόσωπα, γιατί με την ψήφο τους, καταδίκασαν το μέλλον των παιδιών τους!

Συνειδητά ή ασυνείδητα;

Δημοσιευμένο στις 14 Ιουν 2012 | UPΟΨΕΙΣ | Συντάκτης: Χρήστος Γιαννίμπας

Υπάρχουν πολλοί που θέτουν ένα ζήτημα (πιστεύω καλοπροαίρετα) και συνήθως διατυπώνεται ως ερώτηση. Μα είναι δυνατόν Σαμαράς και Βενιζέλος να μην αντιλαμβάνονται πως το μνημόνιο που υπέγραψαν είναι καταστροφικό για τη χώρα; Δηλαδή τι είναι; Κουτοί ή μήπως προδότες και ο Τσίπρας είναι ο πατριώτης; Κάποιοι πάλι γενικεύουν το ερώτημα και λένε. Τα τελευταία 30 χρόνων στην Ευρώπη (για να μείνουμε στη γειτονιά μας) υπήρξαν πολιτικές δυνάμεις που άσκησαν κυβερνητική εξουσία και οι οποίες δεν βρίσκονταν στην πλευρά του νεοφιλελευθερισμού. Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και όλες σχεδόν οι χώρες κυβερνήθηκαν, κατά διαστήματα, από πολιτικές δυνάμεις που βρίσκονταν σε αντιπαράθεση με τον νεοφιλελευθερισμό. Όλοι αυτοί οι πρωθυπουργοί, αρχηγοί κρατών και οι κυβερνήσεις τους, τα ίδια τα κόμματά τους, αφού ήταν σε αντιπαράθεση με τον νεοφιλελευθερισμό πως επικράτησε αυτός; Το επέτρεψαν, δεν κατάλαβαν και τέλος πάντων τι έγινε;Υπάρχουν δύο απαντήσεις τις οποίες και παραθέτω.

Α. Ιστορικά έχουν καταγραφεί χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που άσκησαν την όποια εξουσία είχαν (πολιτική, στρατιωτική, θρησκευτική κλπ.), πιστεύοντας πως αυτά που έκαναν ήταν για το καλό, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι τελικά εξυπηρετούσαν αδιαφανή συμφέροντα. Τέτοιες αντιφατικές περιπτώσεις, με ειδικά ή γενικά χαρακτηριστικά, συναντάμε σε όλες τις εποχές. Μια περίπτωση, με ειδικά χαρακτηριστικά, είναι αυτή του Ανδρέα Μιαούλη. Χωρίς αμφιβολία ο Μιαούλης διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επανάσταση του 1821 (διοικητής ναύαρχος του ελληνικού στόλου) και δικαίως κατατάσσεται στους εθνικούς μας ήρωες. Στο βιογραφικό του όμως έχει καταγραφεί και η πυρπόληση του Ελληνικού στόλου στον Πόρο (ανταρσία της Ύδρας). «Αγαθέ ποτέ Μιαούλη κοσμοπεριβόητε δια τας κατά των εχθρών ανδραγαθίας σου πως έστερξας να γείνης όργανον αδικίας ανηκούστου και να περικαλύψης με όνειδος την μέχρι τούδε με κλέος στεφανωμένην κεφαλήν σου;» Αναρωτιέται ο Κωνσταντίνος Κούμας [1]. Ο ίδιος ο Α. Μιαούλης (όπως γράφει ο Νικ. Δραγούμης) θα πει στο Σπυρίδωνα Τρικούπη «Αν σε είχα σιμά μου εις τον Πόρον να με συμβουλεύσης όταν αποφάσισα να καύσω την φρεγάτα δεν θα την έκαια.»[2] Ο Μιαούλης, όταν πυρπολούσε το στόλο στον Πόρο, πίστευε πως εξυπηρετούσε την πατρίδα ανεξάρτητα αν άθελα του είχε γίνει όργανο του Μαυροκορδάτου και των συμφερόντων του.

