Συστάσεις της Ευρώπης στην Τουρκία για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο

http://kostasxan.blogspot.com/2009/04/blog-post_02.html

Τώρα το έμαθαν οι Ευρωπαίοι;

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε μία σκληρή απάντηση στην Τουρκία, με την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση της ευρωβουλευτού του ΠΑΣΟΚ Μαριλένας Κοππά για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο.

Στην ερώτησή της η Ελληνίδα ευρωβουλευτής σημειώνει: "Κατά τους τελευταίους μήνες, συνεχείς είναι οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από πλήρως εξοπλισμένα τουρκικά μαχητικά αεροπλάνα, που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή του Αιγαίου, με υπερπτήσεις, πάνω από ελληνικά κατοικημένα και ακατοίκητα νησιά. Σε μια μόνο μέρα, στις 12 Ιανουαρίου 2009, πραγματοποιήθηκαν συνολικά 14 παραβιάσεις του FIR Αθηνών και σμήνος από τουρκικά μαχητικά πραγματοποίησαν πτήσεις σε εξαιρετικά χαμηλό ύψος πάνω από το ελληνικό νησί Φαρμακονήσι, όπως είχαν πράξει και λίγες μέρες νωρίτερα και πάνω από το, επίσης ελληνικό νησί, Αγαθονήσι (29 Δεκεμβρίου 2008)".

Και συμπληρώνει πως "Για άλλη μια φορά, στις διμερείς σχέσεις παρατηρείται ότι η Τουρκία σε περίοδο σημαντικών εσωτερικών δυσκολιών, αναπτύσσει έντονη στρατιωτική δραστηριότητα στο Αιγαίο. Οι παραβιάσεις αυτές και η αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων ενός κράτους μέλους δε συμβιβάζονται με την υποχρέωση καλής γειτονίας εκ μέρους υπό ένταξη χώρας, πλήττουν κατάφωρα τις προσπάθειες για θετικό κλίμα που είχαν αρχίσει από τα μέσα τις δεκαετίας του '90 και εγκυμονούν απρόβλεπτους κινδύνους για την ειρήνη στην περιοχή".

Ερωτά δε το Συμβούλιο "αν έχει ήδη αντιδράσει προς τις τουρκικές αρχές για να σταματήσουν τις προκλητικές αυτές ενέργειες προς κράτος μέλος της Ένωσης. Σε ποιες περαιτέρω ενέργειες προτίθεται να προβεί προκειμένου η Τουρκία να εφαρμόσει στην πράξη τις αρχές της καλής γειτονίας στις σχέσεις της με την Ελλάδα, αρχές τις οποίες έχει δεσμευτεί να εφαρμόζει".

Η σκληρή απάντηση του Συμβουλίου έχει ως εξής:

"Όσον αφορά τις σχέσεις της Τουρκίας με τις γειτονικές χώρες, και ιδίως με την Ελλάδα, το Συμβούλιο θα επιθυμούσε να υπενθυμίσει ότι η Τουρκία, ως υποψήφια χώρα, οφείλει να συμμερίζεται τις αξίες και τους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως έχουν στις Συνθήκες. Απαιτείται σαφής δέσμευση για σχέσεις καλής γειτονίας, καθώς και για την επίλυση των διαφορών σύμφωνα με την αρχή του ειρηνικού διακανονισμού των διαφορών δυνάμει του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Εν προκειμένω, το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του, της 8ης Δεκεμβρίου 2008, καλούσε την Τουρκία να αποφύγει κάθε μορφή απειλής, κάθε πηγή τριβής ή ενέργεια που θα μπορούσε να υπονομεύσει τις σχέσεις καλής γειτονίας και τον ειρηνικό διακανονισμό των διαφορών. Το ζήτημα αυτό καλύπτεται στο διαπραγματευτικό πλαίσιο, συνιστά βραχυπρόθεσμη προτεραιότητα στην αναθεωρημένη Εταιρική Σχέση ενόψει της Προσχώρησης, και θίγεται συστηματικά από την ΕΕ στις συνόδους του Συμβουλίου Σύνδεσης και στις συνεδριάσεις της Επιτροπής Σύνδεσης καθώς και στις συνεδριάσεις πολιτικού διαλόγου με την Τουρκία. Εθίγη για τελευταία φορά κατά τη συνεδρίαση τρόικας πολιτικών διευθυντών με την Τουρκία, που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα στις 6 Φεβρουαρίου 2009".

