Δευτέρα 27 Απριλίου 2009

Sailors hurt when Navy ship, sub collide in Strait of Hormuz



The Los Angeles-class attack submarine Hartford is seen underway in the Persian Gulf on Friday, March 20, after a collision with the amphibious transport dock New Orleans in the Strait of Hormuz between Iran and the Arabian Peninsula. (U.S. Navy photo via The Associated Press)


By REEM KHALIFA

MANAMA, Bahrain

Two U.S. Navy vessels — a nuclear-powered submarine and an amphibious ship — collided before dawn Friday in the mouth of the Persian Gulf, one of the world's most important sea passages for oil supplies.

There was no damage to the sub's nuclear propulsion system and no disruption to shipping in the strategic Strait of Hormuz, through which a fifth of the world's oil passes, said Navy spokesman Lt. Nate Christensen, with the Bahrain-based 5th Fleet.

Still, the unusual collision between members of the same navy sparked a sudden rise in oil prices — which had been declining on the day — even though the strait remained open.

Benchmark crude for April delivery had traded lower for most of the morning, but then erased those losses and rose 39 cents to $52 on the New York Mercantile Exchange. In London, Brent prices rose 50 cents to $51.17 on the ICE Futures exchange.

Still, with pressure pulling prices down in the financial crisis, the rise was nowhere near what would have been expected months ago, when such a collision would likely have sent prices skyrocketing.

The incident occurred around 1:00 a.m. local time Friday (5 p.m. EDT, Thursday), when the USS Hartford, a submarine, and the USS New Orleans, an amphibious ship, collided into each other in the narrow Strait of Hormuz, the 5th Fleet said in a statement.

The New Orleans suffered a ruptured fuel tank, resulting in an oil spill of approximately 25,000 gallons (95,000 liters) of diesel fuel, Christensen said.

According to the Bahrain-based 5th Fleet, 15 sailors aboard the Hartford were slightly injured but able to return to duty. No injuries were reported aboard the New Orleans and both ships are currently operating under their own power.

"The spill is closely monitored," Christensen said. "The lightweight diesel, although obviously a fairly substantial amount of gasoline, likely dissipated in the ocean."

Military analyst Loren Thompson of the U.S.-based Lexington Institute said a collision between two vessels in the world's most sophisticated navy is nearly unheard of. It's more common for ships of different navies to collide, or military vessels and commercial ships, he said.

"It's almost inevitable that people are relieved of duty pending investigation," Thomson told The Associated Press by phone. "These sort of accidents are so uncommon that you have to take it for granted that a major mistake occured by one of the vessels' captains."

Both ships were heading to port and were going in the same direction when the incident occurred in the narrow Hormuz, said Christensen. He said the submarine was submerged at the time but that he could give no further details as the collision is still under investigation.

Later Friday, the vessels were on their way to port for repairs and evaluation, added Christensen. Following standard security procedures he could not say where the vessels were headed.

Hormuz at its narrowest is 34 miles (54 kilometers) wide but the location of the collision was not disclosed.

The two ships were on regularly scheduled deployments to the region and conducting security operations, the Navy said. The Hartford is based in Groton, Conn. and the New Orleans is based in San Diego, Calif. As all U.S. submarines, the Hartford is nuclear powered. The New Orleans is an amphibious transport dock ship.

As much as 17 million barrels of oil a day went through the narrow strait in the first half of 2008, or about 40 percent of all seaborne traded oil or 20 percent of all oil traded globally.

Associated Press Writers Katarina Kratovac in Cairo and George Jahn in Vienna contributed to this report.

http://hamptonroads.com/2009/03/sailors-hurt-when-navy-ship-sub-collide-strait-hormuz


Piracy could revive ocean convoys

Συνημμένως, προς ενημέρωσιν, άρθρο με το εν θέματι αντικείμενο του Τodd Pitman, που αναρτήθηκε στην δικτυακή μορφή της εφημερίδος HONOLULU ADVERTIZER την Κυριακή 19 Απριλίου 2009.

Β.Ν. 

HONOLOLOU ADVERTISER.COM

Posted on: Sunday, April 19, 2009

NATO considers costly WWII tactic because 'it's a proven method'

By Todd Pitman
Associated Press

NAIROBI, Kenya — The U.S. employed them during World War II: armed convoys on the high seas to protect Allied shipping lanes from German subs. Could the same work with pirates?

