Βροχή καταγγελιών κατά Ισραήλ

Hμερομηνία δημοσίευσης: 25-03-09

Ανατριχιαστικές ομολογίες Ισραηλινών στρατιωτών για εκτελέσεις αμάχων εν ψυχρώ

Γαλλικο, Ροϊτερς

Δύο μήνες μετά την κατάπαυση του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας, το Ισραήλ αντιμετωπίζει σωρεία καταγγελιών ανεξάρτητων, διεθνών παρατηρητών για εγκλήματα πολέμου, οι οποίες ενισχύονται από τις ανατριχιαστικές ομολογίες στρατιωτών και αξιωματικών του, που συνεχίζουν να δημοσιεύονται από ισραηλινές εφημερίδες.

Με το κύριο άρθρο του, ο βρετανικός Guardian ζητούσε χθες να παραπεμφθεί το Ισραήλ είτε στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης είτε σε ειδικό δικαστήριο των Ηνωμένων Εθνών. Αυτό είχε ζητήσει τη Δευτέρα και ο εισηγητής του ΟΗΕ για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καθηγητής του πανεπιστημίου του Πρίνστον, Ρίτσαρντ Φολκ, ο οποίος, στην έκθεσή του, σημείωνε ότι, βάσει των προκαταρκτικών ενδείξεων, τεκμηριώνονται υπόνοιες για «έγκλημα πολέμου μεγάλων διαστάσεων». Διερεύνηση των καταγγελιών από τον ΟΗΕ ζήτησαν και η Διεθνής Aμνηστία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Εξ άλλου, η ιστοσελίδα του Guardian φέρνει στο φως της δημοσιότητας τρία βίντεο, που αποκαλύπτουν ότι το Ισραήλ χρησιμοποιούσε μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να πλήξει αμάχους, σκοτώνοντας τουλάχιστον 48, ενώ αποκαλύπτεται ότι Ισραηλινοί στρατιώτες χρησιμοποίησαν τρεις νεαρούς Παλαιστίνιους ως ανθρώπινες ασπίδες.

Στο μεταξύ, παγκόσμιο σάλο έχουν προκαλέσει οι νέες καταγγελίες της ισραηλινής εφημερίδας «Χάαρετς». Υστερα από ομολογίες Ισραηλινών στρατιωτών πως έλαβαν διαταγές να εκτελέσουν αμάχους εν ψυχρώ, ήρθε η ανατριχιαστική αποκάλυψη γύρω από τα T-shirtsπου φορούσαν στρατιώτες οι οποίοι έρχονταν από τη Γάζα ή από κέντρα εκπαίδευσης των ενόπλων δυνάμεων. Ενα από τα εν λόγω T-shirtsεικονίζει Ισραηλινό στρατιώτη να ανατινάζει τζαμί και φέρει την επιγραφή: «Μόνο ο Θεός συγχωρεί». Σε ένα άλλο, εικονίζεται Παλαιστίνια έγκυος στο στόχαστρο ελεύθερου σκοπευτή. Η λεζάντα γράφει: «Με μία σφαίρα, δύο νεκροί». Ενα τρίτο απεικονίζει Παλαιστίνια μητέρα να κλαίει στον τάφο του παιδιού της. Η λεζάντα υπονοεί ότι το παιδί θα ήταν καλύτερα να μην είχε γεννηθεί ποτέ, με ιδιαζόντως ειδεχθή τρόπο: «Καλύτερα να χρησιμοποιείτε Durex»!

Ο εκπρόσωπος της ισραηλινής κυβέρνησης, Μαρκ Ρεγκέβ, κατήγγειλε τον Φολκ για «προκατάληψη και μονομέρεια» εις βάρος του Ισραήλ, ενώ ο αρχηγός του γενικού επιτελείου, αντιστράτηγος Γκάμπι Ασκενάζι, χαρακτήρισε τα όποια κρούσματα «μεμονωμένα». Προ ημερών, ο υπουργός Αμυνας και ηγέτης των Εργατικών, Εχούντ Μπάρακ, είχε δηλώσει ότι ο ισραηλινός στρατός είναι «ο ηθικότερος του κόσμου».

