Η αρχή του τέλους

Η αρχή του τέλους

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Στο Ταξίμ οι διαδηλωτές άνοιξαν τη "ντουλάπα" με τους "σκελετούς" της Νέας Τάξης.
Εκτός από τους Κεμαλοναζί της Άγκυρας, ανησυχούν και οι Βενιζελοναζί της Αθήνας.

...Τρόμος και στα ρετιρέ της Νέας Υόρκης.
...Το Κοράνιο αποκαλύπτει τη συνέχεια.

Βλέποντας κάποιος τα συμβαίνοντα στην πλατεία Ταξίμ, αν μη τι άλλο μένει εντυπωσιασμένος από τη "διαύγεια" των Ελλήνων αναλυτών ...Ακόμα και των ερασιτεχνών αναλυτών. Είτε ανοίγεις μια τηλεόραση είτε "σερφάρεις" στο διαδίκτυο, οι αναλύσεις είναι κάτι παραπάνω από επαρκείς ...Σοβαροί άνθρωποι, με πραγματική γνώση του αντικειμένου, έχουν πιάσει την "ουσία" του κεμαλικού κράτους ...Γνωρίζουν το "μέταλλό" του και αυτό το περιγράφουν επαρκώς στις πολύ καλές και εμπεριστατωμένες αναλύσεις τους. Από εκεί και πέρα τα "απόνερα" αυτών των αναλύσεων κατακλύζουν λίγο-πολύ ολόκληρο τον ελληνικό ιντερνετικό χώρο. Υπάρχει δηλαδή μια πραγματικά καλή γνωστική βάση πάνω στα θέματα που αναλύονται και αυτή "διαχέεται" στο διαδίκτυο.

Νέος «γύψος» για την Τουρκία

Ἀναρτήθηκε στὸ 24 Ἰουνίου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Οπως αναφέραμε στο άρθρο μας της Παρασκευής, τη δεκαετία του 2000 ο Ερντογάν εξουδετέρωσε το βαθύ κράτος των κεμαλιστών και των στρατοκρατών μέσω της στήριξης που του παρείχαν η Ουάσινγκτον και οι Βρυξέλλες, ενώ δύο από τα μέσα που χρησιμοποίησε για να πετύχει τον στόχο του ήταν ο εκδημοκρατισμός και η πολυφωνία, που έθετε στο περιθώριο τους μηχανισμούς του βαθέος κράτους!

Ομως όλα αυτά τα χρόνια που ο Ερντογάν ήταν απασχολημένος με την πολιτική του επιβίωση και το ξερίζωμα του βαθέος κράτους, η τουρκική κοινωνία γεύτηκε τους καρπούς της ελευθερίας και του εκδημοκρατισμού, έστω κι αν αυτός έγινε για λόγους σκοπιμότητας. Αυτή η φιλελεύθερη κοινωνία όμως, σε συνδυασμό με τις ανησυχητικές διαστάσεις που λαμβάνει το Κουρδικό στο εσωτερικό, στο Ιράκ και στη Συρία, προκάλεσαν σοβαρό προβληματισμό στον Ερντογάν και τον περίγυρό του, στον οποίο δεν συμπεριλαμβάνονται πλέον οι παλαιοί φιλελεύθεροι σύμβουλοι. Ο προβληματισμός έγκειται στο γεγονός ότι μια τέτοια κατάσταση έρχεται σε αντίθεση με την κοινωνία-πρότυπο που έχει κατά νου, η οποία θα πρέπει να ενστερνίζεται και να υποκύπτει στις αρχές του σουνιτικού Ισλάμ, ενώ δεν θα πρέπει να τίθεται σε κίνδυνο και η εθνική συνοχή της τουρκικής κοινωνίας, που απειλείται από την πορεία ανάδειξης του Κουρδικού.