In March 15, 1941, a World War II convoy steamed along the east coast of England, with supplies for London. Some say the strategy of using convoys should be employed against pirates off the Horn of Africa. NATO hasn't ruled the idea out, but maritime experts say there are too few military resources and the cost would be too high.

ASSOCIATED PRESS FILE PHOTO | March 1941

Some maritime experts say escorting the more than 20,000 ships that transit the Horn of Africa every year would be impractical, outstripping available military resources and at a cost that would be too high. But the tactic is being revisited, and NATO is considering it.

"It's true that it's more expensive to convoy, but it's worth the money," said Peter D. Zimmerman, an American professor emeritus at King's College in London. "There is a clear and present danger, and it's extremely corrosive to the maritime system to allow these pirates to operate with impunity."

The Gulf of Aden, which links the Suez Canal and the Red Sea to the Indian Ocean, is the shortest route from Asia to Europe. It's one of the world's busiest shipping lanes, and these days among its most dangerous.

Piracy is skyrocketing in the region and at least 79 attacks have been reported this year, compared with only 21 in all of 2003, according to the International Maritime Bureau. Pirates are now holding more than 310 foreign crewmen on 18 ships — at least 76 of those sailors captured in recent days.

The crisis has spawned fresh debate on how to stop it, but options are slim. Commercial vessels are loath to travel with armed security aboard because they fear violence could escalate. And in many cases, they have no choice since carrying arms is illegal in many ports.

During World War II, Allied warships deployed to protect merchant vessels crossing the Atlantic after Nazi submarines began sinking them with impunity. Today, the threat is different with modern-day warships facing lightly armed, agile pirate skiffs that are not trying to destroy vessels, but seize them for ransom.

Cyrus Mody, of the International Maritime Bureau, said there are only 15 to 20 warships deployed in the Gulf of Aden and off Somalia's eastern coast at any one time — a fraction of what is needed to guard tens of thousands of ships, even in convoys.

At the Pentagon, officials dismiss the use of convoys, partly because of the high number of personnel such a mission would entail. Also, the military has been adamant that ship security be the responsibility of shipping companies.

One senior defense official said privately that it would be impossible, with the number of U.S. and coalition ships available, to both escort convoys and patrol the gulf at the same time.

The U.S. Navy has destroyers in the region, but they do not run convoys, according to Lt. Stephanie Murdock, a spokeswoman for the U.S. 5th Fleet in Bahrain. She declined to give details or say why, and the military does not traditionally discuss future operations.

Cmdr. Chris Davies, a spokesman at NATO's Northwood maritime command center outside London, said NATO has looked into the idea but has not gone further.

"It hasn't been ruled out, but it's not something we've explicitly done," Davies said. "It's a proven method, and it is something we may well do given the circumstances."

 

Καταπέλτης κατά Σανιδά

Συμπεριφορά αυθαίρετη και αντισυνταγματική, πειθαρχικά ελεγκτέα, του καταλογίζει ο Γ.Ζορμπάς. Για ανεπίτρεπτη αξιολόγηση στοιχείων μιλά ο Β.Κόκκινος «E» 27/4

Με αμείωτη ένταση συνεχίζονται οι σκληρές αντιδράσεις και μάλιστα από δικαστικούς λειτουργούς για το «μπλόκο» της δικογραφίας του Βατοπεδίου και την ανεπίτρεπτη συνταγματικά «αθώωση» υπουργών από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά, χωρίς να μπορέσει καν να ερευνήσει και να αξιολογήσει τα στοιχεία η μόνη -κατά το Σύνταγμα- αρμόδια Βουλή.

Καταπέλτης είναι οι θέσεις που ανέπτυξαν ο πρώην πρόεδρος της Αρχής για το ξέπλυμα χρήματος, επίτιμος αντεισαγγελέας ΑΠ Γ. Ζορμπάς και ο επίτιμος πρόεδρος ΑΠ Β. Κόκκινος, ενώ σε παλαιότερη συνεδρίαση της Ολομέλειας ΑΠ έχουν διατυπωθεί από ανώτατους δικαστές θέσεις εκ διαμέτρου αντίθετες προς τις ενέργειες του εισαγγελέα ΑΠ Γ. Σανιδά.
Καταπέλτης κατά Σανιδά

Ολοι συμφωνούν ότι είναι συνταγματικά ανεπίτρεπτη η αξιολόγηση των στοιχείων για υπουργούς (είτε είναι αθωωτικά είτε είναι επιβαρυντικά), καθώς τέτοια κρίση μπορεί να εκφέρει μόνο η Βουλή, στην οποία η Εισαγγελία οφείλει να διαβιβάσει τη δικογραφία.