Αποκαλύψεις για πρόκληση Ισραηλινών

Από τη Haaretz

Αλγεινές εντυπώσεις προκαλούν στη διεθνή κοινή γνώμη οι αποκαλύψεις της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz για τα T- shirts που φορούσαν Ισραηλινοί στρατιώτες, στη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων στη Γάζα. Σ' ένα από αυτά εικονίζεται Παλαιστίνια έγκυος στο στόχαστρο ελεύθερου σκοπευτή, με τη λεζάντα να γράφει: «Με μια σφαίρα, δύο νεκροί»! Ενώ ο εισηγητής των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Ρίτσαρντ Φολκ, ζήτησε τη διερεύνηση των καταγγελιών για εγκλήματα πολέμου από διεθνές δικαστήριο, ο αρχηγός των Εργατικών Εχούντ Μπάρακ συμφώνησε να συμμετάσχει σε κυβέρνηση υπό τον εντολοδόχο πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Αντι-φόρουμ για το νερό, απάντηση στην επίσημη σύνοδο

25 μαρ 2009

Αντι-φόρουμ για το νερό, απάντηση στην επίσημη σύνοδο

H περασμένη Κυριακή ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Νερού, μέρα όπου και ολοκληρώθηκε η 7ήμερη σύνοδος για το νερό και το περιβάλλον, στην Κων/πολη.

Δείτε το βίντεο του Democracy Now για το αντι-φόρουμ, που διοργανώθηκε σε απάντηση της επίσημης συνόδου, από εναλλακτικές συλλογικότητες.

Σήμερα, πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό ενώ περίπου 2,5 εκατομμύρια δεν έχουν πρόσβαση σε νερό για σωστή υγιεινή. Ακτιβιστές από το People’s Water Forum, μία συλλογικότητα που εκπροσωπεί τους οικονομικά αδύναμους, το περιβάλλον και τα συνδικάτα πραγματοποίησαν ένα αντι-φόρουμ, θέλοντας έτσι να δείξουν ότι η επίσημη σύνοδος προωθεί την ιδιωτικοποίηση του νερού και ότι ουσιαστικός στόχος είναι ένα πιο ανοιχτό, δημοκρατικό και βασισμένο στη διαφάνεια φόρουμ.

http://oikomargarita.blogspot.com/2009/03/blog-post_25.html

Οι Λαζοί «φιμώνουν» τους Πόντιους

Του ΣΥΜΕΩΝ ΣΟΛΤΑΡΙΔΗ

Λαζοί που ζουν στη Γερμανία ζήτησαν με επιστολή τους που έστειλαν στον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να προστατευτεί η λαζική γλώσσα και να επιτραπεί η ελεύθερη χρήση της, σε μια κίνηση που ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί από τις τουρκικές αρχές για να εμποδίσει αντίστοιχες επιδιώξεις των Ποντίων.

Στην επιστολή που έστειλαν στον Ταγίπ Ερντογάν επικεντρώνουν το θέμα στο μέλλον της γλώσσας των Λαζών, στο πλαίσιο των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των μητρικών γλωσσών και σημειώνουν την ιστορική της εξέλιξη, καθώς και το γεγονός ότι σήμερα ομιλείται περίπου από 500.000 ανθρώπους που κατοικούν από τον Ανατολικό Πόντο, και συγκεκριμένα από το Ριζαίον, μέχρι τη Χόπα και σε όλη την Τουρκία.