Η απάντηση του Συμβουλίου κλείνει υπογραμμίζοντας πως "Στα πλαίσια αυτά, το Συμβούλιο είναι σε θέση να διαβεβαιώσει το αξιότιμο μέλος του Κοινοβουλίου ότι το ζήτημα θα εξακολουθήσει να παρακολουθείται και να συζητείται σε όλα τα επίπεδα ανάλογα με την περίπτωση, καθότι οι σχέσεις καλής γειτονίας αποτελούν ένα από τα κριτήρια για την αξιολόγηση της προόδου της Τουρκίας ως υποψήφιας χώρας".

http://kostasxan.blogspot.com/2009/04/blog-post_02.html

Δικαστική τορπίλη στο Μαξίμου

Η υπόθεση Παυλίδη πάει στη Βουλή καθώς ο ανακριτής δεν πείστηκε ότι δεν εμπλέκεται ο πρώην υπουργός Αιγαίου στην υπόθεση εκβιασμού του εφοπλιστή Φ.Μανούση. Κλειδί η αποπληρωμή δανείου από την κόρη του

16:08

   

Οι περίεργες συναλλαγές της κόρης του Αρ.Παυλίδη την περίοδο που ο εφοπλιστής Μανούσης κατήγγειλε ότι ήταν θύμα εκβιασμού, στέλνουν την υπόθεση του πρώην υπουργού Αιγαίου και του στενού συνεργάτη του Παν.Ζαχαρίου στη Βουλή, σε ένα ακόμη χαστούκι στην κυβέρνηση μετά το σκάνδαλο του Βατοπεδίου.

ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ανοιχτή η πληγή στη ΝΔ

Πελατειακό το μέτρο για τα ΙΧ

Να χτίσουμε το μέλλον με επίκεντρο τον άνθρωπο

Στη Βουλή ο φάκελος Παυλίδη

Κουκούλα στα σκάνδαλα

Ερώτηση για το πρόστιμο στη Vodafone

Ζήτησε εξηγήσεις για πυροσβέστες και Stage

 Περισσότερα άρθρα... Συμβολική κατάληψη της Εθνικής Τράπεζας  Εχουν χάσει τον έλεγχο της τάξης Υπουργοί με ακολούθους  Επιχείρηση κατευνασμού από τον Αμερικανό πρέσβη  Αιφνίδιο ραντεβού Ταλάτ με Μπαν Κι Μουν  Πρόεδρος και «εκλεκτός» του προξενείου  Για όλα φταίει ο... Αντώναρος  Προκαλεί Καραμανλή για κάλπες  Οι προτάσεις Στίγκλιτζ για την κρίσηΣυμβολική κατάληψη της Εθνικής από ΣΥΡΙΖΑΕλεύθερος υπό όρους ο ΖαχαρίουΔένουν τα στοιχεία για Προανακριτική "Καμία παρέκκλιση"Ρωγμές για Καραμανλή  Κάλεσμα δράσης για αλλαγή  Ρεαλιστικός στόχος η αποδέσμευση από την ΕΕ   Επίθεση εφ' όλης της ύλης  Νέες αιχμές για Ντόρα  Επανεκλογή στον ΕΣΔΚΝΑ  Οχι συμψηφισμός για Φανάρι  Ασκήσεις αντι-κόπωσης...  "Που κουράστηκε ο πρωθυπουργός;" 

Συγκεκριμένα, ο 20ος ανακριτής Απόστολος Ζαβιτσάνος διαβίβασε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το σκέλος της δικογραφίας που εμπλέκει τον πρώην υπουργό, όπως ορίζει το Σύνταγμα. 

Υπενθυμίζεται ότι ο εφοπλιστής Φώτης Μανούσης είχε καταγγείλει εκβιασμό και ότι έδωσε στον συνεργάτη του υπουργού μεγάλο ποσό για να μπουν τα πλοία της SAOS στην άγονη γραμμή, λίγες ημέρες πριν η κόρη του υπουργού αποπληρώσει 100.000 δανείου που είχε πάρει για αγορά ακινήτου, ενώ αντίστοιχες κινήσεις φέρεται να είχε κάνει και ο συνεργάτης του.

