Ζ' Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών (Ζ' ΜΑΚ) -Τα ''Ελληνικά φαντάσματα'' που τρέμουν οι Τούρκοι...!!!

ΕΝΔΙΑΦΈΡΟΝΤΑ | HTTP://HELLENICLEGION.BLOGSPOT.COM/ | 2012-07-02 03:31:09

Η Ζ' Μοίρα Αμφίβιων Καταδρομών (Ζ' ΜΑΚ) συγκροτήθηκε το 1997, αμέσως μετά την κρίση των Ιμίων, στη «μήτρα» των Ειδικών Δυνάμεων, το Μεγάλο Πεύκο, στο πλαίσιο εφαρμογής του δόγματος του «Ισοδύναμου Τετελεσμένου» -που είχε τότε υιοθετηθεί- και ανήκει...

στις δυνάμεις ταχείας αντίδρασης του ΕΣ. Αρχικά, επανδρώθηκε από πρώην στελέχη του Ε.Τ.Α. Σήμερα, αυτή η πολύ "ειδική" μονάδα φτάνει την δύναμη των 300 ανδρών και έχει ως αποστολή να δρα ως δύναμη άμεσης επέμβασης, όπου και οποτεδήποτε χρειαστεί, σε κάθε σημείο του Αρχιπελάγους του Αιγαίου.

Αποτελείται από τρεις λόχους κρούσης και ένα λόχο διοίκησης. Στους λόχους κρούσης, το προσωπικό τοποθετείται κυκλικά. Οι δύο λόχοι είναι πάντοτε πλήρως επανδρωμένοι, επιχειρησιακοί και ετοιμότητας ελάχιστων ωρών. Αντίθετα, στον τρίτο λόχο τοποθετούνται τα στελέχη που αποσπώνται από τη μονάδα για να παρακολουθήσουν κάποιο σχολείο ή κάποια εκπαίδευση καθώς και για να λάβουν τις άδειές τους. Το προσωπικό της μονάδας στο σύνολό του αποτελούν άνδρες ΕΠΟΠ, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ηλικίας μικρότερης των 32-33 ετών. 

Ο βαθμός συνειδητοποίησης του προσωπικού είναι πολύ υψηλός. Παρά το γεγονός ότι το σύνολο σχεδόν του προσωπικού διαμένει στην Αθήνα, εντούτοις η ανταπόκριση σε περίπτωση συναγερμού είναι εντυπωσιακά μικρή. Ο καθένας διαθέτει δύο και τρία κινητά τηλέφωνα, ενώ ακόμη και κοινωνικές δραστηριότητες όπως η παρακολούθηση μιας κινηματογραφικής ταινίας, αποτελούν αντικείμενο οικειοθελούς ενημέρωσης προς συναδέλφους ή και προϊστάμενους σε περίπτωση που κάτι συμβεί. Με άλλα λόγια, η καθημερινή ζωή των ανδρών έχει προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της μονάδας. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τη στιγμή που θα ειδοποιηθεί το προσωπικό, σε μικρό χρόνο βρίσκονται όλοι εντός της μονάδας και μετά από λίγο, μαζί με τον οπλισμό, τα υλικά και τα πυρομαχικά τους, έχουν μεταβεί στον προβλεπόμενο χώρο.

Η Ζ’ ΜΑΚ είναι εν δυνάμει και μοιρα αλεξιπτωτιστών (ΜΑΛ), καθώς το προσωπικό της έχει «περάσει» από τη ΣΧΑΛ (Σχολή Αλεξιπτωτιστών) και συντηρείται όπως προβλέπεται. Βέβαια δεν διαθέτει ούτε τα όπλα υποστήριξης της μονάδας του συγκεκριμένου τύπου, ούτε η εκπαίδευσή της επικεντρώνεται στα αντικείμενα της Μοίρας αλεξιπτωτιστών, η οποία εξ ορισμού εκτελεί και συμβατικές επιχειρήσεις.