Τονίζοντας ότι «η λαζική περιλαμβάνεται στις γλώσσες που κινδυνεύουν να χαθούν» υποστηρίζουν ότι δεν επιθυμούν να χαθεί η γλώσσα τους, ότι πρέπει να προστατευτεί και δηλώνουν ότι «η χρησιμοποίηση της μητρικής γλώσσας, που είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, καθώς και η πρόοδός της, πρέπει συνταγματικά να κατοχυρωθεί, γεγονός που θα αποδείξει τον εκδημοκρατισμό της χώρας». Σε άλλο σημείο τονίζουν ότι η γλώσσα των Λαζών καθώς και οι άλλες γλώσσες που ομιλούνται στην Ανατολή, πρέπει να ενταχθούν στο καθεστώς των μητρικών

γλωσσών και να λάβουν δυναμική παγκόσμια. Τέλος, ζητούν να εφαρμοστεί η καμπάνια που γίνεται για την εκμάθηση της τουρκικής και στη λαζική γλώσσα, να αρθούν όλα τα φυσικά εμπόδια και να διοργανωθούν εκδηλώσεις που σκοπό θα έχουν την εκμάθηση τής κυρίως στις περιοχές όπου κατοικούν Λαζοί.

Στο πλαίσιο λοιπόν του εκσυγχρονισμού και εκδημοκρατισμού της γείτονος, είναι σωστό να αναγνωριστεί το δικαίωμα της εκμάθησης της γλώσσας, αφού όπως είναι γνωστό «οι γλώσσες είναι αρχικοί φορείς των πολιτιστικών εκφράσεων και της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, ουσιαστικοί στην ταυτότητα των ατόμων και των ομάδων». Στο σημείο όμως αυτό θα πρέπει να κάνουμε τον διαχωρισμό μεταξύ Λαζών και Ποντίων όχι μόνο για να μην υπάρξει πρόβλημα, αλλά και για να μην υπάρξει παρανόηση των ιστορικών δεδομένων. Πρωτίστως, όπως γράφει ο

καθηγητής Κώστας Φωτιάδης, δεν υπάρχει καμία φυλετική σχέση ανάμεσα στους Λαζούς και στους Ποντίους, αφού οι Πόντιοι είναι άποικοι από την Ιωνία και μάλιστα προέρχονται από τη Μίλητο, ενώ οι Λαζοί κατά μία εκδοχή προέρχονται από την Ασία και εγκαταστάθηκαν στη Λαζική.

Προσχώρησαν μεν τον 6ο αιώνα στον χριστιανισμό και ξανά επιστρέφουν επί σουλτάνου Μεχμέτ του Δ'στον ισλαμισμό, οπότε και διαφοροποιήθηκαν και θρησκευτικά από τους Ελληνοπόντιους.

Η γλώσσα τους είναι μάλλον γεωργιανή διάλεκτος με συγγενικά στοιχεία της ιβηρικής γλωσσικής οικογένειας, ενώ ο καθηγητής Βλάσης Αγτζίδης σημειώνει ότι «η λαζική γλώσσα είναι διάλεκτος του Καυκάσου».

Επειδή όμως σήμερα στον Πόντο έχει δημιουργηθεί ένα οξύ πρόβλημα μεταξύ των Ρωμιών (Ποντίων) και των Λαζών, όπου παρατηρεί κανείς τη διαμάχη που υπάρχει μεταξύ των δύο ομάδων, τον εθνικισμό των Λαζών σε αντίθεση με τη μετριοπάθεια των Ρωμιών, οι οποίοι αγωνίζονται για να διατηρήσουν τα ποντιακά ήθη και έθιμα, θα πρέπει οι ασχολούμενοι με τα ποντιακά δρώμενα να μην αναμιγνύουν τα ποντιακά με τα λαζικά. Και αυτό γιατί μέσα στο ιστορικό διάβα οι μεν Λαζοί δέχτηκαν τα εθνικιστικά μηνύματα που διοχετεύθηκαν και μέσω της θρησκείας

καλλιεργήθηκαν, σε αντίθεση με τους Ρωμιούς (Ποντίους), οι οποίοι όχι μόνο δεν έδειξαν εθνικιστικές διαθέσεις, αλλά γνωρίζοντας οι αρχές την ιστορική τους καταβολή δεν τους πλησίασαν.

