Πολιτική προσέγγισης με Τουρκία

Πολιτική προσέγγισης με Τουρκία

Στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ο Γιώργος Παπανδρέου θα συνεχίσει την πολιτική της προσέγγισης την οποία άλλωστε ο ίδιος εγκαινίασε πριν από δέκα χρόνια.

Η Αθήνα έχει εδώ και πολλά χρόνια, και με διαφορετικές κυβερνήσεις, καταστήσει σαφές ότι έχει επιλέξει τον δύσκολο, έναντι της κοινής γνώμης στο εσωτερικό, δρόμο της στήριξης της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., ερχόμενη το τελευταίο διάστημα σε ευθεία αντίθεση με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.

Μεταξύ αυτών είναι η Γερμανία και η Γαλλία, αλλά δεν έχει βρει ανταπόκριση από την Αγκυρα και κάποια στιγμή, εκ των πραγμάτων, ίσως αναγκασθεί να επαναπροσδιορίσει τη στάση της.

Η απόφαση του Ελληνα πρωθυπουργού να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη και να συναντηθεί με τον Ταγίπ Ερντογάν τρεις μόλις ημέρες μετά την ορκωμοσία του, έδωσε ένα σαφές στίγμα των προθέσεών του. Τουρκικοί κύκλοι τόνιζαν στην «Κ» ότι η Αγκυρα αποτίμησε θετικά την κίνηση αυτή του νέου Ελληνα πρωθυπουργού, αλλά σημείωναν ότι πέρα από προθέσεις «θα πρέπει να υπάρξουν και συγκεκριμένα βήματα», εννοώντας την αποδοχή μιας σειράς ζητημάτων ως υπαρκτές διμερείς διαφορές, κάτι που η Αθήνα απορρίπτει.

Αφού προηγηθεί επίσκεψη του κ. Δημήτρη Δρούτσα στην Αγκυρα (ο κ. Παπανδρέου αναμένεται πολύ σύντομα να αφήσει το αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών και να επικεντρωθεί στα πρωθυπουργικά του καθήκοντα), είναι πιθανό να υπάρξει επίσημη επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα.

Θα είναι η πρώτη μετά τον Μάιο του 2004 όταν ο Τούρος πρωθυπουργός ήρθε στην Ελλάδα δύο μόλις εβδομάδες μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν από τους Ελληνοκύπριους.

Μεσολάβησε η επίσημη επίσκεψη του Κώστα Καραμανλή στην Αγκυρα το 2008, που ήταν η πρώτη Ελληνα πρωθυπουργού μετά από 49 χρόνια.

Υπό το βάρος της δημοσιότητας που έλαβε στις ΗΠΑ το θέμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης είναι πιθανό αυτή να επαναλειτουργήσει εντός του 2010, εξέλιξη η οποία θα δημιουργήσει θετικό κλίμα για ουσιαστικά βήματα και στις διμερείς σχέσεις.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_03/01/2010_385516

Σχόλιο

Εμείς, ως πτωχοί συγγενείς, προσπαθούμε. Αυτοί.....;

