Προκαταρκτική εξέταση για τις καταγγελίες Σπινέλλη - Ελλάδα

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2011
Τελευταία ενημέρωση: 15/12/2011 13:03

Με αφορμή τις προχθεσινές καταγγελίες του πρώην γενικού γραμματέα Πληροφορικών Συστημάτων Διομήδη Σπινέλλη, παρενέβη σήμερα ο οικονομικός Εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, ο οποίος διέταξε προκαταρκτική εξέταση.

Την έρευνα θα διενεργήσει ο αναπληρωτής Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος, Σπύρος Μουζακίτης, ξεκινώντας τον κύκλο της εξέτασης των μαρτύρων από τον κ. Σπινέλλη.

Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Σπινέλλης κατήγγειλε, ότι το Δημόσιο πλήρωσε 15 εκατ. ευρώ για το σύστημα ελέγχου λαθρεμπορίας καυσίμων «Ηφαιστος», ενώ είχε αρχικώς κοστολογηθεί στο ένα εκατ. ευρώ.

DefenceNet - Οικονομικός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας για τα αμερικάνικα αυτοκίνητα

15-12-2011 11:26:21
Φαίνεται ότι οι ημέρες της αρμονικής συνύπαρξης των δύο οικονομικών γιγάντων των ΗΠΑ και της Κίνας τελειώνουν αφού έστω και αργά οι Αμερικανοί κατάλαβαν ότι εκτός από τα οφέλη που είχε η ένταξη της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου η ώρα της «πληρωμής» και η σταδιακή οικονομική κυριαρχία της Κίνας έχει αρχίσει.

Στα πλαίσια αυτού του άτυπου οικονομικού πολέμου που έχει ξεσπάσει μεταξύ των δύο χωρών η Κίνα επέβαλε επιπλέον φόρο στα αυτοκίνητα αμερικανικής κατασκευής. Πιο συγκεκριμένα ο φόρος ο οποίος κυμαίνεται μεταξύ 2% και 21,5% επιβλήθηκε στα αυτοκίνητα των εταιρειών General Motors, Chrysler, Mercedes Benz και BMW που παράγονται στις ΗΠΑ.

Η Κίνα είναι η μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων του κόσμου. Η απόφαση για την επιβολή του φόρου έρχεται λίγο αφότου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου δικαίωσε τις ΗΠΑ για την επιβολή ειδικού δασμού στα κινεζικά ελαστικά που εισάγονται στη χώρα.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο Εφιαλτικός Πατριωτικός Νόμος της Ελλάδας

Δημοσιευμένο από Θεόδωρος Λιόλιος στην κατηγορία ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, tags: Ελληνικό Χρέος, Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, μνημόνιο ΔΝΤ, οικονομία

Όσοι γνωρίζουν τι σημαίνει ο Πατριωτικός Νόμος στις ΗΠΑ τρέμουν στην απόδοση πατριωτικής χροιάς στο νέο νόμο που αφορά την εφαρμογή του μνημονίου. Ο Πατριωτικός Νόμος (Patriotic Act) στις ΗΠΑ αφαίρεσε βασικές ελευθερίες των πολιτών προκειμένου δήθεν να τους δώσει ασφάλεια και να αποτρέψει εξωτερικούς κινδύνους κυρίως τρομοκρατίας. Στην περίπτωση μας αναμένεται να ντυθεί με πατριωτικό μανδύα κάθε νόμος που αφορά την εφαρμογή των όρων του μνημονίου. Κάθε άτομο που δεν θα ακολουθεί τον «πατριωτικό νόμο» θα θεωρείται ανθέλληνας και υπεύθυνος για την αποτυχία του νόμου αυτού. Κάθε μερική κατάρρευση συνιστωσών της Ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας θα αποδίδεται σε αυτούς που αμφισβήτησαν τους πατριωτικούς όρους του μνημονίου.