Γι’ αυτό ο Ερντογάν προχωρεί στην ψήφιση ενός νέου νόμου για τη ΜΙΤ, με τον οποίο παραχωρούνται υπερεξουσίες στην τουρκική μυστική υπηρεσία, που θυμίζουν την παντοκρατορία της KGB επί σοβιετικού καθεστώτος, όταν η υπηρεσία αυτή γνώριζε ανά πάσα στιγμή τι κάνει, τι λέει, αλλά και τι σκέφτεται κάθε σοβιετικός πολίτης, εξασφαλίζοντας μέσω αυτού του ασφυκτικού ελέγχου τη συνοχή αλλά και την επιβίωση του καθεστώτος!

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, με τον νέο νόμο η τουρκική μυστική υπηρεσία εξοπλίζεται με αρμοδιότητες που δημιουργούν στην ουσία ένα νέο βαθύ κράτος στην Τουρκία, το οποίο θα ορίζεται και θα κατευθύνεται από το γραφείο του πρωθυπουργού.

Με βάση τον νέο, υπό έγκριση νόμο, η ΜΙΤ δεν θα συλλέγει μόνον πληροφορίες, αλλά θα συλλέγει στοιχεία και θα παρακολουθεί όλους τους Τούρκους πολίτες, τις τηλεφωνικές συνομιλίες, τη διαδικτυακή αλληλογραφία, όλες τις τραπεζικές δοσοληψίες, τις αγορές μέσω πιστωτικών καρτών, τα φάρμακα που προμηθεύονται, τις ιατρικές εξετάσεις, τους βαθμούς που παίρνουν όλοι οι Τούρκοι μαθητές σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, τα ταξίδια στο εξωτερικό και το εσωτερικό και ό,τι άλλο αφορά την προσωπική ή δημόσια ζωή του κάθε πολίτη.

Επίσης, με βάση τον νέο νόμο, η ΜΙΤ αποκτά την αρμοδιότητα να διεξάγει ψυχολογικές επιχειρήσεις, αλλά και άλλες επιχειρήσεις, όπως συλλήψεις, ανακρίσεις, απαγωγές, επιθέσεις σε «στόχους» κ.λπ., ενώ τα στελέχη της μυστικής υπηρεσίας που θα συμμετέχουν σε τέτοιου είδους ενέργειες και επιχειρήσεις δεν θα είναι υπεύθυνα για τις πράξεις τους και δεν θα διώκονται. Η ΜΙΤ θα μπορεί επιπλέον να διεξάγει επιχειρήσεις εναντίον εσωτερικών απειλών, χωρίς να είναι προϋπόθεση η απόφαση δικαστηρίου.

Οσον αφορά τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό, ενώ μέχρι στιγμής μπορούν να διεξάγουν επιχειρήσεις οι ΤΕΔ, μόνο κατόπιν απόφασης της Βουλής, με τον νέο νόμο η ΜΙΤ μπορεί να σχεδιάσει και να διεξαγάγει επιχειρήσεις στο εξωτερικό χωρίς την άδεια κανενός.

Με την αρμοδιότητα της διεξαγωγής ψυχολογικών επιχειρήσεων η ΜΙΤ αποκτά τη δυνατότητα να εκθέτει και να εκβιάζει φυσικά πρόσωπα, μέσω ιστοσελίδων που της δίνεται η νομική δυνατότητα να δημιουργεί και να λειτουργεί, χωρίς να φοβάται νομικές και ποινικές ευθύνες.

Σημειώνεται ότι με βάση τις νέες αρμοδιότητες η ΜΙΤ αποκτά δικαίωμα να παραβιάζει με τον «νόμο» βασικά δικαιώματα των πολιτών της Τουρκίας, ενώ το προσωπικό της «θωρακίζεται» απέναντι στον νόμο, αφού όποια παράβαση του νόμου κάνουν εν ώρα υπηρεσίας δεν θα επισύρει καμία δίωξη και ποινή.