Η επιλογή του προσωπικού σε επίπεδο αξιωματικών γίνεται πολύ επιλεκτικά από το χώρο των Ειδικών Δυνάμεων, και προτιμώνται όσοι έχουν μεγάλη εμπειρία σε ανάλογες μονάδες (2η ΜΑΛ, ΕΤΑ κ.α). Ο λόγος που τηρείται αυτή η διαδικασία έχει να κάνει με την ετοιμότητα της μονάδας. 

Κρίσιμο ζήτημα λοιπόν αποτελεί η ανανέωση του προσωπικού της μονάδας. Ακόμη και στον τομέα αυτό η Ζ’ ΜΑΚ αποτελεί ειδική περίπτωση, διότι και σήμερα είναι από τις αμιγώς επαγγελματικές μονάδες του ΕΣ. Σύμφωνα με στελέχη της μονάδας, η εμπειρία που έχει αποκομιστεί καταδεικνύει ότι πρέπει να αποφεύγεται η μαζική ανανέωση του προσωπικού ακόμη και ανοι υπηρεσιακές ανάγκες είναι αφόρητα πιεστικές. Ένα ποσοστό περί το 15% σε ετήσια βάση κρίνεται το ιδανικό, διότι αφενός επιτρέπει ανανέωση του προσωπικού, αφετέρου δεν διαρρηγνύει τους πολύ ισχυρούς δεσμούς που αναπτύσσονται σε επίπεδο ομάδας, η οποία πρέπει να δρα αυτοματοποιημένα σε οποιαδήποτε κατάσταση και συνθήκες, πράγμα που επιτυγχάνεται με σκληρή και συνεχή εκπαίδευση. 

Οπλισμός, υλικά και μέσα 

Η Ζ’ ΜΑΚ είναι επίσης μία από τις ελάχιστες μονάδες των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην οποία έχει υιοθετηθεί η αντίληψη της «δεξαμενής» οπλισμού. Αυτό σημαίνει ότι ο οπλισμός των ανδρών της μονάδας δεν είναι τυπικός ούτε σταθερός αλλά προσαρμόζεται, τόσο όσον αφορά την κατηγορία οπλισμού, αλλά και όσον αφορά τις ποσότητες ανάλογα με τις απαιτήσεις της συγκεκριμένης αποστολής.

Ο οπλισμός και τα παρελκόμενα που αξιοποιούνται στη Ζ’ ΜΑΚ είναι πολλά, και για ευνόητους λόγους παραθέτουμε μόνο όσα κατά το παρελθόν έχουν δει το φως της δημοσιότητας:

-Τυφέκια: Μ16Α2 (μεγάλη σειρά εκδόσεων και παραλλαγών)

-Τυφέκια ελεύθερου σκοπευτή: Barrett M82A1 με διόπτρα Swarovski 10x42

-Οπλοπολυβόλα: MP5 SD3 με καταδείκτη laser και σιγαστήρα

-Πιστόλια: Glock 17 με καταδείκτη laser της Laser Devices

-Διόπτρες: Simrad Optronics KN235F), AN/PVS7B, ΟΝΥ ΙΙΙ (ΟΝΥΠΑΣ κατασκευής ΕΑΒ)

-Δέκτης GPS/PPS (Global Positioning System/Precision Positioning Service): Rockwell PLGR+ 96 Καταδείκτης laser: AM/PAQ-4C (κατασκευής ECON)

-Τηλέμετρο laser: LP7ES

Αξίζει ωστόσο να αναφερθεί ότι ακόμη και ειδικά υλικά, όπως π.χ. οι σιγαστήρες, υπάρχουν σε αφθονία. Σε ό,τι αφορά τα τροχοφόρα και πλωτά μέσα, η μονάδα σήμερα διαθέτει τα εξής:

-29 πάσης φύσης οχήματα (οχήματα μάχης Flyer, δίκυκλα, γενικής χρήσης, φορτηγά, και λεωφορεία)

-δεκάδες ελαστικές λέμβους σταθερής γάστρας Zodiac των 8-10 ατόμων

-ελαστικές λέμβους «σκληρής» γάστρας (RIB) τύπου VTR.