Κάθε Έλληνας που θα αντιδρά και θα αποκαλύπτει τη διαφθορά της Ελληνικής πολιτικής που στηρίζει το μνημόνιο θα θεωρείται ότι προσπαθεί να υποσκάψει τους διαπραγματευτές του μνημονίου που πασχίζουν για την Πατρίδα. Αναμένεται να ξεκινήσει ένα κυνήγι μαγισσών όσον αφορά τους υπευθύνους για την οικονομική μας εξαθλίωση που θα εξοντώσει μαζί με τους υπευθύνους και κάθε άλλο άτομο που αποτελεί κίνδυνο για αυτούς που θα ελέγχουν τον πατριωτικό νόμο.

Τεράστιος κίνδυνος δημιουργείται με τη διαφαινόμενη δημιουργία υπερπατριωτών διαχειριστών της οικονομικής κρίσης που θα προσπαθήσουν να αγιοποιηθούν διαχειριζόμενοι επικοινωνιακά το τεράστιο οικονομικό χρέος μας. Αυτό το κόμμα που θα επιλέξουν οι Δανειστές μας να χρήσουν άξιο διαχειριστή του χρέους μας επιτρέποντας του μερικές κίβδηλες αλλά ισχυρά επικοινωνιακές ελαφρύνσεις θα αποτελέσει και έναν ψευτοάγιο της οικονομίας που θα αποτελεί το «βέλτιστο ως το μη χείρον».

Αναμένεται να υπάρξουν ψευτοπαλληκαριές και λεονταρισμοί των εκάστοτε διαχειριστών του χρέους μας ενώπιον των δανειστών μας οι οποίες θα αποδεικνύουν τον πατριωτισμό τους αλλά δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα. Με την μέθοδο αυτή όμως θα σώζονται τα προσχήματα και θα μπορούν να επιστρέφουν στη χώρα τους κάθε φορά με το μέτωπο ψηλά.

Οι μαύρες ημέρες που θα ακολουθήσουν στην Ελληνική οικονομία απαιτούν συσπείρωση όλων όχι γύρω από πολιτικά κόμματα αλλά γύρω από την κοινή λογική που επιβάλλει απόλυτη διαφάνεια σε όλες τις δραστηριότητες της εκάστοτε Κυβέρνησης και άμεση εμπλοκή της Δικαιοσύνης που έχει παραλύσει από τους πολιτικούς μηχανισμούς που την ελέγχουν (και σε μεγάλο βαθμό τη στελέχωσαν με τα κατάλληλα άτομα).

Προσοχή, να μην επιτραπεί σε ένα μόνο κόμμα να διαχειριστεί την παρούσα οικονομική συμφορά της Ελλάδας, διότι «ευδιαφθορότεροι οι ολίγοι των πολλών» κατά τους Αρχαίους Έλληνες και «μη βάζετε όλα τα αυγά στο ίδιο καλάθι» κατά τους Νεοέλληνες.

Διαβάστε Σχετικά Δημοσιεύματα (ξεκινώντας με τα πιο πρόσφατα):

Παπαθεμελής: Ο εφαρμοστικός νόμος δολοφονεί κάθε αναπτυξιακή πιθανότητα
Η πτώχευση της Ελλάδας: Ελεγχόμενη Πτώχευση – Χρεωκοπία Ελλάδας
Τι σημαίνει χρεοκοπία της Ελλάδας – Επιπτώσεις στην Ευρώπη
Οι Δαπάνες της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ – Πόσα ξοδεύουμε;
Συνέντευξη ΥΕΘΑ κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στο MEGA

Οι 'Ελληνες δουλεύουν τις περισσότερες ώρες στην ΕΕ!

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011 - 15:14:51     

Αποκαλυπτικότατα τα στοιχεία της βρετανικής στατιστικής υπηρεσίας για τις ώρες εργασίας στην ΕΕ το διάστημα Απριλίου - Ιουνίου.