Μετά λοιπόν την επιστολή των μουσουλμάνων Λαζών προς τον Τούρκο πρωθυπουργό με σκοπό να διαφυλαχθεί και να προστατευτεί η λαζική γλώσσα γιατί να μη διερωτηθεί κανείς αν αυτό έγινε με σκοπό -μέσω της σκοπίμως καλλιεργούμενης σύγχυσης μεταξύ Λαζών και Ποντίων- να προληφθεί ενδεχόμενο αίτημα των Ρωμιών (Ποντίων) που ζουν στον Πόντο για την προστασία της ποντιακής γλώσσας, αφού η ποντιακή γλώσσα είναι αποδεδειγμένα μεταξύ των 18 γλωσσών που κινδυνεύουν να χαθούν στην Τουρκία, με βάση τον Ατλαντα των γλωσσών του πλανήτη.

soltaridis@enet.gr

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/03/2009/

www.enet.gr/online/online_hprint?id=96986724

Ο ΤΡΙΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ανθρώπινη χωματερή πίσω από την Ομόνοια

Το «ιστορικό κέντρο» της πρέζας, της πορνείας, της ανεργίας και της ανέχειας

ΑΧ. ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ | Κυριακή 22 Μαρτίου 2009

ΤΟ ΑΤΤΙΚΟ φως αντανακλάται εκτυφλωτικά πάνω στις πλάκες της ανακαινισμένης πλατείας στο Μοναστηράκι. Στο κέντροτης, ένας βαλκάνιος πλανόδιος μουσικός παίζει τη «Λίμνη των κύκνων», χαϊδεύοντας τα στόμια των γεμισμένων με νερό ποτηριών που έχει αραδιάσει επάνω σε μια σκούρα θήκη. Ο μικρός ενισχυτής που έχει συνδέσει, αρκεί για να φθάσει η μουσική στη μέσα πλευρά της οδού Ερμού. Εκεί, στη γωνία, τρεις νεαροί αστυνομικοί ελέγχουν τα έγγραφα ενός σακατεμένου 

άνδρα, απροσδιόριστης καταγωγής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι προ ολίγου είχε πάρει ηρωίνη και ότι την αγόρασε από την πιάτσα της χωματερής ανθρώπων που αφέθηκε να δημιουργηθεί από ένα αδιάφορο κράτος μέσα στο κέντρο του κέντρου της Αθήνας. Μετά τα νεομποέμ καταστήματα ντιζάιν και τα θορυβώδη μπαράκια του Ψυρρή, μέσα στον ορυμαγδό των θορύβων από τα φορτηγά και τη μυρωδιά του κάρυ και του κύμινου, πίσω και πέρα από την πλατεία Θεάτρου κείται μια μικρή πολυεθνική Βαβέλ απελπισμένων, «αμαρτωλών», διαβόλων και αγγέλων. 

Είναι η τριτοκοσμική πλευρά μιας Αθήνας που έχει χάσει την αθωότητά της προ πολλού. Είναι η Αθήνα της πρέζας, της πορνείας, της ανεργίας και της ανέχειας. Γύρω από το μεσοπολεμικό κτίριο της ιστορικής Διπλαρείου Σχολής- που σε μια πολιτισμένη πόλη θα φιλοξενούσε και ένα λαμπρό μουσείο βιομηχανικού σχεδιασμού- εκτείνεται το κολαστήριο της πρωτεύουσας. « Αυτή η γειτονιά πια είναι ένα καρκίνωμα που κάνει μετάσταση σε όλο το κέντρο και παρασύρει την πόλη σε βέβαιο θάνατο », μας λέει ένας υπάλληλος ξενοδοχείου της περιοχής. « Τα πράγματαείναι δύσκολα και για εμάς.Ολα και όλοι έχουν θεριέψει » ομολογεί ένας πακιστανός ψιλικατζής. Φοβάται και δεν θέλει να πει περισσότερα, όπως όλοι όσοι δεν έχουν χαρτιά. 