Προβληματισμοί σχετικά με την επιχείρηση μαζικών ελληνοποιήσεων

Νομοσχέδιο για την ιθαγένεια: ανάγκη, παγίδες, ιδεολογήματα  Προβληματισμοί σχετικά με την επιχείρηση μαζικών ελληνοποιήσεων Του Σταυρου Λυγερου Το νομοσχέδιο για παραχώρηση ιθαγένειας σε μετανάστες συνεχίζει την πρακτική του ελληνικού κράτους να νομιμοποιεί μαζικά καταστάσεις, που διαμορφώθηκαν κατά κανόνα με παράνομο τρόπο. Υπενθυμίζουμε τις άδειες παραμονής που δόθηκαν σε παράνομους μετανάστες από τις κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή. Και οι δύο κυβερνήσεις διαβεβαίωναν ότι με τη μαζική νομιμοποίηση θα λυνόταν το πρόβλημα. Τα κύματα των παράνομων μεταναστών, όμως, θυμίζουν τις γενιές αυθαιρέτων. Κάθε νομιμοποίηση τροφοδότησε το επόμενο κύμα, ενισχύοντας την εντύπωση ότι όποιος μπαίνει στην Ελλάδα παρανόμως κατά κανόνα δεν τον διώχνουν και κάποια στιγμή νομιμοποιείται. Η κυβέρνηση Παπανδρέου, όμως, πάει πιο μακριά. Στήνει μια βιομηχανία ελληνοποιήσεων με υπαρκτό επιχείρημα την κάλυψη κοινωνικών-ανθρωπιστικών αναγκών. Πίσω απ' αυτό, όμως, υπάρχει και το ιδεολόγημα του πολυεθνικού/πολυπολιτισμικού μοντέλου, αλλά και ψηφοθηρική σκοπιμότητα. Οι μαζικές ελληνοποιήσεις και η παραχώρηση στους μετανάστες δικαιώματος ψήφου στις δημοτικές εκλογές θα εξασφαλίσουν στο ΠΑΣΟΚ ένα ισχυρό πριμ, τουλάχιστον στην κρίσιμη αναμέτρηση του 2010. Παρενέργειες Οι Ανατολικοευρωπαίοι μετανάστες της δεκαετίας 1990, που κατά κανόνα έχουν πια νομιμοποιηθεί, προκάλεσαν κοινωνικές παρενέργειες, αλλά λόγω πολιτισμικής ταυτότητας και τρόπου ζωής έχουν πια εισέλθει σε τροχιά κοινωνικής ενσωμάτωσης. Δεν αναμένεται να συμβεί το ίδιο με τις διογκούμενες ροές μουσουλμάνων από την Ασία και την Αφρική. Η πείρα έχει αποδείξει ότι στη συντριπτική πλειονότητά τους έχουν την τάση να αναπαράγουν στο δυτικό περιβάλλον τον τρόπο που ζούσαν στις χώρες προέλευσής τους και ως εκ τούτου να μην ενσωματώνονται. Εξ ου και η τάση δημιουργίας γκέτο. Οι μετανάστες που εισέρχονται παρανόμως στην Ελλάδα έχουν προορισμό δυτικοευρωπαϊκές χώρες. Λίγοι, όμως, καταφέρνουν να φύγουν από τη χώρα μας. Εχει αποδειχθεί ότι είναι πιο εύκολη η παράνομη είσοδος από την παράνομη έξοδο. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα αντιμετωπίζεται σαν χώρα–τράνζιτ, αλλά καταλήγει να γίνεται προορισμός, με αποτέλεσμα να λιμνάζει εδώ ο κύριος όγκος. Η διαρκής συσσώρευση παράνομων μεταναστών, που εκ των πραγμάτων αδυνατούν να βρουν εργασία και όποτε βρίσκουν είναι «μαύρη» και κακοπληρωμένη, λειτουργεί σαν θερμοκήπιο για την ανομία και την ασυδοσία, υπονομεύει τις κοινωνικές ισορροπίες και αλλοιώνει την εθνική ταυτότητα. Αυτή είναι η κατάσταση και θα έπρεπε να έχει προκαλέσει ευρεία συζήτηση, όπως σε ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν πολύ μικρότερο πρόβλημα. Στην Ελλάδα, όμως, η παράνομη μετανάστευση θεωρείται πρόβλημα ρουτίνας και προσεγγίζεται με ανέξοδες αντιρατσιστικές ρητορικές, που στην πράξη τροφοδοτούν τον ρατσισμό. Κάθε διαφωνία χαρακτηρίζεται «ακροδεξιά» και «ρατσιστική». Η ιδεολογική τρομοκρατία, όμως, ποτέ δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Απλώς, ακυρώνει τη δημόσια συζήτηση και βεβαίως χαρίζει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας και ειδικά λαϊκά στρώματα στο ΛΑΟΣ. Στην προσπάθειά της να αποτρέψει την ανάπτυξη ξενοφοβίας και ρατσισμού, η ευρύτερη Αριστερά υποβαθμίζει συστηματικά τις αρνητικές επιπτώσεις της παράνομης μετανάστευσης. Ο στρουθοκαμηλισμός της φέρνει το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Αφήνει πολιτικό κενό και διευκολύνει την Ακροδεξιά να διεισδύσει στα λαϊκά στρώματα. Αυτά είναι, άλλωστε, που κυρίως θίγονται από την παράνομη μετανάστευση και στο επίπεδο της απασχόλησης (λόγω του αθέμιτου ανταγωνισμού από τη «μαύρη» εργασία) και σε πολλές πτυχές της καθημερινής ζωής. Θέμα πολιτικής Η παραχώρηση ιθαγένειας πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης πολιτικής. Τέτοια πολιτική, όμως, δεν υφίσταται. Εξ ου και το πρόβλημα συνεχώς οξύνεται. Αντί να θεσμοθετήσει αντικίνητρα για να συρρικνώσει τις ροές παράνομων μεταναστών, η κυβέρνηση Παπανδρέου μεθοδεύει βιομηχανία πολιτογραφήσεων, που εκ των πραγμάτων λειτουργεί ως κίνητρο. Είναι προφανώς επιβεβλημένο να πάρουν την ελληνική ιθαγένεια τα παιδιά νόμιμων μεταναστών, που γεννήθηκαν, ζουν και πάνε σχολείο στην Ελλάδα. Δεν πρέπει να ισχύει το ίδιο για παιδιά που εισήλθαν παρανόμως με τους γονείς τους στην Ελλάδα. Δεν αρκεί να έχουν φοιτήσει μερικά χρόνια σε ελληνικά σχολεία, για να τους δίνεται η ιθαγένεια. Οι αιτήσεις πρέπει να εξετάζονται με θετική διάθεση, αλλά κατά περίπτωση. Η εύκολη παραχώρηση ιθαγένειας στα παιδιά είναι από μόνη της ένα κίνητρο για τους παράνομους μετανάστες να τεκνοποιήσουν. Το κίνητρο αυτό καθίσταται πολύ πιο ισχυρό από τη διάταξη, που προβλέπει ότι όποιο παιδί γεννηθεί στην Ελλάδα και είναι «άγνωστης ιθαγένειας» ή δεν μπορεί να αποκτήσει άλλη ιθαγένεια θα παίρνει αυτομάτως την ελληνική. Η διάταξη αυτή (υπάρχει και στον κώδικα που ψηφίστηκε το 2004) είναι ασαφής και ανοίγει ένα επικίνδυνο παράθυρο. Υπενθυμίζουμε ότι η μεγάλη πλειονότητα των μεταναστών που εισέρχονται παρανόμως στην Ελλάδα δεν έχουν χαρτιά και δεν αποκαλύπτουν τη χώρα καταγωγής τους για να μην απελαθούν. Ενα τέτοιο ζευγάρι γεννάει στην Ελλάδα παιδί. Το παιδί μπορεί να αποκτήσει την ιθαγένεια των γονιών του, αλλά αυτοί έχουν ισχυρό κίνητρο να το κατατάξουν στην κατηγορία «άγνωστη ιθαγένεια», για να πάρει αμέσως την ελληνική ιθαγένεια. Στη συνέχεια, ως πρόσωπα που έχουν τη γονική φροντίδα τέκνου ελληνικής ιθαγένειας, μπορούν να πολιτογραφηθούν, κατ' εξαίρεση της ισχύουσας προϋπόθεσης για νόμιμη συνεχή παραμονή στην Ελλάδα τουλάχιστον πέντε ετών. Αρκεί να βρίσκονται στη χώρα έστω και παρανόμως για τρία χρόνια. Το μήνυμα πως η Ελλάδα δίνει σχετικά εύκολα ιθαγένειες θα φθάσει στις χώρες προέλευσης των παράνομων μεταναστών και θα τροφοδοτήσει το ρεύμα παράνομης μετανάστευσης. Αυτή τη φορά, μάλιστα, θα έρχονται ζευγάρια και οικογένειες. Οι ταλαίπωροι αυτοί άνθρωποι δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τις δυνατότητες του νόμου για να τις εκμεταλλευθούν. Τις γνωρίζουν, όμως, τα κυκλώματα παράνομης διακίνησης και οι δικηγόροι τους.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_03/01/2010_385539