hellarmforces2010

ΠΗΓΗ

Αναδημοσίευση απο http://helleniclegion.blogspot.com/

Οι προκλήσεις των Γκρίζων Λύκων και οι Έλληνες Νενέκοι

Στη φωτογραφία ο Μπαχτσελί απευθύνει το γνωστό τουρκικό φασιστικό χαιρετισμό από το αμάξι του, κατά την περιοδεία του στη Θράκη

Φαίνεται πως η συστηματική διείσδυση των νεο-οθωμανικών συμφερόντων στην Θεσσαλονίκη, έχουν δημιουργήσει πολύ βαθιά ερείσματα, στον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο της πόλης. Δεν εξηγείται αλλιώς η ένοχη σιωπή όλων των πολιτικών παραγόντων της πόλης, καθώς και της συντριπτικής πλειοψηφίας των κομμάτων, που δεν τόλμησαν καν να καταγγείλουν την επίσκεψη του Τούρκου ναζί Μπαχτσελί.

Σαν να μην έφτανε αυτό, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, σε μια πρωτοφανή εκστρατεία διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, προσπαθούν να ταυτίσουν την διαμαρτυρία λιγοστών αυτόνομων Κύπριων φοιτητών, μαζί με Κούρδους και Ελλαδίτες πολίτες της πόλης με την Χρυσή Αυγή. Σε αυτήν την εκστρατεία πρωτοστάτησε το enikos.gr του τάχα ανεξάρτητου και έγκυρου Νίκου Χατζηνικολάου, αλλά και η εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, που με ένα εξώφυλλο πρωτοφανούς αθλιότητας προσπαθεί μέσω αισχρών συκοφαντιών να διασκεδάσει την σιωπή σύσσωμου του πολιτικού κατεστημένου απέναντι στις προκλήσεις των Τούρκων ναζί.

Στο εξώφυλλο, ως κεντρικό θέμα η εφημερίδα γράφει: ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ, και ως υπότιτλο ΓΚΡΙΖΟΙ ΛΥΚΟΙ ΜΑΛΩΝΑΝ ΜΕ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ… ΑΔΕΡΦΟΥΣ ΤΟΥΣ, ενώ πιο κάτω με μικρότερα γράμματα αναφέρουν ένα άσχετο με το συμβάν περιστατικό: Μέλη της Χρυσής Αυγής έμειναν ατιμώρητα για 100 ευρώ.

Πρόκειται για ένα εμετικό εξώφυλλο, που, βάζει στο ίδιο τσουβάλι αυτούς που εναντιώνονται στην τουρκική κατοχή και ζητούν την αποκατάσταση του κυπριακού ελληνισμού από τα τουρκικά εγκλήματα, με τους ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας του Τάσου Ισάακ, μ’ αυτούς που εκθειάζουν τη γενοκτονία των Ελλήνων, των Αρμένιων, των Κούρδων και των άλλων λαών της Μικράς Ασίας.

Σε τέτοιο βαθμό σπίλωσης και προπαγάνδας δεν έχουν φτάσει ούτε οι τουρκικές προπαγανδιστικές φυλλάδες! Χώρια που ο τρόπος που προβάλει η εφημερίδα το συμβάν καλύπτει πλήρως την απαράδεκτη επίθεση των ΜΑΤ, που λειτούργησαν ως κοινοί μπράβοι των Γκρίζων Λύκων. Από κοντά διάφορες δήθεν προοδευτικές φωνές και γραφίδες, που αιφνιδίως τυφλώθηκαν μπροστά στον Τούρκο ναζί, καταγγέλλοντας τον… ελληνικό εθνικισμό και τις… ελληνικές σημαίες –σε μια περίεργη ταύτιση με τους… Γκρίζους Λύκους.

Το συμβάν αυτό, καταδεικνύει περίτρανα σε πιο βαθμό έχει φτάσει ο ραγιαδισμός και η υποτέλεια των αρχουσών τάξεων, του δημοσιογραφικού και πολιτικού κατεστημένου. Όλοι αυτοί, δεν έχουν πρόβλημα να ταυτιστούν με τους προπαγανδιστές των γενοκτονιών και των Τουρκικών εγκλημάτων, προκειμένου να παραμείνουν αρεστοί στα μεγάλα αφεντικά, αυτούς που αξιώνουν να γίνουν πραγματικοί επικυρίαρχοι της ευρύτερης περιοχής: Τους νεο-οθωμανούς, οι οποίοι μοιράζουν απειλές πολέμου δεξιά και αριστερά, και πολιτεύονται εκβιάζοντας τους μικρότερους και τους αδύναμους λαούς.

