Τρεις "Μυστικές" Πόλεις-Κράτη - YouTube

Τρεις "Μυστικές" Πόλεις-Κράτη - YouTube

Η ΑΟΖ ως εθνικό θέμα.

Του Νίκου Λυγερού*

Στη χώρα της δημοκρατίας είναι αναπόφευκτο να έχουμε αντιφατικές απόψεις για όλα τα θέματα, διότι ο καθένας είναι ελεύθερος να εκφραστεί ακόμα και αν δεν έχει γνώσεις πάνω σε συγκεκριμένο θέμα. Έτσι ήταν αναμενόμενο τώρα που η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη έγινε όχι ένα φαινόμενο μόδας, αλλά ευρύτερα γνωστή στο ελληνικό γίγνεσθαι να διαβάζουμε ακόμα και κατηγορίες άμεσες ή έμμεσες ενάντια σε αυτούς που προωθούν την ελληνική ΑΟΖ και ειδικότερα στον πατέρα της, τον Θεόδωρο Καρυώτη. Βέβαια αυτό δεν πρέπει να μας ανησυχεί, διότι δεν είναι αυτές οι κριτικές που παράγουν έργο και θα αφήσουν έργο στην τελική, αλλά θεωρούμε πως είναι σημαντικό να υπερασπισθούμε την ΑΟΖ όχι λόγω αρχών αλλά αξιών. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν είναι ο Θεόδωρος Καρυώτης που επηρεάζει την έννοια της μέσης γραμμής, όταν πρέπει να οριοθετηθούν δύο ΑΟΖ που θεωρητικά επικαλύπτονται. Και βέβαια επηρεάζει ακόμα λιγότερο τα διαγράμματα Voronoi και την τριγωνοποίηση Delaunay, διότι είναι καθαρά μαθηματικές έννοιες που δεν δέχονται καμιά τροποποίηση δίχως να εκφυλισθούν. Με άλλα λόγια, οι κριτικές πάνω σε αυτά τα σημεία όχι μόνο δεν στέκουν αλλά απλώς δεν έχουν ουσία λόγω των μαθηματικών και μάλιστα των καθαρών. Τώρα όσον αφορά στις κατηγορίες ενάντια στον ενθουσιασμό που προκαλεί το θέμα της ΑΟΖ, όλα εξηγούνται με τι έννοιες της ηττοπάθειας και του ραγιαδισμού. Είναι δυνατόν μετά από τόσα χρόνια μιζέριας όσον αφορά στα εθνικά θέματα να μην έχουμε άτομα που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την αλήθεια και την πραγματικότητα της ΑΟΖ; Τόσα χρόνια όλοι τους εξηγούν ότι μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα δεν μπορεί να έχει υψηλή στρατηγική, κατά συνέπεια δέχθηκαν μια νοητική σφαλιάρα με τα επιτεύγματα της Κύπρου και με το έργο του Σόλωνα Κασσίνη και γι’ αυτό αναζητούν δικαιολογίες, διότι νιώθουν ενοχές. Άλλα άτομα βέβαια βρίσκονται πλέον σε δύσκολη θέση, διότι θεωρούν ότι το θέμα της ΑΟΖ όχι μόνο τους υποσκάπτει, αλλά τους εκθέτει με την αποτελεσματικότητά του. Πρέπει λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα και να τα ονομάσουμε με το όνομά τους. Θέλουν δεν θέλουν, η Ελλάδα μας θα έχει ΑΟΖ και η θέσπισή της θα γίνει φέτος. Θέλουν δεν θέλουν, η ελληνική ΑΟΖ θα είναι για όλους, ακόμα και για τους μίζερους, τους ηττοπαθείς και τους ραγιάδες. Θέλουν δεν θέλουν ο καθορισμός της ελληνικής ΑΟΖ θα γίνει με μαθηματικό τρόπο. Και τέλος, θέλουν δεν θέλουν η πατρίδα μας θα βγει από την κρίση μέσω της ΑΟΖ, διότι το χρωστάμε στα παιδιά μας. Όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες.