Ετσι είναι συνταγματικά ανεπίτρεπτη τόσο η εκ των προτέρων «αθώωση» των υπουργών με την κρίση ότι παραπλανήθηκαν όσο και η εκ των υστέρων άποψη ότι δεν προέκυψαν στοιχεία επιβαρυντικά γι αυτούς, αφού οι αρμόδιοι εισαγγελείς δεν είχαν δικαίωμα να ρωτήσουν καν και δεν ρώτησαν φυσικά για ενέργειες ή παραλείψεις κυβερνητικών στελεχών, που έτσι μένουν στο απυρόβλητο.
Καταπέλτης κατά Σανιδά

Απόψεις που αποτελούν κόλαφο για τις εισαγγελικές αξιολογήσεις σε ενέργειες υπουργών έχουν διατυπωθεί στην Ολομέλεια ΑΠ από τον Σεπτέμβριο 2001 όπου είχε γίνει μεγάλος θόρυβος όταν στάλθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών στη Βουλή η δικογραφία της ΔΕΚΑ ΑΕ με αιχμές για ευθύνες υπουργών.

Αν και η Ολομέλεια συγκλήθηκε τότε για να τοποθετηθεί μέχρι πού μπορεί να φτάσει η κριτική σε βάρος εισαγγελικών λειτουργών, τελικά διατυπώθηκαν «σκληρές» θέσεις σε βάρος του αρμόδιου εισαγγελέα Πρωτοδικών ότι «η ενέργειά του δεν ήταν σύμφωνη με το Σύνταγμα».

Τη θέση αυτή διατύπωσαν οι Κων. Τσαμαδός και Νικ. Κασσαβέτης (σήμερα επίτιμος αντιπρόεδρος ΑΠ και επίτιμος αρεοπαγίτης, αντίστοιχα), χωρίς να αντιλέξει κανείς. Σύμφωνα με τις απόψεις τους, από τα πρακτικά της Ολομέλειας ΑΠ, κατά το άρθρο 86 του Συντάγματος (που είχε αναθεωρηθεί λίγους μήνες νωρίτερα), ο εισαγγελέας όφειλε να περιοριστεί στη μόνη επιτρεπτή ενέργεια, που είναι η διαβίβαση στον πρόεδρο της Βουλής στοιχείων που σχετίζονται με ενδεχόμενη ευθύνη υπουργών ή υφυπουργών, χωρίς να επιτρέπεται οποιαδήποτε εκτίμηση και αξιολόγηση (θετική ή αρνητική).

Στα πρακτικά αυτά τονίζεται ότι σωστά ασκήθηκε κριτική σε βάρος του εισαγγελέα που ήταν επιτρεπτή, γιατί ήταν αντίθετη στο Σύνταγμα. Και τούτο διότι δεν αρκέστηκε στην απλή και μόνη επιτρεπτή διαβίβαση της δικογραφίας στη Βουλή για να ερευνήσει την υπόθεση, αλλά εξέφρασε και άποψη ότι προέκυψαν στοιχεία για υπουργό και υφυπουργούς.

Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Δ. Ασπρογέρακας είχε σημειώσει στο σχετικό διαβιβαστικό έγγραφο ότι αποφεύγει περαιτέρω εκτιμήσεις και αξιολογήσεις, γιατί θα ήταν αντίθετες στο Σύνταγμα.

Σύμφωνα με τα ίδια πρακτικά των τότε αρεοπαγιτών για τις τυχόν αξιόποινες πράξεις υπουργών, «αποκλειστικά αρμόδια να εκφέρει άποψη με πόρισμα είναι η συγκροτούμενη από τη Βουλή ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή» (η λεγόμενη προανακριτική) και συνεπώς και η απλή εκφορά της άποψης ότι προέκυψαν στοιχεία για υπουργούς προσβάλλει το κατά το άρθρο 20 του Συντάγματος δικαίωμα προηγούμενης ακρόασής τους, αφού τους καθιστά υπόπτους αξιόποινων πράξεων χωρίς να ακουστεί καν η θέση τους.