Οι Ελληνες δουλεύουν τις περισσότερες ώρες στην Ενωση, συγκεκριμένα 42,2 ανά εβδομάδα, ενώ οι Ιρλανδοί τις λιγότερες, μόλις 35. Οι Γερμανοί, που έχουν ασκήσει δριμεία κριτική μέσω των media για τους ''τεμπέληδες'' Ελληνες, δουλεύουν 35,6 ώρες την εβδομάδα. Γάλλοι και Βρετανοί εργάζονται, εβδομαδιαίως, 38 και 36,3 ώρες αντίστοιχα. Ο μέσος όρος στην ΕΕ κυμαίνεται στις 38 ώρες. 

Χαρακτηριστικό είναι επίσης, ότι οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης σε Ελλάδα (αλλά και Αυστρία) εργάζονται 43,7 ώρες την εβδομάδα - περισσότερες από ό,τι οι εργαζόμενοι στην υπόλοιπη ΕΕ.

Η βρετανική εφημερίδα Guardian μάλιστα, αναφέρει, σχολιάζοντας τα στοιχεία: "Με την ανεργία στους νέους στο 43,5%, οι Ελληνες πρέπει να αισθάνονται τυχεροί και μόνο που έχουν δουλειά. Αλλά τα στοιχεία αυτά εξηγούν γιατί η κοινή γνώμη θεωρεί πως δεν φταίει για την κρίση''.

Η παραγωγικότητα, όμως, αποκαλύπτει μια διαφορετική εικόνα, σημειώνει η εφημερίδα. Ο δείκτης παραγωγικότητας της Eurostat δείχνει πως παρόλο που δουλεύουμε πολύ παραπάνω απ' όλους, η παραγωγικότητα μας δεν κινείται στα αντίστοιχα επίπεδα.  Ο δείκτης παραγωγικότητας στην Ελλάδα είναι 76,3, ενώ στη Γερμανία 123,7. Πρώτοι στην παραγωγικότητα ανά ώρα στην ΕΕ είναι επίσης το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία και η Γαλλία.

kathimerini.gr | ΑΠΟΨΗ : Η Ελλάδα είναι «δεμένη» με το ευρώ

kathimerini.gr | ΑΠΟΨΗ : Η Ελλάδα είναι «δεμένη» με το ευρώ
ΑΠΟΨΗ : Η Ελλάδα είναι «δεμένη» με το ευρώ

Του Nικολαου A. Bερνικου*

Το τελευταίο διάστημα επανέρχεται σε τακτικά χρονικά διαστήματα η συζήτηση γύρω από το αν θα συνέφερε την Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ, ή αν θα ήταν καλύτερα να επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα, αποκτώντας ελευθερία νομισματικής πολιτικής, έξω από το σκληρό κοινό νόμισμα (και μακριά από τη διελκυστίνδα δολαρίου - ευρώ και γιεν - γουάν).

Κατά την άποψή μου μία τέτοια επιλογή δεν θα έδινε λύση στο πρόβλημά μας, καθώς πολύ απλά, αν αυτή τη στιγμή αισθανόμαστε ότι ως χώρα και ως οικονομία βρισκόμαστε σε πολύ κακή κατάσταση, μία επιστροφή σε νέα δραχμή, ή οποιοδήποτε άλλο νόμισμα, πολύ απλά θα μας έβαζε ακόμα βαθύτερα στον λάκκο της οικονομικής δυσπραγίας και της πολιτικής ανυποληψίας. Θα γινόμασταν ένα τραγικό παράδειγμα χώρας προς αποφυγή, ανίκανης να ακολουθήσει τις δεσμεύσεις της, ενώ παράλληλα μία τέτοια εξέλιξη θα μείωνε το βιοτικό μας επίπεδο κατά τουλάχιστον 40% σε σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα. Ποιος επενδυτής θα ερχόταν σε μία τέτοια χώρα;