Μια άλλη περίπτωση με γενικά χαρακτηριστικά είναι του Λουδοβίκου Βοναπάρτη Ναπολέοντα. Είναι η πλέον γνωστή λόγω της ανάλυσης που έκανε ο Κ. Μαρξ το 1852 στο έργο του «Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη». Στο έργο του αυτό ο Μαρξ αναλύει την άνοδο στην εξουσία και την κυριαρχία του Λουδοβίκου Βοναπάρτη. Επιπλέον δείχνει πως ο Βοναπάρτης, ενώ πιστεύει πως εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αγροτών που τον εξέλεξαν, στην πραγματικότητα τα συμφέροντα που εξυπηρετεί είναι αυτά της αστικής τάξης της εποχής του. Έτσι παίρνει μέτρα που θίγουν τα μεγάλα φεουδαρχικά συμφέροντα πιστεύοντας πως εξυπηρετεί τους μικρούς αγρότες και γενικότερα το καλό της Γαλλικής κοινωνίας. Αυτή είναι και η μεγάλη του αυταπάτη. Δεν αντιλαμβάνεται πως ουσιαστικά ανοίγει το δρόμο για την (τότε) ανερχόμενη αστική τάξη και την έλευση του καπιταλιστικού κοινωνικού συστήματος. Ο Μαρξ όμως εστιάζει και σε κάτι ακόμα. Ναι μεν ο Βοναπάρτης ζει στις αυταπάτες του αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο για πολλούς γύρω απ’ αυτόν. Αντίθετα, πολλοί απ’ αυτούς έχουν πλήρη συνείδηση που οδηγεί η πολιτική του Βοναπάρτη. Όλοι αυτοί, από το παρασκήνιο, του εδραιώνουν τις ψευδαισθήσεις του για τα αποτελέσματα της πολιτικής του. Γνωρίζουν πολύ καλά που θέλουν να σπρώξουν τα πράματα και με ποιο τρόπο θα το πετύχουν (βλέπετε τότε δεν υπήρχαν και ΜΜΕ). Δεν έχουν καμία αυταπάτη για τα αποτελέσματα των πολιτικών του Βοναπάρτη. Σήμερα άλλωστε με την έννοια Βοναπαρτισμός εννοούμε την αλαζονική άσκηση της εξουσίας η οποία είναι αποκομμένη από την κοινωνία που υποτίθεται εκφράζει. Μια περιχαρακωμένη εξουσία και ταυτόχρονα αυτονομημένη από τον κοινωνικό περίγυρο.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που άσκησαν εξουσία και τουλάχιστον λεκτικά ήταν αντίθετες στα νεοφιλελεύθερα δόγματα, μπορούν να θεωρηθούν περιπτώσεις «Βοναπάρτη»; Εννοώ αν κάποιοι από τους ηγέτες (ή και όλοι) ασκώντας τις συγκεκριμένες πολιτικές που άσκησαν πίστευαν ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των λαών τους και γενικά της Ευρώπης. Έχει όμως κάποια ιδιαίτερη σημασία η απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα; Πιστεύω πως για τις κοινωνίες ελάχιστη σημασία έχει τι πιστεύουν οι ηγέτες και για τον εαυτό τους και για την πολιτική που ακολουθούν. Αν οι ηγέτες έχουν ψευδαισθήσεις για τα αποτελέσματα της πολιτικής τους, αναιρούνται αυτά τα αποτελέσματα; Όχι βέβαια. Τελικά, αυτό που έχει σημασία είναι ποια συμφέροντα εξυπηρετούν οι εφαρμοζόμενες πολιτικές και όχι τι άποψη έχουν οι ηγεσίες γι’ αυτές τις πολιτικές. Ανεξάρτητα λοιπόν αν σε πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βρέθηκαν ηγέτες και κόμματα που αντιστρατεύονταν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, συνειδητά ή γιατί είχαν αυταπάτες εξυπηρέτησαν τα συμφέροντα που προωθούσαν αυτές οι πολιτικές.