Υπάρχουν κι άλλες ρυθμίσεις, που αποτελούν αντικείμενο ειδικού ενδιαφέροντος και εκφεύγουν του πλαισίου ενός άρθρου. Ομως αυτό που μπορεί να διακρίνει κανείς, εξετάζοντας το περιεχόμενο αλλά και το πνεύμα αυτού του νομοσχεδίου, είναι το γεγονός ότι ο Ερντογάν, ο Νταβούτογλου και ένας στενός κύκλος συνεργατών και συμβούλων του εργάζονται μεθοδικά πάνω σε ένα νέο κρατικό μοντέλο, που θα έχει ως ιδεολογική βάση τις βασικές αρχές του σουνιτικού Ισλάμ, στις οποίες θα υποτάσσονται οι αρχές των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας, όπως αυτές ορίζονται και γίνονται αποδεκτές από τη Δύση και τις πολιτισμένες χώρες.

Μιλάμε για ένα εντελώς νέο, υβριδικό μοντέλο, με στοιχεία από το σοβιετικό καθεστώς, από το καθεστώς της ιρανικής ισλαμικής επανάστασης και από τα μπααθικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής.

Αυτή είναι η νέα Τουρκία που προετοιμάζει για τους πολίτες της χώρας του αλλά και για τις γειτονικές χώρες ο Ερντογάν. Να το έχουμε υπ’ όψιν μας!

ΣΟΚ στο ΝΑΤΟ: Το κινεζικό α/α μακρού βεληνεκούς παίρνει η Τουρκία;

24/06/2013 03:48 | Κατηγορίες: Main,Άμυνα & Ασφάλεια  Αποστολή με email |

 Print  PDF

Η επιδείνωση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δύση εξαιτίας των ισχυρών επικρίσεων για τον τρόπο αντιμετώπισης των διαδηλωτών στην πλατεία Τακσίμ και σε όλη την Τουρκία, δείχνει να οδηγεί τη χώρα του Ερντογάν σε μια κίνηση που αν οριστικοποιηθεί θα αποτελέσει την ταφόπλακα ακόμα και στις σχέσεις με την Ατλαντική Συμμαχία, στη οποία ανήκει από το 1952, ενώ θα σηματοδοτήσει και την έναρξη μιας περιόδου ραγδαίων ανακατατάξεων στις παγκόσμιες γεωστρατηγικές ισορροπίες…

Την είδηση μεταδίδει σε ρεπορτάζ η έγκυρη αμερικανική εφημερίδα που είναι εξειδικευμένη στα αμυντικά θέματα, Defense News, επικαλούμενη δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων που εμπλέκονται με τις στρατιωτικές προμήθειες. Η επίσημη αιτιολογία είναι ότι το κινεζικό σύστημα είναι πολύ πιο φθηνό από τους ανταγωνιστές του, ενώ το τεχνολογικό του επίπεδο χαρακτηρίζεται ως «ικανοποιητικό».

Οι Αμερικανοί έχουν ήδη προβεί σε όλες τις σχετικές προειδοποιήσεις, όμως οι Τούρκοι εμφανίζονται αμετακίνητοι στις θέσεις τους… Οι προειδοποιήσεις, επισήμως, αφορούν την «ατελή» επιχειρησιακή αξιοποίηση του συστήματος, επειδή δεν θα μπορεί να συνεργάζεται με τα άλλα αντιαεροπορικά συστήματα της χώρας ώστε οι υπεύθυνοι να έχουν μια συνολική εικόνα. Το σύστημα αναγνώρισης φίλιου – εχθρικού (IFF) θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα με τον στόλο των μαχητικών F-16.

Ίσως οι Τούρκοι να έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στις ικανότητες της αμυντικής τους βιομηχανίας να επιλύσει το πρόβλημα της διασύνδεσης… Εξάλλου, γνωρίζουν ότι παρόμοιο πρόβλημα αντιμετώπισε με τα ρωσικά αντιαεροπορικά και η Ελλάδα, η κατάσταση είναι όμως πλέον πολύ διαφορετική σε σχέση με το αρχικό στάδιο μελέτης του προβλήματος και αναζήτησης λύσεων…