Την ίδια στιγμή, ως αποτυχημένη θα εμφανιζόταν και η Ευρώπη, καθώς θα έστελνε παγκοσμίως το μήνυμα, ότι δεν κατάφερε να βγάλει από την ύφεση και να βοηθήσει μία μικρή χώρα που αποτελεί μόλις το 2% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης. Το πρόβλημα το αντιμετωπίζει ήδη η Ευρώπη, με την κρίση χρέους να προχωρά ως ντόμινο και να έχει ήδη φτάσει στην Ιταλία και το Βέλγιο. Πόσω μάλλον αν αρχίσουν οι αποχωρήσεις μελών από την Ευρωζώνη…

Τα υπέρ

Οσοι είναι υπέρ της επαναφοράς στη δραχμή παρουσιάζουν κυρίως δύο επιχειρήματα:

-Τη δυνατότητα της χώρας να τυπώνει το δικό της νόμισμα και

-Τη δυνατότητα η χώρα να υποτιμά το νόμισμα αυτό ώστε να βελτιώνονται η ανταγωνιστικότητα των προϊόντων στο εξωτερικό και ο τουρισμός.

Ξεχνάνε όμως κάποια πράγματα που η χώρα μας τα έχει ζήσει κατά την περίοδο της δραχμής:

-Επιτόκια δανεισμού που έφταναν για το Δημόσιο στο 20%, το οποίο στη συνέχεια οι τράπεζες το μετακυλούσαν στις επιχειρήσεις επιβάλλοντάς δάνεια που πλησίαζαν το 30% και

-Την αδυναμία πραγματικής βελτίωσης της οικονομίας μας λόγω του κακού κράτους, της γραφειοκρατίας, της κακοδιαχείρισης, της έλλειψης προγραμματισμού και της αναξιοκρατίας, τα οποία παρά τη βελτίωση των τιμών μας, διατηρούσαν την οικονομία μας στις τελευταίες θέσεις της ανταγωνιστικότητας, θέσεις που άλλωστε διατηρούμε και σήμερα. Αλλωστε οι υποτιμήσεις στην πραγματικότητα έχουν μόνο βραχυπρόθεσμα θετικά αποτελέσματα, τα οποία πολύ γρήγορα χάνονται μέσα στον φαύλο κύκλο του πληθωρισμού, τον φόβο για νέα υποτίμηση και την έξοδο των κεφαλαίων από τη χώρα, μια και όλοι θα προσπαθούν να μετατρέψουν την αποταμίευσή τους σε ξένο νόμισμα.

...και τα κατά

Θεωρώ λοιπόν ότι και μόνο η συζήτηση για την επιστροφή στη δραχμή είναι καταστροφική για την πατρίδα για τους εξής λόγους:

1. Οσο συζητούμε για το ποιο νόμισμα θα έπρεπε να έχουμε, δεν θα έρθει κανείς να επενδύσει. Η αβεβαιότητα είναι το νούμερο ένα απωθητικό των επενδυτών.

2. Η νέα δραχμή θα θεωρείται από την αρχή ένα νομισματικό σκουπίδι σε όλες τις αγορές του κόσμου.

3. Το νέο μας νόμισμα θα είναι τόσο υποτιμημένο που θα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα στην ανταγωνιστικότητά μας, καθώς θα καταβαραθρώσει την οικονομική δραστηριότητα στο εσωτερικό, κάτι που φυσικά θα επηρεάσει και τις εξαγωγές.

4. Η κατάρρευση μισθών και εισοδημάτων, κινητών και ακίνητων αξιών -που έχει ήδη αρχίσει- θα συνεχιζόταν, αυτή τη φορά όμως με γεωμετρική πτώση.

5. Το τραπεζικό σύστημα θα κατέρρεε, καθώς όλοι θα τραβούσαν τα χρήματά τους από τις τράπεζες. Παράλληλα θα εξαφανιζόταν η εμπορική πίστη, καθώς οι συναλλαγές θα γίνονταν με ρευστό, με όλα τα επακόλουθα και τους περιορισμούς που θα έφερνε κάτι τέτοιο.