«Αδειασμα»
Οι αρεοπαγιτικές απόψεις «αδειάζουν» τον εισαγγελέα ΑΠ που εξέφερε «αθωωτική» κρίση για υπουργούς, χαρακτηρίζοντάς τους και «παραπλανηθέντες», ενώ οι δύο ερευνώντες εισαγγελείς Ευσ. Σπυροπούλου και Π. Στραγάλης πολύ σωστά ζήτησαν, χωρίς περαιτέρω σχολιασμούς, να διαβιβαστεί ο φάκελος στη Βουλή, αφού μόνο εκεί μπορούν να γίνουν ευθείες ερωτήσεις για τη δράση ή τις παραλείψεις υπουργών, και να διαπιστωθεί εάν έχουν ποινικές ευθύνες.

Ο Γ. Ζορμπάς, επικρίνοντας τις ενέργειες του Γ. Σανιδά, υπογράμμισε ότι κάθε προδικαστική εκτίμηση είναι ανεπίτρεπτη, καταλογίζοντάς του συμπεριφορά αυθαίρετη και αντισυνταγματική, πειθαρχικά ελεγκτέα.

Ανάλογες απόψεις για τη διαβίβαση του φακέλου και την ανεπίτρεπτη αξιολόγηση των στοιχείων διατύπωσε και ο επίτιμος πρόεδρος ΑΠ Β. Κόκκινος, υπογραμμίζοντας ότι χωρίς δικαιοδοσία και κακώς ο εισαγγελέας ΑΠ εκτίμησε ότι οι υπουργοί παραπλανήθηκαν.

Προσέθεσε δε ότι ο κανονισμός της Βουλής ή μια εγκύκλιος δεν μπορεί να κινούνται αντίθετα στο Σύνταγμα.

ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΣΤΑ ΠΕΡΙ ΕΥΡΩΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟΥ
Μπάγιας: Είμαι και θα παραμείνω εισαγγελέας

«Οι δημόσιες αναφορές και φήμες περί δήθεν συμμετοχής μου σε ευρωψηφοδέλτιο πολιτικού κόμματος κατά τις επικείμενες ευρωεκλογές είναι εντελώς αβάσιμες, αποτελούν αποκυήματα φαντασίας και τις διαψεύδω με τρόπο κατηγορηματικό και απόλυτο».

Αυτό δήλωσε ο πρόεδρος της Ενωσης Εισαγγελέων Ελλάδος (ΕΕΕ), Σ. Μπάγιας, αποκρούοντας τη συντονισμένη από κυβερνητικής πλευράς προσπάθεια απαξίωσης της δυναμικής αντίδρασής του για θεσμική παρέκκλιση του Γ. Σανιδά.

Διαψεύδοντας δηλώσεις του βουλευτή ΝΔ Γ. Μανώλη, ο Σ. Μπάγιας υπογράμμισε ότι είναι και θα παραμείνει εισαγγελέας και πρόεδρος της ΕΕΕ, όπου εξελέγη με ευρύτατη πλειοψηφία, και η θέση αυτή αποτελεί για τον ίδιο ύψιστη τιμή.

Εξέφρασε δε τη λύπη του γιατί αναληθείς αναφορές και φήμες εκπορεύθηκαν από χείλη βουλευτών...

v4.ethnos.gr - Καταπέλτης κατά Σανιδά - ειδησεις , πολιτικη (27 April 2009)

Για να δείτε και το βιντεο κλικ στην ακόλουθη διεύθυνση
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&tag=4750&pubid=3298759


Ο Μωάμεθ ήταν κρυπτοχριστιανός;

Ένα μυστήριο που ταλαιπωρεί τους ισλαμιστές.

Είχε Ελληνική ανατροφή και παιδεία, και θάφθηκε ως χριστιανός δίπλα στους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες!


Είναι τόσο ζωντανή η ιδέα ότι ο Μωάμεθ υπήρξε κρυπτοχριστιανός, ώστε συζητείται ακόμα και σήμερα στην Τουρκία.

Στο γνωστό περιοδικό «Ακτουέλ» δημοσιεύθηκε στις 19/12/91 άρθρο με τίτλο «Μήπως ο Πορθητής ήταν Χριστιανός;» και με υπότιτλο «Οι ιστορικοί δεν μπόρεσαν να λύσουν το μυστήριο 500 χρόνια τώρα».

Αντιλαμβάνεσθε πόσο προκάλεσε τους Ισλαμιστές το παραπάνω ερώτημα.

Ο Μωάμεθ είχε μητέρα Χριστιανή Ορθόδοξη.