Το περίεργο είναι ότι εάν οι Τούρκοι επιλέξουν το κινεζικό σύστημα δεν θα μπορέσουν να το ενσωματώσουν στην υπάρχουσα ΝΑΤΟϊκή υποδομή. Η δε υπόθεση έχει τόσο πολύ προχωρήσει, ώστε σύμφωνα με το δημοσίευμα η απόφαση έχει ήδη ληφθεί και αναμένει την έγκριση από τον υπουργό Άμυνας, Ισμέτ Γιλμάζ και τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Για την Ιστορία, να υπενθυμίσουμε ποιοι είναι οι διεκδικητές του συμβολαίου ύψους 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων: Η κοινοπραξία των αμερικανικών εταιριών Raytheon και Lockheed Martin, προσφέρουν το σύστημα Patriot, η ρωσική Rosoboronexport, προωθεί το S-300, η ιταλο-γαλλική κοινοπραξία Eurosam, προσφέρει το SAMP/T Aster 30 και η κινεζική China Precision Machinery Export-Import Corp., το απόλυτο αουτσάιντερ, προσφέρει το HQ-9…

Εάν επιχειρήσει κανείς να αναζητήσει τη λογική πίσω από την είδηση θα μπορούσε να διακρίνει τα ακόλουθα: Πάντα είναι ανοικτό το ενδεχόμενο να πρόκειται για μια ακόμη σκληρή διαπραγματευτική «ντρίμπλα» των Τούρκων, στην προσπάθεια να «πείσουν» τους ισχυρούς να δουν με θετικό μάτι τις όποιες – νόμιμες ή παράνομες, λογικές ή παράλογες – απαιτήσεις και διεκδικήσεις τους.

Δεδομένων όμως των ευρύτερων εξελίξεων, ισχυρό είναι όμως και το ενδεχόμενο οι Τούρκοι να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ποτέ πια οι σχέσεις με τις ΗΠΑ δεν θα είναι όμοιες με το παρελθόν (διόλου απίθανο για σειρά λόγων), οπότε, η αδυναμία αναζήτησης εταίρο (ή «προστάτη») στη Μόσχα για τους γνωστούς ιστορικούς λόγους, να μην αφήνει περιθώριο στους Τούρκους παρά να αναζητήσουν καταφύγιο στη συμμαχία με τους Κινέζους, που ενισχύονται συνεχώς, παρά τα πολυάριθμα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα αναφορικά με το μέλλον της Κίνας σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Εξάλλου, δεν θα είναι η πρώτη φορά που οι Τούρκοι θα λάβουν κάποια σημαντική τεχνολογία από τους Κινέζους, αφού ως γνωστόν οι βαλλιστικές τους δυνατότητες προέρχονται επίσης από την Κίνα…

Το θέμα σίγουρα δεν έχει τελειώσει, όμως είναι βέβαιο ότι βρίσκεται ήδη στην κορυφή της ατζέντας πολλών χωρών, ενώ ίσως πρέπει να αρχίσουμε να αμφιβάλλουμε για το κατά πόσον το διαφαινόμενο μπλοκάρισμα της ενταξιακής της διαδικασίας στην ΕΕ είναι απλώς αποτέλεσμα της βίαιης πάταξης των διαδηλωτών…

Το ζητούμενο για τη Ελλάδα είναι να διακρίνει τη στρατηγική ευκαιρία που της ανοίγεται. Και δεν είναι άλλη από το να καταστεί αυτό που λέγεται εδώ και πολλά χρόνια: Ότι η Ελλάδα είναι το φυσικό σύνορο ανάμεσα στη Δύση και τον υπόλοιπο κόσμο προς ανατολάς. Ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει πρόταση «παράδοσης άνευ όρων» στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά το να συνειδητοποιήσει η χώρα πόσες ευκαιρίες ανοίγονται σε πολλαπλά επίπεδα, κυρίως στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Πάντα υποστηρίζαμε τη διαχείριση του προβλήματος όχι με λογιστικό – οικονομικό τρόπο, αλλά διαμέσου μιας ευφάνταστης γεωπολιτικής προσέγγισης…

Η πελατειακή Αριστερά

Τάκης Μίχας  

22 Ιουνίου 2013 

Οι τελευταίες εξελίξεις στην ΕΡΤ είχαν και ένα θετικό αποτέλεσμα. Έδωσαν μία πρώτη γεύση σχετικά με το πώς σκοπεύει να κυβερνήσει την χώρα η Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ ΔΗΜΑΡ ΚΚΕ κ.λπ.) όταν ποτέ πάρει την εξουσία. Μπορεί να πει κανείς πλέον με βεβαιότητα ότι το πελατειακό σύστημα το οποίο θα εφαρμόσει η Αριστερά θα ξεπερνάει κατά πολύ ό,τι διανοήθηκαν και εφάρμοσαν οι αστικές κυβερνήσεις.