Ο κ. Παυλίδης ως μάρτυρας είχε προσκομίσει παραστατικά και αποδείξεις για το ποσό των 100.000 ευρώ, με το οποίο αποπληρώθηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τραπεζικό δάνειο, με το οποίο αγόρασε το ακίνητό της η κόρη του. Ισχυριζόταν στην κατάθεσή του ότι το ποσό των 100.000 ευρώ το δάνεισε στην κόρη του συγγενικό τους πρόσωπο, που ζει στο εξωτερικό και στη συνέχεια εκταμιεύτηκε ισόποσο τραπεζικό δάνειο, το οποίο αποπληρώθηκε πολύ σύντομα, επειδή ο συγγενής τους δεν ήθελε να του επιστρέψουν τα χρήματα που είχε δώσει.

Ο στενός συνεργάτης του κ.Ζαχαρίου που φέρεται να ήταν ο ενδιάμεσος αφέθηκε την Τετάρτη ελεύθερος με περιοριστικούς όρους και εγγύηση 30.000 ευρώ, ενώ μετά την απολογία του έκανε λόγο για «σκευωρία». Σημειώνεται ότι και ο Φ.Μανούσης δεν είναι άσχετος με τη Νέα Δημοκρατία καθώς επί κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν γ.γ. στο ΥΠΕΧΩΔΕ.

Συνολικά ο εφοπλιστής ισχυρίζεται ότι έδωσε στον στενό συνεργάτη του κ. Παυλίδη επιταγές και μετρητά, που αγγίζουν τις 800 χιλιάδες ευρώ, προκειμένου τα πλοία του να αναλάβουν τα δρομολόγια των άγονων γραμμών του Αιγαίου, ενώ σε δηλώσεις που έκανε την ημέρα που κατέθετε στον ανακριτή, είχε επιρρίψει τις ευθύνες για την υπόθεση της εκβίασης στον πρώην υπουργό, λέγοντας: «Ο Ζαχαρίου είναι ενεργούμενο του Παυλίδη. Είναι ξεκάθαρο αυτό. Αυτός με έστειλε στον Ζαχαρίου και μου είπε προσπάθησε να τα βρεις. Εχω καταθέσει στοιχεία στον ανακριτή που αποδεικνύουν τις παράνομες πράξεις του κ. Παυλίδη».

Η υπόθεση ξεκίνησε δικαστικά τον Απρίλιο του 2007, όταν ο κ. Παυλίδης έστειλε δισέλιδη επιστολή στον εισαγγελέα του ΑΠ, Γ. Σανιδά, καταγγέλλοντας ότι δεχόταν απειλές και έμμεσους εκβιασμούς από τον εκπρόσωπο της ναυτιλιακής εταιρείας, κ. Μανούση.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&tag=4750&pubid=2860740

Ευτυχώς υπάρχουν και τέτοιοι δάσκαλοι

Διαβάστε ομιλία εκλεκτού φιλολόγου, και δείτε αμεσότητα, ήθος, ζωντάνια, υπόδειγμα δασκάλου!
Αλλά ταυτόχρονα δείτε και την κατάντια που αντιμετωπίζει το σημερινό ελληνικό σχολείο.

Αυτά τα λόγια απηύθυνα στους μαθητές μου, στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών για την επέτειο της 25ης Μαρτίου

Σκέφτηκα να σου μιλήσω για τον Καραϊσκάκη,
Αλλά το μυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.
Σκέφτηκα να σου μιλήσω για το 21,
Αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.
Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει
Να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο μακρινό, τόσο ξένο.
Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα
Τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις,
Να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
Θα σου μιλήσω λοιπόν προσωπικά.

Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο
Και σε δεκαπέντε μέρες φεύγω για αλλού
Σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία 
Ή και περισσότερα χρόνια,
Θα σου μιλήσω σταράτα
Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις μου.
Οι μαθητές που συνάντησα μέσα στις τάξεις,
Οι μαθητές που δίδαξα φέτος
Στην συντριπτική τους πλειονότητα με σεβάστηκαν,
Αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του μαθήματος.
Πολλοί όμως από τους υπόλοιπους μαθητές
Δε με σεβάστηκαν, με προσέβαλαν κατ' επανάληψη.
Με έργα, με λόγια, με ύβρεις,
Δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος
Που με σόκαρε, που με έβαλε σε μελαγχολικές σκέψεις.
Αυτό το φαινόμενο αποδεικνύει 
Πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο,
Πως εκτός του γνωστικού ελλείμματος
Το συγκεκριμένο σχολείο χωλαίνει δραματικά
Και στο ηθικοπλαστικό του έργο,
Στη διαμόρφωση δηλαδή των μαθητικών ψυχών και πνευμάτων.
Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία 
Είναι ευθύνη αποκλειστικά δική μας,
Των δασκάλων σας και των γονιών σας.
Δεν έχουμε κατορθώσει να σας δείξουμε
Πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι μια κόλαση,
Πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα,
Θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν,
Θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, 
Θα σας γεμίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση,
Θα σας γεράσουν πρόωρα.