Τον 15ο αιώνα, ο Μωάμεθ, παράλληλα με το ενδιαφέρον του για κάθε τι το Περσικό, δείχνει μεγάλο πάθος για τις Χριστιανικές αρχές και έχει ως κατηχητή του τον Οικουμενικό Πατριάρχη Γεννάδιο. Οι σχέσεις του Μωάμεθ με τον Γεννάδιο ενίσχυαν τις φήμες πως ο Τούρκος Σουλτάνος είχε ασπασθεί το Χριστιανισμό.

Ο Πορθητής μάλιστα, παρακάλεσε τον Γεννάδιο να καταγράψει το αποτέλεσμα των μακρών θεολογικών τους συζητήσεων στο μοναστήρι της Παμμακάριστου, όπου ο Μωάμεθ, μόνος, επισκεπτόταν τον Πατριάρχη. Ο Γεννάδιος κατέγραψε τις σχετικές συζητήσεις σ' ένα βιβλίο με τίτλο «Περί της μόνης οδού προς την σωτηρίαν των ανθρώπων», το οποίο και παρέδωσε στον Μωάμεθ. Το σύγγραμμα αυτό μεταφράστηκε και στα Τουρκικά και αποτέλεσε το βιβλίο κατηχήσεως του Μωάμεθ.

ΜΟΡΑΪΤΗΣ: Θα μπορούσε όμως κάποιος να υποστηρίξει ότι ο Γεννάδιος δεν υπήρξε κατηχητής αλλά απλώς συνομιλητής του Μωάμεθ.

ΚΙΤΣΙΚΗΣ: Πολλοί προσπάθησαν να δώσουν μια τέτοια ερμηνεία. Ότι δηλαδή ο Μωάμεθ, άνθρωπος μεγαλοφυής όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, ενδιαφερόταν να γνωρίσει τα πάντα. Όμως, μια τέτοια εξήγηση φαίνεται αφελής. Ο Μωάμεθ ήταν εκείνος που βοήθησε το Γεννάδιο να ανέβει στον Πατριαρχικό Θρόνο. Συνεπώς, δεν είχε αναπτυχθεί μεταξύ τους μια σχέση απλών συνομιλητών. Επιπλέον, η Χριστιανή μητέρα του, επηρέαζε τον Μωάμεθ σημαντικά. Στην πιο τρυφερή του ηλικία του είχε μάθει το «Πάτερ ημών» και τις Ορθόδοξες προσευχές. Συνεπώς οι σχέσεις του Μωάμεθ με την Ορθοδοξία δεν εξαντλούνται στο επίπεδο της περιέργειας. Υπάρχει όμως κι’ άλλη απόδειξη.

Ο Μωάμεθ, αν και Αυτοκράτορας που εθεωρείτο επίσημα Μουσουλμάνος, εκκλησιαζόταν ως Ορθόδοξος Χριστιανός, φυσικά κρυφά. Ο Κατακουζηνός Θεόδωρος Σπαντούνης, ως αυτόπτης μάρτυρας αναφέρει πως στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μωάμεθ είχε εγκαταστήσει στα προσωπικά του διαμερίσματα Χριστιανικό εικονοστάσιο με καντήλια και κεριά. Παρήγγειλε ακόμη από τον Ιταλό ζωγράφο του, Τζεντίλε Μπελλίνι, που είχε κάνει το πορτραίτο του, μια εικόνα της Παναγίας με τον Χριστό στην αγκαλιά.

Γνωρίζουμε ακόμη πως στην παιδική του ηλικία, την οποία πέρασε στην Αμάσεια της Μ. Ασίας και αργότερα στην Μαγνησία, έζησε απομονωμένος απ' τον πατέρα του και το Ισλάμ, ανατρεφόμενος αποκλειστικά από την Ορθόδοξη μητέρα του.

Υπάρχει όμως και μια καταπληκτική μαρτυρία ενός μεγάλου Τούρκου πολιτικού και ποιητή, του Γιαχυά Κεμάλ Μπε-γιατλί, την οποία αναφέρει στο βιβλίο «Οθωμανοί Ηγεμόνες» ο Τούρκος συγγραφέας Ρεσάτ Εκρέμ Κότσου:
«Την εποχή του Αβδούλ Χαμίτ του Β', είχε σπάσει ένας μεγάλος αγωγός νερού στην συνοικία του τζαμιού του Πορθητού. Το Φάτιχ τζαμί είχε οικοδομηθεί, μεταξύ των ετών 1463 και 1470, πάνω στα ερείπια της κατεδαφισμένης απ' τους Οθωμανούς εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων, κάτω απ' την οποία βρίσκονται θαμμένοι πολλοί Βυζαντινοί Βασιλείς.