Για να το πούμε πιο καθαρά: Το πελατειακό σύστημα που εφάρμοζαν οι συντηρητικές κυβερνήσεις χαρακτηριζόταν από ένα αίσθημα ενοχής. Ακόμα και ο πιο παραδοσιακός Δεξιός πολιτικός θα προσπαθούσε κάπου να δικαιολογήσει τους διορισμούς του σε βάση (τάχα) αξιοκρατικών κριτηρίων.

Τέτοιου είδους ηθικές αναστολές δεν πρόκειται να βιώσουμε όταν έρθει η Αριστερά στην εξουσία. Η αξιοκρατία θα καταδικασθεί ως «αστικός φορμαλισμός» ενώ το μόνο κριτήριο που θα μετράει θα είναι η πίστη και η προσήλωση στο Κόμμα. Όπως ακριβώς γινόταν τη δεκαετία του '80. Αυτό ακριβώς έδειξαν και οι τελευταίες εξελίξεις. Ούτε ο κ. Τσίπρας ούτε ο κ. Κουβέλης διανοήθηκαν -ούτε κατά διάνοια- να θέσουν το θέμα της αξιοκρατίας ή έστω διαφάνειας στους διορισμούς στην ΕΡΤ. Το μόνο πού τους ενδιέφερε ήταν να μη θίξουν τον κλάδο των δημοσιογράφων επειδή ακριβώς στον κλάδο αυτό υπάρχει σε σχέση με τους άλλους υπεραντιπροσώπευση των πελατών τους.

Φυσικά υπήρχε και το θέμα της ιδεολογικής πλύσης εγκεφάλου. Όταν η Αριστερά αναφέρεται στις «ποιοτικές εκπομπές» της ΕΡΤ, στην ουσία αναφέρεται στο γεγονός ότι όλες οι εκπομπές «ευρύτερου προβληματισμού» αποτελούσαν μία σταθερή δίαιτα αριστερής αντιφιλελεύθερης προπαγάνδας. Έτσι π.χ. η ΕΡΤ θα πρέπει να ήταν η μοναδική τηλεόραση στον κόσμο πού δεν αφιέρωσε εκπομπή πέρυσι στον Ανταμ Σμιθ όταν η ανθρωπότητα γιόρταζε τα 200 έτη από τη γέννηση του μεγάλου διανοούμενου. Διανοητές όπως ο Αλέξις Ντε Τοκβίλ, ο Φρεντερίκ Μπαστιά, ο Φρίντριχ Χάγιεκ, ο Λούντβιχ Μίζες ο Εντμουν Μπερκ ο Τομας Χομπς ο Μίλτον Φρίντμαν και τόσοι άλλοι, ήταν αποκλεισμένοι από τα «ποιοτικά προγράμματα» της ΕΡΤ τα οποία μονοπωλούσαν οι Ναόμι Κλάιν ο Mάικλ Μουρ και ανάλογης «ποιοτικής» εμβέλειας άτομα.

Στην ΕΡΤ λοιπόν επικρατούσε μια ενδιαφέρουσα κατανομή ιδεολογικής εργασίας. Το πολιτικό ειδησεογραφικό μέρος του προγράμματος μονωπωλείτο από την προπαγάνδα της εκάστοτε κυβέρνησης ενώ το «ποιοτικό» μέρος από την προπαγάνδα της Αριστεράς. Και όλοι φυσικά ήσαν ικανοποιημένοι - ιδιαίτερα αν αληθεύουν οι φαντασιακοί μισθοί που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο.