πηγή
* Ο Νίκος Λυγερός είναι Στρατηγικός Σύμβουλος και καθηγητής γεωστρατηγικής.

Casus belli και ΑΟΖ.

Του Νίκου Λυγερού*

Πολλοί από τους δικούς μας που αναρωτιούνται ακόμα κατά πόσο η έννοια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μας επιτρέπει να βγούμε από το αδιέξοδο παλαιότερων διακρατικών διαπραγματεύσεων, έχουν την εντύπωση ότι η Τουρκία μπορεί να προκηρύξει ένα νέο Casus belli που να αφορά στην ΑΟΖ. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι τρεις διακρατικές συμφωνίες της Κύπρου με το Λίβανο, την Αίγυπτο και το Ισραήλ ανέδειξαν το ορθολογικό υπόβαθρο του προβληματισμού τους. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι η ελληνο-αλβανική συμφωνία είναι θέμα χρόνου να υλοποιηθεί και ότι ο χρόνος είναι μαζί μας, πράγμα το οποίο αποδεικνύει de facto ότι η πρόθεση για Casus belli δεν έχει νόημα εκ μέρους της Τουρκίας. Ας αναλύσουμε όμως αυτό το θέμα δομικά.

Μετά τη θέσπιση της ΑΟΖ η Ελλάδα μπορεί να υπογράψει διακρατικές συμφωνίες με την Αλβανία, την Ιταλία τη Λιβύη, την Κύπρο, την Αίγυπτο και την Τουρκία. Η ανάλυση μέσω θεωρίας παιγνίων οδηγεί στο στρατηγικό συμπέρασμα ότι η διαπραγμάτευση με την Τουρκία πρέπει να είναι η τελευταία. Για όλες τις προηγούμενες η Τουρκία δεν συμμετέχει και κατά συνέπεια είναι το τρίτο μέρος. Σε αυτές έχουμε δύο κατηγορίες.

Η πρώτη είναι αυτή όπου η Τουρκία δεν έχει καμιά ανάμειξη όσον αφορά στα διαγράμματα Voronoi. Σε αυτή την κατηγορία, ένα Casus belli της Τουρκίας δεν θα είχε de facto νόημα. Στη δεύτερη κατηγορία, η Τουρκία θα πρέπει να πείσει και το δεύτερο κράτος για να αποδεχθεί το αίτημά της, κατά συνέπεια το Casus belli θα ήταν στην ουσία διπλό, πράγμα το οποίο είναι επικίνδυνο. Σε αυτές τις δύο κατηγορίες αναδεικνύεται η ιδέα ότι το τρίτο μέρος δυσκολεύεται να αναμειχθεί σε μια διακρατική σχέση μεταξύ δύο κρατών. Αυτό είναι το παράδειγμα της Κύπρου.

Το δομικό πρόβλημα είναι ότι το θέμα της ΑΟΖ δεν είναι μια μονομερής απόφαση μόλις υπάρχουν επικαλύψεις. Τώρα όσον αφορά την περίπτωση της Ελλάδας με την Τουρκία, το Casus belli δεν αποτελεί μοχλό πίεσης, αφού επαρκεί στην Τουρκία να μην υπογράψει τη διακρατική συμφωνία. Αποδείξαμε λοιπόν εξετάζοντας εξαντλητικά όλες τις περιπτώσεις, ότι το Casus belli στην περίπτωση της ΑΟΖ δεν θα ήταν αποτελεσματικό. Δεν υπάρχει λοιπόν αναλογία με το Casus belli που αφορά στα 12 Ν.Μ. Η διαφορά που κάνει τη διαφορά είναι απλή και είναι η εξής: η επέκταση στα 12 Ν.Μ. είναι μια μονόπλευρη απόφαση. Έτσι το Casus belli μπορεί με την ύπαρξή του να ακυρώσει αυτή την απόφαση, ακόμα και αν έχουμε υπογράψει τη Συνθήκη του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας. Δεν πρέπει λοιπόν να κάνουμε λανθασμένες αναλογίες, οι οποίες ευνουχίζουν τη σκέψη μας.