▅ Τσακισμένα κορμιά

Εμπόριο ναρκωτικών εν μέση οδώ

Τσακισμένα κορμιά, σε ομάδες των δύο και των τριών, χτυπάνε ενέσεις το ένα στο άλλο. Κάποιοι το κάνουν άγαρμπα και το πεζοδρόμιο γεμίζει αίματα. Αλλοι περπατούν με χίλια ζόρια και ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε. Στην είσοδο της στοάς μπαινοβγαίνουν άνδρες καλοντυμένοι με σπορ αμφίεση και «καθαροί». Μοιράζουν «τσίκια» και φεύγουν, ενώ ύστερα από λίγο εμφανίζονται αστυνομικοί. Το «πάρτι» σταματάει προσωρινά για να ξαναρχίσει δριμύτερο. Ο φαύλος κύκλος δεν ολοκληρώνεται ποτέ και το παιχνίδι «πρέζα και αστυνόμοι» παίζεται όλη την ημέρα. Συνήθως την πληρώνουν με σύλληψη οι ναρκομανείς, που ειδικά αν έχουν πιει τη « ζουζού », μπορεί και να μην καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. 

Οι έμποροι παραδέχονται ότι τους τελευταίους μήνες η αστυνόμευση έχει αυξηθεί. « Καιπάλι,όμως,δεν αλλάζει τίποτε.Είμαστε καταδικασμένοι » λέει με θυμό ένας ξενοδόχος. « Σε λίγο καιρό θα το κλείσω και θα φύγω.Αν διαβάσετε τι γράφουν οι ξένοι τουρίστες στο Διαδίκτυοόταν φεύγουν από την Αθήνα,θα ντραπείτε που είστε Ελληνες » επιμένει. Λίγο πιο πίσω, σε ένα μπακάλικο «εποχής», από αυτά που διατήρησαν χρώμα και χαρακτήρα αναλλοίωτο στον χρόνο, ο ιδιοκτήτης μιλάει και βρίζει: « Τους βλέπω τέσσερις- τέσσερις να φυλάνε καρτέρι.Κλέβουν και τα πρεζάκια,αλλά οι ξένοι κλέβουν παραπάνω. Τους Κινέζους,που είναι ήσυχοι,τους έχουνε τσακίσει.Είμαστε όλοι μέχρις εδώ! ». Παρόμοιες ιστορίες αφηγούνται και άλλοι επιχειρηματίες της περιοχής. Μέσα σε αυτή την « ωραία ατμόσφαιρα » Ελληνες και ξένοι προσπαθούν να επιβιώσουν και να βγάλουν τα προς το ζην. 

« Είμαι 26 χρόνια εδώ,όμως μεγαλώνω παιδιά και πιάνεται η ψυχή μουόποτε βλέπω τους νέους με τις σύριγγες. Με έχουν μάθει και συχνά με φωνάζουν “θεία”,ενώ μια κοπέλα με αποκαλεί “μάνα” » σημειώνει μια ευγενέσταση ιδιοκτήτρια φούρνου. Οι λιγοστοί κάτοικοι και οι εναπομείναντες επιχειρηματίες διηγούνται πρωτοφανή στιγμιότυπα της νέας τοπικής ιστορίας που βρίσκεται υπό δημιουργία. 

« Τις προάλλες έβλεπα έναν πατέραο οποίος είχε φέρει εδώ το παιδί του για να δει από κοντά τα πρεζάκια και να μάθει τι είναι η πρέζα » διηγείται ένας δάσκαλος της περιοχής. Σε αυτή την κακή ταινία, που μοιάζει με ζωντανό εφιάλτη, λίγοι έξω από την περιοχή αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος. « Δεν θα το ξεχάσω ποτέόταν είδα έναν μικρό παιδί να χτυπά ένεση στοκεφάλι του.Ημαρτον! » λέει με τρόμο άλλος επαγγελματίας.