Αν όμως θέλετε μια συμβουλή από ένα δάσκαλο,
Σκεφτείτε το παράδειγμα του Μακρυγιάννη,
Που έφτασε αγράμματος μέχρι τα πενήντα σχεδόν,
Για να καταλάβει τότε πως η μόρφωση, η καλλιέργεια
Ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη.
Και κάθισε με πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο
Και έμαθε πέντε κολλυβογράμματα,
Για να μας πει την ιστορία του βίου του,
Το παραμύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωμιών. 
Αυτό το παράδειγμα είναι για σένα το πιο κατάλληλο, 
Και μπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη
Να ακολουθήσεις το δρόμο που εκείνος έδειξε,
το μονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόμο της παιδείας,
Τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από
Τον μπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρβανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη.
Ήταν κι αυτός αθυρόστομος σαν κι εσάς,
Αλλά είχε αυτό που από τα αλβανικά μάθαμε σαν μπέσα,
Ήταν πάνω απ´ όλα μπεσαλής.
Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς.
Υπευθυνότητα, μπέσα, τσίπα.
Να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας,
Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συμφέρον,
Να μισείτε το ψέμα και την ευθυνοφοβία.

Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του
Ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου, 
του Νικηταρά. 
Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης,
Συνέβαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του
Κι έπειτα φυλακίστηκε,
Για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά,
Σχεδόν τυφλωμένος, πάμπτωχος και εγκαταλειμμένος από όλους,
Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα
Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει
Από την κυβέρνηση μια πλούσια σύνταξη,
Απαντούσε πως η πατρίδα τον αμείβει πολύ καλά,
Λέγοντας ψέματα, για να μην προσβάλει την πατρίδα του.
Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγμα του Νικηταρά.
Αλλά νομίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα, 
Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο της αξιοπρέπειας,
Να προσπαθήσετε τίμια και με αγωνιστικότητα
Για εσάς και για το μέλλον της οικογένειας που 
Αύριο θα κάνετε.

Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι
Πως σας προτείνω μια διαδρομή ζωής δύσκολη και απαιτητική,
Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόμος 
των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών,
της εποχής στην οποία μεγαλώνετε.
Όμως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της,
Περιμένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά
Και με επιτυχία τη σημαία του αγώνα 
και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους
σε καλύτερες μέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.
Κι όταν βλέπω την εποχή μας 
Να μαραζώνει χωμένη στην αλλοτρίωση,
Να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία,
Να μουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας,
Μόνο σε εσάς ελπίζω, 
Στην ειλικρινή σας διάθεση 
να αγωνιστείτε, 
να αντισταθείτε,
να πολεμήσετε,
να νικήσετε.
Μη μας απογοητεύσετε.

Μποϊκοτάζ στις καφετέριες στις 11 Απριλίου 2009

Αγαπητοί εσπρεσάκηδες, φραπεδάκηδες, καπουτσινάκηδες,
          

όπως όλοι γνωρίζετε στα καταστήματα που μας σερβίρουν τους καφέδες μας, μας πιάνουν τα 
οπίσθια(!!!) υπερχρεώνοντας τα ροφήματα, κερδοσκοπώντας σε βάρος των απλών καταναλωτών.

Ένα απλό προϊόν που στα σούπερ μάρκετ κοστίζει ανάμεσα στα 0,75 - 4 ευρώ η συσκευασία, στα καφέ 
που βρίσκονται σε κεντρικά σημεία και στις περιοχές αναψυχής και διασκέδασης της Αθήνας, των
μεγάλων αστικών κέντρων και των τουριστικών προορισμών, οι τιμές ξεπερνούν κάθε φαντασία. Ένας 
ελληνικός καφές ξεκινάει από 2,5 ευρώ, η τιμή εκκίνησης του γαλλικού είναι στα 3 ευρώ, ενώ ο
καπουτσίνο - ως προϊόν ιταλικής φινέτσας και μόδας - ξεκινάει στα 3,5 ευρώ.

Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα, που στο εξωτερικό οι τιμές αυτών το υπηρεσιών,
δεν ξεπερνούν ούτε κατά το ήμισυ των παραπάνω "ελληνικών" τιμών.