Τελικά η ΑΟΖ δεν έχει τα ίδια δομικά προβλήματα που έχουν τα χωρικά ύδατα ακόμα κι αν μοιάζουν φαινομενικά. Έτσι η ΑΟΖ αποφεύγει τα προβλήματα του παρελθόντος και επιτρέπει την ύπαρξη ενός δυναμικού πλαισίου το οποίο είναι εφικτό να μετατραπεί σε συμμαχικό πεδίο δράσης. Δεν υπάρχει λόγος να έχουμε φοβίες για ένα θέμα που έχει δείξει σε πολλές περιπτώσεις ανά τον κόσμο την αφοπλιστική του αποτελεσματικότητα ακόμα και με παραδοσιακά δύσκολους παίκτες.

πηγή

* Ο Νίκος Λυγερός είναι Στρατηγικός Σύμβουλος και καθηγητής γεωστρατηγικής. 

THINK TANK

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

ΣΤΑΘΗΣ - 12.03.2012 - Αντιγράφουμε από το www.enikos.gr

Σχόλιο για την καραμέλα της ενότητας μόνο όμως στις θέσεις που θέλουν κάποιοι. Όπως και η μοναδική "υποψηφιότητα" ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ για το ΠΑΣΟΚ, μονόδρομος.

Έχουμε γεμίσει μονοδρόμους τα τελευταία χρόνια. Όπως και στη λαϊκή όλες οι ντομάτες είναι ίδιες. Ασ μου επιτραπεί όμως ως ερασιτέχνης καλιεργητής να παρατηρήσω πως για να είναι ίδιες όλες οι ντομάτες πρέπει να είναι ευνουχισμένες δηλαδή υβρίδια.

 Για αυτό και αυτοί που ξέρουν ψωνίζουν από πάγκους που δεν έχουν ομοιόμορφα φρούτα... 

  

Μνημονιακοί - Αντιμνημονιακοί

Πρώτη καταχώρηση: 12/03/2012

08:00Ο Στάθης στον eniko

Σε κρίσιμες εποχές πάντα χωρίζονταν οι Έλληνες στα δύο-όπως και όλοι οι άλλοι λαοί.
Στα μηδικά, φερ’ειπείν, οι μισοί Έλληνες πήγαν με τους Πέρσες,οι Μηδίσαντες, ενώ αργότερα  οι μισοί ήταν Μακεδονίζοντες και, τέλος , Ρωμαϊζοντες- μάλιστα, έτσι για την Ιστορία να θυμηθούμε

οτι οι τελευταίοι πολύτιμοι (και λόγω της λειψανδρίας στην πόλη τους) Σπαρτιάτες, 2.000 τον αριθμό, έπεσαν σχεδόν  έως ενός μαχόμενοι υπέρ του Οκταβιανού. Κατόπιν τούτου και εις
ένδειξιν ευγνωμοσύνης η οικογένεια του Αυγούστου υιοθέτησε τη Σπάρτη και την έκανε...Ντισνέυλαντ- να πηγαίνουν εκεί για τουρισμό οι επιφανείς Ρωμαίοι. Και να χαζευουν τους ιθαγενείς στην πόλη του Λυκούργου, τον πάτριο τρόπο της ζωής τους δηλαδή, τα τοπικά εδέσματα και τα λοιπά φολκλόρ.

Για τη συνέχεια  http://thinktank-gr.blogspot.com/

ΧΑΓΗ: Υπό εξέταση η κυβέρνηση Παπανδρέου!