Αυτή η αθλιότητα ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ. Ο ελληνικός λαός, με οξυμένο το αισθητήριο της αντίστασης από τους αγώνες των τελευταίων χρόνων ενάντια στην υποδούλωση και την οικονομική εξαθλίωση της χώρας, γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει –και θα απαντήσει όπως αρμόζει στους Νενέκους, όπως απαντάει στους δοσίλογους του μνημονίου και τα δημοσιογραφικά τους παπαγαλάκια.

Υστερόγραφο: Προφανώς, και η παρουσία της Χρυσής Αυγής ρίχνει νερό στο μύλο της άθλιας προπαγάνδας του κατεστημένου. Της δίνει σάρκα και οστά και την συντηρεί. Γι’ αυτό είναι προβοκατόρικη και ως τέτοια πρέπει να καταγγελθεί.

Εξ άλλου είναι φαιδρό να διατείνονται ότι διαδηλώνουν ενάντια στους… ομοϊδεάτες τους. Και επίσης, εξίσου παράδοξο είναι να κόπτονται για το κυπριακό, οι υμνητές της Χούντας, που έστρωσε το χαλί στην τουρκική εισβολή το ‘74.

ΚΑΤΩ Ο ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ

ΕΞΩ Ο ΗΘΙΚΟΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΙΣΑΑΚ – ΣΟΛΩΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΑ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ

Κίνηση Πολιτών Άρδην

www.ardin-rixi.gr

Απαιτούμενα προσόντα για να γίνεις υφυπουργός ...

"Η τραγωδία να είσαι στρατιωτικός στην Ελλάδα"!Ένας αξιωματικός την περιγράφει επώνυμα

Η τραγωδία του να είσαι στρατιωτικό στην Ελλάδα,μέσα από το κείμενο ενός ανθυπολοχαγού.Ο οποίος μαζί μ΄ όλους τους συναδέλφους του τη βιώνει και άρα μπορεί να την περιγράψει.

Το κείμενό του αποτυπώνει με απόλυτη ακρίβεια πως η χώρα αυτή αντιμετωπίζει τους ανθρώπους που επέλεξαν να την υπηρετήσουν φορώντας στολή και θυσιάζοντας πολλά από τη………..

ζωή τους.

Και δεν είναι μόνο οι περικοπές των ήδη εξαιρετικά χαμηλών μισθών.Θα διαβάσετε τις συγκρίσεις που κάνει με τους μισθούς άλλων δημοσίων υπαλλήλων.Είναι και η φθηνή αντιμετώπιση που είχαν από τις πολιτικές ηγεσίες της χώρας.Από «αναγκαίο κακό» έως «αυτιστικούς» «αντιπαραγωγικούς» τεμπέληδες τους αντιμετώπισαν οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι.

Διαβάστε όλο το κείμενο του ανθυπολοχαγού όπως το ανήρτησε στην Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Ηπείρου

Πριν απο 14 χρόνια περίπου είχε διαφημιστεί μια αναπροσαρμογή στα μισθολόγια των στρατιωτικών που όπως μας έλεγαν θα κατέληγαν σε αυξήσεις τόσο των ανώτατων αξιωματικών  (που τότε ήταν σε επίπεδα ενός κατώτατου υπαλλήλου υπουργείου) , όσο και όλων των άλλων στελεχών (που τότε ήταν σε επίπεδα «Υ.Ε. καθαριστριών» του δημοσίου). Τελικά αυτή η αναπροσαρμογή το μόνο που έκανε ήταν να ενσωματώσει όλα τα επιδόματα , που τότε ήταν παρα πολλα, στο μισθό με αποτέλεσμα μηδενικές αυξήσεις  στους περισσότερους ,αλλά και κάποιες μικρές μειώσεις, σε μερικούς.