Συνήθως οι τιμές του καφέ εκτινάσσονται σε περιόδους πολέμου. Τελικά, η Ελλάδα βρίσκεται σε
ακήρυχτο πόλεμο με τη γενιά των 700 ευρώ - τους συνήθεις πελάτες, λόγω ηλικίας, των καφετεριών. Τα
παιδιά αυτά τιμούν τον παραδοσιακό τρόπο συνεύρεσης και κοινωνικοποίησης των Ελλήνων, δίνοντας με
αυτό τον τρόπο ζωή και οικονομική στήριξη στις επιχειρήσεις και στους χιλιάδες εργαζόμενους αυτών.

Καλούμε λοιπόν όλους εσάς να διεκδικήσετε δυναμικά τον απαιτούμενο σεβασμό
προς τον πελάτη, την τσέπη του και τη νοημοσύνη του. 

Το Σάββατο 11 Απριλίου 2009 δεν θα πάμε για τον καθιερωμένο καφέ με φίλους.
Ας απολαύσουμε τη βόλτα μας στα μαγαζιά και στους δρόμους και ας μαζευτούμε στα σπίτια μας για καφέ.

Αν λοιπόν αυτές οι επιχειρήσεις θέλουν να επιβιώσουν εν μέσω κρίσης,
ας ρίξουν τις τιμές, προκειμένου να διατηρήσουν την πελατεία τους.

 

Σάββατο 11 Απριλίου 2009

Μποϊκοτάζ στις καφετέριες

Προωθήστε το σε όσους περισσότερους μπορείτε, απαλείφοντας τα αρχικά στοιχεία
του αποστολέα. Δε χρειάζεται να δημοσιοποιούμε σε άλλους τις e-mail διευθύνσεις άλλων ...

Ο Παυλόπουλος συνωμοτεί με σκοπό τον αφανισμό των Ελλήνων ...

Τά χάνει ο νους του ανθρώπου μπροστά στην μεταναστολαγνία του φαιδρού Παυλόπουλου.

Αφού καταργεί εθνικό έδαφος και καταγωγή ως «ξεπερασμένα» (sic) πράγματα, μάς λέγει ότι όποιος αλλόφυλος εισβολέας γουστάρει να μάς καθήση στον σβέρκο (κατά την έκφραση του Παυλόπουλου: «ψυχισμός του αιτούντος, πόσο δηλαδή θέλει και νιώθει την ανάγκη») δικαιούται και ιθαγένεια! Τώρα, το πόσο ικανοποιείται ο δικός μου ψυχισμός να μέ «γονιμοποιούν» (και αυτή η λέξις του Παυλόπουλου, από παλαιότερη δήλωσί του για το θέμα) Αφγανοί, αδιάφορον· αφού ικανοποιείται ο ψυχισμός του Αφγανού («νιώθει την ανάγκη» ο άνθρωπος), εμένα δεν μού πέφτει λόγος!

Το κριτήριο της ιθαγένειας

Tης Ελλης Τριανταφυλλου

Πέρασε στα ψιλά των ΜΜΕ -δείγμα κι αυτό της εποχής- αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον η παρέμβαση που έκανε πρόσφατα ο υπουργός Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος σε συζήτηση εν όψει αλλαγής του υφιστάμενου Κώδικα Ιθαγένειας. Ο κ. Παυλόπουλος είπε ότι τόσο το δίκαιο του αίματος όσο και το δίκαιο του εδάφους είναι έννοιες ξεπερασμένες και προέκρινε την έννοια του «animus», του ελέγχου δηλαδή του ψυχισμού, της συνείδησης του αλλοδαπού που επιθυμεί την ελληνική ιθαγένεια! Ανέφερε χαρακτηριστικά πως η απόδοση της ιθαγένειας δεν σχετίζεται «ούτε με τη γέννηση ούτε με το έδαφος ούτε ακόμη με το αίμα» και εκτίμησε ότι «πρέπει να ερευνάται αν η απόκτηση αυτής ανταποκρίνεται στον ψυχισμό του αιτούντος, πόσο δηλαδή θέλει και νιώθει την ανάγκη να αποτελέσει μέλος ενός έθνους».