Στην εκκλησία αυτή, ο Γεννάδιος είχε εγκαταστήσει το Πατριαρχείο κατόπιν αδείας του Μωάμεθ. Το 1454, ο Πατριάρχης εγκατέλειψε οικειοθελώς την εκκλησία, επειδή μέσα σ' αυτή είχε βρεθεί το πτώμα ενός Τούρκου και φοβήθηκε μήπως κατηγορηθούν οι Έλληνες για το έγκλημα. Την κατασκευή του τζαμιού είχε αναλάβει ο Έλληνας αρχιτέκτονας Χριστόδουλος, που φρόντισε όμως να διατηρήσει τα θεμέλια της κατεδαφισμένης εκκλησίας.

Κατά την επισκευή όμως του αγωγού, ο Αβδούλ Χαμίτ έδωσε εντολή ν' ανοιχθεί ο τάφος του Μωάμεθ, που βρίσκεται δίπλα στο τζαμί, για να διαπιστωθούν τυχόν ζημιές και να επισκευασθούν. Ο τάφος λοιπόν ανοίχθηκε και, σε βάθος τριών μέτρων, βρέθηκε σιδερένια καταπακτή απ' όπου μια πέτρινη σκάλα οδηγούσε στην υπόγεια αίθουσα της Βυζαντινής εκκλησίας. Εκεί βρέθηκε ο μαρμάρινος τάφος όπου βρισκόταν το ταριχευμένο πτώμα του Μωάμεθ, ολόιδιο με το πορτραίτο που είχε φιλοτεχνήσει ο Ιταλός ζωγράφος Μπελλίνι, πέντε μήνες πριν από το θάνατο του Πορθητή. Το γεγονός αυτό αποτελεί την μεγαλύτερη απόδειξη ότι ο Μωάμεθ θέλησε να ταφεί ως Χριστιανός και Βυζαντινός Βασιλιάς εν μέσω των άλλων Βυζαντινών Αυτοκρατόρων.

Ο Αβδούλ Χαμίτ, που για λόγους πολιτικούς είχε εγκαταλείψει τον Μπεκτασισμό και ασπασθεί τον Πανισλαμισμό, κυριεύθηκε από πανικό και έδωσε εντολή να σφραγισθεί αμέσως ο τάφος του Μωάμεθ.

Τα παραπάνω συνέβησαν πριν από το 1908, κι έκτοτε ο τάφος του Μωάμεθ δεν ξανάνοιξε. Γι' αυτό και είναι αδύνατο να αποδειχθεί σήμερα η μαρτυρία του Μπεγιατλί. Αποτελεί όμως μαρτυρία επιφανούς Τούρκου, που δεν εξυπηρετεί κάποιες σκοπιμότητες και δεν είχε λόγους να παρουσιάζει τον Μωάμεθ Χριστιανό.

http://kostasxan.blogspot.com/2009/04/blog-post_8285.html


Κυριακή 26 Απριλίου 2009

«Θα πληρώσουμε ακριβά την αντισεισμική απραξία»

«E» 24/4

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Σεισμολόγος

«Θα πληρώσουμε ακριβά την αντισεισμική απραξία»
Την εκτίμηση ότι η χώρα μας «θα πληρώσει ακριβά την αντισεισμική απραξία των τελευταίων ετών» εκφράζει ο διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου κ. Γεράσιμος Παπαδόπουλος σε συνέντευξή του στο «Εθνος». Με αφορμή τον φονικό σεισμό που έπληξε την πόλη Λ Ακουιλα της γειτονικής Ιταλίας, ο κ. Παπαδόπουλος μιλά για την Αντισεισμική Προστασία της Ελλάδας, εξηγεί τους λόγους της παραίτησής του από τη θέση του προέδρου της Επιτροπής Αξιολόγησης Σεισμικού Κινδύνου του ΟΑΣΠ και υποστηρίζει ότι η αντισεισμική προστασία στη χώρα μας έχει εξασθενήσει από το 2003 και ύστερα. Αναφερόμενος στις στατιστικές που κάνουν λόγο για καταστροφικό σεισμό στην Ελλάδα κάθε 8 με 10 χρόνια -με τελευταίο εκείνον της Πάρνηθας το 1999- και θεωρώντας δεδομένη την πολυετή αδράνεια στη λήψη μέτρων προστασίας από τον Εγκέλαδο, τονίζει ότι η χώρα μας βρίσκεται «εν σεισμικώ κινδύνω»...