                  

Από τότε δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα . Κάθε χρόνο βλέπαμε στους μισθούς μας κάποιες μικρές αυξήσεις  συνήθως κάτω απο τον πληθωρισμό (3% το χρόνο και αυτό σε δύο δόσεις 1.5%+ 1,5%). Βέβαια , και επειδή όλοι οι στρατιωτικοί απο την φύση της δουλειάς μας ζούμε στον μικρόκοσμό μας, πάντα μας έκανε εντύπωση πως γίνεται όλοι οι άλλοι να έχουν υψηλότερο βιοτικό επίπεδο απο το δικό μας, με τις διακοπές τους ,τα χόμπι τους, τα ιδιόκτητα σπίτια τους, τα  δεύτερα αυτοκίνητα  τους , τις εξόδους τους κλπ.

               

Η απάντηση δόθηκε πριν απο λίγο καιρό όταν δημοσιοποιήθηκαν όλοι οι μισθοί του δημοσίου τομέα. Ο στρατιωτικός ήταν ο πλέον χαμηλόμισθος από όλους τους άλλους δημοσίους υπαλλήλους ανεξαρτήτως γραμματικών γνώσεων και σπουδών. Οι διοικητές ολόκληρων μεραρχιών συνεχίζουν να αμοιβονται με μισθό ενός μέσου υπαλλήλου υπουργείου, οι διοικητές μονάδων έχουν ίδιο μισθό με έναν υπάλληλο καθαριότητας του δήμου, και όλοι οι υπόλοιποι κατώτεροι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί δεν έχουν αντίστοιχο μισθό στο δημόσιο τομέα. Και αυτό που κάνει έναν στρατιωτικό να αγανακτεί ακόμα περισσότερο δεν είναι τόσο αυτό, αλλά το γεγονός ότι εργάζεται τέσσερις (4) ώρες περίπου καθε μέρα περισσότερο απο όλους τους άλλους εργαζόμενους, ότι είναι αναγκασμένος να μετακομίζει κάθε δύο ή τρία χρόνια, ότι το ένα τέταρτο του μισθού του κάθε μήνα πηγαίνει για ενοίκιο, ότι δεν υπάρχει δυνατότητα λόγω των συχνών μετακινήσεων να εργαστεί και η σύζυγος αρα να μπεί ένας μισθός ακόμη μέσα στο σπίτι, και φυσικά ότι βλέπει μαζί με αυτόν να ταλαιπωρείται και όλη η οικογένειά του.

              

Και αναγνώριση…….. καμία. Μέχρι πρότινος υπουργοι και στελέχη κομμάτων μας αποκαλούσαν αυτιστικούς , τεμπέληδες, προκλητικούς ,μιας και ήταν κατ’αυτους αδιανόητο πενηντάρηδες να βγαίνουν στη συνταξη (μειωμένη) ενώ κάλλιστα θα μπορούσαμε να δουλεύουμε σε αυτους τους ρυθμούς μέχρι τα ……….εβδομήντα (ε δεν κάναμε δα και κάτι τόσο δύσκολο).

               

Σήμερα η κατάσταση μας είναι τραγική. Ο μισθός μας ( ο ένας και μοναδικος) δεν επαρκεί για να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες.Οι λογαριασμοί μόλις και μετα βίας πληρώνονται ενω αλλες οικονομικές μας υποσχρεώσεις ( φροντιστήρια, εφορίες, χαράτσια μπαινουν στην αναμονή), και βέβαια ούτε λόγος για διακοπές η άλλες »σπατάλες». Και μέσα σε όλα ακούμε για μοιώσεις στα ειδικά μισθολόγια περίπου 12 %. Πως θα γίνει αυτό; Τι μένει πλέον να περικόψουμε;

              

Δεν υπάρχει  η δυνατότητα στους στρατιωτικούς για περαιτερω μειώσεις…. τίθεται πλέον θέμα επιβίωσης. Το γνωρίζω οτι κάθε κλάδος εργαζομένων συνηθίζει να τραγικοποιεί τα πράγματα και να χρησιμοποιεί ανάλογες εκφράσεις, αλλά η κατάσταση των στρατιωτικών είναι πραγματικά  ΤΡΑΓΙΚΗ.  Δεν έχετε παρα να ρίξετε μια ματιά στούς μισθούς μας και να υπολογίσετε το κόστος ζωης. Είναι πασιφανες.