▅ Εθνοτικές διενέξεις

Ενεση απελπισίας στον λαιμό

Πίσω από την πλατεία, δίπλα σε κάδους από όπου ξεχειλίζουν τα σκουπίδια, μια λαϊκή αγορά που παραπέμπει περισσότερο σε κωμόπολη της Ανατολής και λιγότερα στα κλασικά παζάρια της Αθήνας, ένα πολυεθνικό μπούγιο, αυστηρά ανδρικό, διαπραγματεύεται σκληρά τις τιμές στις ντομάτες και στα παντζάρια. 

Σε ακτίνα δεκάδων μέτρων κτίρια- ερείπια φιλοξενούν εμιγκρέδες από κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο Τρίτος Κόσμος έχει ανοίξει μια άτυπη πρεσβεία μέσα στην καρδιά των Αθηνών, με ένα δειγματολόγιο από όλες τις φυλές του Ισραήλ. Λίγοι αντιλαμβάνονται γιατί στην «εύφορη» πλευρά του Ψυρρή, τα εγκαταλειμμένα κτίρια είναι ερμητικά κλειστά. « Είναι ο μόνος τρόπος για να μην τα καταλάβουνοι ξένοι » θα μας πει μια παλαίμαχη σερβιτόρα της περιοχής. 

Αν οι δρόμοι του αθηναϊκού κέντρου μεταφέρονταν στη γεωπολιτική σκακιέρα, η οδός Αγίου Κωνσταντίνου θα έπαιζε τον ρόλο της χερσονήσου του Σινά, δηλαδή το σύνορο Ασίας- Αφρικής. Πίσω από την Πειραιώς, προς του Ψυρρή, διαμένουν οι Ασιάτες- Πακιστανοί, Αφγανοί, Μπαγκλαντεσιανοί οι περισσότεροι. Πέρα από την Αγίου Κωνσταντίνου ζει ένα μωσαϊκό Σομαλών, Ερυθραίων, Νιγηριανών και Σουδανών- με τους τελευταίους να έχουν μεταφέρει στην Ελλάδα και τις εθνοτικές τους διενέξεις. Στη γκρίζα ζώνη του μεγάλου δρόμου για τον Πειραιά τα πρεζάκια στην Ομόνοια διατηρούν την «ελληνικότητα» της περιοχής, ενώ στον ρόλο κυανόκρανου λιγοστοί Ρώσοι και Γεωργιανοί, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου. 

Στην επέκταση της Μενάνδρου, πέρα από την Πειραιώς, το πληθυσμικό μείγμα αλλάζει. Οι φάτσες σκουραίνουν, οι γυναίκες κάνουν την αναπάντεχη εμφάνισή τους, ενώ τα παιδικά κλάματα ακούγονται νοερά μέσα στη βοή μιας αλλόκοτη πόλης. Στο εσωτερικό κτιρίων μονολιθικής αισθητικής, χτισμένων όπως όπως στην περίοδο της ανοικοδόμησης, με σκόνη να συσσωρεύεται πάνω τους για δεκαετίες, εκατοντάδες άνθρωποι στοιβάζονται σε μικρά, ανήλιαγα δωμάτια. 

▅ Το Εθνικό Θέατρο

Ανάμεσα σε παλιά πορνεία, «ροζ» δωμάτια και ξενοδοχεία και ξενώνες για τους απελπισμένους του Τρίτου Κόσμου, στέκει ανακαινισμένο το Εθνικό Θέατρο. Ακροβολισμένοι τσιλιαδόροι σε κάθε γωνιά βλέπουν ποιος περνάει και τι κουβαλάει. Ενας άλλος κώδικας, μη κατανοητός από τους ντό πιους, εφαρμόζεται εδώ. Αλλα βλέμματα, άλλες συνήθειες και συχνά άλλες επιδιώξεις. Λίγο πιο πάνω, στο χειμαζόμενο Παλιό Εφετείο, κρέμονται στρώματα και κουβέρτες από τα παράθυρα. « Ενας θεός ξέρει τι γίνεται εκεί μέσα » λέει μια καθαρίστρια που μόλις τελείωσε το μεροκάματο. Αλλοι καταστηματάρχες αρνούνται να μιλήσουν, όχι από φόβο αλλά από αγανάκτηση. « Είμαι 62 χρονών.Ξέρετε τι έχω τραβήξει εδώ;Πού ήσασταν τόσα χρόνια; » αναρωτιέται με οργή μια έμπορος της γειτονιάς. Απέναντι ακούγονται ακαταλαβίστικες βρισιές. « Η συνήθης ώρα της μάχης » λένε οι άνθρωποι της περιοχής. Αφρικανές με όμορφες, λινές μαντίλες παίρνουν τα μωρά και φεύγουν τρέχοντας. Μέσα, στον διάδρομο της πολυκατοικίας-«κολαστηρίου», οι άνδρες ανταλλάσσουν μπουνιές. Εκεί μένουν εκατοντάδες άνθρωποι όπως όπως, με ανύπαρκτη υγιεινή και υπό άθλιες συνθήκες. 