Πρώτη δικαίωση για τις κυρίες Γεριτσίδου, που κατήγγειλαν τον πρώην πρωθυπουργό για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας!

• 
• 
• 
•  

Του Παναγιώτη Σουρέλη

Ένα χρόνο μετά τη μήνυση δύο Ελληνίδων, μητέρας και κόρης, κατά της κυβέρνησης Παπανδρέου για καταπάτηση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, γενοκτονία εις βάρος του ελληνικού λαού και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, η πρώτη δικαίωση ήλθε: Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με έγγραφό του στα αγγλικά και τα γαλλικά ανακοίνωσε, ότι ο φάκελος ανοίγει! Την αναφορά (χρησιμοποιείται ο όρος reference) της υπόθεσης με αριθμό OTP-CR-47/12 υπογράφει ο επικεφαλής του γραφείου πληροφοριών του Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης M.P. Dillon. 

Η εκπαιδευτική ψυχολόγος Όλγα Γεριτσίδου και η κόρη της ψυχοπαιδαγωγός και εκδότρια Τάνυα, κατέθεσαν τη μήνυση στις 22 Μαρτίου του 2011. Ακολούθησε μαζική αποστολή χιλιάδων email από Έλληνες από όλο τον κόσμο, με τα οποία πίεζαν τη Χάγη να πάρει θέση και να εξετάσει την υπόθεση. Σχεδόν ένα χρόνο μετά, στις 19 Μαρτίου 2012, η Χάγη με επίσημο έγγραφό της γνωστοποίησε στις κυρίες Γεριτσίδου, ότι η μήνυσή τους έχει εισαχθεί στον κατάλογο του γραφείου και θα εξετασθεί με προσοχή, όπως γίνεται ανάλογα με την περίπτωση, σύμφωνα με τις διατάξεις του Καταστατικού. Ενημερώνει ακόμη, ότι μόλις υπάρξει απόφαση, θα ενημερωθούν εγγράφως για αυτήν καθώς και για τους λόγους της απόφασης.

«Δράσαμε όλοι μαζί και φέραμε την πρώτη νίκη! Όσο και να προσπάθησαν να κωλυσιεργήσουν, όσο και αν προσπάθησαν να προβάλλουν δικαιολογίες για να μην δεσμευθούν επισήμως να τοποθετηθούν ενώπιον της διεθνούς και της Ελληνικής κοινής γνώμης ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΤΥΧΑΝ. Αποτελεί ιστορική πρωτιά της Ελλάδας, όπου δύο απλοί Πολίτες, με μόνη την επιταγή του άρθρου 120 του Συντάγματος, εξαναγκάζουν την κινητοποίηση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης κατά πολιτικών και κυβερνήσεων, που έχουν το θράσος να αυτοπαρουσιάζονται ως υπεράνω του Νόμου και παντοδύναμοι. Ακόμη μια φορά στην Ιστορία η Ελλάδα πρωτοπορεί και δείχνει τον δρόμο για την Δικαιοσύνη και την πραγματική Δημοκρατία», σχολίασαν οι κυρίες Γεριτσίδου.

Δύο Ελληνίδες έκαναν την αρχή. Χιλιάδες άλλοι Έλληνες από όλο τον κόσμο ανταποκρίθηκαν στην κίνησή τους και έβαλαν το δικό τους «λιθαράκι» για να φτάσουμε στην πρώτη νίκη, κατακλύζοντας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της Χάγης. Ο ελληνικός λαός απαιτεί να δικαστούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά όσοι έσυραν τη χώρα στο ΔΝΤ και βύθισαν τους πολίτες στη φτώχεια και τη δυστυχία.

Διαβάστε επίσης:

Βροχή από e-mail στη Χάγη κατά κυβέρνησης και Γιώργου

«Έθαψαν» τη μήνυση κατά του Γ. Παπανδρέου!

Μητέρα και κόρη μήνυσαν τον Παπανδρέου για εσχάτη προδοσία!