Εξειδικεύοντας το ζήτημα για Σαμαρά και Βενιζέλο ισχύει ακριβώς το ίδιο. Δεν έχει καμία σημασία σήμερα το ψυχογράφημά τους. (Όσοι θέλουν τέτοιο ας διαβάσουν εδώ: http://www.koutipandoras.gr/?p=21736 ). Αυτό που έχει τεράστια σημασία για το παρόν και το μέλλον της χώρας είναι η επιβίωση των Ελλήνων και αυτή αποδεδειγμένα πλέον δεν μπορεί να υπάρξει με τις μνημονιακές πολιτικές τους. Αν αυτή την απλή αλήθεια, που ο λαός μας βιώνει καθημερινά, Σαμαράς και Βενιζέλοςδεν την αντιλαμβάνονται, δεν αλλάζουν ούτε και αναιρούνται τα ολέθρια αποτελέσματα αυτών των πολιτικών. Επιπλέον, στα επιτελεία τους ή και πίσω απ’ αυτά υπάρχουν άνθρωποι που συνειδητά προωθούν αυτές τις πολιτικές για την εξυπηρέτηση των δικών τους προσωπικών συμφερόντων. ΜΜΕ και νεροπίστολαδημοσιογράφοι, τραπεζίτες και επιχειρηματίες κλπ. Κι αν ακόμα Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν αυταπάτες, όλοι αυτοί όχι μόνο δεν έχουν για το που οδηγού οι πολιτικές του μνημονίου αλλά κάνουν οτιδήποτε μπορούν να τις προωθήσουν. (Η περίπτωση Δασκαλόπουλου είναι αρκούντως διαφωτιστική). Η ύπαρξη όλων αυτών απαλλάσσει Σαμαρά και Βενιζέλο ή μήπως αναιρούνται τα αποτελέσματα των μνημονιακών επιλογών τους για το λαό και τον τόπο;

Β. Η δεύτερη απάντηση στην οποία θα αναφερθώ δεν αναιρεί την προηγούμενη και μπορεί να είναι το ίδιο ή περισσότερο «ισχυρή». Με την άνοδο των Ρέιγκαν και Θάτσερ στην εξουσία (ΗΠΑ και Αγγλίας) ο νεοφιλελευθερισμός εδραιώθηκε και σε πολιτικό επίπεδο. Τα τελευταία τριάντα χρόνια τα νεοφιλελεύθερα δόγματα εδραιώθηκαν θεσμικά και στον πολιτικό κόσμο και στον κόσμο της διανόησης. Ηγεμόνευσαν σε όλα σχεδόν τα «κάστρα». Πανεπιστήμια, ακαδημαϊκά ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα, επιχειρήσεις και κρατικές γραφειοκρατίες μετατράπηκαν (στην πλειοψηφία τους) σε πνευματικά κέντρα του νεοφιλελευθερισμού. Η θεοποίηση της αγοράς, το κέρδος ως υπέρτατο αγαθό, η απορρύθμιση και κατασυκοφάντηση του κράτους, η παρουσία του κράτους στην αγορά ως κάτι παρασιτικό και ο «μονόδρομος» της ιδιωτικοποίησης των πάντων, η απληστία ως μοναδική κινητήρια δύναμη της ανθρωπότητας και της προόδου, ήταν τα πνευματικά τους «τέκνα». Όλες οι αναπτυγμένες χώρες μπήκαν σε μια νέα εποχή (νέο καπιταλιστικό στάδιο που το ονομάζω Air Capitalism). Της κυριαρχίας του παρασιτικού χρηματικού κεφαλαίου. Οι ηγέτες και οι κυβερνήσεις τους, που αντιστρατεύονταν το νεοφιλελευθερισμό, με περισσή ανευθυνότητα απεμπόλησαν τον κυρίαρχο ρόλο της πολιτικής επί της οικονομίας. Είναι πλέον γεγονός και ομολογείται από όλο και περισσότερους πως το χρηματικό κεφάλαιο έχει καταστήσει, σε μεγάλο βαθμό, όμηρο την πολιτική και τα κράτη και αυτό είναι ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε αυτό το νέο στάδιο. Με την εξαφάνιση όμως της πολιτικής από τους οικονομικούς δείκτες ήταν επόμενο να περιθωριοποιηθούν και οι πολιτικές επιλογές των κοινωνιών. Επιλογές που τα κόμματα αυτά και οι ηγέτες τους εξέφραζαν με αποτέλεσμα να αλλοτριωθεί (και εν μέρει να παροπλισθεί) και η κοινωνική βάση αυτών των κομμάτων[3]. Έτσι αν και τα κόμματα αυτά «γονιδιακά» ήταν αντίθετα με τα νεοφιλελεύθερα δόγματα, οι πολιτικές επιλογές τους κινούνταν προς την νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση συμπαρασύροντας στο δρόμο αυτό το στελεχικό δυναμικό τους (εν μέρει και την κοινωνική τους βάση). Ηγεσία, στελέχη και κάποιες κοινωνικές δυνάμεις πορεύονταν στο δρόμο του νεοφιλελευθερισμού βαστάζοντας αλλήλους. Κοντολογίς φαύλος κύκλος. Βεβαίως σ’ αυτόν τον «κύκλο» η ευθύνη βαραίνει τις πολιτικές ηγεσίες. Όπως λέει κι ο λαός «το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι». Η ανευθυνότητά των ηγετών, κυρίως των οικονομικά ισχυρών κρατών, θα μείνει παροιμιώδης.