Oι παρενέργειες της ανοιχτής διακυβέρνησης

Oι παρενέργειες της ανοιχτής διακυβέρνησης

 Επιθετικά και ακραία σχόλια για το θέμα των μεταναστών

Του Βασιλη Νεδου
Το πρωί της Τρίτης, ούτε 24 ώρες μετά την ανάρτηση του νομοσχεδίου για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς, στο υπουργείο Εσωτερικών βρέθηκαν προ δυσάρεστης έκπληξης. Στην ιστοσελίδα της ανοιχτής διακυβέρνησης (opengov.gr) εμφανίστηκαν εκατοντάδες αρνητικά σχόλια για το νομοσχέδιο της κυβέρνησης, κατά το οποίο μετανάστες αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια αλλά και το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές. Το 80% των σχολίων ήταν επιθετικό, δημιουργώντας στο επιτελείο του υπουργού Εσωτερικών -και όχι μόνο- την αίσθηση ότι πρόκειται για οργανωμένη αντίδραση ακραίων κύκλων, οι οποίοι μάλιστα ενθαρρύνθηκαν και από τις δημόσιες αντιδράσεις που καταγράφηκαν σε μικρή μερίδα του πολιτικού κόσμου.
Η πληροφορία ανησύχησε, όπως ήταν απολύτως αναμενόμενο, και το Μέγαρο Μαξίμου. Γρήγορα το γεγονός γνωστοποιήθηκε και από την Ιπποκράτους εδόθη πάραυτα εντολή να γίνει κομματική εξόρμηση και να εισέλθουν στην ιστοσελίδα όσοι μπορούν, προκειμένου το ισοζύγιο αρνητικών – θετικών απόψεων για το νομοσχέδιο να ισορροπήσει. «Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν τα αναρτάς στο Διαδίκτυο», είπε, όταν έμαθε το περιστατικό, χαριτολογώντας, εκ των επιστρατευθέντων για την «ανατροπή» του αρνητικού αποτελέσματος.

Aντιδράσεις

Η συγκεκριμένη εξέλιξη επιβεβαίωσε τους φόβους όσων εξέφραζαν επιφύλαξη για την ηλεκτρονική διαβούλευση και τους κινδύνους που ενέχει. Τα δικαιώματα των μεταναστών, λένε στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αποτελούν ζήτημα εξόχως ευαίσθητο και ευπρόσβλητο από κάθε λογής «κακοπροαίρετους». Πέρα όμως από τις οργανωμένες αντιδράσεις, υπάρχουν και οι φυσιολογικές και -ώς ένα βαθμό-αναμενόμενες για ένα θέμα το οποίο διχάζει σχεδόν όλες τις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Εκτός αυτού, υπάρχει μια πληθώρα νομοσχεδίων τα οποία θα έλθουν και θα ρυθμίζουν μια σειρά άλλων εξίσου ευαίσθητων θεμάτων. Ο διάλογος για το φορολογικό σύστημα, που έχει ήδη ξεκινήσει στο Διαδίκτυο, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα και έχει γίνει ήδη αντικείμενο χιλιάδων σχολίων τα οποία δεν είναι ιδιαιτέρως ευμενή και απ' ό,τι φαίνεται προέρχονται από ευρύ φάσμα πολιτών, από ποικίλες οικονομικές κατηγορίες. Εχουν γίνει ήδη πάνω από 10.000 σχόλια και αναμένεται μέχρι και τις 15 Ιανουαρίου, καταληκτική ημερομηνία της διαβούλευσης, να ξεπεράσουν ενδεχομένως και τα 15.000.
Σύντομα, αναφέρουν αρκετά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, θα χρειαστεί να ληφθούν κάποιες κοινωνικά «δυσάρεστες» αποφάσεις για οικονομικού ενδιαφέροντος ζητήματα. Μέχρι στιγμής δεν δημιουργούνταν αντιδράσεις, κυρίως διότι τα περισσότερα νομοσχέδια που αναρτήθηκαν προς διαβούλευση αφορούσαν «ανώδυνες» και μάλλον δημοφιλείς ρυθμίσεις, όπως, για παράδειγμα, εκείνη της υποχρεωτικής δημοσίευσης στο Διαδίκτυο όλων των αποφάσεων που λαμβάνουν δημόσιες υπηρεσίες και Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή περί των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
Στους πρώτους μήνες του 2010 θα αναρτηθούν προς διαβούλευση «δύσκολα» νομοσχέδια, όπως η διαδοχική ασφάλιση, οι προϋποθέσεις αδειοδότησης και ο τρόπος λειτουργίας των κολεγίων, ο τρόπος ανάθεσης δημοσίων έργων και μελετών, καθώς επίσης και ο εκλογικός νόμος.
«Αντέχουμε», αναρωτιούνται, «τη σκληρή κριτική που με βεβαιότητα τότε θα δεχθούμε;». Μία από τις απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα έχει δοθεί ήδη από την Ιπποκράτους, στελέχη της οποίας έχουν ξεκινήσει εξορμήσεις ανά την Ελλάδα, που μετά τις γιορτές θα εντατικοποιηθούν, κατόπιν μάλιστα παραίνεσης και του πρωθυπουργικού γραφείου.