Συνέντευξη στην ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΟΒΒΑ
rovva@pegasus.gr

Σε ποια κατάσταση βρίσκεται σήμερα η αντισεισμική προστασία της χώρας;

Υποστήριξα δημοσίως, αλλά και σε υπομνήματά μου προς την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ, που είναι πολιτικά υπεύθυνη για την αντισεισμική προστασία, ότι η χώρα βρίσκεται «εν σεισμικώ κινδύνω» όσο ποτέ άλλοτε κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Οχι μόνο λόγω των επερχόμενων ισχυρών σεισμών, τους οποίους βεβαίως δεν δυνάμεθα να αποτρέψουμε, αλλά κυρίως λόγω της σεισμικής επικινδυνότητας που έχει συσσωρευτεί στην κοινωνία και το δομημένο περιβάλλον εξαιτίας της πολυετούς αδράνειας στον τομέα της αντισεισμικής προστασίας. Η αντισεισμική προστασία έχει εξασθενήσει σοβαρότατα από το 2003 μέχρι σήμερα. Στο διάστημα αυτό ούτε μία σημαντική δράση δεν έχει αναληφθεί από τον ΟΑΣΠ, τον υπεύθυνο οργανισμό για τον συντονισμό της αντισεισμικής προστασίας στη χώρα. Ουδείς θυμάται τον ΟΑΣΠ για τίποτα.

Πού αποδίδετε αυτή την εικόνα;

Η επιτυχής εφαρμογή της αντισεισμικής προστασίας απαιτεί πρόγραμμα, σχέδιο και κατάλληλους ανθρώπους. Ουδέποτε υπήρξαν και τα τρία μαζί αλλά κατά καιρούς ο ΟΑΣΠ επιτέλεσε αξιόλογο έργο. Τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει ούτε ένα από τα τρία στοιχεία. Σας διαβεβαιώ, όμως, ότι με τα κατάλληλα πρόσωπα θα μπορoύσαν να υπάρξουν και πρόγραμμα και σχέδιο. Πώς να γίνει όμως αυτό με τον σημερινό πρόεδρο του ΟΑΣΠ καθ. Κ. Μακρόπουλο, ο οποίος αδυνατεί να αντεπεξέλθει στοιχειωδώς στα πάμπολλα καθήκοντα που προκύπτουν από τις πάμπολλες κρατικές θέσεις που κατέχει με τη βοήθεια του κυβερνώντος κόμματος; Εδώ εμφανίζονται και οι ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας. Και απορώ: τι προσδοκούν από αυτή την κατάσταση επιστήμονες όπως οι κ. Παπαζάχος και Σταυρακάκης και συμμετέχουν; Δεν αντιλαμβάνονται ότι γίνονται συνυπεύθυνοι;

Είναι νωπές οι εικόνες από τις συνέπειες του φονικού σεισμού στην Λ Ακουιλα. Η ετοιμότητα της ιταλικής Πολιτικής Προστασίας και τα μέτρα που ελήφθησαν ώστε να γίνει πιο υποφερτή η διαβίωση των σεισμοπαθών ήταν πρωτόγνωρα για την Ελλάδα. Κατά πόσο, σύμφωνα με την εμπειρία σας, οι ελληνικές Αρχές βρίσκονται σε θέση να αντιμετωπίσουν μια καταστροφή αντίστοιχου μεγέθους;

Εχετε δίκιο. Η ιταλική Πολιτική Προστασία ίσως είναι η καλύτερη στην Ευρώπη. Οχι μόνο γιατί έχει σχέδια που τα εφαρμόζει με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, αλλά και γιατί αυτά βασίζονται σε πορίσματα επιστημονικής έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης που η ίδια χρηματοδοτεί. Στην Ελλάδα, η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας σήμερα καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες αλλά απέχει πολύ από το να προσεγγίσει την ιταλική. Το έργο που παράγεται από τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων, για τον έλεγχο των σχολικών κτιριακών μονάδων, είναι αξιόλογο. Η λειτουργία κατά τα τελευταία χρόνια του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων Υγείας, το οποίο μπορεί να προσφέρει σημαντικότατες υπηρεσίες και σε περιπτώσεις βλαβερών σεισμών, αποτελεί θετικό παράδειγμα. Δυστυχώς, το αρνητικό παράδειγμα είναι ο ΟΑΣΠ, ο κεντρικός φορέας αντισεισμικού σχεδιασμού και προστασίας.