Να μου επιτρέψετε μια παρένθεση.

Η Πολιτική (με πι κεφαλαίο) χρησιμοποιεί την οικονομία με το βλέμμα στους ανθρώπους και τις επερχόμενες γενιές. Η οικονομία χρησιμοποιεί την πολιτική με το βλέμμα στους ισολογισμούς και τα ποσοστά κέρδους. Ο πολιτικός επιλέγει ποια από τις δυο θα βάλει μπροστά από το «κάρο» της κοινωνίας. Αυτό δεν φαίνεται να το αντιλαμβάνεται ο νομπελίστας Joseph Stiglitz όταν διαπιστώνει[4] πως «τα ελαττωματικά μοντέλα οδηγούν και σε ελαττωματική πολιτική». Κάνει λάθος γιατί συμβαίνει ακριβώς το ανάποδο. Η ελαττωματική πολιτική οδηγεί σε αποδοχή των ελαττωματικών μοντέλων. Έτσι δεν εκπλήσσουν οι συλλογισμοί του. «Ακόμη αναζητείται ο υπαίτιος για τη χειρότερη οικονομική κρίση από τη Μεγάλη Ύφεση: είναι τα στελέχη του χρηματοοικονομικού κλάδου, που έκαναν τόσο κακή δουλειά στη διαχείριση κινδύνου, ή οι αξιωματούχοι που απέτυχαν να τους εμποδίσουν; Αυτοί που έχουν το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης είναι οι οικονομικοί αναλυτές. Εκείνοι έδωσαν τα μοντέλα που οδήγησαν σε εφησυχασμό τους αξιωματούχους, αφού τους έπεισαν ότι οι αγορές… αυτορρυθμίζονται και πως έχουν την ικανότητα να διορθώσουν εσωτερικά, χωρίς έξωθεν παρέμβαση, τις ανισορροπίες.» (Οι υπογραμμίσεις δικές του). «Σωστόοοος» ο Stiglitz. Φταίνε οι «οικονομικοί αναλυτές» αφού οι πολιτικοί (αξιωματούχοι) απλώς … προεδρεύουν!! Λες και οι λαοί δεν ψήφισαν τους πολιτικούς αλλά τους οικονομικούς αναλυτές. Οι νεοφιλελεύθεροι πολιτικοί και τα νεοφιλελεύθερα δόγματά τους είναι αθώα του αίματος. Mr. Stiglitz, λυπάμαι που θα σε στεναχωρήσω αλλά έρχεσαι δεύτερος και καταϊδρωμένος. Ο Καραμανλής πολύ πριν από σένα διαπίστωνε, για τα δομημένα ομόλογα, πως έφταιγαν οι «άπληστοι χρηματιστές» και οι «αδαείς διοικήσεις».