Ανησυχίες

Τις ανησυχίες περί διαβούλευσης δεν συμμερίζεται σε καμία περίπτωση ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου. Πιστεύει ότι ακόμη και αν οι αρνητικές απόψεις υπερτερούν των θετικών, πρόκειται για θεμιτή εξέλιξη. Αντιθέτως, θεωρεί ότι η έλλειψη διαβούλευσης δημιουργεί περισσότερα προβλήματα. Μόλις την προηγούμενη Τρίτη ουσιαστικά απέδωσε τη σύγχυση που έχει δημιουργηθεί σε σχέση με τα τέλη κυκλοφορίας στο γεγονός ότι δεν υπήρξε διαβούλευση.
Είπε μάλιστα ότι αν είχε γίνει κάτι τέτοιο, οι πολίτες θα επεσήμαιναν τις αδυναμίες και θα εντόπιζαν τις πιθανές δυσκολίες. Θεωρείται δεδομένο ότι ο πρωθυπουργός δεν πρόκειται να υποχωρήσει βήμα σε σχέση με τη διαβούλευση.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100020_03/01/2010_385543

Απόψεις της Θάλειας Δραγώνα

Έναν «άλλο πατριωτισμό» που σέβεται τις δημοκρατικές αρχές της ισότητας και της ανεκτικότητας οραματίζεται η ειδική γραμματέας Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων του υπουργείου Παιδείας και καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Θάλεια Δραγώνα.

«Στο πρόσωπό μου πλήττεται η δημοκρατία» δηλώνει η κ. Δραγώνα, που τις τελευταίες ημέρες δέχθηκε επίθεση από τον πρόεδρο και βουλευτές του ΛΑΟΣ, οι οποίοι- όπως παλαιότερα είχαν κάνει με την καθηγήτρια Μαρία Ρεπούση για το περίφημο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού- την κατηγόρησαν για αντεθνική στάση και ζήτησαν την αποπομπή της. Αφορμή αυτή τη φορά ήταν το βιβλίο «Τι είν΄ η πατρίδα μας;», που παρότι κυκλοφορεί πάνω από 10 χρόνια, το θυμήθηκαν μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά της στο υπουργείο Παιδείας.

Η πανεπιστημιακός μιλώντας στα «ΝΕΑ» αντεπιτίθεται σε όσους τη στοχοποίησαν και εκτιμά ότι ένας από τους στόχους της άκρας Δεξιάς είναι η καθήλωση της χώρας σε ένα μοντέλο εθνικιστικής παιδείας χωρίς την πολυπολιτισμική διάσταση που είναι αναγκαία στις μέρες μας. Στο ζήτημα αυτό η κ. Δραγώνα ήδη έχει περγαμηνές. Εργάστηκε με τη μειονότητα στη Θράκη πάνω από 10 χρόνια, σε ένα δύσκολο πρόγραμμα για την ελληνομάθεια των παιδιών και την ένταξή τους στην κοινωνία μέσω της εκπαίδευσης. Τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά, καθώς σε διάστημα 6 χρόνων κατάφερε να περιορίσει την τεράστια σχολική διαρροή στο μισό- από 65% (όταν ο εθνικός μέσος όρος ήταν 6%) σε 30%- και να πολλαπλασιάσει την προσβασιμότητα των παιδιών στο γυμνάσιο.

Τελικά «Τι είν΄ η πατρίδα μας»;
Το βιβλίο, «Τι είν΄ η πατρίδα μας;» δεν είναι ιστορικό, δεν είναι σχολικό εγχειρίδιο. Βασίζεται σε δύο μεγάλες έρευνες που αναλύουν τις απόψεις των εκπαιδευτικών και τα σχολικά βιβλία. Γράφτηκε από 8 ερευνητές, εκδόθηκε το 1997 και χρηματοδοτήθηκε από την Ε.Ε. Οι αναλύσεις των ερωτηματολογίων και του λόγου των εκπαιδευτικών καταλήγουν στο ότι το ελληνικό σχολείο καλλιεργεί μια εθνική ταυτότητα εύθραυστη και όχι ικανή να διαχειριστεί τα φαινόμενα της εποχής, τόσο τη συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε. όσο και την αντιμετώπιση των μεταναστών.

Θεωρείτε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε νέο «κυνήγι μαγισσών»;
Αυτό διαπιστώνει το κείμενο συμπαράστασης πανεπιστημιακών από όλη τη χώρα που κυκλοφόρησε. 

Γιατί τώρα, γιατί εσείς, γιατί αυτή η στοχοποίηση;
Το θέμα είναι σαφώς πολιτικό. Συναρτάται με το εκλογικό αποτέλεσμα και την ύπαρξη μιας νέας, τολμηρής και προοδευτικής κυβέρνησης, αλλά πρωτίστως με τα εσωτερικά προβλήματα της δεξιάς παράταξης (ΛΑΟΣ και Ν.Δ.).

Διαβλέπετε προσπάθεια του ΛΑΟΣ να σας χρησιμοποιήσει προκειμένου να επιτεθεί στη Ν.Δ. από τα δεξιά; Μήπως η επίθεση σχετίζεται και με τα νέα μεταναστευτικά μέτρα της κυβέρνησης;
Η στάση του εκπροσώπου Τύπου της Ν.Δ. επιβεβαιώνει την άποψη. Οπωσδήποτε σχετίζεται. Άλλωστε, το ανέδειξαν ήδη δημοσιεύματα στον Τύπο και το σύνθημα  «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» στη διαδήλωση του ΛΑΟΣ με αντικείμενο το πρόσωπό μου.

Εκατοντάδες συνάδελφοί σας υπέγραψαν κείμενο συμπαράστασης. Σχόλιο;
Νομίζω ότι οι συνάδελφοί μου στην αρχή θεώρησαν πως όλη αυτή η συκοφαντική εκστρατεία δεν ήταν άξια απάντησης. Ωστόσο η κοινωνία των πολιτών, οι διανοούμενοι αλλά και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης με την άμεση αντίδρασή του στο Κοινοβούλιο και οι τέσσερις τεκμηριωμένες απαντήσεις της υπουργού Παιδείας στη Βουλή, έκριναν ότι «αρκετά μέχρι εδώ» και ότι αυτού του είδους οι επιθέσεις δεν αφορούν στ΄ αλήθεια το πρόσωπό μου, αλλά την κοινωνία και τη δημοκρατία που πλήττεται.