Summary in English:

The events of the last week have shown that the clientelism of the Left by far surpasses the clientelism of the Right

TAP ή Nabucco: Η Απόφαση Βγήκε

Ημερομηνία: 22-06-2013 Πηγή: http://www.energia.gr/  Με πρωτόγνωρες για τα δυτικά δεδομένα διαδικασίες θα γίνουν οι ανακοινώσεις για την επιλογή του αγωγού που θα μεταφέρει το αέριο από το Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη. Οι πληροφορίες του Εuro2day.gr, αναφέρουν ότι η κοινοπραξία του κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ (ΒΡ, Statoil, Socar κ.ά.) την περασμένη Πέμπτη, κατέληξε στην απόφασή της, δηλαδή αν ο αγωγός που θα κατασκευαστεί θα είναι ο ΤΑΡ ή ο Nabucco.   Ωστόσο όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές, συμφώνησαν σε μία διαδικασία διαδοχικών ενημερώσεων σε διαφορετικά επίπεδα, επιχειρηματικά και πολιτικά. Η διαδικασία αυτή θα ξεκινήσει στις 25 Ιουνίου στην πρεσβεία του Αζερμπαϊτζάν στη Βουδαπέστη, όπου οι CEO Kjetil Tungland του ΤΑΡ και Reinhard Mitschek του Nabucco θα μάθουν την απόφαση από τους εκπρόσωπους της κοινοπραξίας, με δέσμευση όμως "μη ανακοίνωσης".   Στις 26 Ιουνίου, εκπρόσωποι της κοινοπραξίας  θα επισκεφθούν τις πρωτεύουσες Ρώμη, Τίρανα, Αθήνα και Βουδεπάστη,όπου θα ενημερώσουν τις κυβερνήσεις των εμπλεκομένων χωρών για την απόφαση, στις 27 Ιουνίου οι κυβερνήσεις θα αποδεσμευθούν να γνωστοποιήσουν ανεπισήμως την απόφαση και στις 28 Ιουνίου, ημέρα Παρασκευή, θα γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις από την κοινοπραξία του Σαχ Ντενίζ.        Μετά από αυτά, εικάζεται ότι από το απόγευμα της 26ης Ιουνίου, θα κυκλοφορήσει η είδηση, καθώς  δύσκολα θα μπορέσει να μείνει μυστική μια θετική είδηση, την οποία θα επιδιώξουν να πιστωθούν οι κυβερνήσεις των εμπλεκόμενων χωρών. Ας σημειωθεί εδώ ότι στην περίπτωση του Nabucco, χώρες διέλευσης είναι η Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία και Αυστρία, ενώ στην περίπτωση του ΤΑΡ η Ελλάδα, Αλβανία και Ιταλία. Και τα δύο σχέδια, προβλέπουν σύνδεση των αγωγών με το τουρκικό σύστημα μεταφοράς, είτε στα σύνορα με τη Βουλγαρία, είτε με την Ελλάδα.   Με τη διαφορά ότι  η διασυνοριακή σύνδεση Ελλάδας-Τουρκίας λειτουργεί ήδη από το 2007, ενώ με τη Βουλγαρία είναι στο επίπεδο του σχεδιασμού και ο χρόνος κατασκευής, συναρτάται αμέσως με την επιλογή ή όχι του αγωγού Nabucco. Το Host Agreement   Σε ό,τι αφορά στις εκκρεμότητες που υπάρχουν μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και του ΤΑΡ, να σημειωθεί ότι την περασμένη Πέμπτη ολοκληρώθηκε η διαπραγμάτευση για το περιεχόμενο της  Συμφωνίας Υποδοχής (Host Agreement) η οποία προδιαγράφει τις σχέσεις μεταξύ της εταιρείας και της εταιρείας του αγωγού.   Το κείμενο μονογραφήθηκε από τις δύο πλευρές, ενώ η υπογραφή του θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα την προσεχή Τετάρτη, όταν δηλαδή η Ελληνική Κυβέρνηση θα γνωρίζει αν η κοινοπραξία του Σαχ Ντενίζ, έχει επιλέξει τον αγωγό ΤΑΡ για τη μεταφορά του αερίου.