             

Το γνωρίζουμε ότι η κατάσταση της χώρας είναι τραγική, και ο Ελληνας στρατιωτικός έχει περισσότερο απο όλους το άλλους ανεπτυγμένο το αίσθημα του καθήκοντος   ΑΛΛΑ   έχουμε φτάσει στα όρια μας δεν μπορούμε πλέον να επιβιώσουμε.

 ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

  Γκαβαρδίνας Βασίλειος

       Ανθλγος (ΑΠΖ)

συντονιστής Ε.Σ.ΠΕ.ΗΠ.

onalert

Το σύνθημα έχει τη δική του ιστορία

Η διπλή μετάλλαξη των διαδηλωτών του ’70 σε προύχοντες της εξουσίας κι ενός ουμανιστικού συνθήματος σε μισανθρωπικό.

ΣΧΟΛΙΑ (4)

Share318

Βαρουφάκης

Ίσως ένα από τα πρώτα συνθήματα που φώναξα σε διαδήλωση, τότε στις πρώτες μέρες μετά την πτώση της χούντας, ήταν το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες».
Ήταν το σύνθημα που λάνσαρε ο Ανδρέας Παπανδρέου ως σήμα κατατεθέν του μικρού τότε κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, το οποίο προσπαθούσε να σπάσει τον δικομματισμό Δεξιάς και Κέντρου, διεμβολίζοντας παράλληλα την «παραδοσιακή» Αριστερά. Πέραν των κομματικών ανταγωνισμών της εποχής, επρόκειτο για σύνθημα με βαθιές ρίζες στο ουμανιστικό ρεύμα των δύο προηγούμενων δεκαετιών, καθώς και στον αντιδικτατορικό αγώνα, με σαφείς μάλιστα αναφορές στην Εθνική Αντίσταση της δεκαετίας του ’40.

Το σημείο αναφοράς εκείνου του «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» δεν ήταν τα άτομα ή η «φυλή» αλλά η απαίτηση να αποκτήσει ουσιαστικό λόγο η κοινωνία, ο λαός, θέτοντας τέρμα στην απονομή των προνομίων της εξουσίας από ξένες αντιπροσωπείες συνεπικουρούμενες στο «έργο» τους από τη συστηματική τρομοκρατία του παρακράτους, από τις δολοπλοκίες του Παλατιού, από τις βιαιότητες της Ασφάλειας. Όταν φωνάζαμε με πάθος «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», το συναίσθημά μας δεν είχε τίποτα απολύτως να κάνει με τη φιλοδοξία του αποκλεισμού του «ξένου» ή με την πεποίθηση περί μιας δήθεν ανωτερότητας της φυλής μας. Νιώθαμε ότι ήμασταν «ένα» με τον Αμερικανό διαδηλωτή εναντίον του πολέμου του Βιετνάμ, τον Παλαιστίνιο που πάλευε για το τέλος της κατοχής στη Δυτική Όχθη, τον κάτοικο του Ανατολικού Πακιστάν (Μπαγκλαντές σήμερα) που υπέφερε κάτω από την μπότα του δυτικοπακιστανικού στρατού κ.λπ.

Από τότε κύλησε νερό πολύ στο αυλάκι. Η χροιά της πολιτικής εξουσίας άλλαξε. Τα «πολιτικά αγαθά» υποβιβάστηκαν, ενώ τα χρηματοπιστωτικά είδαν τις «μετοχές» τους ν’ ανέρχονται στα ύψη. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, παγκοσμίως, περισσότερη εξουσία είχε ένας τραπεζίτης μεσαίας τράπεζας απ’ ό,τι πρωθυπουργός χώρας. Όπως συμβαίνει με τα επαγγέλματα των οποίων η «χλιδή» είναι αντιστρόφως ανάλογη του αριθμού των γυναικών που καταφέρνουν ν’ αναρριχηθούν στην κορυφή τους (π.χ. διδακτικό προσωπικό σχολείων, δικαστικό σώμα), έτσι και με την πολιτική: όσο μειωνόταν η εξουσία που αποδίδει το υπουργικό αξίωμα (ή η ίδια η πρωθυπουργία), τόσο υποχωρούσαν τα «στεγανά» και τα εν γένει εμπόδια στην αναρρίχηση σε κυβερνητικά πόστα εκείνων με τους οποίους κάποτε διαδηλώναμε μαζί υπέρ της «λαϊκής κυριαρχίας».