Τι απαντάτε σε όσους αξιώνουν παραίτηση ή απομάκρυνσή σας από το υπουργείο Παιδείας;

Δεν σκέφτηκα ούτε μια στιγμή να παραιτηθώ. Δεν παραιτείται κανείς διότι οι απόψεις του δεν αρέσουν σε κάποιους. Αλίμονο αν στην πολιτική είχαμε όλοι τις ίδιες απόψεις. Καλύτερο για τη δημοκρατία θα ήταν να τις αντιπαραθέταμε με επιχειρήματα και ωριμότητα. Έχω πολύ και σημαντική δουλειά μπροστά μου. Επενδύω πάντα με πάθος σε αυτό που έχω να κάνω.

Ποιο είναι το αντικείμενο της αρμοδιότητάς σας στο υπουργείο, που σχετίζεται με το θέμα; Σχεδιάζετε κάποια παρέμβαση που ενδεχομένως θα δυσαρεστήσει τους κύκλους που σας επιτίθενται;
Προΐσταμαι μιας ειδικής γραμματείας, στον πυρήνα της οποίας είναι τα θέματα της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, για τα οποία είχαμε καταθέσει προτάσεις και δεσμεύσεις και προεκλογικά. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μας χωρίζουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Σκεφτείτε ότι το σύνθημα των οπαδών του ΛΑΟΣ στη διαδήλωση ήταν: «Θέλουμε παιδεία ελληνική και όχι πολυπολιτισμική». 

Τι θα λέγατε στον κ. Καρατζαφέρη και τους βουλευτές του ΛΑΟΣ που ζητούν την κεφαλήν σας επί πίνακι, κατά πρόσωπο;
Αφενός να διαβάσει το βιβλίο που καταγγέλλει παραπέμποντας σε «φράσεις» άλλων και να κάνει σύσταση στους βουλευτές του κόμματος να το διαβάσουν κι εκείνοι, αντί να αντιγράφουν ανώνυμους κατηγόρους που εφευρίσκουν φράσεις του και τις διακινούν στο Διαδίκτυο, αφετέρου να βρουν έναν πειστικότερο στόχο. Βρήκα ιδιαίτερα θλιβερό ότι τις πρακτικές του κ. Καρατζαφέρη ακολουθούν και κάποιοι από τη Ν.Δ.
Τι απαντά σε όσα χρεώνουν στο βιβλίο της

Η Θάλεια Δραγώνα απαντά λέξη προς λέξη σε όσα γράφτηκαν σε διάφορα μπλογκ- και χρησιμοποιήθηκαν από τους επικριτές της- για δήθεν αντεθνικές φράσεις και αναφορές στο βιβλίο της 

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Της χρεώνουν: Εθνικιστικές τάσεις κρύβει η επιθυμία να διδάσκεται στη Μέση Εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86), ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδας και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).

Ρατσιστικό είναι και να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στη χώρα μας, να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μη διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).

Εξίσου ρατσιστικό είναι να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»!

(σελ. 9).

Απαντά: Να σας ομολογήσω ότι κουράστηκα να απαντώ στην ερώτηση, μήπως είμαι ελέφαντας.

Όποιος κάνει τον κόπο να διαβάσει το βιβλίο, θα διαπιστώσει ότι δεν περιέχει καμία από αυτές τις φράσεις. Είναι κατασκευασμένες. Άλλωστε, αν τις περιείχε, δεν θα ήταν επιστημονικό βιβλίο ούτε θα είχε βιβλιοκριθεί το 1997 όταν δημοσιεύθηκε με τόσο θετικές κρίσεις από πανεπιστημιακούς για την επιστημονική αξία του («Το Βήμα», Ν. Μπαλτά 7/9/1997, «Η Καθημερινή», Γ. Μεταξάς, 12/10/1997, «Η Αυγή», Γ. Λαμπάτος, 12/2/1998).

Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Της χρεώνουν: Η ελληνική εθνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16).

Απαντά: Αυτή η φράση δεν υπάρχει ούτε στην υποτιθέμενη σελίδα 16 ούτε σε καμία άλλη από τις 539 σελίδες του βιβλίου.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ
Της χρεώνουν: Όποιος αξιολογεί τους πολιτισμούς σε κατώτερους και ανώτερους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).

Απαντά: Οι φράσεις αυτές δεν υπάρχουν σε καμία σελίδα του βιβλίου. Βεβαίως, ολόκληρο το βιβλίο έμμεσα και άμεσα θεωρεί την αξιολόγηση των πολιτισμών ως «ανωτέρων» και «κατωτέρων» αυθαίρετη προκατάληψη και ιδεολογία της εποχής της αποικιοκρατίας.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΕΠΙΡΡΟΕΣ
Της χρεώνουν: Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά τη σημασία και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!... (σελ. 82).

Απαντά: Αυτές οι φράσεις δεν υπάρχουν πουθενά στο βιβλίο.

Πρόκειται για διαστρεβλώσεις και μεγάλες παραφθορές.

ΟΙ «ΠΑΡΘΕΝΩΝΕΣ»
Της χρεώνουν: Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και το γνωστό: «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85).

Επίσης, ρατσισμός είναι να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.

Απαντά: Η φράση για τα βελανίδια και τους παρθενώνες είναι απάντηση εκπαιδευτικού σε ερωτηματολόγιο έρευνας. Για το θέμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού το βιβλίο περιέχει εκτενή ανάλυση, που δεν μπορεί να παρατεθεί εδώ. Επισημαίνω ότι αυτή η ανάλυση, σωστή ή λανθασμένη, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για να τη διαβάσουν ιδίως όσοι δηλώνουν ότι νοιάζονται για την ελληνικότητα. Η ανάλυση τεκμηριώνει ότι ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός δεν στηρίζει ικανοποιητικά την εθνική ταυτότητα, γιατί προβάλλεται ως το μοναδικό πολιτισμικό επίτευγμα του «έθνους» υποτιμώντας το κοινωνικό και πολιτισμικό κεφάλαιο μετέπειτα σημαντικών εποχών. Αυτό οφείλεται στην αναπαραγωγή από πολλά σχολικά βιβλία του κεντροευρωπαϊκού υποτιμητικού για την Ελλάδα στερεοτύπου, σύμφωνα με το οποίο η μοναδική αξία που αποδίδεται στην ελληνική ταυτότητα είναι η κλασική αρχαιότητα, ενώ υποτιμάται το κοινωνικό και πολιτισμικό παρόν των Ελλήνων.