Κάποιοι θα πουν πως η συζήτηση για το αν Σαμαράς και Βενιζέλος αντιλαμβάνονται ή όχι τα αποτελέσματα των πολιτικών επιλογών τους (προσωπικά δεν θέλω να δεχτώ τα περί προδοτών), είναι για τους ιστορικούς του μέλλοντος και δεν αφορούν την παρούσα χρονική στιγμή. Εξηγώ γιατί κάνουν λάθος. Σαμαράς και Βενιζέλος δεν προέρχονται από παρθενογένεση και ως εκ τούτου πρέπει να «προσθέσουμε» το χθες και το σήμερα. Έτσι θα έχουμε μια ασφαλέστερη πρόβλεψη για το αύριο.

Όσον αφορά το χθες, οι ίδιοι έχουν ζητήσει με τον ποιο επίσημο τρόπο συγνώμη για τις πολιτικές που ακολουθηθήκαν από τις κυβερνήσεις στις οποίες ήταν εξέχοντα μέλη αλλά και για λάθη και παραλείψεις. Άρα η συγνώμη τους για το χθες και τα πεπραγμένα τους, ή (1α) ήταν ειλικρινής, ή (1β) ήταν ψεύτικη και υποκριτική.

Όσον αφορά το σήμερα και τις μνημονιακές πολιτικές που (με έλλειψη φρόνησης και περίσσεια ραγιαδισμού) υπέγραψαν. Οι ίδιοι αναγνωρίζουν πως ο λαός μας τις καταδίκασε στις εκλογές. Εξ ου και η αναδίπλωση τους για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. Ενός μνημονίου που μόλις λίγες εβδομάδες πριν ήταν «μονόδρομος», ήταν «για τη σωτηρία της πατρίδας» κλπ. Άρα, ή (2α) αντιλαμβάνονται τις ολέθριες συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών για την επιβίωση του λαού και του τόπου ή (2β) δεν τις αντιλαμβάνονται.

Όποιον συνδυασμό «αθροίσματος» του χθες και του σήμερα και να πάρουμε (από τους τέσσερεις δυνατούς), το συμπέρασμα είναι ένα και το αυτό. Είναιακατάλληλοι. Και αυτή είναι η ποιο επιεικής διαπίστωση.

Χρήστος Γιαννίμπας

yanibas@on.gr

[1] «Ιστορίαι των ανθρωπίνων πράξεων» (Τόμος ΙΒ΄, σελ.741)

[2] Νικ. Δραγούμη «Ιστορικές αναμνήσεις» (τόμος Α σελ.193)

[3] Το ΠΑΣΟΚ που κέρδισε πολλές εκλογικές αναμετρήσεις τα τελευταία 30 χρόνια είναι μια τέτοια περίπτωση.

[4] Άρθρο στους Financial Times

ΥΓ. Το ανέκδοτο της προεκλογικής περιόδου.

«Ο κ. Ολάντ με κάλεσε καθώς επέστρεφε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου είχε συναντηθεί με τον Πρόεδρο Ομπάμα, είχε μετάσχει στη «Σύνοδο του G8», των οκτώ μεγάλων οικονομιών του κόσμου και στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και ενόψει της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάλεσε έναν άνθρωπο που μπορούσε να του πει ποια είναι η πραγματικότητα μέσα στην Ευρωζώνη, η πραγματικότητα σε σχέση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με το EFSF, τι πρέπει να γίνει, πώς μπορούν να αλλάξουν οι συσχετισμοί.»

(Β. Βενιζέλος στη διακαναλική συνέντευξη 27/5/2012 Οι υπογραμμίσεις δικές μου).

Ουφ ! Ησύχασα. Ανάσανα βρε παιδί μου. Ο Βενιζέλος είπε στον Ολάντ «ποια είναι η πραγματικότητα μέσα στην Ευρωζώνη» και του είπε και «τι πρέπει να γίνει». Μπορώ να κοιμάμαι ήσυχος. Ο Ολάντ δεν είναι πλέον ανενημέρωτος.

Κατά τα λοιπά ο Τσίπρας πάσχει από μικρομεγαλισμό. Ό,τι πείτε κ. Βενιζέλο