Η Ελλάδα είναι μια σεισμογενής χώρα. Ποια μέτρα επείγει να ληφθούν σε επίπεδο προστασίας από τους σεισμούς;

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η συσσώρευση σεισμικής επικινδυνότητας είναι μακροχρόνια διαδικασία. Πολύ χρόνο χρειάζεται και η μείωση της επικινδυνότητας με τη συνδυασμένη ανάπτυξη των δράσεων που σας προανέφερα. Γι αυτό δεν μπορώ να προτείνω μία ή δύο δράσεις για να λύσουμε γρήγορα το πρόβλημα. Φοβούμαι ότι χάσαμε το τρένο για τα επόμενα χρόνια. Χρειάζεται πρόγραμμα, σχέδιο και κατάλληλους ανθρώπους ως επένδυση που θα αποδώσει στο μέλλον. Αν, όμως, επιμείνετε να προτείνω ένα μέτρο γρήγορης, έστω και μερικής απόδοσης, τότε θα έλεγα, επιτέλους να συνεργαστεί ο ΟΑΣΠ με την Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και να οργανώσουν ασκήσεις ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού.

Αποχωρήσατε πρόσφατα από τον Οργανισμό Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας κάνοντας λόγο για δυσλειτουργίες στη δράση του. Τι εννοούσατε;

Προηγουμένως σας ανέφερα γιατί ο ΟΑΣΠ δεν επιτελεί πλέον το καθήκον της οργάνωσης και του συντονισμού της αντισεισμικής προστασίας στη χώρα. Δεν έχει σχέδιο, δεν έχει πρόγραμμα. Δεν κάνει έργο και συσσωρεύει την επιχορήγηση που του παρέχει το ΥΠΕΧΩΔΕ λες και είναι ταμιευτήριο. Πράγματι, παραιτήθηκα από τη θέση του προέδρου της επιτροπής εκτίμησης σεισμικού κινδύνου γιατί οι προτάσεις μου, που ήταν όλες στο πνεύμα που σας προανέφερα, ουδέποτε ετέθησαν για συζήτηση από τον πρόεδρο του ΟΑΣΠ. Εδώ εμφανίζεται και πάλι η ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ η οποία άτολμη, και χωρίς άσκηση πολιτικού ελέγχου, παρακολουθεί την κατάσταση δίνοντας την εντύπωση ότι δεν ενδιαφέρεται.

Η ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΣΕΙΣΜΩΝ
Η φύση είναι αντικειμενική και θα ακολουθήσει τους νόμους της

Πόσο αναμενόμενος είναι ένας ισχυρός σεισμός μεγαλύτερος των 6 Ρίχτερ στην Αττική και τι καταστροφές θα μπορούσε να επιφέρει με βάση την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα κτίριά της από άποψη αντισεισμικής θωράκισης και ελέγχου;

Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στην Αττική. Η στατιστική των σεισμών είναι αμείλικτη. Στη χώρα μας γίνεται, κατά μέσο όρο, ένας ισχυρός σεισμός κάθε χρόνο και ένας καταστροφικός σεισμός κάθε 8-10 χρόνια περίπου. Ο τελευταίος καταστροφικός σεισμός της Πάρνηθας το 1999 με τα 143 θύματα είναι ακόμη νωπός στη μνήμη μας.

Η ευτυχής συγκυρία ότι οι τελευταίοι ισχυροί σεισμοί του 2008 δεν ήταν ιδιαιτέρως βλαβεροί, είτε γιατί ήταν υποθαλάσσιοι και ορισμένοι με σημαντικό βάθος, είτε γιατί ήταν χερσαίοι αλλά δεν έγιναν πολύ κοντά σε μεγάλα αστικά κέντρα, δεν θα συνεχιστεί επ άπειρον. Η φύση είναι αντικειμενική και θα ακολουθήσει τους νόμους της, δεν είναι βουλητική και δεν θα εισακούσει τις δικές μας επιθυμίες και ευχές. Φοβούμαι ότι η χώρα θα πληρώσει πολύ ακριβά την αντισεισμική απραξία των τελευταίων ετών.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=4750&pubid=3266772