Η «ΑΔΙΚΗΜΕΝΗ ΕΛΛΑΣ»
Της χρεώνουν: Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) και ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε φταίνε πάντα οι μεγάλες δυνάμεις.

Απαντά: Ιδού ένα δείγμα διαστρέβλωσης και παραφθοράς. Παράθεμα του βιβλίου, που είναι πιθανό να είναι αυτό που διαστρεβλώθηκε. «Η αίσθηση απειλής της εθνικής ταυτότητας συναρτάται με αισθήματα αποστέρησης, αδικίας και διάκρισης. [...] Στα σχολικά εγχειρίδια είναι συχνή η έμμεση ή άμεση αναφορά της καλύτερης τύχης για την οποία είναι προορισμένος ο ελληνικός λαός. Οι Έλληνες, σύμφωνα με τα βιβλία, συστηματικά εμφανίζονται αδικημένοι σε σημαντικές γι΄ αυτούς ιστορικές στιγμές. Οι "μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις" φέρονται να έχουν πάντα λειτουργήσει με βάση ίδια πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά συμφέροντα» (σελ. 84).


«Οι πατριωτικές κορόνες είναι κούφια λόγια»

Ποια είναι η αλήθεια για το πτυχίο σας; Γράφτηκε ότι δεν έχετε.

Το 1984, όταν κατέθεσα τα χαρτιά μου για αναγνώριση στο τότε ΔΙΚΑΤΣΑ, προβλεπόταν η αναγνώριση του διδακτορικού τίτλου ανεξάρτητα από το πρώτο πτυχίο. Το διδακτορικό μου που αναγνωρίστηκε είναι από το Αston Universiity in Βirmingham. Άλλωστε, εκτός από το ΔΙΚΑΤΣΑ, οι σπουδές μου αναγνωρίστηκαν τέσσερις φορές σε δύο πανεπιστήμια (Ιωαννίνων και Αθηνών), στα οποία εκλέχτηκα παμψηφεί από τέσσερα ανεξάρτητα εκλεκτορικά σώματα, ενώ οι τέσσερις πράξεις διορισμού έχουν υπογραφεί από τέσσερις πρυτάνεις και τέσσερις υπουργούς Παιδείας. Όλα τα στοιχεία έχουν κατατεθεί στη Βουλή και όποιος θέλει μπορεί να τα αναζητήσει.

Γράφτηκε ότι εναντίον σας τοποθετήθηκε και ο ακαδημαϊκός κ. Δεσποτόπουλος. Τι συνέβη;

Κυριακάτικη εφημερίδα δημοσίευσε ότι ο κ. Δεσποτόπουλος εξέφρασε την ανησυχία του για την καταλληλότητά μου «να μετέχω στην Παιδεία». Επικοινώνησα μαζί του και του έστειλα το δημοσιευμένο έργο μου και προς τιμήν του, την επομένη έστειλε επιστολή στην εφημερίδα, όπου αναφέρει: «Ο συντάκτης σας δεν σεβάσθηκε τη δήλωσή μου ότι αρνούμαι να εκφρασθώ προσωπικά για την κυρία Δραγώνα, εφόσον αγνοώ και την προσωπικότητα και το έργο της... Μου έστειλε τα έργα της, ογκωδέστατα συγγράμματα που δείχνουν τον πνευματικό μόχθο της και την ειδική επιστημοσύνη της, και αποτελούν τίτλους στερεούς και για την καθηγεσία της και για τη θέση της ως ειδικού γραμματέως του υπουργείου Παιδείας. Τη συγχαίρω για την πνευματική συγκρότησή της και της εύχομαι άκρα επιτυχία στο έργο της ως διακόνου της κοινωνικής ψυχολογίας με παρέκταση προς την παιδεία».

Σας αποδίδουν ανθελληνική στάση...
Δεν ξέρω πώς ορίζουν την «ανθελληνική στάση». Η αγάπη για την πατρίδα μέσα στην ιστορία αλλάζει περιεχόμενο. Στον χώρο των ιδεών ο Χάμπερμας μιλάει για «συνταγματικό πατριωτισμό» και στο πολιτικό πεδίο ο Πρωθυπουργός μιλάει από καιρό για «έναν άλλο πατριωτισμό» που σέβεται τις δημοκρατικές αρχές της ισότητας και της ανεκτικότητας. Το πρόβλημα είναι ότι οι πατριωτικές κορόνες που ακούγονται είναι κούφια λόγια. Είμαι υπερήφανη που είμαι Ελληνίδα για την Ιστορία, τον πολιτισμό, την ταυτότητα, τους αγώνες, αλλά παράλληλα παλεύω για μια δημοκρατική Ελλάδα που χωράει και σέβεται τους διαφορετικούς άλλους.

Τι ενόχλησε τη Δεξιά και τη δεξιά της

Οι φράσεις που αποδίδονται στην κυρία Δραγώνα και ο αντίλογός της

ΜΑΡΝΥ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ | Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010

Oι θέσεις της κυρίας Δραγώνα, που προκάλεσαν την μήνιν, καταγράφηκαν για πρώτη φορά στο βιβλίο με τίτλο «Τι είν΄ η πατρίδα μας», το οποίο η πρώην βουλευτής, καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, εξέδωσε το 1997. Περιείχε κείμενα και αξιολογήσεις εκπαιδευτικών σχετικά με τα αποτελέσματα έρευνας που έγινε σε δείγμα εκπαιδευτικών για την εθνική ταυτότητα και τα άλλα έθνη, όπως προσεγγίζονται στα ελληνικά σχολικά βιβλία.