6. Μέχρις ότου δημιουργηθούν ελληνικές μονάδες παραγωγής κάθε είδους προϊόντος, τα καταστήματα θα είναι άδεια, λόγω αδυναμίας εισαγωγών.

7. Οι πολιτικοί μας όταν θα βρίσκονται στην κυβέρνηση θα τυπώνουν λεφτά για να αγοράζουν ψήφους, μια και αυτό έμαθαν να κάνουν μέχρι τώρα με δανικά.

8. Τέλος το χρέος δεν θα το γλιτώναμε. Θα εξακολουθούσε να μας βαραίνει και να αποτιμάται σε ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι -αν υιοθετήσουμε τις δραχμές- θα έπρεπε να το πληρώσουμε με την τρέχουσα αξία των δραχμών, η οποία αποκλείεται να είναι 340,75 ανά ευρώ όπως όταν μπήκαμε στην Ευρωζώνη. Οπως εξηγούν σε ένα άρθρο τους στην «Καθημερινή» οι οικονομολόγοι Γ. Ιωαννίδης και Χ. Πισσαρίδης, (Νομπέλ Οικονομικών) η νέα δραχμή το πιθανότερο είναι να είναι υποτιμημένη κατά 70%. Με έναν απλό υπολογισμό δηλαδή μπορεί ένα ευρώ να φτάσει τις 580 δραχμές. Αυτό σημαίνει ότι αν σήμερα έχουμε 350 δισ. ευρώ χρέος, αυτό δεν θα αποτιμηθεί σε 119 τρισ. δραχμές αλλά σε πάνω από 200 τρισ. δραχμές. Οπως εξηγούν οι δύο οικονομολόγοι, «με μία υπέρμετρα υποτιμημένη δραχμή, ακόμη και αν η Ελλάδα δώσει στους πιστωτές της μόλις 35 σεντς για κάθε δολάριο που χρωστάει (όπως έκανε η Αργεντινή) το χρέος της θα παραμείνει (σε πραγματικούς όρους) στα ίδια επίπεδα που είναι σήμερα».

Τι πρέπει να γίνει

Το βασικότερο βήμα που θα πρέπει να γίνει στην Ευρώπη θα είναι να προχωρήσουμε από τη νομισματική ένωση στη δημοσιονομική. Να υπάρξει δηλαδή ακόμη μεγαλύτερη σύνδεση των κρατών και η δυνατότητα βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας των χωρών με τη μεταφορά πόρων για την ανάπτυξη της Ευρωζώνης όπου αυτό είναι απαραίτητο.

Επίσης, η Ευρώπη θα πρέπει να γίνει πιο ευέλικτη, αντιδρώντας ταχύτερα στις κινήσεις των αγορών. Να τυπώσει χρήμα για να ενισχύσει τον EFSF, να αποσύρει και να διαγράψει τα ομόλογα που έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ που φτάνουν στα 50 δισ. ευρώ και φυσικά να προχωρήσει ταχύτατα με το ελληνικό PSI. Αν γίνουν όλα αυτά, το πιθανότερο είναι ότι οι αγορές θα ηρεμήσουν.

Αυτά βέβαια είναι εκείνα που πρέπει να γίνουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, διότι εντός συνόρων το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε τις μεταρρυθμίσεις που αρνούμαστε να κάνουμε 30 χρόνια τώρα και όχι να αναζητούμε νέους τρόπους για να τις αποφύγουμε όπως είναι η επιστροφή στη δραχμή, μία κίνηση η οποία απλά θα μας δώσει άλλη μία γωνίτσα στο χαλί για να κρύψουμε από κάτω τα προβλήματά μας, τα οποία φυσικά και θα τα δούμε λίγο αργότερα να ορθώνονται και πάλι μπροστά μας. Και αυτή τη φορά μεγαλύτερα από ποτέ.

* Πρόεδρος Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου-Ελλάς