  Η αντίληψη αυτή δοκιμάστηκε και πέτυχε στην πράξη στη Γαλλία, μετά τη Γαλλική Επανάσταση, όταν εφαρμόστηκε για πρώτη φορά η αρχή ότι «Γάλλος πολίτης είναι όποιος αισθάνεται Γάλλος». Από τότε μέχρι σήμερα, η Γαλλία δίνει τη γαλλική ιθαγένεια και μέσα από αυτή τη νομική πράξη προσπαθεί να προσφέρει ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα σε όλους τους Γάλλους πολίτες. Αντιμετωπίζει, βέβαια, ένα βαθύ πρόβλημα κοινωνικού ρατσισμού και διαφοροποίησης, που έχει τις ρίζες του στην αποικιοκρατική περίοδο και την ιδεολογία που τη συνόδευε. Με την έννοια αυτή, οι πολιτικές ενσωμάτωσής της έχουν αρκετά διακεκριμένα όρια και η κοινωνική κατηγοριοποίηση δεν γίνεται με γνώμονα την ιθαγένεια αλλά την εθνική καταγωγή.

  Αντίθετα, η Γερμανία έχει επιλέξει να διατηρεί την ιδιότητα του ξένου και του μετανάστη ανεξάρτητα από τα χρόνια παραμονής στη χώρα, προωθώντας όμως ταυτόχρονα άλλες ουσιαστικές δομές που επιτρέπουν στους μετανάστες να συμμετέχουν στους γερμανικούς θεσμούς και μάλιστα κάποιες φορές έχοντας και ρόλους ευθύνης. Και οι δύο μεταναστευτικές πολιτικές έχουν έναν κοινό τόπο. Αυτόν που αφορά τα παιδιά δεύτερης γενιάς και την ενσωμάτωσή τους στις εθνικές κοινωνίες. Η Ελλάδα, πάλι, αποτελούσε μια αρκετά ομοιογενή κοινωνία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80 με σταθερά δημογραφικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά. Η εικόνα άρχισε να μεταλλάσσεται από το 1990 και μετά, όταν η ελληνική κοινωνία κλήθηκε να εντάξει στους κόλπους της μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα κυρίως από τις χώρες των Βαλκανίων, της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, τη Μέση Ανατολή, την Τουρκία κ.λπ. και τους παλιννοστούντες.

  Μέχρι σήμερα, η ελληνική μεταναστευτική πολιτική -αποσπασματική και πρόχειρη- έδειχνε να προσομοιάζει περισσότερο με το γερμανικό μοντέλο, χωρίς να διαθέτει τις δομές κοινωνικής ενσωμάτωσης που προσφέρει η Γερμανία στους μετανάστες που συρρέουν στη χώρα. Είναι κοινό μυστικό για παράδειγμα ότι υπάρχουν ουκ ολίγα παιδιά μεταναστών, που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και ενηλικιώθηκαν στην Ελλάδα και παραμένουν χωρίς ελληνική υπηκοότητα, με προσωρινά χαρτιά, δηλαδή κυριολεκτικά στον αέρα, χωρίς ουσιαστικά περιθώρια επιλογών για τη ζωή τους. «Κατά τον αναθεωρημένο Κώδικα Ιθαγένειας, την ελληνική ιθαγένεια αποκτά από τη γέννησή του και όποιος γεννιέται σε ελληνικό έδαφος, εφόσον δεν αποκτά με τη γέννησή του αλλοδαπή ιθαγένεια ή είναι άγνωστης ιθαγένειας.

  Με τις διατάξεις του Π.Δ. 131/2006 που αναφέρονται στο δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης καλύπτεται η νόμιμη διαμονή των ανήλικων τέκνων υπηκόων τρίτων χωρών. Σε περίπτωση γέννησης τέκνου στην Ελλάδα, οι γονείς του μπορούν να καταθέσουν αίτηση στον Δήμο, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια διαμονής. Με τη συμπλήρωση του 18ου έτους χορηγείται αυτοτελής άδεια διαμονής μέχρι τη συμπλήρωση του 21ου έτους και στη συνέχεια η άδεια μπορεί να ανανεωθεί για σπουδές ή εργασία».

  Τι συμβαίνει όμως με τα παιδιά, οι γονείς των οποίων έρχονται από μια άλλη χώρα και όπως είναι φυσικό διαθέτουν ήδη μία ιθαγένεια ή φτάνουν στην Ελλάδα από μια εμπόλεμη ζώνη, χωρίς να έχουν δυνατότητα να πάρουν χαρτιά από τη χώρα τους;

  Τα ερωτήματα πολλά και τα διλήμματα κρίσιμα. Ο κ. Παυλόπουλος έβαλε μία νέα οπτική στο τραπέζι. Θα ήταν χρήσιμο να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος και ανταλλαγή απόψεων.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_54_01/04/2009_309551