Οπως αναφέρει η κυρία Δραγώνα, οι επώνυμοι κατήγοροι του βιβλίου της παραδέχονται ότι δεν έχουν διαβάσει οι ίδιοι τις επίμαχες φράσεις και παραπέμπουν σε ανώνυμες πηγές «στο Διαδίκτυο». Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γ. Καρατζαφέρης , η βουλευτής Ευβοίας του κόμματος κυρία Ουρανία Παπανδρέου-Παπαδάκη και ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ κ.Ν. Ι. Νικολόπουλος επικαλέστηκαν στη Βουλή ο πρώτος κάποιο κείμενο αποστράτων, η δεύτερη πηγές που δεν κατονόμασε και ο τελευταίος κείμενο κυριακάτικης εφημερίδας. Τι λένε ότι λέει το βιβλίο και τι απαντά η συγγραφέας:

Σελ. 16

- «Η ελληνική εθνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν, σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού» - Στο βιβλίο η φράση αυτή δεν υπάρχει. Το σχετικό εδάφιο αναφέρει: «Στη συγκυρία του 19ου αιώνα, που διεξαγόταν η πάλη για την οριστικοποίηση των εθνικών συνόρων σε μια εποχή επεκτατισμών, αποικιοκρατίας και των αντίστοιχων ιδεολογιών που νομιμοποιούν αυτές τις πολιτικές, η ελληνική εθνική ταυτότητα θεωρήθηκε ανεπαρκής και κατώτερη σε σχέση με το ένδοξο παρελθόν των αρχαίων προγόνων (Σκοπετέα 1988)».

Σελ. 20

- «Οποιος αξιολογεί τους πολιτισμούς σε κατώτερους και ανώτερους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες».

- Οι φράσεις αυτές δεν υπάρχουν στο βιβλίο. Υπάρχουν στην πραγματικότητα οι εξής:«Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι στη σημερινή συγκυρία της ευρωπαϊκής ενοποίησηςοιδεολογικός λόγος ο κυρίαρχος στις μεγάλες και ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες εξακολουθεί έμμεσα, δίπλα στον μαχητικό αντίλογο, να αξιολογεί τους λαούς και τους πολιτισμούς σε “ανώτερους” και “κατώτερους” και υποτιμά τις λεγόμενες νότιες χώρες της ΕΕή τις λεγόμενες νότιες περιοχές των βορείων χωρών της, κατατάσσοντας λαούς και πολιτισμούς στην “ανατολή”, τόσο με τη γεωγραφικήόσο και με την πολιτική σημασία του όρου». Για το θέμα των μεταναστών και των προσφύγων, το βιβλίο παρουσιάζει απλά τα δείγματα της έρευνας που έγινε και τις απόψεις που εξέφρασαν εκπαιδευτικοί για κάθε θέμα.

Σελ. 81-82

- «Ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά τη σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό». (...) Ακόμη, όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Ελληνες».

- Οι φράσεις αυτές επίσης δεν υπάρχουν στο βιβλίο. Στο κείμενο αναφέρεται:«...αποσιωπήσεις και παραλείψεις ιστορικών γεγονότων στα σχολικά εγχειρίδια. Ενα πολύχαρακτηριστικό παράδειγμαείναι η αποσιώπηση της σημασίας, της τεράστιας δύναμης, της έκτασης και του κύρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αντίστοιχη είναι και η απουσία οποιασδήποτε μνείας στον πολιτισμό, τα γράμματα και τις τέχνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας - και του τουρκικού κράτους από το 1908». Καταγράφεται δε η άποψη του δείγματος της έρευνας ότι «ούτε η τουρκική, ούτε η μεσανατολική, ούτε η βαλκανική κουλτούρα έχουν επιδράσει στη διαμόρφωση των σύγχρονων Ελλήνων και του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού». Οι εκπαιδευτικοί αρνούνται έντονα κάθε επιρροή που προέρχεται από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά ακόμη «και κάθε επιρροή που μπορεί να είχε ο ελληνικός πολιτισμός επί του τουρκικού».

Σελ. 84

- Η κυρία Δραγώνα κατηγορείται, τέλος, ότι εγκαλεί τους Ελληνες γιατί νιώθουν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας, ξεχνώντας τις δικές τους ευθύνες και «αποδίδοντας τις ήττεςκαι τις καταστροφές που υποστήκαμε στις Μεγάλες Δυνάμεις».

- Οι φράσεις που υπάρχουν στο βιβλίο είναι οι ακόλουθες: «Η αίσθηση απειλής της εθνικής ταυτότητας συναρτάται με αισθήματα αποστέρησης, αδικίας και διάκρισης. Στασχολικά εγχειρίδια είναι συχνή η έμμεση ή άμεση αναφορά της καλύτερης τύχης για την οποία είναι προορισμένος ο ελληνικός λαός. Οι Ελληνες, σύμφωνα με τα βιβλία, συστηματικά εμφανίζονται αδικημένοι σε σημαντικές γι΄ αυτούς ιστορικές στιγμές. Οι “μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις” φέρονται να έχουν πάντα λειτουργήσει με βάση ίδια πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά συμφέροντα».

Και ακόμη για το ίδιο θέμα στις σελίδες 372-374: «Ισως το σημαντικότερο είναι ότι οι “μεγάλες δυνάμεις” παρουσιάζονται (στα σχολικά εγχειρίδια) να έχουν την αποκλειστικήευθύνη για όλα σχεδόν τα αρνητικά, τις ήττες, αλλά και για τις πολιτικές διενέξεις στο εσωτερικό της χώρας, ακόμα και την ίδια την ύπαρξη (πολιτικών) κομμάτων, που διαίρεσαν τους Ελληνες». 


http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=307513&dt=03/01/2010

Οι 12 «απάτες των Χριστουγέννων», σύμ...