Στη μέση της Μενάνδρου ο δήμος έχει σπάσει την άσφαλτο για να επιδιορθώσει το δίκτυο της αποχέτευσης. « Εδώ είναι η πολυκατοικία που ψάχνεις » λένε οι εργάτες. Σε ένα κτίριο του 1950, σκοτεινό, βγαλμένο από ταινία του Φριτς Λανγκ, με σπασμένα θυροτηλέφωνα, αναρίθμητοι παρίες της παγκοσμιοποίησης ζούσαν για μήνες χωρίς αποχέτευση. Ολα έπεφταν στον ακάλυπτο και η οσμή είναι απαίσια. Η είσοδος στην πολυκατοικία δεν είναι καθόλου καλή ιδέα, αφού δεκάδες βλέμματα κοιτούν απειλητικά. Στην ψυχή της πόλης, η ελληνική δημοκρατία αποδήμησε προ πολλού και μια πολυπλόκαμη ανθρωπιστική κρίση, με πρόσφυγες, ανέργους, λαθρομετανάστες, κακοποιούς, ντίλερ και θύματα του τράφικινγκ, «τρέχει» μόνη της και ιλιγγιωδώς. Οσο ο ήλιος πέφτει, κοπέλες από τη Νιγηρία, ντυμένες «ελαφρά», ετοιμάζονται να λάβουν τις γνωστές θέσεις στην οδό Ευριπίδου. 

▅ Το βλέμμα της πείνας

Μοιρασιά στην πόρτα του ΟΚΑΝΑ

Πίσω στο Δημαρχείο της πλατείας Κοτζιά, το άγαλμα του Περικλήατενίζει τον Λυκαβηττό. Απέναντί του, πίσω από τους κάδους, ένα πρεζάκι κοιμάται καθιστό, πάνω σε χαρτόνια και πλαστικές σακούλες. Στο χέρι του κρατάει ακόμη ένα μισοφαγωμένο κρουασάν. Ενα άπλυτο, κοκαλιάρικο πιτσιρίκι από την Ασία πάει να του το αρπάξει. Το βλέμμα του παιδιού ανακλάται πάνω στα φυμέ τζάμια των σκούρων, υπηρεσιακών πολυτελών αυτοκινήτων. Είναι αυτό της πείνας. 