Στις δύο δεκαετίες που ακολούθησαν η «λαϊκή κυριαρχία» που είχε εξασφαλιστεί μέσα από την υιοθέτηση συνθημάτων όπως το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» εκφυλίστηκε στην κομματική ασυδοσία που άφησε τη χώρα ανοχύρωτη μπροστά στην επερχόμενη λαίλαπα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξέσπασε το 2008.

Τα ξένα κέντρα εξουσίας δεν χρειάζονταν πλέον ούτε τον στρατό, ούτε το παρακράτος, ούτε την Ασφάλεια, ώστε να έχουν τον «γάιδαρό τους δεμένο»: αρκούσε η «πειθάρχηση» των αγορών, ιδίως των αγορών χρήματος, για να είναι δεδομένο πως καμία πολιτική δεν θα εισαγόταν από την ελληνική κυβέρνηση τέως διαδηλωτών της δεκαετίας του ’70, η οποία θα διακινδύνευε τα συμφέροντά τους. Έτσι, οι τέως διαδηλωτές που χειρίζονταν την εξουσία, αντί να αλλάξουν τον κόσμο, άλλαξαν τους εαυτούς τους, επιδιδόμενοι με μαεστρία στον ραντιερισμό και στο μοίρασμα των ολιγοπωλιακών λαφύρων που τους πρόσφερε απλόχερα η εξουσία μιας μικρής μεν, αλλά «ευρωπαϊκής» χώρας.

Κι όταν ήρθε η κρίση, κανένας από τους μοχλούς της εξουσίας δεν λειτουργούσε πλέον. Χωρίς ερείσματα στη «λαϊκή κυριαρχία», το κόμμα που «ανδρώθηκε» μέσα από το ουμανιστικό «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» του 1974, το ΠΑΣΟΚ, παρέδωσε και τους Έλληνες και την Ελλάδα στην πιο ανόητη πολιτική αντιμετώπισης Κρίσης από την περίοδο 1929-1932 (επί κυβέρνησης Χέρμπερτ Χούβερ στις ΗΠΑ της Μεγάλης Ύφεσης). Μια πολιτική της οποίας το μόνο ουμανιστικό χαρακτηριστικό είναι ότι δεν διακρίνει μεταξύ Ελλήνων, Πορτογάλων, Ισπανών, Ιταλών και Γερμανών εργαζομένων: τους συνθλίβει όλους, τουλάχιστον μακροπρόθεσμα, το ίδιο.

Η Ιστορία, όταν αγνοείς τα μαθήματά της, είναι ιδιαίτερα μνησίκακη αλλά και εφευρετική ως προς την τιμωρία που σου επιφυλάσσει. Για το ΠΑΣΟΚ, που ξεκίνησε τη δική του ιστορία με το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», επιφύλαξε την απόλυτη ειρωνεία: την αντιστροφή του συνθήματος και τη μετάλλαξή του στο κεντρικό σύνθημα της Χρυσής Αυγής. Με τρόπο που υπενθυμίζει πόσο εύθραυστο είναι το νόημα μιας ακολουθίας λέξεων, το ουμανιστικό σύνθημα που εξέφραζε τη δίψα για αλληλεγγύη μεταξύ λαών που πάσχιζαν ν’ αποκτήσουν φωνή και λόγο μετατράπηκε στο πιο μισανθρωπικό σύνθημα, που στόχο έχει τη νομιμοποίηση της βίας εναντίον του «ξένου», του «άλλου», του «διαφορετικού».