 

Οι 12 «απάτες των Χριστουγέννων», σύμφωνα με τη McAfee,

συνοψίζονται ... στις εξής 10 για τα Ελληνικά δεδομένα (*) :

ι.Απάτες φιλανθρωπιών: Οι χρήστες πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί με
e-mails που φαίνεται να προέρχονται από φιλανθρωπικές οργανώσεις, αφού όχι μόνο
τα χρήματα τους δε θα καταλήξουν εκεί που νομίζουν, αλλά θα χάσουν και τα
στοιχεία των πιστωτικών καρτών τους.

2.Ψεύτικα τιμολόγια: Τέτοια μηνύματα στέλνονται κατά κόρον, από εταιρείες
παράδοσης εμπορευμάτων όπως η Federal Express και η UPS, που αναφέρουν ότι δεν
μπορούν να παραδώσουν το εμπόρευμα που έχει παραγγελθεί και ζητούν στοιχεία
κατοικίας και χρέωσης του προϊόντος προκειμένου να διευθετήσουν το πρόβλημα.

3.Προσκλήσεις από χρήστες κοινωνικών δικτύων: Αυτές οι προσκλήσεις φθάνουν
στο e-mail του χρήστη, αναφέροντας ότι κάποιοι; άλλος χρήστης θέλει να τους
καλέσει σε κάποιο από τα γνωστά κοινωνικά δίκτυα. Πατώντας το link που περιέχει
το e-mail, ο χρήστης εγκαθιστά malware που ψάχνει τον υπολογιστή για προσωπικά
δεδομένα και στοιχεία λογαριασμών.

4.Ηλεκτρονικές ευχετήριε; κάρτες: Παρόμοια μέθοδος με την προηγούμενη, με
τη διαφορά ότι το link υποτίθεται οδηγεί σε ηλεκτρονική ευχετήρια κάρτα που
έστειλε κάποιος φίλος του χρήστη.

5.Φθηνά κοσμήματα: Αν δείτε μία προσφορά αγοράς κοσμημάτων από γνωστές
εταιρείες όπως Cartier, Gucci ή Tag Heuer, σε τιμές που παραείναι χαμηλές για
να είναι αληθινές, οι πιθανότητα; λένε ότι όντως δεν είναι. Τα links
εγκαθιστούν malware και το εμπόρευμα που θα αγοράσετε δε θα φτάσει ποτέ.

6.Εξαπάτηση μέσω αναζήτηση εργασίας: Με την ανεργία σε ιδιαίτερα υψηλά
επίπεδα στις περισσότερες χώρες του κόσμου, έκαναν την εμφάνιση τους προσφορές
για εργασίες υψηλών αποδοχών, ή δουλειές από το σπίτι. Κάποια από αυτά τα site
ζητούν χρήματα προκαταβολικά, ιδανικό σενάριο για τους επιτήδειους που παίρνουν
μια ... προκαταβολή, προτού ρημάξουν το λογαριασμό του θύματος.

7.Ψεύτικες online δημοπρασίες: Η McMee έχει
παρατηρήσει αύξηση στα ψεύτικα site δημοπρασιών την περίοδο των Χριστουγέννων.
Καλύτερη προστασία είναι η αγορά από γνωστά site όπως το eBay, με μακρόχρονη
παρουσία στο χώρο.

8.Απάτες κλοπής κωδικών: Τέτοια εργαλεία και προγράμματα έχουν πολύ χαμηλό
κόστος, με πιο γνωστή μέθοδο την εγκατάσταση κάποιου προγράμματος που
καταγράφει τα χτυπήματα στο πληκτρολόγιο. Η απόκτηση των κωδικών σημαίνει
αυτόματα πρόσβαση σε τραπεζικού; λογαριασμούς και πιστωτικές κάρτες, με τις
γνωστές δυσάρεστες συνέπειες

ο.Τραπεζικές απάτες: Από τις πιο γνωστές μεθόδους εξαπάτησης είναι η
αποστολή e-mail που υποτίθεται ότι προέρχεται από την τράπεζα με την οποία
συνεργάζεται ο χρήστης, που ζητά την επιβεβαίωση κάποιων στοιχείων λογαριασμού.
Σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει να πατηθεί κάποιο από τα link, αφού κρύβουν
malware.

ιο. Κλείδωμα εξ' αποστάσεως: Η λιγότερο εκλεπτυσμένη μέθοδος εξαπάτησης,
εγκαθιστά malware που κλειδώνει τον υπολογιστή και δίνει πρόσβαση στους χάκερς.
Ακολουθούν τηλεφωνήματα που ζητούν στην ουσία λύτρα για να απελευθερώσουν τα
αρχεία του υπολογιστή.

Η προστασία από τέτοιες απάτες είναι πολύ απλή και συνοψίζεται στην προσοχή
των χρηστών. Θα πρέπει να είμαστε πάντοτε σίγουροι ότι το ασύρματο δίκτυο του
σπιτιού είναι ασφαλές με κάποια μέθοδο κρυπτογράφησης, αλλά και ότι οι
ιστοσελίδα; που επισκεπτόμαστε για να ψωνίσουμε είναι ασφαλείς:

Αν και δεν είναι χρυσός κανόνας,

- η εμφάνιση ενός μικρού λουκέτου στην κάτω δεξιά γωνία του browser, αλλά
και

- η διεύθυνση που αρχίζει με https προμηνύουν ασφαλή ιστοσελίδα συναλλαγής.

(*)Το άρθρο της Καθημερινής: htt;p:((portal.kathimerini.gr/4dcgil w articles kathworld 9 2~/11/200Q ~OQ416 και το αντίστοιχο πρωτότυπο άρθρο, με όλες τις Ι2 περιπτώσεις http://www.cbsnews.com/stories/ 2009 / 11/ 21/ scitech/pcanswer /main5729213.shtml