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=260516

Turkish Cypriot Columnist Comments on Talat's Visit to US

Nicosia Kibris Online 21 Mar 09   Column by Akay Cemal: What Will Clinton Tell Talat and Talat Tell Clinton?   Preparations are underway for President Barack Obama's visit to Turkey on 5 April. He is expected to arrive in Ankara in the evening on 5 April and hold official talks on 6-7 April.  He will spend one day in Ankara and one day in Istanbul during his two-day visit.   Undoubtedly, he will have wide-ranging talks in Turkey. The problems he will have in his briefcase will range from Iraq and the Middle East to Afghanistan and Cyprus.  He will also discuss the relations between the United States and Turkey.   President Obama, who took office a short time ago, deciding to give priority to Turkey in his visit programs was due to a number of important reasons. His visit will take place after the war of words between Prime Minister Recep Tayyip Erdogan and President Shim'on Peres in Davos and the escalation of tension between Turkey and Israel, at least for some time. So, very important messages are expected to be conveyed when he arrives.   The framework of President Obama's visit was drawn up when Secretary of State Hillary Clinton arrived in Turkey to hold talks in Ankara. In a statement before she departed, she said that the embargo on the Turkish Cypriots must be lifted and that isolating the Turkish Cypriots from the world is not a contemporary approach.   President Mehmet Ali Talat's visit to the United States was arranged during Hillary Clinton's talks in Turkey.  According to Greek Cypriot daily O Filelevtheros, Talat will hold talks with Hillary Clinton, James Jones, adviser to President Obama on national security, and probably UN Secretary General Ban Ki-Moon in the United States.  According to Turkish Cypriot Presidential Spokesman Hasan Ercakica, the talks he will have will focus on the kind of support the United States might give to the negotiations between Talat and Greek Cypriot leader Dhimitrios Khristofias.  Talat will urge them to "support the process and maintain a fair approach."   The same newspaper said that the Greek Cypriot administration and Athens disclosed that they were very much dissatisfied with the visit and argued that they viewed it as an initiative to raise Talat's status.  Meanwhile, impartial circles said that it would be a negative message for Khristofias.   What Hillary Clinton will discuss with Talat is common knowledge. She will probably not talk about the Middle East or Afghanistan or the situation in Gaza with him. She will hold talks on the Cyprus problem and ask to be informed on the way the negotiations are getting on. In other words, she will listen to what Talat has to say. He will explain the situation and she will listen to what he says. They will then discuss the Greek Cypriot side's stand and determine its strategy.    Talat will stress that the embargo on the Turkish Cypriots is not a contemporary approach and call for its removal.  Hillary Clinton will nod her head as if confirming that the sanctions must be lifted. Talat will recall that 65 percent of the Turkish Cypriots cast a "yes" vote for the Annan Plan on 24 April 2004 and regret the failure of the EU to fulfill its promises on the embargo and sanctions after the voting.    Would Talat then ask Hillary Clinton what the United States can or cannot do in connection with the present situation?  Yes, he can do so.  But, can the United States move the Greek Cypriot obstacle aside to deal with the sanctions? Would the Greek and Greek Cypriot lobbies in the United States not react to such a move?   What else can Talat ask from Hillary Clinton?   He will be emphatically informed that the US support for the negotiations will be maintained and increased.  Will he draw the attention of the United States to the need for equal treatment and ask that it maintains an equal distance from the two sides in Cyprus?  We believe that such a request is necessary.    Meanwhile, can US investments in north Cyprus be considered?  How economic would they be?   Hillary Clinton might make clear statements on the sanctions on the Turkish Cypriots.  However, would they affect the outcome of the negotiations process? Would she be able to persuade the EU [to lift the sanctions]?  What can the United States do if Britain, which is one of its allies, does nothing on the matter?    We are certain that Talat will inform Hillary Clinton that the Greek Cypriot side, as a recognized state and EU member, has an advantage over the Turkish Cypriot side at the negotiation table.    But, that is not all. Talat will definitely recall Khristofias' visits to foreign countries and the memorandums he signs at the end of the talks he has with their officials regardless of the negotiations in Cyprus and explain that the Turkish Cypriot side views that as a means of pressure.   As we have already mentioned, Hillary Clinton will hear what he has to say.  She will use the body language to respond to some of Talat's views.  In other words, she will either nod or pout. Rest assured that Talat will complain about the leaking of information on the talks he has with Khristofias. Would she respond by asking "What can we do on the matter?" Meanwhile, considering all that, would she still ask Talat to be more flexible?  If she does so, would he respond by saying "Can you convey your suggestion to Khristofias."   We do not believe that the presence of Turkish troops in Cyprus and the question of guarantees will be discussed during their meeting. What about the US troops?  Can that be discussed?  For example, can an opportunity be created for the US troops in Iraq to have a short vacation in north Cyprus?  Well, why not?..